τς τεστ, ττ

ες Ἡ νεα

ο οσα σα μετ ον ο ον Ἡ.

Ἕτεσς στ “τς

6000870970.

Ρἱᾳίήζθά 0γ (αοοσ[ε

ΕΙ ΑΤΟΝΙΟ

ΤΕΟΕΡ ΕΤ ΕΡΙΝΟΜΙς

Α Ὦ ΟΡΤΙΜΟΒΟύΜ ΕΙΡΒΟΒὉΌΝΜ ΕΙΡΕ ΠΜ ΕΜΕΝΚΝΡΌΑΥΙΤ Έ τ΄ ΡΕΒΡΕΤὉΟὉὌΑ ΑΡΝΟΤΑΤΙΟΝΕ

πλ ΙῦὈδΤΗΕΒΑΥΙΤ

Ῥ. ΕΒΙΡΕΒΙΟὉΟ ΑΣΡΤΙΟΓΟ

τοΝνΜῦΌὂς ΡΗΒΙΝΜ ΟΌ 5

ΠΓ1ροδίΛλΕ

1Ν ΙΙΒΒΑΗΙΑ ΥΕΙΡΤΜΑΝΝΙ ΛΑ ΜΗ ΡΟΕΟΝΧΙΝΥ

90. αν 67.

ΕΣΠΑΕΤΡΑ Τ1 0.

Ειατοσῖς Γ,ερε5 αααπα, δἶνε ατριπηεηἱ ρταν]- ἴαΐοτα τεγαπιααο οορηΐία ΙπουπάΙςδιπιβγαπῃ οορίαπι δἳἵνθ, 14 ο αοά 1η ΡΗΙΙΟΡΟΡΗΟ Ῥεττᾶ- ΤΙΠΙ εί, τεγαΠ Ἡαπιαπατυπη αο οἰνί]απα Ῥοτῖ- Παπ ΑΠΙΠΙάΠΙΩΊΘ απῖοςῬ αἆ αοἴποπεπῃ ν]ζας 1η- Γεηῖαπῃ θρεοίαδ, ΏΟΥ δο]απα {ηῖες οπηηῖα αηϊ]-

αυαἴαας τιοηπηεπῖα, νετυπι οἴϊαπα 1Ωΐ6σ τε]]-

τν΄

405 Ρ]αἴοπῖς ΗΏτοἙ ἴαπίοροτο επηησαηῖ, 58- [19 τηϊτατϊ ΏΟΏ Ῥοδδυπῃ, ο α]ά οἳἵ, ᾳαοά περ]ο- οἴαε αἆΏιο εἴ Ῥαεπο οοπίεπιῖαε Ιαοιετίηῖ. Ετ- εηῖτα ηα]]α5 ΟΠΙΩΙΠΟ οχα ΙΙ, 1 θ1ησι]ατεπι ἵη επιεπάαπάας Ί]]ας εἵ εχρ]απαπάαθ οροετατα οοη{εττεῖ, ἀῑ[ιοιΙΗΠππαπηαθ εαγαπῃ ἸοοΠοΏετα εχροά]τεῖ. Οπαοά αιϊάεπῃ 410 δαερῖα5 1ηθ- ουπη τεριίανΙ, 60 πηαρῖ 1η Ὠθο δεηϊοηίἶα οοηΠτπιαίας 6η, αϊ ερτερῖο ειπα ϱἳ ἆε Ῥ]α- ἴοπθ εἳ ἆοσ ιιπ]γεγοῖς Ἠτετῖς ππεγΙαταπη 95569 Ῥαϊατεπι, αἱ Ἡβτοτατα ἀεδετίοταπα ραΐϊτος]- ΠΙΤΏ δ5οἱρετεῖ ΟΠΙΠΕΠΙΩ116 1Π 5 οαΤᾶΠ Ῥο- ηετεῖ,. ἸΙάοϊτοο δρετανΙ {οτθ, τα απο Ῥτο- νΙηοίαπα Ῥετςαᾶτη ὀ1βιοίεπι νΙτοταπῃ ααιαῖ5 ἀοο[ϊδδιπποτιτη, «αΐριας αθίας ποδίτα Ποτοί, «αςο]ρετεί. απο νετο δρεπι (πάπα εχκίεηι- ΑΤΙ εἴ Εν8ΏΕΦΟΕΤΕ νΙάϊδδεπι, εἰδί γΙΓΙΙΤΩ πιεᾶ- ταπη Τοπ λα 15 πηΙμΙ οοπηδοῖας ἀῑυω Παεριίανε- τα, ἴππιεη ἆς Ἠτετῖ ρταςοῖς Ῥεπο πποτεπά1 οαρ]άτῖας ἵαπάεπι ν]οῖῖ ππεφαθ, υἲ Ώου τη-

Ώις οΡΙτεα, Ιποϊαν]τ.

ν

πα Ἠθτο ααἴοπι πιεηζ1 5οαίοπίο ἀ1[ιοῖ- Ίαιιε αἆ Ἰπζε]Ισεπάπω απῖα απῖε οπιπία Ώου. ερεοῖατὶ ἀθβρεῖ, τί α νι Ῥατροίιτ εἳ ἁ1]ιι- οἶἷάα επατταϊΙοπθο εχρειαίας, 1π Ίου Ορετε επιεπάαπάἆο αἴφιο εχρ]απαπάο Πτα πΙΙΗΙ νεγ- απ 6556 Ῥιιζαν1, αἲξ, αΏεγίΟοτεπα ΤΘΓΙΙΠΙ αἆ ταΏοπεπι οἶνι]επ οἰνιίαϊαππηαο αηϊ(ιιᾶ- ταση Πϊδτοτίατη ῬογποηΙἴαπω εχρ]Ιοαοποεπα 115 τεΙπ(αεης, αι θιηπσα]ατὶ Ὠαες ουτα ἴτα- οἴἵαἴατὶ οβδεηῖ, αἆ πιεηάα 5οτἱρίωτας, (αοαά εἴις Πετὶ Ῥοθρεῖ, το]επάα δεηδαπη( πε Ίοοο- ταηῃ 4ο νετροταπα ἁπ[ΠοϊΙΙοταπη οχρ]απαπά ατα υπίος αΠΙΠΙΤΩ Ιπεπάετεπ. Όσα αω]άσπα 1η το οοί (απ πιακίηατη Ροῦυά ομταπι αἁΠ]- Ὀιιοτῖπα, ἴαπαδη τηπ]ία πα τε]]ᾳ 15 ἀοοίίο- τῖρας νε] Ῥεγεαπαπάα νο] επιαο]εαπάα, ὮῬ1ο- νε Ιπίε]]σο. Αἰἴαπιεη αεαιο5 ΠΑΓάΤΩ τ6- τιπι Ἰαᾳ1οςδ, «919 τηβρῖς Εϊ Ἠρτί αἀλιαο πο- σ]αοῖῖ τηπου]ῖδᾳιε Γοεαῖῖ εταηῖ, εΟ οέππεη-

Εις ΘΙΥΟΙ65 τω]Ώὶ οοπάοηαίιτος 65956 ϱοΟΠ-

ῃᾶο.

νι

Ῥναείοι ἨρτοῬ νυ]ρατος (ΑΙάϊπαπα, Τιο- ναπΙεηδεπ.,”) ΒῬαφί]οεηςες οἱ δἱερ]μαπίαππα) ΡταεδιάΙο ππῖἩά Γαεταπῖ Ρεηι]πα ΕΊΟΙΝΙ νετ- 5ἵο, ΌΟΗΝΑΒΙΙ ἴταηδΙαΙΠΟ εἴαδάεπι(αε Ἐο]ο- σας, 6πουιι””) εἰ ΘοΗύΤ/ΤΗΕΘΘΙΙΣ 3) νοτδίοπςς, ο]. Βοεοκμαι αηιπιαἆνετδῖΙοηθς 1π ΠβτοῬ Ῥτῖο- τεδ ἀθ Ἱορίρις, Ἠ) ) νατίαο Ἰεοίοπος Οος1οῖς γοβδθίαπ1 ο Ῥ1ρ]οίμεσα Ταφάαπο -Βαΐανα (ἴπ Ἠευδυιι Ὀρεοῖπι. οτ{. 1η Ῥ]αΐοηεπα, Ῥ. 14 --167.), νατιείας Ἱεοῦοπῖδ Οοἆ. Ῥατίθιεηδίς προσονΙ. (1 ἘλΕΗδΙα ὀγ]]ορο Ἰεοῖῖ. ϱχ86-

σ8γ. β]οβδατ. δομοµοταπα 1η Γταρίοοςδ Ργᾶεοο5

χ) ΕΡ]αϊοπίθ Μίπος, οἶνε ὧε ἴερρ. Ίδε {εσιδιι, δει ἆε Ἰε-- ῥπι Ἰαέΐοπε, {εὐγί 19. «4ρρεμάἰκ ἴεριπαι, νεῖ Ρ/ζο8ο-- Ρις. ἆεπιπάαπίωγ 1οναπῖὲ α Βαγί]οίοπιαεο γα- φῖο, δμῦ δοῖε αµγεο. Αά οαἱοεπα ΠὈτὶ Ἱεριίασγ: ΙΓ οναπῖτ ες ο[οίπα Ειωίρεγί Εεοο, ργὶαἰε (αἱ. ἁργι. «π. Μ.Γ. ΧΧΧΙ. διπιρίέῖδιας εἰωδάεπι 1εδοῖῖ εἰ Βογλοίο- πιαδὶ Ογανίῖ. (4.)

Ἡ) Απιςί. αρ. Ματο -ΜΙοΙ. Βεγ. 1765 εἰ 1769. ὃ. ακκ) ΖητιοἩ. 1785. 1787. Π. ὃ.

Χκκκ) Τη Ῥ]αἰοηῖς αι] νυ]ρο {εγίας Μίποετα εἰαδάεπααιε Ἰ]- Ῥχος Ῥτίοτες 4ε Ἱερίριδ. ἨΗα]ϊδ Ραχ. 18096. ὃ.

να αἴοιε Ρ]αἴοπεπῃ. 11ρ5.1910. 8. Ρ. 5οι --- 596.) εἴἲ νατῖαε ]εοῖῖοπες Οοἆ. Μοπαο, ήοο., αιῖ

Πθταπι απἹηίαπα οοη]ηεῖ,

Οεἴεταπι οοοβδῖοπε ΊἸαο οῬ]αῖα {αοεγε ΠΟΏ Ῥοδδυπ, απ Ιεοτοτί Ῥεπενο]ο δἱσηϊῇ- οεπι, Ὠάπο Ίεσαπι εἀιΠοηετα, κἷουιῖ 1]]απι Ῥ]αράτι, Ὀγπιροβ, Α]οαϊρίαςϊς 1. εἰ Ῥομίίας, εΟ Ιηε οοΠδΙΙ10 δµδοερίςςε, αἱ 1μδῖαπα εἴ ΕΠΊεΠ- ἀαΐατα, α παπι πιεά1ΐος, Τοῦας Ῥ]αϊοπς εῖ- Ποπεπι Ῥτβερατᾶτεπη, 9418, η]θῖ ΙπΠιρτουν1δὶ αιίά αἴφαε Ἱπορίπα ή αοοϊἀετῖτ, Ἱπίτα ἴτες νε] αυαίαοχ 4ΏΠΠΟς απίπηἁς εδῖ επτίετε. Όοιμ- Ππεβατ Ἠαεο εἀιπο ΥΙ νο]υτηῖπας απῖπαια Ῥτίοτα Τεχίις ρταεοα5 Ύαᾶπι επιεηάαΕ1βῖπιε εχρτεδδις εβῃοῖεῖ, οτῖῖῖοα εἲ εχεσείῖσα (εᾶ- ᾳε οοποῖδα) αἀποϊαίοπε αἀαποῖα, δεχίαπα γετο γο]αππεη 1ηάΐοεπι τεταπῃ 4ο γετβροταπῃ

(Οπανεπι Ῥ]αϊοπίοαπι) οοπιρ]εοῖεῖατ.

Θιοἆ δαρετεςῖ, (6. Ἡ. ΦΟΗΑΕΕΕΛΟ; νΙΤΟ

εἰατῖςοίπιο εἳ 4ε Ἱτετῖ ρταεοῖθ Ππηπαοτία] τετ

ΝΙΙΗ

πηοτῖτο, αι, θιηρι]ατί Πιαπιαητίαϊο Ἠίεγας- Ύπε αἴαναης δἴιά1ο οοπηπηΟ(8, ΏΟἨ ΦΟΙΗΙΩ Ρἰασι]αταπα ἴγρῖς εχκοτ]ρίαγαπα οοτγθοΙοηῖ ρτασξαϊς, νοταπα θἴἴἹατη πηοίας ἆς Ἰοοῖς ποη- Ώα]]15 Ῥεπενο]ε παιθοπα οοπηπηιιηϊοαν1ῖ, ρτᾶ-

ας ϱᾳαᾷθ Ῥοδδύ1η τηαχῖπηας εἴ 4Ρο εἴ παβεο.

Ῥοπίβεῦαπι ΤιαπάΙκμυ1, α. ᾱ. 90. 1ΠΘΗΡ. Ἠατί. 114. .

Ἐτιάετ, Ας

ΠΠ λΑ Το Ν ο Σ

Ν ο Μ ο 1.

74 ΤΟΥ {ΙΠ440ΟΓΟΥ ΠΡΟΣωΣΗ.4:

4ΘΗΜΝ.Α4ΙΟΣ ΞΕΝΟΣ, ο ΚάαξδΙΝΙΙΣ ΧΡΗΣ, ΔΕΓΙ.140ΟΣ «4 ά4Κ2Σ44ΙΊΓΟΝΙΟΣ.

ΤΝ {άωσωήδβκήα ο ΠΡΟΣ.

ΑΒ όσὉΜΕΝΤΟ Μ.

Αἰιοπϊοποῖν Ἰνοβρεθ, Οία Οτειεποῖς οἳ ἹΜερί]]ς Τ,ποδάκεπιοπίας, αἆ [ον απίτατα αἳ ἴοπωρίατα {π Οτεῖα Ιπδυ]α, απο υφδίταο 1]]ο Ἰ9- ξαπι ἀοπα]ο]]ο, Ῥτοβοίδοεπίθϐ, τα: {ππετῖθ πιοἱθδτίδχα 8ΕΓΙΠΟΙΙΘ Ἰθ-- ψεπι, ἆς οἰν]ταίο Ἱεριριαδφιμο ἀΐδεεχετο διαϊαἁπῖ (Ο. α.). Οἰπίας ἐρίταχ {πτεγτορατυθ, αἱ δἱξ οοπνΙνίοχυτα, ΡΥΠΙΠΑΦΙΟΥΙΠΙ ΑΥΙΠΟΥΙΠΙ- 4ο τχαοϊκΏίοπίδ Ππὶ, ΟΦ ΗΧΩ, χιβτισᾶ 69568 αεἴεγπ σα οπιπίυπα αἆνεν» «19 οπιπ65 Ρεἱ]ασα, εαππφιιε οὗ ολΙδΔΠ 1εοῖο ΟτειΐρατατΏ Ἱδρατα 8µ- οἴοτθτι αά Ὀοίίαπα οπιπῖα τεῖα]1θθ, ἀῑχίδεει (6. 1.), Αι]ιοπ{επαῖφ οοπίχα πποπθε, Ὀθ]]ο γίποετο αἴφιο ΟΠΙΠΙΠΟ ΦΙΡΟΓΑΣΟ οἳ ἴπ οἰνῖϊτα- το οἳ ἵπ αἰπρα]1ο λοχυπίραθ θοἱ ν{τιατίὶ οοπνεπίσθ; ατα αποὰ οριῖ- πιαχα αἷι, ἀά Ῥταθεϊαπίαδ 64ποφμθ αἴφιο δμρεσῖις 6596 οΡροσίετο. Ονίναιίς ἀβίτισς Ῥεκεθιαπείαπα ποπ ἄπ Ῥε]]ο ρατήπηνο οοπβῖοιίοπθ, ρεὰ {πι νΊτιατο οἰνίμχηφιιο οοποοσάἶα πλιῖ: αῖ Ῥρλοῖφ βπῖς ποπ Ὀε]ίαπα εἴε, 5εἆ Ῥε]]ωπα ραοίδ ολ Ρεταίης. Τἴαφιθ ρετορίο, ποπ Ῥε]]ατα 66 ΦΙΙΣΩΤΩΊΤΑ οχν1ἴο 19 Βπεπα, 5θδἆ νΊτιμίεπα 4ο οοποογἀΐδπα, οατη- ους Περίς Ιαϊοχί ρχαο τε]]φαῖθ οπαηᾶΏ18 9959 τεδρίεἰεπάατα (Ο. 4-). --- Ίππι ΤὙτίλευσαι Ῥοείατι Τ]οορυϊάϊ νετοίρις τε[οΙε, ἐπ αυίθας ζα- εἶιῖία, Ἡ: Ῥεχίεοια υἱτίμθ, 5ο] Γοτετιιάἰπᾶ απτεροπῖτας (Ο. δ.), ἱτῖ-

Α 0

ἀεπιηιιε ἵίπον οἳ Τόυσβυτα οοπίοπάϊτ {π Ἱεριυιφ οοπάειιάᾖ χοπ κά οἵπρυ]αγετα αφ ατα νἰττιῖφ δρεοῖεπι, 9εἆ δἆ υιπῖνεχδασι ντι ἴθπα φρεοίαθθο. Ὑάτίις οπίπα, ουῖ5 8ρεοῖεθ ΦΙάἴπος 5ΗΠΕ; βαρίεπ- επ, ἴετορογαή ία, ἀαφετία ετ Εοτταάο, ααθπιαἀπιοάιια δασώπτασα α. ἁλνίπαπι οπαχα ϱδῖ, εχ α1ιο το]ῖφιιὰ οχωπῖα (Όοπια Πάπας) 518” Ῥεπθα 5ιΠὲ, Ἱτα εἴἶλπι Ἰατοχ Ἱεβίο Φππωυπι 6599 ἀεῦες, αιιοά {π οπωπάραφ νίτδο σαϊἰοπάθ 8 (αἲ ἐπ πια παοπΙ18 οοπίχαθιιάἶ5, ἅπ Ἰ- Ῥετοσιπι εἀιιοαιίοπ8, π οοπιπἠετοίο, 415) τηρχίπιο χεδρλοῖαξ, 11, αιῖά Ποπθδίσα ας ἀπδίατα δε, ἀπάς ἀεβηίαι Ιοποχεθᾳμθ πο ῬΟΕΠΔ5 διαίμαι. 1,ερίθιθ νοτο οοπθτμιί οωφίοἆθ Ῥχαοβοϊ οροσῖος, αιῖ, παπα. 5οἶδπα (οπιροταπιεἶατη ει {μδητίαπα θεφιἰοΏῖεθ, Υ]χεμῖο οἳ 54- ῬΡίοπιῖα οπιπία φιιαφί νἡποίαπε (Ο. 7.) 1βίτατ ιοί περαχὰί πεφιιῖῖ, Ῥ]σα 9556 Οσετεποῖθις εἵ 1 ,αοεάκετα ος Ππδείτμια αἆ Εοτη ει άσπεπα βρεοϊαἷᾶ, υἱ οοπγ1ν14, τί ϱγποηαδία, υἳ ΥΕΠΑΙΙΟΠΕΙΩ, ας, ΤΑπιθπ 1πά9 οοἱ 116 ποπ ἀεὺῦοι, ἀῑνίπιοῬ 1]ἱοφ Ιεβιπ) 4ΟΙΟΥΘ5 ΠΙΑΠΟΔΤΑ. ΦΙ18π- ἀαπι δελτμά99 οχι ϊτιάίπθπα: Ῥοχ[εοῖα οπίπα ξοτετμάο ποὮ θοίμαα ἄπ ἴπιοχθ ἀοογεαο εκραβπαπάἶδ, νοχιπα εἰἶαπι Ίπ οαρίἀἶτατο το]α- Ῥιαϊεφιο πιοὰσταά]ο οοπδἰδτ, Θα πΆΏ Ἰοο, απιοά πω]]ατα {οτθ Εοτιϊτιιάἀπῖφ {1]έμφ Ῥοτ[οοῖαο ταἰίοπθπα λαὈιιεχίπῖ, ΥΙΟ ἀρ8ί9 γετα Ῥοΐερῖ; ας νετο ἀθτο, «μπα Οχοίεποος ος 1,αορἀκεπαοπᾷ ἔμγοεπες νειεπῖαχ ἆθ Ἱερυπαι θαταχα Ῥοπλίαϊς 4146618, πολιπ]θὶ οχιοχ]ς ἆῑδ- Ῥιίαχο σεις. -- Οωῦις Απιεπίεπδίς γίαπα 81851 παμηᾶὲ αἆ ΠιάΙοίαπα βµµπι ἆε Οτειῖοῖς οἳ δρατικηῖς Ἱερίοιι ἀπιετροπεπάστα (0Ο. θ.). -- Ἐι ρείπηπα αιἱάσπα Ίοο ποξαῖ, οιοἆ εἀιοαιῖο δο]παπαοάο πα ἆο- ]οσῖφ 4ο Ιποχίδ, ποπ. οἰχαιι] πἆ ουρίά τας ες νο]αριαθ πιοάθσατ1ο- Ἡηθτη δρεοιθῖ; Ἠ5 επίπη οοξχοθσε «αΙΏ ριιετὶ πο αἀδιεθοληῖ, δἳ αυαΠάο ϱ45΄ρωδιανοσίπε, φποπποάο χεδίδιαπε ο Ίαπι ἳ τοπηροχαπίαπα ρροοῖεςδ, ἴληζισα αΌθδι, ως Ἱερες πἆ θλπ1 αζἰαγαπάλπα αοοοταπιοἆκ- τ8Ἑ ἵπ οἰνιταάρα9 1916 τοροτίαπῖας, αξ Ῥεκεοίραα ἅ]]α ἀπετίτατα, ο αἱ-

Όω9 Ρτοροβᾶϊα ζοχιιιάο εθῖ, ορπΥ ία εἴ βΥπιηαδία, οἳ 5εἀιποπῖς

Ῥετίεα] απ ἀπλ]οῖλπῖ οἳ ΑΠΙΟΥΕΠΙ α ΠΑΤΙΥΑ Άνετουπι εχοίτεπε (0. ϱ.). Αίφιιε Ἠερί]]ης, Τγοτρί ουἵ ρλιτοοϊπά σα θμδοίρίεπς, «παπα Ἱδριατι Βρατίαπάσατα θονετίταϊεπι Ἰαιάῖους αχτια]δδει, Αι]οηπῖετιθί ἴτα κἆ Ἰοο ἀῑδρυϊαε, 5 πἰτη ζήτα χίβοσεπα Ῥχοῦατ Ἠοπ πηῖπς χερχο]επάεπ- ὀ μπα 9556 Φυ 211 Ἠηλπηίδτη Ηθη είπα, θἳ ΑΠΙΟΣΟΙΩ, Υ {πάσα Αἱ1βδηµ6 γο- Πωρίαιες, δἱ ΥΠΟἀΕΥΑΙΟ 649 ῬετοΙρίαπηαδ, δ1π6 οδα τε]οἳ; ΟπΠΙΠΙπΟ γεταπι ἆς Ἱερβίρις εἰ {πδεειτῖο 1αάἱοαπάϊ γαΙΙΟΠΕΙΩ 69596 Ἠλπο, 416 χετα Ῥεχ 96 δΡρεοῖεῖ, ΟΠ γοχο οχ νυ]σασί εοααθ Ῥχανο δι αθδιίτηςί, αασά αιϊάετι οοπιροϊαΠοπῖθ οχετηρ]ο ἀ]ηδίσας (Ο. α1.). -- Ίαπα Οἵπία οφ ωαεδείοηθπα ἀπτεγροπεπίαο, οαυίά πα λΗταξί οοπιροϊαι{ο αβο- τλε, Αι]επίοηθίφ θάπι ἆοοοι κά οιλεαείοπστ αιιάς τες δἳἳ πιαπϊπη αποτηςπΕί, Ῥετιίποτο, οἳ 9ἱπθ ΓθρίΑ πιαδῖσλο χαΓΊΟΠ6 ἨΟΠ Τηβρί ο0Ι1- 5Πταὰ Ῥο566, «ΑΙ χωιδίσαπα δί19 ΊπΙνοχδα εζιοδίίοπε; Πορί]]ο ἀοϊπάς Ολπίαφμο ἵρδαπα αἀ]οσιαπρας, ἆθ ἀπδτιίοπθ 6χΧΡΟΠεΤΟ Πποιρῖτ, --- Ῥτιπιδχία 6115 Ῥρ4σ8δ εδῖ τεοῖα εἀιοαίίο, α1ιδε ραστασα 149 αφθιιε[οῖῖ ΘΟΣΗΠΙΦ 18 ΑπάΟΣο ἀποεπάϊς, ου δις αᾳααπάο εχοε]]αῖ. πε εατίο Ὑετο Ρχορτῖα εἰ Ι0θσα]ϊδ, ουῖ νἶγταδ Ῥτοροδίτα εδί, α νιι]- ξατί ἴ]]α, 4 δο αἆ Ορ65 βδᾳπθ σε α βαρἱεπῖία β]επας βρεοῖαι ἆς- ᾿οετπδῖιισ πεοεδδο 6»ί (Ο, 1ο.). ἴπ οιοά μὲ βοουχατία5 ἀπαιιῖσαε, Ἰο- χωϊπῖς ΤΙΑΕΙΣΑΙΑ ΥΑΥάβδς6 εἶμδ Ῥατίεδ Ῥετδετυίαίατ. - Όιο επί ἵπ Ἡοχηίτιο 94 δῖ οοπῖγατῖα, νο]αρῖας εἴ ἀο]οσ; ἆπο, 4 µε αἆ Ειχα 8Ρο- οἵαπε, Εἶπιος εἴ οοπβάεπεία: παπα ἀθπίφμθ, φποὰ Ίου Οπωπία τθ- Ετ, ταξῖο, 916, 5ᾷ ΟΟΠΙΙΩΙΙΠΘ οἶγ{ταιῖ ἀθοτοζωπῃ ϱδῖ, Ίεχ νοσαίαχ, Ἡοπιο ἀβίτας πα]ταου]ο (ἀπιαριηΙ) οοπαραταχί Ῥοῖοδε, οαιοάἀ ἀῑνει- εἰς πετν15 αλίεασ» ααοάςί χαι{οπῖς εγβοῖυπα δεοῖαξασ, νἰσιιτά δταάεῖ, εἱ οοπΊτα ουρἰἀ1τδῖο 96 οδρί Ραίταςσ, Ῥσαν τα 56 ἀεάῑτ. Ἰπ Ίου 1ρῖ- τας τεοῖα εἴ Ἱερυπα εἳ Ιπθτιτῖοπῖ απῖγείδδο γ]ϊταο τα [ο ηἰπτας (6. τή.). Ίατα ἆῑιο Οπιοχί ϱοπετα δΠΕ, «π0συπα α]ίοτατα οσῖ Ίου, απο πηαία, Ἡξ ἀοΐοχεδ, τεζογπιλἆσταιι5, αἰίστιιπα Ἰοο, απο 1π1λοπθ-

οἱἵ οιῖά ἔποετο τετεπιασ; 1] δ5ί παεῖαδ, Ἠῖο Ῥμάογ. Τιμάοχ γεχο

αιοηπὶθὶ ἀπ ε{ επεϊαχϊ οἵ οοπιρασαχϊί Ῥοΐορε, πε ομρίάλίαίεν οἳ αυοφιῖά Ιιοπεδελ χερυβπαξ, Ὑίποεχθ αἀδιιεδοαπηαδ; ἀρίτας ἴπ Ίος εχετοετί πο8 οροστεῖ. Ώσαείοετεα, αιεπιαάπιοάυτα οοπβἀεπατα ΠΟΠ- πο ἐπ τοῦ {οσταίἀο]οθῖδ ΡοδδυτΏθ οχρείσῖ, δἵο εἴἶλαι ραάος 119, ου ἐπᾗοπεδιί ααἰὰ νε] {απεετθ νε] ἀῑσετο τοζογπαϊάαξ, ποππῖφΙ 19, 4 υπο οοπβἀθπῖε πο οἳ αππεπίες φιοἁαπιπιοάο τεάόπε, εχρ]οσασῖ Ῥοΐοοί; ἆπ 16 ν6χΟ, ϱα6 βαάλοῖαλε οἳ ἀεπιθπιῖαο οι{αδάαπι απίτωαπι Ἱππρ]επε, πί ΕΙ] τεροσίτας, φιιοὰ Ῥτορίες Εαοΐ]οτα εἵ ἑπποοεπίεπι εἶπθ Όδυσα Ἠμῖο τοὶ αοοοπηπιοάαεῖας οί νῖπο ς ἵἴααιθ οοπαροϊῖαεῖο σἴιε ἵπ- εταῖα πρτῖτο 3ο 1μτο ορΏπαατα Ὠαρειας πα (ατρίτικάλπῖς γετοομ-

ἀἶαπι ουσια εχοἰιαπάατα μπα ἴοπίιαπάκτα τοπαοάίυτα.

ι.

ά4θΘΙΠ[Ν. (0 εὸς ᾗ) τις ανθρώπων ὑμῖν, ὦ ξένοι, εἴληφε τὴν αἰτίαν τῆς τῶν νόμων ὁδιαθέσεως ;

κά ΕΙ. Θεός, ὦ δένε, Φεός, ὥς γε το ὃι- καιότατον εἰπεῖν, παρὰ μὲν ἡμῖν Ζευς, παρα ' δέ α- κεδαιµονίοες, ὄθεν ὃδ ἐστίν, οἶμαι φάναι τούτους Απόλλωνα" ἡ γάρ;

ΜΕ Γ. Ναί.

496ΗΝ. Μὼν οὖν χκαθ' Ὅμηρον Ἄέγεις, ὡς τοῦ Μένω φοιτῶντος πρὸς τὴν τοῦ πατρος έκαστοτε Συνουσίαν δι ἔνατου " ἔτους, καὶ κατα τας παρ᾽ ἐκείνου φήμας ταῖς πόλεσιν ὑμῖν Θέντος τοὺς νό- μους»

κ 4ΕΙ. έγεται 7αρ οὕτω παρ ἡμῖν ' καὶ δὲ) χαὶ τον αδελφόν γε αὐτοῦ Ῥαδάμανδυν (ακούετε 7αρ το ὄνομα) δικαιότατον γεγονέναι., τοῦτον οὖν φαἴμεν ἄν ἡμεῖς γε οἱ Κρητες ἐ ἐκ τοῦ τότε διανέµειν τὰ περὶ τας δίκας ὀρθῶς τοῦτον τὸν ἔπαινόν αύτον εἰληφέναι.

46ΗΝ. Καὶ καλόν γε τὸ κλέος υὲεῖ τε «4ιος μαάλα πρέπον. ἐπειδὴ δὲ ἐν τοιούτοις ἦδεσι τέφρα- φδε Ῥομικοῖς σύ τε καὶ ὅδε, προςδοκῶ οὐκ ἂν αηδῶς ἡμᾶς περέτε πολιτείας τανὺν καὶ νόμων τὴν διατρι- βὴν λέγοντας τε καὶ ἀκούοντας ἅμα κατα την πο-

ἱ----ᾱ-ᾱ-ᾱ-------- -----

: Τι]ρο (πα Ηρσῖφ Βιορ]ιαπι. οἳ Βΐροπι.) ἐννάτου.

600

ὃ Π4ή 4ΤΗΣΝΟΣ

ρείαν ποιήσεσθαι. πάντως δ ή" γε ἐκ Κνωσοῦ / ὁδος εἰς το τοῦ «4{ιὸς άντρον καὶ ἱερόν ν ὡς ακούαµε», ἱκανή, χαὶ αἀνάπαυλαι κατα τὴν ὁδόν, ὡς εικὀς, ανέ γους ὄντος τανῦν, ἐν τοῖς ὑψηλοῖς δένδρεσίν εἰσε σκιαραί' καὶ ταῖς ἡλικίαις πρέπον ἂν ἡμῶν εἴηῃ το ὁιαναπαυεσθαι πυκνα ἓν αὐταῖς, λόγοις τε ἀλλήλους παραμυδουµένους τὴν ὁδὸν ἅπασαν οὕτω μετα ῥᾳ- στώνης ὁιαπερᾶναι.

Κ4ΠβΙ. Καὶ μὴν ἔστε γε, ὢ ξένε, προϊύντι κυπαρίττων τε ἐν τοῖς ἄλσεσιν ὑψη καὶ κάλλη ὕαυ- µασια καὶ λειμῶνες, ἐν οἶσιν ἀναπαυόμενοι διατρί- βοιµεν ἄν.

4ΘΗΝ. Ὀρθῶς λέγεις, πάᾶνυ μὲν οὔν, ον” τες οὲ μᾶλλαν φήσομεν᾿ αλλ’ ἴωμεν ἀγαδῃ τύχη.

ΚάῑδβΙ. Ταῦτ εὔ.

9.

49ΗΝ. Καέ µαε λέγε, κατὰ τέ τα ξυσσίτια τε ὑμῖν ἑυντέταχεν ὁ γόµος καὶ τα γυμνάσια καὶ 'σὴν τῶν ὅπλων ἕξιν;

Κ4ΕΙ. Οἶμαι μέν. ὦ ἕξένε, καὶ παντὶ ῥᾳδιον ὑπολαβεῖν εἶναι τα 7ε ἡμέτερα᾽ την γὰρ τῆς χώρας πάσηφ Κρήτης φύσιν ὁρᾶτε, ὡς ουκ ἔστε, καθάπερ ᾗ τῶν Θετταλῶν, πεδιας ' διὸ δὴ) καὶ τοῖς μὲν ἵπποις ἐκεῖνοι χρώνται μᾶλλον, ὀρόμοισι δὲ ἡμεῖς ηδε γαρ ανώμαλος αὖ καὶ πρὸς τὴν τών πεζὴ δρόμων ἄσκη- σιν μᾶλλον ξύμμετρος. ἐλαφρα δὴ τα ὅπλα ἄναγ- καϊῖον ἐν τῷ τοιούτῳ κεκτῆσθαι, καὶ μὴ) βάρος ἐχον- τα δεῖν᾽ τῶν ὃὴ τόξων καὶ τοξευμάτων 1 κουφότης ἁρμόττειν δοκεῖ. ταυτ οὖν προς τὸν πόλεµον ἡμῖν ἅπαντα ἐξήρευται, καὶ πάνθ ὁ νομοθέτης, ὥς }'

1 δή γε. -ᾱ Κνωσσοοῦ. ὃ 46ΗΝ. Ορθῶς λέγει. Κ.Ε]. Πάνυ μὲν οὖν --- τύχη. 4θ6ΗΝ. Ταῦτ εἴη. κα µοι Λέγε ᾿ κ. τ. λ.

ΝΟοΝΜΟΙΓ 1. ο. 0. 9

ἐμοὶ φαίνεταε, πρὸς τοῦτο βλέπων Συνετάττετο” ἐπεὶ καὶ τα ξυσσέτια κινὀυνευει ξυναγαγεῖν ὁρῶν, ας πάντες» όταν στρατεύωνταε. τόθ’ ὑπ αυτου τοῦ πράγματος αναγκάζονται φυλακῆς αὐτῶν ἕνεκα ἕνσ- σιτείν τοῦτον τον χρόνον. ἄνοιαν δή μοι δοκεῖ χα- ταγνῶναι τῶν πολλων ὡς ου μµανδανόντων. ὅτι πὀ- λεμος αξὲ πᾶσε δια βίου ἐυνεχής έστε προς απασας τας πόλεις" εἰ ὁέτ, πολέκου γε ὄντυς, φυλακης ἕ ἕνε- χα οεῖ ἑυσσιτεῖν καί τινας ἄρχοντας καὶ αρχομέ- νους Φι«κεκοσμημ μένους εἶναι φύλακας αυτών. τοῦτο καὶ ἐν εἰρήνῃ ὁραστέον' ἡν γαρ καλοῦὺσιν οἑ πλεϊῖστοι των ανθρώπων εἰρήνην. τοῦτ εἶναι µόνον ὄνομα, τῷ ὃ ἔργῳ πᾶσαες προς πήσας τας πόλεις αεὶ πόλε-- μον ακήρυκτο» κατα φύσιν εἶναι. καὶ σχεδὸν ἄνεν- ρήτεις ὕτω σκοπῶν τὸν Κρητών νομοθέτην, ὡς εἰς

τὸν πόλεµον ἅπαντα ὀημοσίᾳ καὶ ἰδίᾳ τα νόμιμα ]- μὲν αποβλέπων ξυνετάξατο᾽ καὶ κατα ταῦτα οὕτω φυλάττειν παρέδωκε τους νόμους, ὡς τῶν ἄλλων ου- δενος ουδεν ὀφελος ὄν, οὔτε κτημάτων οὔτ᾽ ἐπιτη- δευμάτων, ἂν µὴ τῷ πολέμφ ἄρα κρατῇ τες πάν- τα δὲ τὰ τῶν νικωµένων αγαθα τῶν νικώντων γί- γνεσῦαε.

ὤ.

4ΘΗΝ. Καλὼς γε, ὦ ξένε, φαένξι µοε γὲ- γυμνάσθαε πρὸς τὸ διειδέναι τα Κρητῶν νόμιμα, τόὸε δέ μοειφράζε ἔτι σαφέστερο». ὃν γὰρ ὅρον ἔδου της εὖὐ πολιτενοµένης πόλεως, δοκεῖς μοι λέγει», οὕτω κεκοσμηµένην οἰκεῖν δεῖν, ὥστε πολέμῳ νικᾷν τὰς ἄλλας πὀλεις' ῆ γαρ:

Κ4ΕΙ. Πάνυ μὲν οὖν' οἶμαι δὲ καὶ τῷδε οἵ- τω ξυνὸοκεὶν.

εἰ δη.

626

627

«ο ΠΠ {4ἼΠµμ:ΝΟΣ

ΜΕΥΓ. Πῶς γὰρ ἂν ἄλλως ἀποκρέναιτο, ὢ θεῖε, Αακεδαιμονίων γε ὁρτιροῦν» :

Ἱ ΜΘΗΝ. Πότερ" οὖν δὴ πόλεσι μὲν πρὸς πὀ- εις ὀρθὸν τοῦτ ἐστέ, κωµη δὲ προς κώµην ἕτερον;

Κ.άΠΙ. Ουδαμῶς.

49θΘ ΗΝ. ᾽4λλα ταυτὀν:

Κ4ΕΠΙ. Ναί

46ΗΝ. Τί δὲ πρὸς οἰχίαν οἰκέᾳ τῶν ἐν τῆ κώμῃ χαὶ προς ἄνδρα ανδρί, ἑνὲ πρὸς ἕνα, ταυτὀν ἐστι”: Κ4ΕΒΙ. Τανυτόν. 496ΗΝ. αὐτῷ ὃδὲ πρὸς αὐτόν, πὀτερον ὡς πολἐµίῳ προς πολέμιον διανοητέον: ἢ πῶς ἔτι λέγο- µεν 3 ΚάΕΙ. ἸΩ Σένε ᾿4δηναϊῖε' οὐ γάρ σε ἄττι- κὸν ἐθέλοιμ ἂν προςαγορεύειν᾿ ὁοκεῖς γάρ µοι τῆς Φεοῦ ἐπωνυμίας ἄξιος εἶναι μᾶλλον ἐπονομαζεσθας” τον γάρ λόγον, ἐπ᾽ αρχἠν ὀρθως ἀναγαγών, σαφε- στερον ἐποέῃσας, ὥστε ῥᾷον ανευρήσειο» ὅτε νυν δὴ ὖφ ἡμῶν ὀρθῶς ἐῤῥήθη το πολεµίους εἶναι πάντας πᾶσι δηµοσίᾳ τε καὶ ἰδίᾳ, καὶ ἑκάστους αυτους

σφίσιν αυτοῖς.

46 ΗΝ. Πῶς εἴρηκας. , ὦ δαυμάσιε;

κ 4ΕΙ. Κανταῦδα, ὦ ἕένε, τὸ νεκζν αυτὸν αὐὑτον πασών νικών πρώτη τε καὶ αρίστη, τὸ οὲ καὶ ᾖτ- τάσδαι αὐτὸν ὑφ᾽ ἑαυτοῦ πάντων αἴσχιστόν τε ἅμα καὶ κάκιστον᾿ ταῦτα γὰρ ὡς πολέμου ἐν ἑχαστοις ᾖ]- µών ὄντος πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς σημαίνει.

46Η Ν. ΙΠάλιν τοίνυν τὸν λόγον ἀνασερέψω- μεν. ἐπειδὴ γὰρ εἷς ἕκαστος ἡμῶν ὃ μέν κρείττων αὗτον, ὃ δὲ Ίστων ἐστέ, πότερα φῶμεν οἰχίαν τὰ καὶ κώμην καὶ πόλιν ἔχειν ταυτον τοῦτο ἐν αὐταῖς,

ἡ μὴ φώμεν;

1 Πότερον. 3 ἔτ. ὃὉ Λέγωμεν. 4 καί αῦΌεεῖ.

Νομο -ῖ 1, 0. 4, αι

κ 4 0 1. Τὸ κρείστω δὲ αὐτῆς εἶναι λέγεις τι- να, τὴν ὃ) ἥττω:

46Η Ν. Ναί

ΚΕΙ. Καὶ τοῦτο ὀρθώς ἡ Ἄρου" πανυ γαρ ἐστε καὶ σφόδρα το τοιοῦτον» οὐχ ἤκιστα, ἐν ταῖς πολὲ- σιν' ἐν ὁπόσαις μιὲν γαρ ο ἀμείνογες νικωσι τὸ πλῆ- ος καὶ τους Χείρους, ορθως ἂν αὕτη χρείττων τε αὐτῆς λέγοιδ' } πόλις, ἐπαινοϊτό τε ἂν ὁικαιότατα τῇ τοιαύτῃ νίκη, τουναντίον δέ, ὅπου ταναντία.

46 ΗΝ. Το μὲν τοίνυν. εἴ ποτ᾽ ἐστι που τὸ χεῖρον αρεῖττον τοῦ αμείνονος, ἐάσωμεν ( μακρο- τέρου γαρ λόγου) » το ὁ ὑπὸ σοὺ λεγόμενο», μανθά- νω νῦν, ὥς ποτε πολῖται δυγγενεῖς καὶ τῆς αὐτῆς πόλεως γεγονότες ἄδικοι καὲ πολλοὶ Συνελθόντες ὃι- καίουθ ἐλάττους ὄὀντας βιάσονται δουλούμενοε, καὶ ὅταν μὲν κρατήσωσιν, ἤττων 3 πόλις αὐτῆς ὀρθῶς αύτη λέγοις΄ ἂν ἅμα καὶ κακή, ὅπου ὁ ἂν ἠττῶν- ται, κρείττων τε καὶ ἀγαθη.

ΚάβΕΒΙ. Καὶ µάλα ἄτοπον, ὦ ξένε, τὸ νὺν λε- γόμενον, ὅμως ὃ ὁμολογεῖν οὕτως ἀναγκαιότατον.

4.

49 ΗΝ. "Ἔχε ὃν καὶ τόδε πάλιν ἐπισκειώμε- ὃα. πολλοὶ ἀδελφοί που 7ένοινε ἂν ἑνὸς ανδρός τε καὶ μιάς υἱῆς"' καὶ ὃν) καὶ δαυμαστὸν οὐδέν, τοὺς πλείους Α μὲν ἀδίκους αὐτῶν γίγνεσθαι, τοὺς ὁδ. ἐλάττους ὁδικαίους.

ΚάῑβΙ. Οὐ γαρ οὖν.

46 ΗΝ. Καὶ οὐκ ἂν εἴη γε πρέπον ἐμοέ τε καὶ ἡμῖν : τοῦτο δηρεύειν, ὅτε νικώντων μὲν τῶν πονη- ρῶν ή τε οἰκία καὶ ἡ ξυγγένεια αὕτη πᾶσα ετων αυὐ- τῆς λέγοιτ᾽ ἄν, κρεέεεων δέ, ἠττωμένων ' οὐ γαρ εὐσχημοσύνης τε καὶ ἀσχημοσύνης ῥημάτων ἕνεκα

1 οἱεῖς, 4 πλείστουε.

«9 ΠήααἸ ΝΟΣ

τανυν σχοπούμεθα προς τὸν τῶν πολλὠν' λόγον, ἀλλ’ ὀρν ὀσητός τε καὶ ἁμαρτίας πέρι νόμων, τις ποτέ ἐστι φύσει.

ΚΕΙ. ᾿4ληδέσατα, ὦ ἕένε, λέγεις.

ΜΕ Γ. Καλῶς μὲν οὖν, ὥς γε καὶ ἐμοὶ ἔυνδο- κεὶν, τό γε τοδούτον τανυγ.

46 ΗΝ. ᾿Ίδωμεν δὴ καὶ τὀδε' τούτοις τοῖς ἄρτι λεγομένοις αδελφοὶς γένοις ἄν πού τις δικα- στής.

Κ4άΕΙ. Πάνυ γε,

4ΘΗΝ. ἍΊΙότερος οὖν ἀμείνων; Όετις τοὺς μὲν ἀπολέσειεν αυτῶν ὅσοι κακοέ, τους δὲ βελτέους ἄρχει αντους αὐτῶν προρτάδειεν, ᾖ ὅδε, ὃς ἂν τους μὲν χρηστους ἀρχειν. τους χείρους ὁ). ἑάσας ζην, ἄρχεσδαι ἑχόντας ποεῄσειε; τρίτον δέ που ὃι- καστὴν προς αρετὴν εἴπωμεν, εἴ τις εὔ) τοιοῦτος, ὃςτις., παραλαβὼν Συγγένειαν μίαν διαφερομένην,

6:15 µήτε απολέσειε μηδένα, διαλλαξας δὲ εἰς τον ἐπίλοι- πον χρόνον, γόμους. αὐτοῖς δες προς αλλήλους πα- ραφυλάττειν δύναιτο ἆ ὥστε εἶναι φίλους.

Κ4ΕΙ. Μακρῷ αμείνων γέγνοιτ ἂν ὁ τοι- οὔτος δικαστής΄τε καὶ νομοθέτης.

46ΗΝ. Καὶ μὴν τοὐναντίον γε ἢ προς πὀ- λεμον ἂν βλέπων αὐτοῖς τοὺς νόμους διανοµούῦε- τού). 3

ΚάΕΙ. Τοῦτο μὲν αληθές.

486 ΗΝ. Τί ὸὃ ὁ τὴν πόλιν ἔυναρμόττων: πρὸς πὀλεμον αὐτῆς ἂν τὸν ἐἔξωθεν βλέπων τὸν βίον κο- σµοί μᾶλλον, ἡ πρὸς πὀλεμον τὸν ἐν αὐτῇ γιγνό- μενον ἑκάστοτε, ἡ δὴ καλεῖται στᾶσις; ὃν μάλιστα μέν ἅπας ἂν βούλοιτο μήτε γενέσίλαι ποτέ ἐν ἑαυτοῦ πόλει, γενόμενόν τε ὣς τάχιστα απαλλάττεσύὔαε.

ΚάδξΙ. «{ῇλον ἅτι πρὸς τοῦτον.

1 διανομοθετοῖ, μξ ἵπ Φεφιοπῖῖ. κοσμοῖ, οἱ.

..

ΝΟΜΟ {Τ 1, ἀ. ὖ. 15

46ΙΠΝ. Πότερα ὃ) ἀπολομένων αὖ τών ἑτέ- ρων εἰρήνην τῆς στάσεως γενέσθαε, νικησάντων δὲ τῶν ἑτέρων, δέξαιτ ἄν τις μᾶλλον, ᾖ Φιλίας. τε καὶ εἰρήνης ὑπο διαλλαγῶν γενομένης . οὕτω τοῖς έξω- Φε» πολεκµέοις προφέχδι» ανάγκην εἶναι τὸν νοῦν»

κΚάδξ 1. Οὕτω πᾶς ἂν ἐθέλοι πρότερον ἢ κεί- γως περὶ τὴν αὐτοῦ γίγνεσδαε πόλιν.

46Η Ν. Ουὐκουν καὶ νομοθέτης ὡςαύτως;

Κ4άνλπΙ. Τί μή ν

-ᾱ ΘΗΝ. ᾿4ρ’ οὖν οὐ τοῦ ἀρίστου ἕνεκα πάντα ἄν τα νόμιμα τιδεύῃ πᾶς» 9

Κ.άΠΙΤ. Πὼς ὃ οὗ:

49Η Ν. Ἰό γε μὴν ἄριστον οὔτε ὁ πόλεμος οὔτε ἡ στᾶσις (ώπευκτὸν : δὲ το δεηθ ναι τούτων}, εἰρήνη δὲ προς ἀλλήλους ἅμα καὶ ᾿ φιλοφροσύνη᾿ χαὲ ὅη καὶ το νεκᾷν, ὡς ἐοικεν, αὐτὴν αὐτὴν πόλιν ουκ ἦν των αρίστων, αλλα τῶν αναγκαίων. Όμοιον ὡς εἰ κάμνον σῶμα, ἰατρικῆς καθάρσεως τυχόν, ἠγοῖ- τὸ τις ἄριστα πρᾶττειν τὀτε, τῷ ὁὲ μηδέ τὸ παρα- παν ὀεηθέντε σώματε μηδὲ προςέχοε τον 'νοῦν, ὥς- αὐτως ὁὲ καὶ προς πόλεως εὐδαιμονίαν ἢ ἢ καὶ ἰδιώ- του διανοούμενος οὕτω τις οὐτ ἄν ποτὲ πολιτικὸς γένοιτο ὀρθός᾽, προς τὰ ἐξωύθεν πολεμικῶ αποβλέ- πων µόνον καὶ πρώτον, οὐτ ἄν νομοὺέτης ακριβής, εἰ μὴ χάριν εἰρήνης τα πολέμου νομοῦθετοίῃ μᾶλλον ᾖ τῶν πολεμικών ἕνεκα τῷ τῆς εἰρῄνης.

δ,

Κ.άΡΙ. Φαίνεται µέν πως ὁ λόγος οὗτος, ῶ δένε, ὀρθῶς εἰρῆσθαι, δαυμάζω γε μήν, εἰ τα τε παρ᾽ ἡμῖν νόμιμα καὶ ἔτι τα περὶ 4{ακεδαίμονα μὴ πᾶσαν τὴν σπουδἠὴν τούτων ἕνεκα πεποίηται.

46ΘΗΝ. Ἰάαχ ἂν ἴδως' δεῖ ὃ ουδέν σκληρὼς 629

1 ὀρθῶς,

14 ΠΠ 441 ο ΝΟΣ

μᾶς αυτοὺς διαμαχεσδαι τανῦν, αλλ ἠρέμα ἄνε- ρωτᾷν, ὡς μάλιστα περὶ ταῦτα ἡμῶν τε καὶ ἐκείνων σπουδαζὀντων καέ µοε τῷ λόγῳ ἑυνακολουδήσατε. προστησώµεύα γοῦν Τύρταιον, τον φύσει μὲν 4δη- γαΐον, τῶνὸε οὲ πολίτην γενόμενον, ὃς δὴ μάλιστα ἀνδρώπων περὶ ταύτα ἐσπούδακεν» εἰπων ὅτε

Οὔτ ἂν μνησαίκην οὔτ ἐν λόγῳ ἄνδρα τιθείµην, ουδ " εἴ τις πλουσιώτατος ανθρωπων εὔῃ, φησέν, ουδ εἰ πολλα ἀγαθα κεκτηµένος (εἰπῶν σχεὸὸν ἅπαντα), ὃς μὴ περὶ τὸν πόλεμο» άριστος γέγνοιτ αεί. ταῦτα γαρ ακήκοᾶς που καλι σὺ τα ποιήματα ὅδε μὲν γάρ, οἶμαι, διακορηο. αὐτῶν ἐστέ.

Μ ΕΙ. Ιάνυ μὲν οὖν.

Κ 4 ΕΙ. Καὶ μὴν καὶ παρ ἡμᾶς ἐλήλυθε χομι- σθέντα ἐκ 4ακεδαέμονος.

4ο ΔΝ. 1δο νῦν δή ἄνερώμεδα χοινῃ του- τονὶ τὸν ποιητήν οὐτωσί πως μα Ίὐρταιε. ποιητὰ θλειότατα᾽ δοκεῖς γὰρ δὴ σοφος ἡμὶν εἶναι καὶ αγα- δός, τι τοὺς μὲν ἐν τῷ πολέμω ὁιαφέροντας διαφε-

όντως ἐγκεκωμίακας' Ἰὸη οὖν τυγχάνυµεν ἐγώ τε

καὶ ὅδε καὶ λεινίας ὁ Κνώσιος οὗὐτοσὶ ξυμφερόμενοέ σοι περὶ τούτου σφόὁρα, ὡς ὁοκοῦμεν' εἰ ὃὲ περὶ τών αὐτῶν λέγομεν ανδρῶν 13) μή, βουλόμεθα σα- φὼς εἰδέναι. Αέγε οὖν ἡμῖν. ἄρα εἴδη ὁύο πολέμου, καθάπερ ἡμεῖς, ἡγεῖ 3 καὶ σὺ σαφῶς; η πωρ» 11ρος ταῦτα, οἴἶμαε, κάν πολὺ φαυλότερος εἴποε Τυρταί- ου τις ταληδὲς ὃτι δύο, το µιέν, ὁ καλοῦμεν ἅπαν- τες στᾶσιν», ὃς δη παντων πολέμων χαλεπώτατος, ὡς ἔφαμεν ἡμεῖς νυν δή, το ὃ ἄλλο πολέμου δήσο- μὲν., οἶμαι, γένος ἅπαντες, ὦ πρὸς τοὺς ἐκτός τε καὶ ἀλλοφύλους χρωμεῦα διαφερόμενοι » πολὺ πρᾳ- ότερον ἐκείνου.

ΚάδΕΒΙ. Πωὼς γαρ οὐ;

1 οὖτ -- οὗ. ο 4γ.

Ν ο Μ ο Τ. ” 5. | 1ῷ 4Θ6ΗΝ. Φέρε δή» κοεέρους καὶ προς πότε-

ρον ἐπαινῶν τον πόλεμον οὕτως } ὑπερεπίίνεσας, τους ᾿λ φαξας τῶν ανδρών; ἐθικας μέν γαρ τοὺς προς τον ἐκτός 3" εἴρηκας γοῦν ὧδε ἐν τοῖς πουήμα- σιν. ὡς ουδαμῶς τους τοιούτους αγεχόµενος, οἳ μι) τολμήσουσι μὲν ὁρᾷν φόνον αἑματόεντα, καὶ ὁηῖων ὀρέγοιντ' ἐγγύδεν ἑ ἱστάμενοι. ουκοῦν τα μετα ταῦτα εἴποεμεν ἄν Ἰμεῖς, ὅτι συ μέν ἐπασεῖς, ὡς ἔοικας, ὦ Τύ ῳρταιε, μαλιστα τοὺς προς τον οὐνεῖόν τε καὶ ἐξωῦεν πόλεµον γιγνοµένους” ἐπιφανεῖς. Φαίη ταῦτ᾽ ἄν που καὶ ὀμολογοίη.

ΚάΡΙ. Τέμµήν:

40ΘΗΝ. Ἡμεῖς δέγε, αγαθών ὄντων τούτων, ἔτι φαμὲν αμείνους εἶναι καὶ πολι) τοὺς ἐν τῷ µεγί- στῳ πολέμῳ Υιγγοµέγνους αρίστους διαφανῶς. ποιη- τήν δὲ καὶ ἡμεῖς μάρτυρα ἐχομεν Θέογνιν, πολίτην τῶν ἐν Σικελίᾳ «Μεγαρέων , ὁ ὃς φῆσι

Πιστὸς ανήρ χρυσοῦ τε καὶ ἀργύρου αντερύσα-

σύαε ”.4ξιος ἐν χαλεπῇῃ, Κύρνε, διχοστασίῃ. τοῦτον ὁή φαμεν ἐν πολέμῳ χαλεπωτέρῳ ἀμείνονα ἐκείνου πάμµπολυ γέγνεσύαι, σχεὸον ὅ οσον ᾽αμείνων δικαιοσύνη καὶ σωφροσυνη καὶ φρόνησις, εἰς ταυτὸν ἐλθοῦσαε µετ᾽ ανρίας, αὐτῆς μόνης τῆς ανδρίας'" πιστὸς μέν γαρ καὶ υγω]ς ἐν στασεσιν ουκ ἄν ποτε γένοιτο ἄνευ ἐυμπάσης αρετῆς, διαβάντες ὁ εὔ καὶ μαχόμενοι» ἐφέλοντες αποὐνήσκειν ἐν τῷ πολέκῳ, φράζει Τν ὕρταιορ, τῶν μισθοφόρων εἰσὶ πάμπολλου

ὧν οἱ πλεῖστοι γίγνονται ὑρασεῖς καὶ άδικοι καὶ ὑβρι- σταὶ καὶ αφρονέστατοε σχεδον απάντων ᾿ έκτος ὸ) τινῶν µάλα ολέγων. ποῖ 9 τελευτᾷ νὺν ἡμῖν οὗτος

1 οὕτως τοὺς μέν. 3 γὰρ πρὸς τοὺς ἐκτό. 5 γιγνύµε- νον πύλεμον. 4 ἐλθοῦσα µετ ἀνδρείας' πιστὸς μὲν γὰρ 4. Τ. λ. ;

67ο

16 πι ατΤάωοΝοΟο-ςΣ

ὁ λόγος; καὶ τί φανερόν ποτε ποιῆσαε βουληδεὶς λέ- γει ταῦτα» δῆλον, ὅτι τόδε, ὡς παντὸς μᾶλλον καὶ ὁ τῇὸε παρὰ 4ιὸς νομοθέτης πᾶς τὲ, οὗ καὶ σμικρὸν ὄφελος, οὐκ ἄλλο ἡ πρὸς τὴν μµεγέστην ἀρετήν µάλι- στα βλέπω», ἀεὶ Φήσει τοὺς νόμους. ἔστε ὁέ, ὥς φη- σι Θεέογνις» αύτη πιστότης ἐν τοῖς δεινοῖς. ην τις δικαιοσύνην ἂν τελέαν ὀνομάσειεν ἣν ὁ αὖ 1 ὐρ- ταιος ἐπ]νεσε μάλιστα, καλὴ μὲν καὶ κατα καιρον κεκοσμημένη τῷ ποιητῇ)» τετάρτη ὁέ ὅμως αριὺμῷ τε καὶ ὀυνάμει τοῦ τιµία εἶναι λέγοιτ ἂν ὀρθότατα-

6.

ΚάΕΙ. "0 Σένε, τὸν νοµοθέτην ἡμῶν ἄπο- βώλλομεν εἰς τοὺς πὀῤῥω νομούῦξέτας.

49ΗΝ. Οὐχ ἡμεῖς γε, ὦ ἄριστε, ἀλλ ἡμᾶς αὐτούς, ὅταν οἰώμεὺα πάντα τα τ ἐν 4{ακεὐαέμονε καὶ τὰ τῇὸε πρὸς τὸν πὀλεμον μάλιστα βλέποντας ήΠ{υκοῦργόν τε καὶ Μίνω τίδεσῦα: τα νόμιμα.

ΚάῑβΙ. Τὸ δὲ πῶς χρὴν Ίμας λέγειν»

469ΗΝ. "αδεπερ τότε ἀλ]θές, οἶμαι, καὶ τὸ δίκαιον ὑπέρ γὲ θείας διαλεγομένους λέγειν. οὐχ ως προς αρετής τι μόριον χαὶ ταῦτα τὸ φαυλότατον ἐτίθει βλέπων, ἄλλα πρὸς πᾶσαν ἀρετήν, καὶ κατ εἴδῃ ζητεῖν αὐτὸν 2 τοὺς νόμους, ουὸ ἅπερ οἱ τῶν νῦν εἴθη προτιδέµενοι ζητοῦσιν" οὗ γαρ ἄν ἕκαστος ἐν χρείᾳ γέγνηται, τοῦτο ζητεϊ νῦν παραθέµενος», ὃ μὲν τα τῶν κλήρων 3 καὶ ἐπικλήρων, ὃ δὲ τῆς αἰ- κέας πέρι, ἄλλοι ὁὲ ἄλλα ἄττα µυρία τοιαῦτα ᾿ ἡμεῖς δέ φαµεν εἶναι τὸ περὶ γόµους ζήτημα τῶν εὖ ζη- τούντων, ὥεπερ νῦν ἡμεῖς ἠρξάμεὺα. καί σου τὴν μὲν ἐπιχείρησιν τῆς ἐξηγήσεως περὶ τοὺς νόμους παν- τάπασιν ἄγαμαε (τὸ γὰρ απ᾿ ἀρετῆς ἀρχεσύαι λέ- κ κώνα

1 ἣν δικαιοσύνην ἄν τες. 3 ἐδήτει αὐτῶν. ὃ περὶ των πλήρων.

ΝΟΜΟ Ι. 1, 6. 17

7οντα» ως ἐτίδει ταύτης ἕγεκα τους νόμους, ὀρδό»), ὅτε δὲ πάντα εἰς µόριον αρετῆς καὶ ταῦτα τὸ σµι- κρότατον ἐπαναφέροντα ἐφηεδα αὐτον Ῥομοθετεῖν, ουτε ὀρθως ἔτι μοι χατεφάνης λέγων, τόν τε ὕστε- ρον νυν λόγον τούτον πάντα εἴρηκα ὃια ταῦτα. πῆ δὴ ο7ν σε ἔτ ἂν ἐβουλόμην διελόμενον λέγειν αὐτός τε ακούειν, βουλει σοι φράζω;

ΚάβΡΙ. Ι]άνυ μὲν οὖν.

4ΘΗΝ. κ, ξένε, ἐχρῆν εἰπεῖν οἳ Κρητών »όμοι ουκ εισὶ μάτην διαφερόντως ἐ ἐν πᾶσιν ᾿εὐδόκεμοε τοῖς {λλησιν' ἐχουσε γαρ ορθῶς, τοὺς αὐτοῖς ἄρω- μένους εὐδαίµονας αποτελοῦντες' ἅπαντα γὰρ τα ἀγαδα πορίζουσε. διπλα ὃὲ αγαθά ἐστι, τα μὲν αν- ὑρώπινα, τα δὲ δεῖα, Ίρτηται ὃ ἐκ τῶν δείων Φα-- τερα, καὶ ἐαν μὲν δέξηταέ " τες τα μείζονα. πόλις, χκτᾶται καὶ τα ἐλάστονα, εί ὲ μή, στέρεται ἄμφοῖν. ἐστι ὃξἑ τα μὲν ἐλάττονα, ὧν Ἰγεῖται μέν ὑγίεια, κάλλος ὁὲ δεύτερον, το δὲ τρίτον ἐσχυς εἴς τε ὁρό- µον καὶ εις τᾶς ἄλλας πάσας κινήσεις τῷ σώματε, τέ- ταρτον. δέ ο πλοῦτος, ου τυφλός, αλλ’ ὀξὺ βλέπω», ἄνπερ ἅμ ἔπηται φρονήσεε" 9 δὲ) πρώτον αὐτῶν δεί- ὧν ἠγεμονοῦν ἐστὶν αγαθών’ 2) φρόνησες, δεύτερον δὲ µετα νοῦν σώφρων ψυχής ἔξεο» ἐκ ὁὲ τούτων μετ᾽ ανυρίας κραθέντων τρέτον ἂν εὔη δικαιοσύνη, τέ- ταρτον οὲ ανὸρία. ταύτα ὁὲ παντα ἐκείνων ἔμπρο- σθεν τέτακται φύσει. καὶ ὁ) καὶ τῷ νομοθέτή τα- κτέον ούτω μετα δὲ ταῦτα τας ἄλλας α προθτάδεις τοῖς πολίταις είς ταῦτα βλεπούσας αυτοῖς εἶαυ δια- χελευστέον, τούτων ὁὲ τα μὲν ανθρώπινα εις τα ψεῖα, τα δὲ Φεῖα εἰς τον ἠγεμόνα νοῦν ἑΣύαπαντα βλέπειν περέ τε γάμους ἄλλήλοις ἐπικοινωνουμέ- νους, µετά τε} ταύτα ἐν ταῖς τῶν παίδων γεννή- σεσι καὶ τροφαῖς, ὅσοι τε ἄῤῥενες καὶ ὅσαι θήλειαε,

1 ὄέχγται 35 ἀγαθύν, 6 δὲ. Β

65.0

18 ΠΠ 44Τ.άΝΟΣ

νέων τε ὄντων καὶ ἐπὶ τὸ πρεςβύτερον ἰόντων µέ- χρι γήρως , τιμώντα ὀρθῶς ἐπιμέλεσιδαι " δεῖ καὶ ἀτιμάζοντα ἐν πάσαις ταῖς τούτων ὁμιλίαις ” τάς τε λύπας αὐτῶν καὶ τὰς ἠδονας καὶ τὰς ἐπιδυμίας ἔυμπαντων τε ἐρώτων τὰς σπουὸας ἐπεσκεμμένον καὶ παραπεφυλαχότα : ψέγειν τε ορθώς καὶ ἐπαινεὶν δι αὐτῶν τῶν νόμων ἐν ὀργαῖς τε αὖ καὶ ἐν φόβοις, ὅσαε τε διὰ ᾿ὀυοτυχίαν ταραχαὲ ταῖς ψυχαῖς γί- 7νονται, παὲ ὁσαι ἐν εὐτυχίαις τῶν τοιούτων ἄπο- φυγαί, ὅσα τὲ κατα νόσους Γ κατα πολέμους 1) Ἰ} πενέας ᾖ τα τούτοις ἐναντία γιγνόµενα προρπίατει τοῖς ἄν- Θρωποις παθήματα, ἐν πᾶσι τοῖς τοιούτοις της ἑκα- στων διαθέσεως διδακτέον καὲ ὀριστέον τὀ τε κα- λὸν καὶ µή. μετὰ δὲ ταῦτα ἀνάγκη τὸν νοµοθέτην τας κτήσεις τῶν πολιτών καὲ τὸ αναλώματα φυλάτ- τειν, ὄντινα ἂν γέγνηταε τρόπον. καὶ τς πρὸς ἆλ- λήλους ἐν 2 πᾶσε τούτοις κοινωνίας καὶ ὁιαλυσεις ἐκοῦσέ τε καὲ ἄκουσι, καὶ" ὁποῖον ἂν ἕκαστον πράττωσι τῶν τοιούτῶων προς ἀλλήλους, ἐπισκοπεὶν τότε δίκαιον καὶ μή, ἐν οἷς ἔστετε καὶ ἐν οἳς ἑλλεί- πει, καὶ τοῖς μὲν εὐπειθέσε τῷ νὀμῳ» τιμας ἄπο- νέµειν, τοῖς δὲ δυςπειθέσι δίκας τακτας ἐπιτιθέναι" μέχρι περ ἂν πρὸς τέλος ἁπάσης πολιτείας ἐπεξελ- Όθων ἴὃῃ τῶν τελευτησάντων τίνα δεῖ τρόπον ἑκα- στοις γίγνεσθαι τας ταφᾶς, καὶ τιμὰς ἄςτινας αυ- τοῖς απονέµειν ὁεῖ' κατιδων ὁὲ ὁ Φεὶς τοὺς γόµμους ἅπασι τούτοις φύλακας ἐπιστήσει, τοὺς μὲν διὰιφρο- νήσεως, τους δὲ ὃι αληθοῦὺς δόξης όντας, ὅπως πάν- τα ταῦτα Συγδήσας ὁ νοῦς ἑπόμενα σωφροσύνῃ καὲ δικαιοσύνη αποφαίνη , ἄλλα κ) πλούτῳ μηδὲ φιλο- τιµίᾳ. οὕτως, ὦ ξένοι, ἔγωγε ἠῷελον ἂν ὑμᾶς καὶ ἔτε

1 ἐπιμελεισθαι, 32 ἀτιμάζοντα ἐν πάσαις τ. τ. ὁμιλίαις" τάς τε κ. τ. λ. ὃ ἀεεςι, 4 καθ ὁποῖον. ὁ τῶν νόμων. [ ’ ϐ ἀποφήνῃ. |

ΝΟ ΝΜΟ ΙΙ 1, 6. - 19

/ ΄

φῦν βούλομαι ὁιεξελθεῖν, πῶς ἐν τοῖς τοῦ «{ιὸς λΛε-- γομιένοις γόµμοις τοῖς τε τοῦ Π]υθίον Απόλλωνος, οὓς Ἰηένως τε καὶ 4υκυῦργος ἐθέτῃην, ἐγεστέ τε παντα ταύτα, καὶ ὅπη ταξιν τινα εἰληφότα ὁιάδηλά ἐστι τῷ περὶ νόμων ἐμπείρῳ τέχνῃ εἴτε καί τισεν ἔθεσε, τοῖς δὲ ἄλλοις ἡμῖν οὐδαμῶς ἐστὶ καταφανη.

7.

Α 4{Γ1. Πώς οὖν, ὦ ἑένε, λέγειν χρὴ τα µε- τα ταῦτα;

461ΗΝ. Εξ ἀρχῆς παλιν ἔμοιγε δοκεὶ χρῆ- ναι 9ιεδελθεῖν, καθαἄπερ ἠρξάμεθα, τα τῆς ανορέ- ας πρῶτον ἐπιτηδεύματα, ἔπειτα ἕτερον καὶ αὖθις ἕτερον εἶδος τῆς αρετῆς διέξιµεν, ἐαν βούλησδε" ὅπως ὁ ἂν το πρῶτον οιεξέλδωµεν, πειρασὀμεδα, αὐτὸ παράδειγµα Φέμενοι, καὶ τἆλλα οὕτω διαμυ- Φολογουντες: παραμύθια ποιῄσασθαι τῆς ὁδοῦ: υὐ- στερον δὲ αρετῆςο πᾶσης", καὶ ἅ γε νῦν ο) ὀυ/λθο- µεν, ἐκεῖσε βλέποντα ἀποφανοῦμεν, ἂν Ψεος ἐφέλῃ.

ΜΗ 1’. Καλῶς λέγεις, καὶ πειρῶ πρῶτον κρέ- νειν τὸν τοῦ 4ιὸᾳ ἐπαινέτην τόνὸε ἡμῖν.

46 Η.Ν. Ιειράσομαι καὶ σέ τε καὶ ἐκαυτόν" κοινὸς γὰρ ὁ λόγος. λέγετε οὖν: τα Συσσίτιά φαμεν καὶ τα γυμνάσια προς τὸν πόλεμον ἐξευρῆσθαι τῷ γομούέτη;

Μ Ε [.3 Ναό

46 ΗΝ. Καὶ τρίτον ἢ τέταρτον; ἴδως γὼρ ἂν οὕτω χρεύ διαριθµήσασδαι καὶ περὶ τῶν τῆς ἄλλης αρετῆς εἴτε μερῶν εἴτε ἄττ ἂν αυτα καλεῖν χρεών ἔστε, ὀηλουντα µόνον, ὁ λέγει.

ΜΕ. Ἱρίτον τοένυν ἔγωγε εἴποιμ ἂν καὶ ία. κεδαιµονίων ὁρτιροῦν τὴν Ψήραν εὗρε.

95

1 ὕστερον δέ, ἀρετῆς πάσης" καὶ κ. τ. ἠ, απ ΚάΡΙ 5 κ {ΕΙ

30 Πα 4ατοΝΟΣ

4ΘΗΝ.": Τέταρτον δὲ ᾖ πέµπτον, εἰ δυναί- µεθα, λέγειν πειρωμεύα.

ΜΕΓ.: Ἔτι τοίνυν καὶ τὸ τέταρτον ἔγωγε πει- ρώμην ἂν λέγειν τὸ περὶ τας καρτερήσεις τῶν ἄλγη- δόνων, πολ παρ ἡμῖν γιγνόµενον ἐν τε ταῖς προς ἀλλήλους ταις χερσὶ μάχαις καὲ ἐν ἁρπαγαϊς τισὲ διῶ πολλὠν πληγών ἑκάστοτε γιγνομένων ' ἔτι δὲ καὶ αρύπτειά τις ονομάζεται ᾿ Φαυμαστῶὼς πολυπονος πρὸς καρτερήσεις, χειμώνων τὲ ἀνυποδησίαι καὶ ἀστρωσίαι καὶ ἄνευ δεραπόντων αὐτοῖς ἑαυτῶν δια- κονήσεις, νύκτωρ τε πλανωμέγων δια πάσης τῆς χώ- ρας καὶ μεθ ἡμέραν ἔτι δὲ καν ταῖς γυμνοπαιδε- αἲς δειναὶ καρτερήσεις παρ ἡμὶν γέγνονται τῇ τοῦ πγνίγους ῥωμῃ διαμαχομένων » καὶ πάμπολλα ἑ ἕτερα, σχεδὸν ὅσα οὐκ ἂν παύσαιτὸ τις ἑκάστοτε διεξιών.

4οΙΗΝ.2 Ρὺ 2ε) ὠ ὃ «{ακεδαιμόνιε ξένε, λέγεες, την ανδρίαν δέ, «φέρε, τέ δῶμεν" ; πότερον ἁπλῶς οὕτως. εἶναε προς φόβους καὶ λύπας διαμάχην μό- νον, {) καὶ πρὸς πόθους τε καὶ ἠδονας καέτινας ὃει- γας Φωπείας κολακικάς, αἲ καὶ τῶν σεμνῶν οἰομιέ- νων εἶναι τοὺς Φυμοὺς µαλάττουσαι κηρένους ποι- οὓσι προς ταυτα ξύμπαντα;

Μ1 1. Οἶμαε μὲν οὕτω προς ταῦτα ξύμπαντα.

46 9Η ΔΝ. Τε γουν μεμνήμεδα τοὺς ἐμπροσῦεν λόγους, ἧττω τινα ὅδε καὶ πόλιν ἔλεγεν αὐτὴν αυ- τῆς καὶ ἄνδρα ' ἡ γαρ , ὢ ξένε Κνώσιε;

ΚάΤΙ. Καὶ πᾶνυ γε.

46 ΗΝ. Νῦν οὖν πότερα λέγομεν τὸν τῶν λυ- πών» ἥττω κακόν, ἢ) καὶ τον τών ἠδονῶν μᾶλλον:

Κ.άΙΙ. "Ἠμοιγε δοκεῖ, τὸν τῶν ἡἠδονών' καὶ πάντες που μᾶλλον λέγομεν τὸν ὑπὸ τῶν ἡδονῶν

ι αὖεοτ, 3 ἀεβάεταιςσ. ὃ Κ.Π. Ἅ τιθῶμεν πότερον ”. τι ᾗ. ὁ λοιπῶν.

ΝΟοΝμοΟΙ 1, 7. 51

χρατούµενον τοῦτον τὸν ἐπονειδέστως ἤττογνα ἑαυ- τοῦ, πρότερον ἡ τον ὑπὸ τῶν λυπῶν.

4631 Ν. Ὁ 4ιὸς οὖν δὴ καὶ ὁ Πυθικὸς νοµο- Φέτης οὐ δή που χωλὴν τὴν ανδρίαν νενοµμοδετήκα- τον, πρὸς τὰ ἄριστερὰ µόνον ὀυναμένην ἀντεβαί- νεεν, πρὸς ὃὲ τα δεξιΏ καὶ κοµψα καὶ θωπευτικα αδυνατοῦσαν, } πρὸς ἀμφότερας

Κ 4ΕΓ1. Ί]ρος ἀμφύτερα ἔγωγε αξιῶ.

4ΘΗΝ. “έγωμεν τοίνυν πάλιν ἐπιτηδεύματα ποῖα ἐσδ ὑμῖν ἄμφοτέραις ταῖς πόλὲσω», ἃ γεύοντα τών ἡδονῶν καὶ ου φεύγοντα αὐτάς, καθάπερ τας λύπας οὐκ ἔφευγεν, αλλ ἄγοντα εἰς µέσας, ἠνάγκα- ἕε καὶ ἔπειδε τιμαῖς ὥστε κρατεῖν αυτῶν. ποὺ ὃη τοῦς ἐστὶ ταυτὸν περὶ τας ἠδονας ξυντεταγμιένον ἐν τοῖς νόµοις; λεγέσθω", τέ τοὺς ἐστίν, ὃ καὶ ἄπερ- γάζεται ὑμῖν ὁμοίως πρὀς τε ἀλγηδόνας καὶ προς 1- ὀονας τοὺς αὐτους ἀνδρείους, νικὠντᾶς τε, ἅ δεῖ νι- κάν, καὶ οὐδαμῶς ἥττους πολεµέων τῶν ἐγγύτατα ἑαυτῶν καὶ χαλεπωώτατων.

Μ ΕΠ. Ούτω μὲν τοίνυν, ὦ ξένε, καδαπερ προς

τας ἀλγηδόνας εἶχον νόμους αντιτεταγµένους πολ-

λοὺς εὐτεῖν, ουκ ἂν ἴσως ευποροέην κατα μεγάλα κέρη καὶ διαφανὴ λέγων. περὶ τῶν ήδονῶν, κατα δὲ σµικρα ἴσως ευπορούῃν άν.

Κ/άδΙ Ον μὴν ουὸ ἂν αὐτος ἔγωγε ἐν τοῖς κατα Κρήτη» γόμοις ἔχοιμε ἐμφανὲς ὁμοίως ποιεῖν το τοιοῦτογ.

46Η Ν. ᾿1 ἄριστοι ξένων, καὶ οὐδέν γε Θαυ- µαστόν" αλλ ἂν ἄρα τις ἡμῶν” περὶ τοὺς ἑκάστων οἴκοι νόμους φψέξῃ τι, βουλόμενος ἰδεῖν τό τε αλη- θές ἅμα καὶ τὸ βέλτιστον, μὴ χαλεπῶς, ἄλλα πρά- ως ἀποδεχώμείδα αλλήλων.

1 Λλεγίσθω" τέ τοῦτ ἐστιν, ὃ κ. ἀπ. κ. τι λ. ο ἡμᾶς.

93 ! ΠΠ 4 4ΤΝΟΣ Κ.4ΓΙ. Ὀρθῶς, ὦ ξένε 4θηναῖε, εἴρηκας εαὲ

πειστέον.

4οΗΝ. Ου 7αρ ἄν, ὦ Κλενία, τηλικοῖςδε ανὸράσι πρέποι τὸ τοιοῦτον.

Κ4ΠβΒΙ. Οὐ γαρ οὖν.

46Θ ΗΝ. Εὺὲ μὲν τοίνυν ὀρδῶς ἢ μή τις ἔπετι- μᾷ τη. τε 4αχωνικῇ καὶ τῇ Κρητικῇ πολιτείᾳ, λό-- γος ἂν ἕτερος δὔ)) τα γοὺν λεγόμενα πρὸς τῶν πολ- λῶν ἴσως έγω μᾶλλον ἐχοιμ ἂν ὑμῶν αμφοτέρων λέγειν. ὑμῖν μὲν γαρ. εἴπερ χαὲὶ μετρίως κατεσκεύ- ασταε τα τῶν νόμων, εἲς τῶν καλλίστων ἂν εὔἴῃ νό- μων; μὴ ζητεῖν τῶν νέων µηδένα ἐαν, ποῖα καλως αὐτῶν ῆ μὴ καλὼς ἔχει, µιᾷ οδὲ φωνῇ καὶ ἐξ ἑνος στόματος παντας δυμφωνεῖν, ὥς πάντα καλώς κεῖν- ται, Φέντων δεῶν, χαὲ ἐαν τις ἄλλως λέγη, 2) α- νέχεσδαι το παραπαν ἀκούονεας, γέρων δέ εἴτές τι ξυννοεὲ τῶν παρ᾽ ὑμῖν” , προς άρχοντα τε καὶ Ί)λι- αιώτην, μηδενὸς ἐναντίον νέου, ποιεῖσθαι τοὺς τοι- οὕτους λόγους.

Κ4 ΕΙ. Ὀρδότατα γε: ὦ ξένε. λεγεις, χκαὲ κα- φάπερ μάντεις» απων της τότε διανοίας τοῦ τεδέν- τος, αυτα νῦν ἐπιεικὼς µοε ὁοκεῖς ποκοσθον καὶ σφοδρα αληδῆ λέγειν.

4θΘΗΝ. Οὐκούν ἡ Ἰμῖν τανυν ἐρημία μὲν ουν αυτοὶ ὃ ἕνεκα γήρως αφείμεῦ᾽ ὑπο του νομοθέτου, διαλεγόµενοι περὶ αὐτῶν τούτων μόνοι προς μόνους, μηὸὲν ἂν πλημμελεῖν; :

Κ 4 ΕΙ. Εστι ταῦτα οὕτως" εἰς ἃ καὶ μηδέν γε ανῇο ἐπιτεμῶν τοῖς νόμοις κών οὐ γὰρ τό γε γνῶ- γαέτι τῶν μὴ καλὼν ἄτιμον, αλλα ἴασεν ἐξ αὐτοῦ

δυμβαίναι }νεσδαι τῷ μὴ φδόνῳ τα λεγόμενα αλλ ευνοίᾳ δεχοµένῳ.

-----

1 ὁ λόγο. 3 ἡμῖν,

ΝοΑΙο ΙΤ. 1, ὃ. 95

8.

49ΘΗΝ. Καλῶς' ου μήν γε ἐπιτιμῶν ἐρῶ τοῖς γόμοις πω, πρὶν βεβαίως εις δύναμιν διασκέφασθαι, μᾶλλον δὲ ἀπορω». ὑμῖν Υὰρ ὁ νομοθέτης. µόνοις Ἑλλήνων καὶ βαρβάρων, ὧν ἡμεῖς πυνδανόμεδα, τῶν µεγίστων ἠδονὼν καὶ παιδιῶν ἐπέταξεν απέχε- σθαι καὶ μὴ γεύεσδαι, τὸ δὲ τῶν λυπών καὶ φόβω», ὅπερ ἄρτι διεληλύθαμεν, ἠγήσατο, εἴτις ἐκ παί- όων φευδεῖτας : δια τέλους, ὁπόταν εἰς ἀναγκαίους ἐλ- φῃ πόνους καὲ φόβους καὶ λύπας. φευδεῖσδαι τους ἐν ἐκείνοις γἐεγυμνασµένους καὶ δουλεύσειν αυτοῖς. ταυτὸν δὴ τοῦτ᾽ Ἡ οἶμαι » καὶ πρὸς τας Ίδονας ἔδεε διανοεϊσθαι τὸν αυτον νομοθέτη», λέγοντα αύτον πρὸς ἑαυτόν, ὣς ἡμῖν ἐκ νέων εἰ άπειροι τῶν µεγί- στων. "ἠδονῶν οἑ πολῖταε γενήσονταε καὶ ἀμελέτητου γιγνόµενοι ἐν ταῖς ἠδοναῖς καρτερεῖν καὶ μηδὲν τῶν αἰσχρῶν ἀναγκάζεσδαι ποιεῖν, ἕνεκα τῆς γλυκυῦυ- μίας τῆς πρ: ὓς τὰς ἡ)δονας ταυτον πείσονται τοῖς ἠτ- τωµένοις τῶν φόβων, δουλεύσουσε" τρόπον ἕτερον καὶ ἔτ αἰσχίω τοῖς γε δυναμένοις καρτερεῖν ἐν ταῖς δοναϊς καὶ τοῖς κεκτηµέγοις τα περὲ τας ἠδονάς, αἀνδρώποις ἐνίοτε πανταάπασι κακοῖς, καὶ τὴν ψυ- χην τῇ μὲν δούλην., τῇ δὲ ἐλευδέραν ἔξουσο, καὶ ουκ ἄξιοι απλώς ἄνδρεῖοι καὶ ἐλεύθεροι ἔσονεαε προθα- γορεύεσθαν» σκοπεῖτε οὖν, εἴτι τῶν νῦν λεγομένων ὑμῖν κατα τρόπον ὁακεῖ λέγεσδαε. '

Κ/4άΡΙ. {υκεὶ μὲν ἡμῖν γέ πως, λεγομένου τοῦ λόγου, περὶ δὲ τηλικούτων εὐδιὺς πεπιστευκέναι ῥᾳ- δίως, μὴ νέων τε τῇ ΄ μᾶλλον καὶ ἀνοήτων.

4θΘΗΝ. -4λλ εἰ τὸ μετα ταῦτα διεξίοιµεν, ὧν προυδέµεδα, ὦ Κλεινία τε καὶ ἰ «4ακεδαιμόνιε ξένε (µετ᾽ ἀνδρείαν γαρ δὴ σωφροσυνης πέρι λέγωμεν), τέ διαφέρον ἐν ταύταις ταῖς πολιτείαις, ἢ ταῖς τῶν

ι

1 δουλεύσουσέ τε. 3εἴῃι

6

6

η Π ίιά4τΤοΝΟΣ

εἰκῆ πολιτευοµένων, ανευρήσοµεν, ὥσπερ τα περὶ τὸν πόλεμον νῦν ὃή:

Μ ΕΤ. Σχεδὸν οὐ ῥᾷδιον.

κΚά4ΕΙ. ᾽4λλ ἔοικε γὰρ τα τε ξυσσέτια καὶ τὰ γυμνάσια καλῶς εὑρῆσθαε πρὸς ἀμφοτέρας.

40 Η Ν. Ἔοικε δήτα, ὦ ξένοε, χαλεπὸν εἶναε τὸ περὶ τῶς πολιτείας ἄναμφις οβητήτως ὁμοίως ἔργῳ καὲ λόγῳ γέγνεσθαε᾽ κινδυνεύει γάρ, καθαπερ ἐν τοῖς σώμασειν, οὐ δυνατον εἶναι προςταξαέ τι προς ἓν σώμα ἓν ἐπιτήδευμα, οἱ ουκ ἂν φανείη ταυτον τοῦτο τα μὲν βλάπτον ἡμων τα σώματα, τα δὲ καὲ

ὠφελοῦ». ἐπεὶ καὶ τα γυμνάσια ταυτα καὶ τα ξυσσέ- τια πολλα μὲν ἄλλα νῦν ὠφελεὶ τας πόλεις, πρὸς οὰ τὰς στάσεις χαλεπα δηλαῦσι δὲ Μιλησίων καὶ Ῥαι- ὠτῶν καὶ Θουρίων παῖδες' καὲ δή καὶ παλαιον νό- µιµον δοκεὶ τοῦτο τὸ ἐπιτήδευμα τας κατα φύσιν” περὶ τα αφροδίσια ἠδονας ου µόνον ανθρωπων», αλ- λα καὶ Φηρίων διεφθαρκέναε. καὶ τούτων τας ὑμε- τέρας πόλεις πρὠτος ἄν τις αἰτιῷτο, καὶ ὅσαι τῶν ἄλλων μάλιστα ἅπτονται τῶν γυμνασίων' καὶ εἴτε παίζοντα εἴτε σπουδαζοντα ἐννοεῖν ὁεὶ τα τοιαῦτα, ἐννοητέον, ὅτε τῇ Θηλείᾳ καὶ τῇ τῶν αἀῤῥένων φύ- σει εἰς κοενωνέαν ἰούσῃ τῆς γεννήσεως 1) περὶ ταῦτα ἠδον κατα φύσιν αποδεδόσθαε δοκεῖ, αῤῥένων δὲ προς ἀῤῥενας ῆ δηλειων προς Φηλείας παρα φύσιν, καὶ τῶν πρώτων το τόλμημα εἶναι οι ακρατειαν ἡ- ὀονῆς. πάντες οὲ ὁι) Κρητών τὸν περὶ τὸν Γανυμµή- δη μυῦον κατηγοροῦμεν. ὡς λογοποιησάντων του- των ἐπειδὴ παρα 4ιὸς αυτοὶς οἱ νόμοι πεπιστευµέ- νοι ήσαν γεγονέναι, τοῦτον τὸν μῦθον προςτεδεικέναε κατα τοῦ 4ιός » ἕνα ἑπόμενοι δή τῷ ὣδεῶ καρπώνεαε καὶ ταύτην τὴν ἠδονην. το μὲν οὖν τοῦ μύδου χαιρέ- τω, νόμων δὲ πέρε ὁιασκοπουμένων ἀνθρώπων ολέ-

1 ἐν ᾧ. 3 καὶ κατὼ φύσιν, τὰς περὶ τὰ ἀφροδίσια κ. τ. λ.

ΝοΝμοᾖΙ. Ἱ, ὃ. ο. 20

γου πᾶσα ἐστιν 1) σκέψις περέτε τας ἡδονῶς καὲ τᾶς λύπας ἔν τε πόλεσι καὶ ἐν ἰδίοις ἔφεσι' δύο γὰρ αὑ- ται πηγαὲ μεθδεῖνταε φύσει ῥεῖν, ὧν ὁ μὲν αρυτόµε- γος", ὄδεν τε δεῖ καὶ ὁπότε καὶ ὁπόσον, εὐδαεμονεῖ, καὲ πόλις ὁμοίως καὶ ἰδιωτης καὶ ζῶον ἅπαν, ὁ ὃ ἀνεπιστημόνως ἅμα καὶ ἐκτὸς τῶν καιρών τἆναντία ἄν ἐκείνων” ζῴη.

9.

ΜΗ ΕΤ. ἀέγεται μὲν ταῦτα, ὦ ξένε, καλὼς πως" οὗ μον αλλ᾽ αφασία γ μας λαμβάνει » τέποτε χρὴ λέγειν προς ταυτα᾽ ὅμως ὃ ἔμοιγε ὀρθώῶο δοκεῖ το τας ἠδονας φεύγειν διακελεύεσθαε τὀν γε ἐν {ακε- δαέμονι νομοθέτη», περὶ δὲ τῶν ἐν Ννωσῷ νόμων ὅδε, ἂν ἐδελήσῃ» βοηθήσει. τα ὁ ἐν ὅπαρτῃ κάλ- Λιστ ἀνθρώπων δοκεῖ µοε κεῖσδαι τα περὶ τας ήδο- νγας' οὗ γαρ μάλιστ᾽ ἄνθρωποι χαὶ µεγίσταις προς- πίπτουσιν -Ἰδοναῖς χκαὲ ὕβρεσε καὶ ανοίᾳ πάσῃ, τοῦτ' ἐξέβαλεν ὁ νόμος ἡμῶν ἐκ τῆς χώρας υμπασης, καὶ οὐτ' ἂν ἐπ᾽ αγρῶν ἴδοις οὔτ ἐν άστεσιν, ὅσων Σπαρ- τιᾶταις µέλει, ξυμπόσια, οὐὸ ὁπύσα τούτοις ἕννε- πόµενα πάσας ἡδονᾶς κινεῖ κατα δύναμιν, οὐὸ ἐστιν, ὃςτις ὢν απαντῶν κωμαζοντέ τινι μετα µέθης οὐκ ἂν τὴν µεγίστην δίκην ευθυς ἐπιθείῃ, καὶ ουδ 3 ἂν Διονύσια πρόὀφασιν ἔχοντ αυτὸν λύσαιτο, ὥςπερ ἐν ἁμαξαις εἰδόν ποτε παρ ὑμῖν ἐγώ, καὶ ἐν 1 άραντε δὲ παρα τοῖς ἡμετέροις αποίκοις πᾶσαν ἐθεασαμην τὴ)» πόλιν περὶ τα 4ιονύσια µεθύουσαν παρ ἡμῖν ὃ) οὐκ ἔστ οὐδὲν τοιοῦτον.

4Θ Η Ν.᾽.0.{ακεδαιμόνιε ξένε, ἐπαινετα μὲν πάντ᾽. ἐστὶ τα τοιαύτα, ὅπου τινὲς ἔνεισι καρτερή- σεες, ὅπου ὸ᾿ ανεῖνταε. βλακικώτερα᾽ ταχὺ γάρ σου λάροιτ᾽ ἄν τις τῶν παρ ἡμῖν ἀμυνόμενος, δεικνὺς

3 , Ἴ , ν ”» 5» » 1 αρυττὀµενος. ᾖ3 ἐκεἠψῳ,. ὃ ουτ αν.

6”ὃ

26 ΠΠ { 4ΤάΝΟοΣ

τὴν τῶν γυναικών παρ ὑμῖν ἄνεσιν. ἅπασι ο τοῖς. τοιούτοις καὶ ἐν Ταραντι καὶ παρ ἡμῖν καὲ παρ υ- μῖν δὲ µία ἀπόκρισις απολυεσθαε δοκεῖ, τοῦ µιῃ κα- κῶς ἔχειν, ἀλλ’ ὀρδῶς' πας γαρ ἀποκρινόμενος ἐρεῖ δαυμάζοντι ξένῳ , τὴν παρ αυτοῖς ἀήθειαν ὁρῶντε ών Μη δαυμαζε» ῶ δένε᾽ νόμος ο. υ- οὗτος, ἴσως ὃ ὑμῖν περὶ αυτών τούτων ἕτερος.΄ ὁ χ]αῖν ὃ ἔστι νυν, ῶ φίλοι άνδρες, ου περὶ τῶν ανθρώπων τῶν ἄλλων ὸ λόγος» ἄλλα περὶ τῶν γοµοθέτων αυτών κακίας τε καὶ ἀρετῆς. ἔτι γαρ οὖν εἴπωμεν πλείω περὶ ἁπα- σης μέδης ου γαρ σμεκρὀν ἐστι τὸ ) ἐπιτήδευμα» ου- δέ φαύλον διαγνώναι νομοθέτου. λέγω ὁ ουκ οἴγου περὶ ’ πόσεως τὸ ᾿ παράπαν ἡ μή), μέθης οὲ αυτής πέ- ϱι, πότερον, ὥσπερ Σχύδαι χρῶνταε καὶ Πέρσαυ, χρηστέον, καὶ ἔτι Καρχηδόνιοι χαε Κελτοὶ καὶ 1βη ϱες καὶ Θρᾷκες, πολεµικα ξύμπαντα” ὄντα ταῦτα γένη, ἡ καθάπερ ὑμεῖς' ὑμεῖς μὲν γάρ, ὃ λέγεις, τὸ παράπαν απέχεσδε, Σχύδαιε ὃδὲ καὲ Θρᾷκες ἀκράτῳ παντάπασι χρώμενοε, γυναϊκές τε καὶ αὐτοί, καὲ κατα τῶν ἑματίω»ν καταχεόµενοε, καλὸν καὶ εὖδαι- µον ἐπιτήόδευμα ἐπιτηδευειν νενοµίκασι" Ἰ]έρσαι δὲ σφόδρα μὲν χρώνταε καὶ ταῖς ἄλλαις τρυφαὶῖς, ἃς ὑὐμεῖς ἀποβάλλετε, ἐν τᾶξει δὲ μᾶλλον τουτων.

Μ ΕΥ. ὸ λῷστε2, διώκομεν ὁέ γε ἡμεῖο παν- τας τούτους, ὅταν ὅπλα εἰς τας χεῖρας λάβωμεν.

40ο ΗΜΝ. άριστε, μὴ λέγε ταῦτα" πολλαὶ γαρ ὁη] φυγαὶ κα: δεώδεις ᾿ατέκμαρτοι γεγόνασέ τὰ καὶ ἔσονται' ὁιὸ φανερὸν ὅρον τοῦτον οὐκ ἄν ποτε λέγοιµεν, αλλ ἄμφιςβητήσιμον περὶ καλῶν ἐπιτηδεν- μάτων καὸ μὴ), νίκην τε καὶ ἡ Ίτταν λέγοντες μάχης: ἐπειδὴ] γὰρ αἳ : µείζους τὰς ἐλάττους πόλεις νεκῶσε µα- χόµεναι καὶ καταδουλοῦνταε, Συρακόσιοι" μὲν «1ο-

1 πἐρι. ᾖ3 ἈΏοεθ. ὅ τούτων, ὦ λῴστε. ΙΜΕΠ. «4ιώκομµεν κ. τ,. Δ. ά Συρακούσιου,

ΝΟ µΜο Ι. 1, 9. 1ο. 97

χρούς, οὗ ὃν δοκοῦσιν ευνομώσατοι τῶν περὶ ἐ ἐκεῖνον τὸν τόπον γἐγονέναε, Κείους οὲ -4θηναιοι: μύρια ὁ ἄλλα τοιαῦτ ἂν εὕροιμεν. ἄλλα περὶ αὐτοῦ έκά- στου ἐπιτηδεύματος πειρώμεθα λέγοντες πείθειν ἡ) η- μᾶς αυτούς, νίκας δὲ καὶ ἤττας ἔκτος λόγου τανῦν Φῶώμεν λέγωμεν ὁ, ὡς το μὲν τοιόνὸε ἐστὶ" καλόν, τὸ ὁὲ τοιόνὸε οὐ καλόν. πρῶτον ὃ ἀκούσατέ τέ µου περὶ αυτῶν τούτων, ὣς ἀεὶ τό τε χρηστὸν καὶ τὸ μὴ σχοπεῖν.

ΜΕ Γ. Πῶς οὖν δν) λέγεις;

10.

46 ΗΝ. {οκοῦσέ µοι πάντες οἑ λόγῳ τι λαθόν- τες ἐπιτήδευμα καὶ προθέµενοι Ψέγειν αὐτο ἢ ἐπαι- νεῖν εὐθὺς ῥηδέν ουὸὀαμῶς ὁρᾷν κατα τρὀπο», ἄλλα ταυτὸον ποιεῖν, οἷον εἰ ὁή τις, ἐπαινέσαντός τινος τυ- ρους” βρώμα ὡς οκ, ευδυς ψέχοε, μη διαπυ- Φόμενος αυτου μήτε την ἐργασίαν μήτε την πρου- φορᾶν . ὄντινα τρόπον καὶ οἴετισε καὶ μεῦ | ὧν καὶ ὅπως ἐχοντα χκαὲ ὅπως ἔχουσε προεφέρειν δεῖ. νὺν δη ταυτὸν δοχοῦμεν ἡμεῖς ἐν τοῖς λόγοις ποιεῖν περὶ μέδης γαρ ἀκούσαντες τοσοῦτον µόνον, ευδὺς οἳ μὲν ψέγειν αυτό, οἳ ὁ ἐπαινεῖν, καὶ µάλα ατό- πως" µάρτυσε γαρ καὲ ἐπαινεταις χρώμενοι ἐπαι-- νοῦμεν ἑκάτεροε» και οἳ μέν, ὅτε πολλοὺς παρεχό- μεδα, αξιουμέν τε λέγειν κύριον, οἳ δέ, ὅτι τοὺς κ) χρωµένους αυτῷ ' ὀρώμεν νικώντας µαχομένουο" αμφιεβητεῖται ὁ αὖ καὶ τοῦδ ἡμῖν. εἰ μὲν ο) καὶ περὶ ἑ ἑκάστων οὕτω καὶ τών ἄλλων νομίμων διέξιµε», οὐχ ἂν ἔμοιγε κατα νοῦν εὔἴ), τρὀπον δέ ἀλλον, ὃν ἐμοὶ φαίνεται δεῖν, ἐδέλω ' λέγειν περὶ αὐτοῦ τούτου τῆς µέθης, πειρώμενος, ἂν ἄρα δύνωμαε τὴν περὶ

1 ἔτι, ᾖ3 πιρού. Ὁ μέν. καίριο,

679

38 ΠΠ {4 41.42 ΝΟΣ

ἁπάντων τῶν» τοιούυτων ὀρδὴν μέθοδον ἡμῖν δηλοὺν᾿ ἐπειδὴ καὶ μυρία ἐπὶ µυρίοις ἐθνη περὶ αυτών άμφις- βητοῦντα ἡμῖν πόλεσι ὁυοῖν τῷ λόγῳ διαμάχαιτ ἄν.

Μ ΕΓ. Καὶ μὴν εἴ τινα ἐχομεν ορδὴν ακέψεν τῶν τοιούτων, οὐκ αποκνητέον ἀκούειν.

ά4οΗΜΝ. Σκεψώμεδα δη τῃδέ πη.! φέρε, εἴ τις αἰγων τροφή» χαὲ τὸ ζώον αὐτὸ ατημα, ὥς ἐδτε κα- λον ἐπαινοίῃ» ἄλλος δέ τις ἑωρακῶς αἶγας, χωρὶς νεμομένας αἰπόλου, ἐν ἐργασίμοις ᾿Χωρίοις ὁρώσας κακα διαγψέγοε» καὶ πᾶν ὑρέμμα ἄναρχον μετα κακῶν αρχόντων ἐδων οὕτω μέμφοετο, τον τοῦ τοε- ούτου ψόγον ἡγούμεδα ” ὑγιέ ἄν ποτε ψέξαι καὶ ὁτιοῦν;

ΜΕ ΙΓ. Καὶ πῶς;

4ο ΗΝ. «ἂρηστος δὲ ἆ άρχων ἐσθ᾽ ἡμῖν ἐν “ο οις πότερον, ἐαν την ναυτικὴν ἐχη ἐπιστήμην μὸ-- νον, ἄν τ οὖν ναυτιᾷ ἂν τε ο ἢ πῶς ἂν ἀέγοιμεν:

ΜΕ ῇ. Οὐδαμῶς, ἄν γε προς τῇ τέχνῃ ἔχῃ καὶ τοῦτο τὸ παύώος, ο λέγεις.

46ΘΗΝ. Τέὃ άρχων στρατοπέδων; ἄρ ἐαν τὴν πολεμικὴν ἐ ἐχη ἐπιστήμην, ἑκανὸς άρχει», κἂν ὃεε-

λὸς ὦν ἐν τοῖς δεινοῖς ὁ ὑπὸ µέθης τοῦ φόβου ναυτιᾶς ΜΗΕΙ. Καὶ πῶς:

. 46 ΗΝ. ᾿4ν δὲ αὖ µήτ ἔχη τὴν τέχνην δειλός τη ΜΕ Τ. Πανταάπασέτινα πονηρὸν. λέγεις καὶ οὐ-- δαμῶς ανδρῶν ἄρχοντα, ἄλλα τινών σφόδρα γυ- γαικῶγ. 40Η Ν. Τίὸ ἐ ἐπασέτην λ ψέκτην κοινωνίας ἠρτενοςοῦν, ᾗ πέφυκέ τε ἄρχων εἶναι μετ ἐκείνου τε ὠφέλιμός. ἐστιν, ὃ οὲ μή έωρακως εὔ) ποτ᾽ ὀρθως αὐτὴν αὗτῇ κοενωνουσαν μετ ἄρχοντος, αεὶ δὲ ἂν-- αρχον ἢ μετα κακών αρχόντων Συνοῦσαν, οιομεῦβ’ 4

1 πη τῇδε 3 ἠγώμθα, ὂὃ τὴν ἐπιστήμην. ἆ οἰώμεθ'.

ΝΟ Μ Ο Ι. 1, ιο, 9

ἄν ποτε τοὺς τοιούτους δεωροὺς τῶν τοιούτων κοι- νωνιῶν χρηστόὀν τι ψέξειν ἢ ἐπαινέσεσδαε;

ΜΕ. Πως ὁ ἀν, μηδέποτέ γε ἑδόντας μηδὲ Συγγενοµένους ορθώς γενομένῳ μηδενὶ τῶν τοιούτων κοινωνημάτων :

4ΘΗΝ. χε δή, τῶν πολλών κοινωνιών ἕυμ- πότας καὶ ξυμπόσια Φεῖμεν ἂν µέαν τινα ξυνουσέαν εἶναε;

ΜΕΓ. Και σφόδρα 26.

46ΗΝ. αὐτην οὖν μῶν ὀρδῶς ὐνόδην

ᾖ δη τές ποτε ἐθεάσατο; καὶ σφῳν μὲν ἀποκρίνασδαι ῥᾷδιον, ὡς οὐδεπώποτε το παράπαν (ου αρ έπι- χώριον ὑμῖν τοῦτο οὐδὲ νόμιμον), ἐγω ὁ' ἐντετύχη- κά τὲ πολλαῖς καὶ πολλαχοῦ, καὶ προοξτε πάσας, ὡς ἔπος εἰπεῖν, δηρώτηκα᾿ χαὶ σχεδον ὅλην μέν ου- δεµίαν ὀρδῶς γεγνοµένην ἑώρακα ουδ. ακήκοα, μό-- ρια Φέπου σµικρα καὶ ὀλίγα, τα πολλα ὃὲ Σύμπαν, ὡς εἰπεῖν, διημαρτηµένα.

Κ4Γ ΙΤ. 1]ῶς δὲ ταῦτα, ὤ ξένε, λέγεις: ειπὰ ἔτε σαφεέστερον ᾿ ἡμεῖς μέν γάρ, ὅπερ εἶπες, ἀπειρίᾳ τῶν τοιούεων οὐδ. ἐντυγχάνοντες ἂν ἴσως εὐθύς γε γνοίημεν τὸ τε ὀρδὸν καὶ μὴ 7ιγνόµενον ἐν αὐτοῖς.

46ΗΝ. Εὐς λέγεες᾽ αλλ’ ἐμοῦ φράζοντος πειρῶ µανδανειν ' τὸ μὲν γὰρ ἐν πᾶσαις τε ξυνό- ὃοις καὶ χοινωνίαις πράξεων ὠντινωνοῦν, ας ὀρθὸν πανταχοῦ ἑκάστοις ἄρχοντα εἶναι, µανῦανεις.

Ν 4 ΕΙ. Πως γαρ οὗ,

46Η Ν. Καὶ μη» ἐλέγομεν νὺν δή, µαχομέ- νων ὡς ανὸρεϊῖον δεὲ τὸν ἄρχοντα εἶναι.

Κ{άνδΙ. Πωῶς ὃ οὐ:

4 ΘΗΝ. Ὁ μὴν ἀνορεῖος τῶν δειλῶν” ὑπὸ φό- βων ἧττον τεδορύβηται.

ΚΙ. Καὶ τοῦτο οὕτως.

1 γνοῖμεν. 32 τοῦ δειλοῦ.

θάο

20 ΠαήάαάατΤοΝΟΣ

49Η Ν. Ει ὃ ἦν τις μηχανή, μηδέν τὸ παρα- παν ὁεδιότα μηδὲ Φορυβούμενον ἐπιστῆσαι στρατο” πέὸὀφ στρατηγό», ἄρ οὐτοῦτ ἂν πανεὶ τρόπῳ ἐπρατ- τοµεν;

Κ 4 ΓΙ. Σφόδρα μὲν οὖν.

46Η Ν. Νῦν δέ γε ού στρατοπέδον περὶ” λέ- γομεν ἄρξοντος ἐν ανὸρῶν ὁμιλίαις ἐχδρῶν ἐχθροῖς μετα πολέμου, φίλων ὃ ἐν εἰιρήνῃ προς φίλους κοι- νωνησόντων φιλοφροσύνης.

καξ. Ὄρδως.

458 Ν. ᾿Εστι δέ γε ἡ τοιαύτη ξυνουσία, εἴ- περ ἐἔστε” μετα μέδης, οὐκ αδόρυβος᾽ τ] γάρ:

Κ4ΕΙ. Ι]ῶς γαρ; αλλ᾽ οἶμαε πᾶν τουναντίον.

48ΘΗΝ. Οὐκουν πρῶτον μὲν καὶ τούτοις ἄρ- χοντος ὁεῖ;

ΚάβΙΤ. Τίμήν: ὡς ουδενέ γε πράγματι.

49Η Ν. Πότερο» οὖν ἀθόρυβον, εἰ ὀυνατον εὔ), τὸν τοιούτον ἄρχοντα ἐκπορίεσύαε ὁεῖ;

ΚΕΙ. ΙΙῶς γαρ οὐ:

46Η Ν. Καὶ μὴν περί γε ξυνουσίας, ος ἐἔοι- κεν» αυτὸν φρόνιμον εἶναι δεῖ" γέγνεται γαρ φύλαξ τῆς τὲ ὑπαρχούσης φιλίας αυτοῖς» χαὲ ἔτι πλείονος ἐπιμελητης ὅπως ἐσται ὁια την τότε ξυνουσίαν.

ΚΕΙ. {ληθέστατα.

46 ΗΝ. Ουκουν νήφοντά τε καὶ σοφον ἄρχον- τα μεὑυόντων δεῖ καθισταναι καὶ μὐ) τουναντίον; μεδυόντων γὰρ μεθύων καὶ νέος ἄἀρχων, μὴ σοφός, εἰ μὴ κακὸν απεργάσαιτό τε µέγα, πολλῇῃ χρῷτ ἂν αγαὺῃ τύχη.

κΚ/άξ/. Παμπόλλῃ μὲν οὖν.

4θΘΗΝ. Οὐκουν εἰ μὲν Υιγνομένων ως ὄυνα- τον ὀρθότατα τούτων ἐν ταῖς πόὀλεσε τῶν ἐυνουσιὼν μέαφοιτό τις ἐπικαλων αὐτῷ τῷ πράγματε, ταχ’ ἂν

1 πέρι. 3 ἔσται.

Νο ο Ἡ κ ως ος

ορθώς { ἴδως ἂν µέμφοιτο, εἰ δὲ ἁμαρτανόμενον ως οἵόν τε μάλιστα ἐπιτήδευμά τις ὁρῶν Λοιδορεῖ, πρώ- τον μὲν Φήλον, ὧς αγνοεῖ τοῦτ ᾿ αὐτὸ γιγνόμενον οὐκ ορθώς » εἶθ ὅτι πᾶν τούτῳ τῷ τρόπῳ φαγνεῖταε πο- νηρόν, δεσπότου τε καὶ ἆ ἄρχοντος νήφοντος χωρὶς πραττόμενον' ᾖ ου δυννοεῖς͵ τοῦῦ. . ὅτε μεύων χυ- βερνήίτην καὶ πας παντος ἄρχων ἀνατρέπει πάντα, εἴτε στλοῖα εἴτε ἅρματα εἴτε στρατόπεδον εἴω' ὃ τέ ποτ εὔῃ τὸ κυβερνώµενον ὑπ αυτοῦ; 11.

καβῇ. Παντάπασι τοῦτόὸ γε αληδὲν εἴρηκας, ὠ δένε, το ἐπὶ τῴδε ο) ἡμῖν λέγε, τέ ποτ» ἂν γένη ται τοῦτο ορδὸν το περὶ τας πόσεις νόμιμου, αγα- ον ἂν ὁράσειεν ἡμᾶς" οἷον, ο νὺν ὁ)) ἐλέγομεν, εὲ

6

στράτευμα ὀρθην ἡγεμονίας τυγχάνοι ) νέκη πολε-

μου τοῖς ἐπομέγοις ἄν γέγνοιτο, Ὁὺ σμικροὸν αγαῦοσ», καὶ τἆλλ᾽ οὕτω, Συμποσίου δὲ ὀρθῶς παιδαγωγηδέν- τος τί μέγα ἰδιώταις {) τῇ πόλει γίγνοις ἀν:

49 ΗΝ. Τίοεέ, παιδος ἑ ἑνος ῆ καὶ χορου Γπαιδα- ωγηδέ ντος κατα τρόπον ένός, τέ μέγα τῇ πόλει φαχ- μεν ἂν γέγνεσθαε; 5 ἡ τοῦτο ούτως ἐρωτηδέντες εὔποι- µεν ἄν, ὡς έγος μέν βραχύ τιπὀλειγέγνοιτ ἂν ὄφελος, εἰ ὁ' ὅλως έρωτᾳς παιὀείαν των παιὸευ δέγτων, τί µέ- γα τὴν πὀλιν ὀγένησιν, οὐ χαλεπὸν εἰπεῖν, ὅτι παι- ὀευθέντες μὲν εὖ γέγνοιντ ἂν ἄνδρες αγαθού, γενόμε- γοι δὲ τοιούτοε τά τ ἄλλα πράττοιεν καλῶς, ἔτι δὲ χἀν γικῷεν τοὺς πολεµίους μαχόμενοι. παιδεία μὲν οὖν φέρει καὶ νίκην, νίκη ὃ ἐνίοτε ἀπαιδευσίαν᾿ πολλοὲὶ γάρ, ὑβριστότεροι διὰ πολέμων νίκας γενό- µενοε- κυρίων ἄλλων κακών ὃς ύβριν ἐνεπλήσθησαν ' καὶ παιδεία μὲν ουδεπώποτε γέγονὲ Καδμεία, γῖκαε δὲ ἀνθρώποις πολλαὶ ὁ)) τοιαῦται γεγὀνασέ τε καὲ ἔσονται.

ΚΑΕΙ. {οκεῖς ἡμῖν, ὦ φίλε, τὴν ἐν τοῖς οἴνοις

41

640

δα ἹμαάλΊἹωΝΟΣ

κοινἠν διατριβή» ὡς εἰς παιδείας μεγάλην µοῖραν τείνουσαν λέγειν. ἂν ὀρθὼς γέγνηταε.

40ο ΗΝ. 1 μη ν5

Κ.Ε Ι. Ἔχοις ἂν τὸ μετὰ τοῦτ᾽ εἰπεῖν, ὡς ἔστε τὸ νὺν εἰρηµένον αληθές;

49Θ 4Η Ν. Τὸ μὲν αληθές, ὦ ξένε, δεϊσχυρίζε- σδαε ταῦτα οὕτως ἔχειν, πολλών αμφιςβητούντων, Φεοῦ, εἰ ὁ', ὅπη ἐμοὶ φαίνεται. ὁεῖ λέγειν, ονδεὶς φφόνος» ἐπείπερ ὠρμήκαμέν γε τους λόγους περὶ νό- ων χαὲ πολιτείας ποιεισδαο τανὺν.

Κ.άδβΙ. Τοῦτ αυτο δή πειρώµεθα τὸ σοι ὃο- κοὺν περὶ τὼν νῦν αμφιςβητουμένων καταμαῦεῖν.

46 ΗΝ. ᾿4λλα χρὴ ποιεῖν οὕτως, ὑμᾶς τε ἐπὶ τὸ μαδεῖν καὶ ἐμε ἐπὶ το ) ὀηλωσαι πειρώµενον ἅμως- γέπως ξυντεῖναι τὸν λόγο». πρῶτον δέ µου ἀκούσα- τε τὸ τοιόνὸε᾽ τὴν πόλιν ἅπαντες ἡμῶν Έλληνες ὑπο- λαμβανουσι», ὡς φιλολόγος τέ έστι χαὲ πολυλόγος, ακεδαέμονα δὲ καὲ Κρήτη», τὴν μὲν βραχυλόγον, τὴν δὲ πολύνοιαν μᾶλλον ῆ πολυλογίαν ἄσκουσαν' σκοπώ δή, μ)) δόξαν ὑμῖν παράσχωµαε περὶ σμικροὺ πολλα λέγειΥ., μέθης πέρο σμικρου πράγματος. παμ- μήκη. λόγον ανακαδαιρόµενος' τὸ δέ 1) κατα φύσιν αυτοῦ διόρθωσις ουκ ἂν δύναιτο ἄνευ µουσικῆς ορ- | ὑοότητός ποτε σαφές ουό) ἑκανον ἓν τοῖς λόγοις απο- λαβεῖν, µουσικὴ δὲ ἄνευ παιδείας τῆς πᾶσης ουκ ἂν αὖ ποτὲ δύναετο ταῦτα δὲ παμπόλλων ἐστὶ λόγων. ὁρᾶτε οὗν, τέ ποιῶμεν, ἓὲ ταῦτα μὲν ἐάσαιμεν ἐν τῷ παρὀντε, µετεκβαῖµεν ὃ εἰς ἕτερόν τινα νόµων πέρι λόγον.

ΜΗ 1. κλᾖ. δένε -4θηναϊε, οὐκ οἶςδ᾽ ἴσως, ὅτι τυγχάνει ἡμῶν ἡ ἑστία της πόλεως οὖσα ὑμῶν πρό- ξένου ἴδως μὲν οὖν καὶ πᾶσι τοῖς παισίν, ἐπειδὰν αχούσωσιν, ὅτι τινὀς εἰσι πὀλεως πρόξενοι, ταύτῃ τις εὔνοια ἐκ γέων ευδὺς ἐνδυεται ἕκαστον {κών τῶν προξένων τῇ πὀλει, ὣς δευτέρᾳ ουσ πατρίδε μετ

ΝΟΜΟ Ι. 1, αι]. 50

τὴν αὐτοῦ πὀλιν' καὶ δὴ καὶ ἐμοὶ νῦν ταυτὸ τοῦτο ἐγγέγονεν᾿ ἀκούων γαρ ἐκ" τῶν παίδων, ευδὺς εἴτι μέμφοιντο ᾖ καὶ ἐπαινοῖεν {ακεδαιμόνιοι -4δηναί- ους, ως 1 πόλις ὑμῶν, ὦ Μέγιλλε, ἐφασαν, μᾶς ου καλως 1) καλῶς ἐφεξε, ταῦτα ὃὴ ακούων καὶ μα- χόμενος προς αυτα ὑπὲρ ὑμων αξὶ προς τοὺς τὴν πο- λιν εἰς ψόγον ἄγοντας, πᾶσαν εὔνοιαν ἐσχον. καέ μοι νῦν ἥ τε φωνη προοφιλἠς ἡμῶν, τὸ τε ὑπὸ πολ- λῶν λεγόμενο», ὡς ὅσοε "4θηναίων εἰσὶν αγαδοέ, δια- φερόντως εἰσὲ τοιοῦτοι, δοκεῖ αἀληθέστατα λέγεσθαε" μόνοι γαρι ἄνευ ανάγκης, αὐτοφυῶς, Φείᾳ μοίρα, αληθῶς καὶ οὔτι πλαστῶς δισὶν αγαδοί. δαρσών” δὴ ἔμου γε ἕνεκα λέγοις ἂν τοσαύτα 9 ὁπόσα σοι φέλον.

ΚάΕΙ. Καὶ μήν, ὢ ἑένε, καὶ τον παρ ἐμοῦ λόγον ἄκουσας καὲ αποδεξαµενος Φαρσῶ», ὁπόσα βούλεε» λέγε’ τῃὸε γαρ ἴδως ἀκήκοας, ὡς Ἐπιμενί- δης γέγονεν ανηρ Φδεῖος, ὃς ἦν ἡμῖν οἰκεῖος Ν ἑλθων δὲ προ τῶν αΠερσικῶν δέκα ἔτεσι πρὀτερον παρ υ- μας χατα τὴν τοῦ δεοῦ μαντεία», δυσίας τε ἐθύσα- τὸ τινας, ἃς ὁ δεὸς ἀνεῖλε, καὶ δή καὲ οβουμένων τον ΠΠερσικὸν -4θηναίων στὀλον, εἶπεν ὅτε δέκα μὲν ἐτῶν ουχ ἤξουσιν, ὅταν δὲ ἐλθωσιν, απαλλαγήσον- ται, πραξαντες οὐδὲν ὧν ᾖλπιζον, παδόντες τε ἢ ὁράσαντες πλείω κακα. τὀτ οὖν ἐξενώθησαν ὑμῖν οἱ πρόγονοι ἡμῶν», καὶ εὔνοιαν ἐκ τόσου ἔγωγε ὑμῖν καὲ οἱ ἡμέτεροι ἔχουσι γονῆς.

46Η Ν. Τα μὲν τοίνυν ὑμέτερα ἀκούειν, ὡς ἐοικεν, ἔτοιμ ἂν εὔῃ, τα ὃ ἐμα βούλεσθαι μὲν ἔτοι- μα, δύνασθαι δὲ οὐ πάνυ ῥᾷδια, ὅμως δὲ πειρατέον. πρῶτον ο οὖν προς τον λόγον ὁρισώμεῦα παιδείαν τέποτ ἐστὶ καὶ τίνα δύναμιν ἔχει δια γαρ ταύτης φαμὲν ἐτέον εἶναιτὸν προκεχειρισµένον ἐν τῷ νὺν λό- γον ὑφ ἡμῶν, µέχρι περ ἂν πρὸς τον Φεὸν ἀφίκηται.

1 49ο. 3 Φαῤῥώῶν, πξ ἆπ 9θᾳπεπί. ϐ γονεῖν. ο

ή

σα 1Η {4τΤοΝνοςδ

Κ4ά ΕΙ. Πάνυ μὲν οὖν ὁρῶμεν ταῦτα, εἴπερ σοέ γε ἠδύ. 4θΘΙΗΝ. “4έγοντος τοίνυν ἐμου, τέ ποτε χρὴ

φάναι παιδείαν εἶναι, σκέψασθαι", ἂν ἀρέσκῃ τὸ λεχδέν.

Κ.Π. {έγοι αν.

19. 49 ΗΝ. έγω δή, καέ φηµι τὸν ὁτιοῦν αγα--

ὃὸν ἀνδρα μέλλοντα ἐσεσθαι τοῦτο αυτο ἐκ παίδων ευδυς µελετᾷν δεῖν παίζοντά τε καὶ σπουὸδάζοντα ἐν τοῖς τοῦ πράγματος ἑχάστοις προςήκουσιν ᾿ οἷον τον μέλλοντα αγαδὸν ἔσεσθαι γεωργὸν ἡ τινα οὐχκοδό- μον, τὸν μέν οἰκοδομοῦντα τε τῶν παιδείων οίκοδο- μημάτων παίζεεν χρή» τὸν ὁ αὖ γεωργοῦντα, καὶ ὄργανα ἑκατέρφ σµικρᾶ, των αληθινων. μεμήματα, παρασκευἄζειν τον τρέφοντα αὐτῶν ἑκάτερον καὶ δὴ καὶ τῶν µαθηµάτων ὅσα ἄναγκαϊα προµεμαδηκέ- ναι, προμανθάνειν”, οἷον τέκτονα μετρεῖν, ᾖ στα- ὑμασύαι, χαὶ πολεµικον ἵππευευν παίζοντα λ τε τῶν τοιούτων ἄλλο ποιεῖν: καὶ πειρᾶσδαι δια τών παε- διῶν ἐκεῖσε τρέπειν τας 1)όονας καὶ ἐπιθυμίας τῶν παίδων, οἳ αφικοµένους αὐτους δεῖ τέλος ἔχειν. κὲ- φάλαιον δὴ παιδείας λέγοµεν την ὀρδὴν τροφή», γ του παίοντος τὴν ψυχην εις ἔρωτα οτι μάλιστα ἄξεε τούτον, οὗ” δεήῄσει γενόµενον ἀνὸρ αὐτὸν τέλειον εἶναι τῆς τοῦ πράγµατος ἄρετῆς. ὁρᾶτε οὖν, εἰ µέ- χΟι τούτου γε, ὅπερ εἶπον, ὑμῖν αρέσκει τὸ λεχδέν. Κ 4 ΠΒΤ. Πῶς γαρ οὗ: | 46Η Ν. ΛΙ} τοίνυν μηδ ὃ λέγομεν εἶναι παι- δείαν, αἀὐριστον γένηται᾽ νῦν γαρ ὀνειδίζοντες ἐπαι- νοῦντές ὃ) ἑκάστων τας τροφας λέγοµεν, ὥς τον μὲν πεπαιδευµένον ἡμῶν ὄντα τινά, τὸν δὲ ἀπαίδευτον,

1 σκέψεσθε. 34 µανθάνειν, ᾖὂ ποιοῦντα,. ἆ ὅ.

ΝΟΜΟ Ι 1, ι., σα

ἐνίοτε ες τε καπηλείας καὶ ναυκληρίας καὶ ἄλλων τοιούτων µάλα πεπαιδευµένον σφόδρα ἄνθρωπον"" οὐ γαρ ταῦτα ἡγουμένων, ας ἐἔοικεν, εἶναι παιδείαν ὁ νῦν λόγος ἂν εὔ)”, τὴν δὲ προς αρετὴν ἐκ παίδων παιδείαν, ποιοῦσαν ἐπιθυμητήν τε καὶ ἐραστὴν τοῦ

. τα” πολίτην γενέσθαετέλεον, ἄρχειν τε καὶ ἄρχεσθαι ἐπι-

στάμενον µετα δίκης, ταύτην τὴν τροφὴν αφορισάµε-- γος ὁ λὀγος οὗτος, ἐξ ὧν φαίνεται, νῦν βούλοις ἂν µόνην παιδείαν προςαγορεύειν, τὴν ὃ εἰς χρήματα τείνουσαν } τινα προς ἐἰσχὺν ᾖ καὶ πρὸς ἀἄλλην τι- να σοφίαν ἄγευ νού καὶ ὀίκης βάναυσόν τ εἶναι κα} ἀνελεύδερον, καὶ οὐκ αξίαν τὸ παράπαν παιδείαν καλεῖσθαι. ἡμεῖς δὴ μηδὲν ὀνόµατε διαφερώμει)᾽ αὐ- τοῖς3, αλλ ὁ νῦν δὴ λόγος ἡμῖν ὁμολογηθεὶς µενέτω, ὡς οἵ γε ὀρθῶς πεπαιδευµένοι σχεδὸν ἀγαθδοὶ γί- Ίνονταε΄ καὶ δεῖ ὃ τὴν παιδείαν μηδαμοῦ ἀτιμά- ζει», ὥς πρῶτόν τῶν καλλίστων τοὶς αρέστοις ανορᾶ- σι παραγιγνόµενον, καέ, εἴ ποτε ἐξέρχεταε, ὄυννα- τον ὃ' ἐστὶν ἐπανορθοῦσθαι, τοῦτ ἄεὶ ὁραστέον διὰ βίου παντὶ κατα ὀύναμεν.

ΚΕΙ. Ὀρδῶς, καὶ ξυγχωροῦμεν ἃ λέγεις.

46 ΗΝ. Καὶ μὴν πάλαι γε ξυνεχωρήῄσαμεν ὡς αγαθών μέν ὄντων τῶν δυναµένων ἄρχειν αὐτῶν . κακών οὲ τῶν μή. |

Κ.άΡΙΤ. 4έγεις ὀρδότατα.

4ΘΗ Ν. Σαφέστερον ἔτε τοίνυν αναλάβωµεν τοῦτ αυτό, ὃ τέ ποτε λέγομεν, καί µοι ὃὲ εικόνος αποὀέξασθε, ἐάν πως ὀυνατος ὑμῖν γένωμαι δ]λῶ-- σαε το τοιοῦτογ.

Κ.4ΕΒΠΤ. 4έγε µὀνον. σα

1 πεπαιδευµένων ἀνθρώπων σφόδρα. 3 γαια ὁ νῦν Λόγος αν εἴη να]σο ἀεδιπτ. ὃ αὐτοῖο ἆ αὐτῶν.

64

4

26 Γ1αἸ ΝΟΣ

1Ο. "496 ΗΝ. Οὐκοῦν ἕνα μὲν ἡμιῶν ἕκαστον αὐτὸν " τιδώμεν: Κ4βΙ. Να

4θΘΗΝ. ἀύο νὰ κεχτημένον ἓν αὖτφ ρξυμβούλω», ἐναντίω τε καὶ ἄφρονε, ὦ προςαγορεύοµεν ἡδονῆν καὶ λύπην.

ΚάἢΙ. Εστι ταῦτα.

4ΘΗΝ. Ί]ρος δὲ τούτοιν αμφοὶν αὖ δόξας μελ- λόντων; οἵν κοινὸν μὲν ὃ ὄνομα ἑλπές, ἴδιον δὲ φόβος μὲν πρὸ λύπης ἐλπὲς, Φάρσος δὲ η ἦ προ. του ἐναντίου ἐπὶ δὲ πᾶσι τούτοις λογισμός» ὃ τέ ποτ αὐτῶν ἆμει- νον ἢ χεῖρον, ὅς, γενόμενος δόγμα πόλεως κοινόν» νόμος ἐπωνόμασταε.

ΚαάΕΙ. Μόγες μέν πως ἐφέπομαι, λέγε μὴν το µετα ταῦτα, ὣς ἐπομένου.

ΜΕ ΙΓ. Καὶ ἓν ἐμοὶ μὲν ταυτὸ τοῦτο παδθος ἔνε-

461ΗΝ. Περὶ 90) 1 τούτων διανοηδώμεν οὑτωσέ: δαυμα μὲν ἕκαστον ἡμῶν ἡγησώμεθα τῶν ζώων δεέ- ων2, εἴτε ως παέγνιον ἐκείνων, εἴτε ο σπουὸῃ τινὲ ξυνεστηκόο' ου γὰρ δη) τοῦτό γΣ γιγνώσκοµεν τόδε δὲ ἴσμεν, ὅτι ταῦτα τὰ πάθη ἐν ἡμῖν», οἷον νεύρα 7 σμήριν δοέ τινες ἐνοῦσαι, σπῶσέ τε ἡμᾶς καὲ αλλή- Λαις ἀνδέλκουσιν ἐναντίαε οὖσαι ἐπ ἐναντίας πρα- δεις; οὗ ὃν) Φιωρισµένη αρετὴ καὶ κακία κεῖται µιᾷ γάρ φἠσιν ὁ λόγος δεῖν τῶν ἕλξεων ὀυνεπόμενον αεὲ καὶ μηδαμῆ ἀπολειπόμενον ἐ εκείνης « ἄν δέλκειν τοῖς ἆλ-

646 λοις ' γεύροις ἕκαστον ταύτην ὁ εἶναι τὴν τοῦ λογι-

σμοῦ ἀγωγὴν χρυση» καὶ ἑεράν, τῆς πόλεως κοινὸν γόμον ἐπικαλουμένην τας ' ὁ ἄλλας σκληρᾶς καὲ σι- δηρᾶς, τὴν δὲ μαλακήήν, ἅτε χρυσην οὔσαν, χαὲ µο- νοειδῇ”, τας δὲ ἄλλας παντοδαποῖς εἴδεσιν ὁμοίας

1 αὐτῶν. Ἠ]οκ θάῤῥος --- γινώσκομεν --- µήρινθοι. 3 θεῖον. ὃ ἄλλας δέ, ΟΠΙἱ86Ο τάς. ἆ ἀεριάεχαίατ.

ΝΟΜΟ Ι 1, ιδ. τά. 67

δεῖν δὲΣ τῇ καλλίστῃ ἀγογῇ τῇ” τοῦ νόµου αεὶ ξυλ- λαμβανειν᾿ ἅτε γαρ τοῦ λογισμοῦ καλοῦ μέν ὃ οντος» πράον δὲ καὶ οὐ πο δεῖσθαε ὁ ὑπηρετών αὐτοῦ τὴν ἀγωγήν, ὅπως ἂν ἐν) ἡμῖν τὸ χρυσοῦν γένος νικᾷ τα ἄλλα έν}. καὶ οὕτω ΣΙ περὲ Φαυματων ὡς ὄν- των ἡμῶν ο μυθος ἀρετῆς σεσωσμέγος ἄν εν χαὶ το κρείττω ἑαυτοῦ καὶ ἥττω εἶναι τρόπον τινα φανὲ- ρὸν ἂν 7έγνοιτο μᾶλλον, ὃ νοεῖ" καὶ ὅτε πόλιν καὲ ἐδιώτην, τον μέν, λόγον αληθῆ λαβόντα ἐ ἐν ἑαυτῷ περὶ τῶν ἕλξεων τούτων, τούτῳ ος δεῖ ζῇν, πόλιν δέ, ἢ η παρα θεῶν τινος ἡ) παρ αυτοῦ” τούτου τοῦ γνόντος ταῦτα λόγον παραλαβοῦσαν, νόµον Ψε- µένην, αὐτῃ τε ὁμιλεῖν καὶ ταῖς ἄλλαις πόὀλεσιν. οὗ- τω καὶ κακία δὲκαὶ αρετὴ] σαφέστερον ἡμῖν δηρῦρω- µένον ἂν εἤ, ἐναργεστέρου ὃ αὐτοῦ γενομένου, καὲ παιδεία καὶ τἆλλα ἐπιτηδεύματα ἴσως ἔδται μᾶλλον καταφανή᾿ καὶ ὃγ καὲ τὸ περὶ τῆς ἐν τοῖς οἵί νοιθ δια- τριβῆς ου ὁ δοξασδεύῃ μὲν ἄν εἶναε φαύλου πέρι μῆ- κος πολυ λόγων περιετον εἰρημένον.

κ 4Β1. Φανείῃ δὲ τώχ᾿ ἂν ἴσως τοῦ µήκους γ αὐτῶν οὐκ απαξιον.

49Η.Ν. Εὖ λέγεις, καὶ τεραίνωµεν » ὃ τέπερ ἂν τῆς γε νῦν ὁιατριβῆς ἄξιον γίγνηταε.

Α 4{ΕΙ. «4έγε δή.

14,

46Η Ν. Προοφέροντες τῷ δαύματι τούτῳ τὴν µέθην, ποϊῖὀν τέποτε αυτο απεργασόµεδα; :

Α 41. Προς τί δὲ σκοπούµενος αὐτὸ ἐπανε- ρωτᾷς;

4θΘΙΠΝ, Οὐδέπω προς ὃ τι, τοῦτο δὲ ὅλως

κοινωνῆσαν τούτῳ, ποῖον τι ξυμπίπτεε γίγνεσθαε"

: ἀεεθῖ. 34 ἀεει, 3 αΏθθ, 4 δέ, 5 παρὰ τούτου, ϐ ὅ. 7 Οὐδέν πω.

28 ΠΠ {4 4Τ.4ΝΟΣ

ἔτι δὲ ' σαφέστερο», ὃ βούλομαι, πειράσομαι φραζειν᾿ ἐρωτῶ γαρ το τοιόνδε᾽ άρα. σφοδροτέρας τας Ἰδονας καὶ λύπας καὶ μμ καὶ ἔρωτας 1 τῶν οὔνων πό- σις ἐπιτείνει; |

Κ.4ΕΙ. Πολυ γε.

49ΗΝ. Τί δ αὖ τὰς αἰσθήσεις καὶ µνήµας καὶ δόξας χαὲ φρονήσεις, πότερον «ραύτως σφοδροτέ- | ρας” πάμπαν απολείπει ταῦτα αὐτον, ἂν κατακο-. ος τις τῇ μέθη γέγνηται;

Κ 4Ε1. Ναέζ, πάμπαν ἀαπολείπει.

46 ΗΝ. Οὐκοῦν εις ταυτὸν ἀφικνεῖται τὴν τῆς ψυχῆς ἕξιν τῇ τότε, ὅτε νέος ἦν παὶς;

ΚάΕΡΒΙ Τέµήν:

48Η Ν. Ἠκιστα δὴ τὀτ ἂν αὐτὸς αὐτοῦ γέ- γ7οιτα ἐγκρατής. |

646 ΚΕΙ. "Ἠκιστα.

486ΗΝ. ᾽ 4ρ᾽ οὖν πονηράτατος, φαμέν, ὁ ται- οὗτος;

ΚΑΕΙ. Πολύ γε.

49 ΗΝ. Όυ µόνον ἄρ, ὡς ἔαικεν, ὁ γέρων δὶς παὶς γίγνοιτ ἄν. ἄλλα καὶ ὁ µεθυσθείς.

Κκ 401. άριστα εἶπες., ὢ ξένε.

4θΘΗΝ. Τούτου δὴ) τοῦ ὗ ἐπιτηδεύματος ἐσθ᾽ ος-- τι λόγος ἐπιχειρήσει πείύφειν ἡμᾶς ὡς χθή γευεσθαε, καὶ μὴ φεύγειν παντὶ σθένει κατα το δυνατόν»,

Κ4άΕΙ. Ἔοικεν εἶναι" σι) γοῦν φης᾽, καὶ ἔτοι- µος ἸἼσθα νὺν δή λέγει».

4θ6ΗΝ. "αληδή μέντοι μνηµονεύεερ᾽ καὶ νύν γ ᾿εἰμὲ ἔτοιμος, ἐπειδήπερ σφῶ γε ἐθελήσειν προθυ- µως ἔφατον ἄκουειγ.

ΚΕΙ. Πώς ὃ οὐκ ἀκουσόμεδα; κάν ει ’ µηδε- νὸς ἄλλου χάρΙΝ, ἄλλα τοῦ Θαυμαστοῦ τε καὶ ἄτό-

1 φής,

ΝΟΜΟΙ 1, ιά 50

που. εἰ δεῖ ἑκόντα ποτὲ ἄνθρωπον εἰς ἅπασαν φαυ- λότητα έαυτον ἐμβαλλειν.

46ΗΝ. Ῥυχῆς λέγεις' ἡ γάρ:

Κ4ΕΙ. Ναέ

40οΗΝ. Τί ὸὁὲ σώματος» ὦ ἑταῖρε, εἰς πονη- ρίαν, λεπτότητα τε παὶ αἶσχος καὶ αδυναμία», θαυ-

μάζουμεν ἄν, εἴ ποτέτις ἑκῶν εἶναι ἐπὶ τὸ τοιοῦτον αφισνεῖτας;

Κ4ΕΤ. Πῶς γὰρ οὗ:

46ΗΝ. Τέ οὖν: τοὺς εις τα ἑατρεῖα αὐτοὺς βαδίζοντας ἐπὶ φαρμακοποσίᾳ, ἀγνοεὶν. οἰόαεδα, ὅτε μετ ὀλέγον ὕσεερον καὶ ἐπὲ πολλας ἡμέρας ἑ ἔξουσε τοιοῦτον τὸ σῶμα, οἵον ει ' δια τέλους ἐ ἐχειν μέλλοιεν, ζην οὐκ ἂν δέξαεντο» ῆ τοὺς ἐπὶτα γυμνάσια καὶ πὀ- νους ἐόντας οὐκ ἴσμεν, ὡς ασδθενεῖς εἰς τὸ παραχρή- µα γίγνονταε;

Κ 4ΠΠ. Πάντα ταῦτα ἔσμεν.

46Η Ν. Καὶ ὀτετῆς μετὰ ταῦτα ὠφελείας ἕνε- κα ἑκόντες πορεύονται }

ΚΙ. Καάλλιστα.

46 ΗΝ. Οὐκοῦν χρὴ: καὶ τῶν ἄλλων τε µάτων πέρι διανοεῖσθαι τὸν αὐτὸν τρὀπον»

Κ4ΕΓΙ. Παάνυ 7ὲ.

4 6Η Ν. Καὶ τῆς περὶ τον οἶνον ἄρα διατριβῆς ὠραύτως διανοητέον» εἶπερ ἔνε τοῦτο ορθῶς διανοη- θῆναι ἐν τούτοις.

ΚΕΙ. Πῶς ὃ οὔ, ἄν ἄρα τινα ὠφέλειαν ἡμῖν ἐχουσα φαίνηται» μηδὲν της περὶ τὸ σώμα ἐλάστω; ."

4θΘΗ Ν. Γῃ γε ἀρχῇ τὴν σωμασκίαν νικᾷ τῷ τὴν μὲν µετ ἀλγηδόνων εἶναε, τὴν δὲ μή.

ΚάΕΙ. Ὀρθώς λέγειρ᾽ δαυμάζοιμι ὃ ἄν, εἴ τι δυναίµεδα τοιοῦτον ἐν αυτῷ 2 παταμαδεῖν.

46ΘΗΝ. Τοῦτ αὐτὸ δὴ νῦν, ὡς ἔοιχ, ἡμῖν ΄

α ειδα ἂν ἄρα---τὴν δὲ μή Αι]ιεπίεποί αβείρπληξασ. 2 ἑμτν.

617

4ο ΠήαάαταοΝνΝοσ

Ίδη πειρατέον φρᾶζειν ' καί µοι λέγε, δύο φόβων εἴ- ὁήη σχεδον ἐναντία δυνάμεθα κατανοῆσαε;

Κ.4ΕΙ. Ποῖα δή;

” ΘΗΝ. Τα τοιάδε' φοβούμεθα μέν που τα κακά, προςδοκώντες γενήσεσθαι.

ΚάΕΒΙΤ. Ναί

46Η Ν. Φοβούμεδα ὃέ γε πολλάκις δόξαν, {ή]- γούμενοι δοξαζεσθαει κακοί, πράττοντες α λέγοντές τε τῶν μὴ χαλων» ον δη καὶ καλοῦμεν τὸν φὀβον α)μεῖς γε, οἶμαι οὲ καὶ πάντες, αίσχυνη».

ΚΕΙ. Τί οὖν;

46ΗΝ. Τούτους δη) δύο ἔλεγον φόβους, ὧν

λες 3 ο, 1 ο με. 4 } ν. 3 ο ἕτερος ἐναντίος μὲν ταῖς αλγηὸοσι καὶ τοῖς ἄλλοις

φόβοις, ἐναντίος ὃ ἐστὶ ταῖς πλείσταις καὶ µεγίσταις /δοναϊς.

Κ 4 ΕΙ. Ὀρθότατα έγεις.

ά4ΟΗΜΝ, 4ρ) οὖν οὐ χαὶ "νομοθέτης χαὲ πᾶς, οὗ καὶ σµικρον ὀφελος, τοῦτον τὸν φόβον ἐν τιμῇ μεγίστῃ σέβεται” καλων αἰδῶ, το δὲ τούτῳ Φάρσος ἑναντίον αναέδειάν τε προθαγορεύει καὶ µέγιστον κα- κον ἰδίᾳ τε καὶ δηµοσίᾳ πᾶσι νενόμικε;

Κ 4ΕΙ. Ὀρθως λέχεις.

40ΘΗΝ. Ουκοντατ ἄλλα πολλα καὶ μεγάλα ὁ φόβος ἡμᾶς οὗτος σώζει, καὶ τὴν ἐν τῷ πολέμφ γέ- κην καὶ σωτηρίαν » ἓν προς ἕνν οὐδὲν οὕτω σφόδρα ἡμῖν απεργάζεται΄ δύο γαρ οὖν ἐστὸν τα τὴν νέκην απεργαζόι μενα» Ῥάρσος μέν πολεμίω», φίλων οὲ φό- βος αισχύνης πέρε κακο.

ΚάΠβ].᾽ Εστιταῦτα.

4θΘΗΝ. ἄφοβον ἡμῶν ἄρα δεῖ γέγνεσθαι καὶ φυβερὸν ἕκαστον, ὧν ὃ έκατερον ἕνεκα, διηρήµμεῦα.

Κ 11. Ι]ανυ μέν οὖν.

46 ΗΝ. Καὶ μ]ν ἀφοβόν γεἕκαστον βουληθέν-

1 οὐκ ἄν, 34 σέβει κα. ὅὃ τὸ τούτων θάῤῥος,

ΝΟΜΟ Ι. ἹΙ, ιά. 19. 4ι

τες ποιεῖν, φόβων πολλῶν τινών εἰς φόβον ἄγοντές αύτον. μετα νόµου τοιοῦτον ἀπεργαζόμεθα.

ΚάξΙ. Φαινόμεδα.

4Θ ΗΝ. Τέδ ο ὅταν ἐπιχειρὼμέν τινα φοβερὸν ποιεῖν μετα δίκης, ἄρ οὐκ, αναισχυντίᾳ ξυμβαλ- λοντάς αυτον καὶ προογυμνάζονταν, νεκᾷν ὁεῖ ποιεῖν διαμαχόμενον αὐτοῦ" ταῖς ἡδοναῖς, ῇ τῇ ᾗ μὲν διαίτῃ τῇ ἐν αυτφ προομαχόμενον καὶ νχώντα αυτήν δεΣ τέλεον οὕτω γέγνεσύαι προς ανδρίαν; 5 ἄπειρος δὲ δή που καὶ ἀγύμνασεος, ὢν τών τοιούτων αγώνων ὁ όθτεο- ου» ουὸ ἂν ἡμισυς” ἑαυτοῦ γένοιτο προς αρετήν: σώφρων ὁὲ ἄρα τελέως ἐσταε, μὴ πολλαϊς Ἰδοναϊς χαὶ ἐπιδυμίαις προτρεπούσαις ἄναισχυντεῖν καὶ ἆδι- κεὶν ὁιαμεμαχημένος καὶ νενικηκως μετα λόγου καὶ ἔργου καὶ ᾿ τέχνης ἔντε παιδιαᾶς καὶ ἓν σπουδαῖς, αλλ’ ἁπαδης ὤν πάντων τῶν) τοιούτων; ,

ΚάΓΕΙ. Οὐκοῦν τὀν Υ εὐιότα λόγον ἂν ἔχοι.

10.

49ΘΠΗΜΝ. Τί οὖν; φόβου φάρμακο» ἐσθ' στις θεος δέδωκεν ανθρῶώποις, ὥστε, ὁπόσῳ πλέον ἂν ἐδέ- Λη τις πένειν αὐτοῦ » τοσούτῳ μᾶλλόν αύὐτον νομέζδεν καθ ἑκάστην͵ πόσιν ὀυοτυχῆ γέγνεσθαε, καὶ Φοβεῖ- σθαιτα παρόντα ᾿ καὶτα μέλλοντα αὐτῷ παντα, καὲ τελευτώντα εἰς πᾶν δέος ἐέναι τον ν ἀνδρειότατον ἆ αγ- δρώπω», ἐκκοιμηθέντα δὲ καὶ τοῦ πόματος απαλλα- γέντα πάλιν ἑκάστοτε τον αὐτον γύΥνεσθαε;

ΚάβΡΙ. Καὶ τί τοιοῦτον φαῖμεν ἄν, ὢ ξένε, ἐν ἀνθρωώποις γεγονέναε πὀµα;

40ο ΗΝ. Ουδέν’ εἰ ὃ οὖν ἐγένετό πούδεν, ἐσδ᾽

ο Ν 3 ὃ , ε/ ) ’ / Ε 4 οτε προς ανορίαν ην ἂν ομούεεῃ χρῆσιμον» οἷον το

τοιόνδε περὶ αὐτοῦ / καὶ μµάλα εἴχομεν ἄν αὐτῷ διαλέ- γεσδαε΄ φέρε, ο] νομοὺέ΄ τα, εἴτε Κρησὶν εἴθ. οὗοτε- σινοῦν νομούετεῖς, πρῶτον μὲν τῶν πολιτών ἄἆρ ἂν

1 αὐτοῦ. 35 ἡμισο. 3 ἈὈερί,

648

3 - ΠΠ 14ΤΓοΝΟΣ.

Φέξαιο βάσανον δυνατὸς εἶναι λαμβάνειν ἀνδρίας τε πέρι καὲ δειλίας:

Α 4ΕΙ. Φαύῃ που πᾶς ἄν, ὃῆλον ὅτε".

46Η Ν. Τέοεέ; μετ ασφαλείας καὶ ἆἄνευ κιν- δύνων μεγάλων, 1) μετα τῶν ἐναντίων;

Κ.4άΕΒΙ. Καὶ τοῦτο µετα τῆς ἀσφαλείας ἔυνομο- ᾽ λαγήσει πᾶς.

46ΗΝ. Χρφο ὃὸ ἂν, εἰς τοὺς φόβους τούτους ἄγων καὶ ἐλέγχων ἐν τοῖς παδήµασιν, ὥςτε ἀναγ- κάζειν ἄφοβον γέγνεσθαι, παρακελευόµενος καὶ νου- Φετών καὶ τιμών, τον δὲ ἄτιμάζων, ὄθεις σοι μι πείφοιτο εἶναι τοιοῦτος, οἷον σι τάττεις ἐν πᾶσε, καὶ γυμνασάμενον μὲν εὖ καὶ ἀνδρείως ἀζήμιον ἆπαλ- λάττοις ἄν, κακώς δέ. ζημίαν ἐπιτιθείς: 3 το πα- ράπαν οὐκ ἂν χρῴο, μηδὲν ἄλλο ἐγκαλῶν τῷ πόµατε;

ΚΕΙ. Καὶ πῶς οὐκ ἂν χρῷτο, ὦ ξένε;

46Η Ν. Γυμνασία γοῦν, ὦ φίλε, παρα τὰ νῦν Φαυμαστη ῥᾳστώνης ἄν εἴη καθ ἕνα καὶ κατ ὁλί- γους καὶ καθ ὁπόσους τις αεὶ βούλοιτο" καὶ εἴτε τις ἄρα μόνος ἐν ἐρημίᾳ τὸ τῆς αἰσχύνης ἐπίπροσθεν ποιούµενος, πρὶν εὖ σχεῖν ἠγούμενος ὁράσθαι μὴ δεῖν, οὕτω προς τοὺς φόβους γυμνάζοιτο, πόµα µό- νον αντὶ µυρίων πραγμάτων παρασκευαζόµενος ὁρ- Φὸν ἄν τε πράττοε, εἴτε τις ἑαυτῷ πιστεύων φύσει καὶ µελέτῃ καλῶς παρεσκευάσδαις, αηδὲν οκνοίη, με- τα ξυμποτῶν πλειόνων γυμναζόµενος ἐπιδείκνυσίδαε την ἐν τῇ τοῦ πύµατος ἄναγκαίᾳ διαφορᾷ” δύναμιν, ὑπερδέων καὶ κρατών, ὥςτε ὑπ᾿ ἀσχημοσύνης μηδὲ ἓν σφἄλλεσδαι µέγα μηὸ ἀλλοιοῦσίδαε δὲ αρετήν, πρὸς δὲ τὴν ἐσχάτην πόσιν ἁπαλλάττοιτο πρὶν αφι- χνεῖσθαε, τὴν ἁπάντων ἦτταν φοβούμενος ἀνθρώ- πων τοῦ πὀµατος. ..

Κ4ΕΒΙ. Ναί. σωφρονεὶ γάρ, ὦ ξένε, καὶ ὁ τοι-

-” αι ’ οΟονυντος ουτω πραττωγ.

1 ἂν δηλονότι. 3 διαφθορᾷ.

ΝΟΜΟ ΙΠΙ. 1, 19. 10. 45

4ΘΙΠΜΝ. Πάλο ὃψ πρὸς τὸν ναμοδέτην λέγωμεν τάδδ᾽ Εϊεν, ὦ νοµμοθέτα ᾽ τοῦ μὲν 9) φόβου σχεδον οὔτε δεὸς ἐἔδωκεν ἀνθρώποις τοιουτον φάρμακο», οὔτε αυτοὶ μεμηχανήμεθα”᾿ τους γαρ. γόητας οὐκ ἐν δοένῃ λέγω᾽ της δὲ αφοβίας καὶ τοῦ λίαν δαρσεῖν

649

καὶ ακαίρως» α μὴ χρή; πότερον ἐστι πόμα: ῆ πῶς |

λέγομεν;

Κ./{ΕΙ. Ἔστι, φήσει που, τὰν οἶνον φραζων. ᾿

46ΗΝ. Ἡ καὶ τουναντίον ἔχει τοῦτο τῷ νῦν δὴ λεγομένῳ; πιόντα τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν αὐτοῦ ποιεῖ πρώτον ἴλεων ευδυς μᾶλλον ῇ πρότερον, καὶ ὁπάσω ἂν πλέον αὐτοῦ γεύηται, τοσούτῳ πλειόνων ἐλπίδων αγαθών πληροῦται καὶ δυνάμεως εις δόξα», καὶ τελευτών δὴ πάσης ὁ τοιουτος παῤῥησίας, ὡς σο- φος ὧν, μεστοῦται καὶ ἐλευθερίας, πάσης δὲ ἆφο- βίας, ὥστε ευτεῖν τε ἄόκνως ὀτιοῦν, ὠςαυτωσ οὲ καὶ πρᾶξαε; Πας ἡμῖν, οἶμαε, τοῦτ ἂν Συγχωραίῃ.”

κά Ε1. Τί μήν;

16.

48ΘΗΝ. ᾽ἄναμνησθώμεν ὃν τόδε, ὅτε δύο ἔφα- μεν ἡμῶν ἐν ταῖς ψυχαῖς ὁεῖν δεραπεύεσθαι, το μέν, ὅπως ὅτι μαλιστα Φαρσήσομεν, τὸ δὲ τουναντίον, ὅτε μάλιστα φοβησόμεθα.

ΚΕΙ. 4 τῆς αἰδους έλεγες, ὡς αἰόμεδα.

4θΘΗΝ. Καλώς μνημονεύετε᾽ ἐπειδὴ δὲ τήν τε αἀνδρέίαν καὶ τὴν ἀφοβίαν ἐν τοῖς φόβοις δεῖ κατα- μελετᾶσθαε, σκεπτέον ἆρα, τέ (3 ἐναντίον ἓν τοῖς ἐναντίοις Φεραπεύεσδαι δξον ἂν εἴη.

ΙΚάΕΙ. Τό γ οὖν εἰκὀς.

4ΘΗΝ.᾽4 παθόντες άρα πεφύκαμεν διαφε- ρόντως δαρσαλέοι τ΄ εἶναι καὶ ὑρασεῖς» ἐν τούτοις δέον ἄν, ὥς ἔοικεν, εἴη το μελετᾷν ὡς ἥκιστα εἶναι αναισχύντους τὲ καὶ Φρασύτητος γέµοντας, φοβε-

1 ὁ φράζων. 32 γετρα Πᾶς --- ξυγχωροίη ΟΕ πᾶλθ εἳ 5εα ποπ Τί μήν; Μερῖ]]ο αἰραυπίαν. ὅ τὸ ἐαντίον.

4 ΠΠάαΤΟΝΟΣ ΝΟΜΟΠΙ. 1, 16.

ροὺς δὲ εἰς τὸ τολμᾷν ἑκάστοτε λέγειν ᾖ πάσχειν ἢ καὶ ὁρᾷν αἰσχρον ὀτιοῦ».

Κ4Ε Ι."Βοικεν.

49Η Ν. Ουκοῦνταῦτα ἐστεπάντα, ἐν οἷς ἐσμὲν τοιοῦτου, θυμός, ἔρως, υβρις, ἁμαδία, φιλοκέρδεια [δειλία], καὶ ἔτι τα τοιᾶδε, πλοῦτος, κάλλος, ἐσχύς, καὶ πανῦθ’ ὅσα α Ἰδονῆς αὖ μεθ ύσκονεα παράφρο- νας ποιεῖ" τούτων ὃ εὐτελῆ τε καὶ ασινεστέραν πρῶ- τον μὲν προς το λαμβάνειν πεῖραν, εἶτα εἰς τὸ με- λετᾷν, πλήν τῆς ἐν οὔνῳ βασάνου καὶ παιδιᾶς τίνα ἔχομεν -Ἰδογὴν εὐτεῖν ἔμμετρον μᾶλλον, ἂν καὶ ὃ- πωςτιοῦν µετ εὐλαβείας γέγνηταε; σκοπώμεν γαρ ολ δυςκόλου ψυχης χαὶ αγρίας, ἐξ ᾗς αδικίαε µυ- ρίαε γέγνονταε, πότερον (όντα " εἰς τα Συμβόλαια πεῖραν λαμ βάνειν, χινδυνεύοντα περὶ αὐτῶν, σφα- λερώτερον, Ἅ ξυγγενόµενον μετα τῆς τοῦ 4ιονύσου δεωρίας; :ῇ πρὸς ταφροδίσια ἡ Ἰττημένης : τινος ψυχῆς βάσανον λαμ, βάνειν, ἐπετρέποντα αὐτοῦ Φυγατέρας τε καὶ υἱέας καὶ 2υναἴκας» οὕτως ἐν τοῖς φιλτώτοις κινδυνεύσαντα Ἴθου ψυχηε θεάσασδαε; 5 καὶ μυρία ὁ)) λέγων οὐκ ἄν τίς ποτε ανύσειεν, ὅσῳ διαφέρει το μετα παιδιᾶς τηνάλλως ἄνευ μισθοῦ ζημιώδους δεω- ρεῖν. καὶ ὃή καὶ” τοῦτο μὲν αὐτὸ περέγετούτων οὔτ ἂν Κρῆτας ουτ ἄλλους ἀνδρώπους ουδένας οἰόμεδα αμφιοβητῆσαι, μη. ού πεῖράν τε ἀλλήλων ἐ ἐπιεικῇ ταύ- την εἶναε, τό τε της ευτελείας καὶ ασφαλείας καὶτα- χους διαφέρειν πρὸς τας ἄλλας βασάνους.

ΚάΕΙ. ᾽4ληδές τοῦτό γε.

“ο ΗΝ. Τούτο μὲν ἄρ᾽ ἂν τῶν χρησιμωτάτων ἐν εὔη το γνῶναι τς φύσει τε καὶ ἕξεις τῶν ψυχών τῇ τέχνη ἐκείνη» ᾗς ἐστὶ ταῦτα Φεραπεύειν' ἐστι ὁέ που, φαµέν, ὡς οἶμαι, πολιτικης᾽ ᾖ γάρ;

ΚάΡΙ. ΙΠάνυ μὲν οὖν.

1 (όντας --- κιν δυγεύοντας περὶ αὐτῶν ---ξυγγενομένους --- ἐπιτρέ- ποντας αὐτῶν θυγατέρας ---υἱεῖς θἳ κιν δυνεύσαντας. 3 ἀεενῖ.

ἹΜΙ 410ΟΓοΣ 4{ΕΥΤΕΡΟΣ

ΑΠοσΜΟΙΕΝνἩἳ ” λ.

( οππροιαιῖο νοτο ποπ δοἶατα δᾱ Ιοτυίππα 1ΠρεπΙαὰ ΙΠΟΣΕδ41Θ εκ- . Ρ]οταπάο5 βοοοπωπιοἁλῖα 68Ε, 96ἆ ΠΙΔΙΟΣΘΙ εἴἶατα υάἶτατεπι Ἠλῦθις 4ο «µα ΑπίἝ ΙΛ εκροπίταχ, τοοῖα Ἰπδετυι]οπίθ χαιῖο οκρ]ίςλίις, Επσαιίο «δε ἀἰδοῖρ]ίπα, «κο αἆ νο]ωριαῖες ἆο]ογαδηιιο πιοὐσταπιὰο5 40 τερεπάοΦ δρεοῖᾶῖ, μὲ, φ1ἱΔ8 οχρειοπἆα θυηῖ, οχρεῖοτθ, 6ἵ ο 19 {αριεπᾶς, ἔαβετο αἀδιιεδοβται5; εκ αἷα, αυτα χατῖο Ιρεχαφιιο χησπι- τ19 αδθεπδῖο ποοθδδῖῖ, νἶτεις ε[ῃοταδοῖτ, Ομοπῖαπα γεχο, οφιιδθ εᾱι- ολο ες Ίεχ Ῥγαεδοχίῦιπε, ϱᾱ θλερίδαίταο π Ιοπίπαπα γἷτα Ῥοσγετ- ταπίας, ᾱδ, ατπαπὰ ρεποτῖς πιϊφρτ]οογάὰα οοπιπαοίὰ, α Ίθβετα 4ο σποτ δεγγαπάπαπι ΙΠΟΥΕΘᾳµ9 ἀερταγαῖος οωττ]ρεπάον δα]αιίοπθτα {εδιαπα ἀπδταοταπῖ, οµτΏ ΥΙΟ οἳ οοπαροϊαίῖοχιο ἀ]]απι οοπίαπ- οἵσπα, Ἠοπιίποδαιιθ, ϱ 110 χεἰίφιια οασεπξ αππηα]ία, Πασπιοπίαθ δ8η8ιὰ ἁοπανοταπῖ (Ο. 2). Εείπια ἀρίειχ εἀμολεο ἔπ δα] άοπθ οΛηξαθ νετδαῖως, Ῥοιξεοῖα Ὑετο εκ αοχῖ εἰἰπιαίοφαο Ρι]οσῖ 66πΠ8ι οοπΠΒΙΑΓ. Ῥμΐοχωπα ἴπ δατατίοπο εἳ οσπῖια πι] ανά εδε χ]ςὶ 1ἀ, ααοᾶ νεὶ κ απἰπιϊ νε] πἆ οοΥροξσί6 ΡΥΔΕδΙΑΠΙΙΑΤΑ δρεοῖαε, Γπχρο Ὑετο 1, οαιοὰ

δεηδᾶῦιις δο]χηχηοάο εἴ νοἱαρίααἰ Ὀἰαπάίας (6. 5.). Άίφιο οἱ ἀἷ»

᾿

νουδα δπ{ Ποπιῖαχα ἆθ Ῥυ]οχο δἱ Γασρῖ Πάϊοία, μαέμ5 χοῖ οΛΠδ8 11ο Ίρδυπι ρι]οσαπι νε] εαχρε μαβετί Ῥοϊεθῖ, 964 ῥτανα Ἰοπαΐπατα γοἱ τα- ευτα νε] εοπδµετιάο, ας Πε, πς, εἴδί Εαχρο ν{τωρετεπε, 60 ἵδπιεπ ἀε]εοιεπίασ; {π]λοπεδίο διέεπα δἱ Ἡοπαίχθς αἀφιεσοιπῖ, δεπδίτα ἀδτιά Ἱτα απιρ]εοεαπῖας, αξ, αιιοά βχανἰδδίτπατα οἰνίταϊ Ῥεδίεπα ἀπίεσί, Ῥοδίτεπιο αἱ οπαῖ]ες βαπτ. Οποεῖσοα Ποθηξίαπα ἀ]]απι οιά]ρει βπ- Εεπάῖ οἴνίταν Όεπο πποσαῖα Ἱορίθις οοξτοεὈῖς: ααοά ἵπ Αεργρίο {- οἴιιπα 6986 οοπδΙ4Ι, πὺ1 Ίερες οετίαο Ῥροέτίς, τηιιδῖοῖ», Ῥϊοζοσϊθις, αλ δοτ]ρῖαε δυπῖ, ΦΙ116 πΙῖρταχθ νε]ὶ πονατο πε[ας Ἠλδειαχ (0Ο. 4.). Ταἶδα νοτο οδῖ 6οσυτα θεπεοπεῖα, φαιά Μάδαγυχα ατεθιας πά1] ρχαεῖας νο]ι- Ῥϊαίεπι ρχοροδίζαση 6966 ἀἰσιπε, αξ, 9110 4αάθφιις τηησῖθ ἀε]εοτοεῖ, εο τπε]1ος Ἰαῦετί ἀεῦοκι. Ἀαιι δἱ εκ νοἱαρίαῖε, ο σπὰ ογθδΏϊῖ, 46- ΙΙπΠαχθ 5 νε], ἆθ Ίιαο ἵρδα πι ἀϊνοσδα» Ιοπαῖπθν φοπῖοπείας ἀῑδορ- ἀσπι, Ῥεορίετεα αιιοά ατα ναχῖα δυιηῖ Ῥχο αεῖαίθ, δεχα οἳ πιοσίραθ Ποπ ίπαπα ἀπσεπία, υαἳ αλά αλ15 ἀε]εοιεπταχ. Οιῖά ἁρίτας ριἱοτασα οεπδεὺῖς ὁ Ίταφιθ ποππηῖδί λοο, οµο υἱπί οριλπαί οἱεραπτὶοκίπαῖφιιθ Ἱαείαπταχ, Ῥμ]οτασα ετῖ (Ο. ϱ.). - Παάΐσθια ααἴεπα τπ τεῦις αἆ ἵΜα- βᾳ5 δρεοιαπΏῖῦι5 οΡροτίεῖ οἵ {πρεπίο εχουἰίο οἵ απῖπηο Εοχί 6596, ταῖς Ῥεσ 6ο Ῥπ]οτυχα ἀλιμάῖοκτο οἶπιυ]φιο ατιΠοίθια τα]βταάίπεπα νο- Ἱμριαίε ρεγπιι]οεπέθας χεραβταχθ Ῥοβδῖε; οαἰεπίπα οἱ Ππάἰοίατα Ἠαο ἀπ το που] τα ἆπὰ ἀπαρεγίῖας οοποεάἑἵαχ, Πετὶ ποπ Ῥοΐεςί, αμίπ πιο- 65 πιβΡΙ8 πιαρίδφιθ ἀερχαγεπέαςσ, αιοπίδτη Ῥοδτα νοὶ παφίοιθ, τα] - Ενα δλπῖς Ῥ]αµδησα 4βετεηςδ, εἰιδπιοάᾷ χε Βηρεῖ, 41ἱβθ δεπθίθτδ Ὀ]απάαπίιχ, ΠΟΠ νθχΟ, 41186 ΠΠΟΣΕΦ οοστ]ραπῖ. Ομοοσῖχοα Ἱερες Ῥοδ- εἰς αο πιμδίοῖθ δοχ{Ῥαπέας πεοεδδθ εδῖ (0Ο. 6.).--- Ῥοδιαε μπα δοἷα νἰκ- τας Ῥτοροθᾶϊα ου1ς, Ποπιίπθ Ρέ00Θ8 ἀβίοδᾳιε Βπβοῖ, εοχυπαφπε ἔε- Ηοίίαίεσι ενω ας ρτορτίαπαι ργαεά]οπῦίτ, ΘΒοἱα ν]άε]ῖοει νίττιι εἴ 9 υ46 οἵση εὰ οοπΙηοία δαΠῖ, Ώοπα ἀῑοί ῬοδδιπΕ, εἴ Ίρδα νο]αρίας α ν1χίμτο δορατασὰ πεφῖςς; αοφυῖπ νοὶ {παπα νο]αριαϊο Ὀεαίατα ντῖαπα

Ῥοπί οροστετεῖ (ααοἆ δἱ τα θ55ες, νἱγτατίς δτιιάΙο διροχδοἀετθ Ῥο5-

δεσαιι), νε] Πωδεεία, εἴατη δελιιοῖη α Ππομπά{ξαίο, Ππουπιόα ἀῑοι ἆθ- ὕεχει (6. 8.). Ὀίΐνετες φιίάετα θἴἶλπαπ ἀο Ίου 6επετο Ἡοπιίπεν 5επ- εαπῖ, Ῥχοι: νε] εκ {μδιο γεὶ εκ Ππίιιδεο τεπα 5ρθείαηῖ; δεὦ αιιία πΟΙΙ- πϊδὰ 1μδτιθ Ίου τεοῖο 1ιιάίεατε Ῥοϊερί, ἡὰο Ὑθτο ν{ἴαπι {ΠΙΡΓΟΡΑΙΩ πΟῖι εοἑασα τατρίοχετη 4ο Ῥείοσεπι, 9εὰ εἰἴἶαπι 1Ππδιανίοσεπα Ἱαδεδίς, ε[ῃοξ- ἔας, {αφιτίατα ϱἳ ν{χεπίετα τε]φιιῖο οχι] Όμς Ῥελεφίαχς. Οπαρχορίῖος ]6- Εατα Ίαΐος ἑπραίχηῖθ ομταδίτ, εξ Ἠπο ἀπ δεπζεπτία ΟΙΩΙΙ6Φ 1πῖεχ 5ε οἶνεἙ οοποῖπαΠῖ, οἳ ἵατα Ριιογί αἴηιις βἀοἱ6δοεΠ{ΕΘ 4ἱ1ΑΠ 8ΕΗΙΟΥΘ9 ολσπα η 1 θιι8 εἰοσίοῖς θεπῖοπείαπι 1]]απι οεἱεῦτεπῖ, ππαπα εξ επ επα 6956 ν {ατα ἵὰ- δίιατα εἰ {αμουπάατα (6Ο. 9.). Ομῖα γεγο ΦεπΙοσςθ οΟχαπι Ἠοπαίπιιπα χωι]- Ετιιάῖπς οΆπετο νετεριπζιτ, νάπυτα, 40 τε]α αἱ 86 αὐδίπεριπί, αᾱ-- Ἠ]ρεπά ατα ετῖς, αἱ φοπεοῖι19 66ΥοΣΙ1Α5 ϱἵ αοεγΏ Σία πω Ηβείας, ἀρδίαιιθ δεπε» πἆ οαπεπά πα ἀπεετ {απολ]ῖαχες τεά ἆδπειιχ ἔαοϊ]ίοχες (6. ο.). Τα ἵ αααεγῖτας, οαποάπατα ο ΣΠΙΠΗ δεις 86Πες ἀεοεαῖ, απίε, αιίὰ Ροέ»ῖ εἵ πιμδίσαθ ἄπ υπ γοχδπα Ῥτοροδίταπηα δὲί, αχροπί ἀεδροι. Όααθ ἱποιπάα νΟΟΔΠΙΠ5, 64 νε] δοἷα Πποαπάτιαῖο νο]αρίαίοφιιο νεἰ νοτῖεαίιο νε] τά λτατο πάαπτσΣ αλπποπῖα ν. ο. Ρατ 5ο Ππουπάα, εἴ, δἱ δα]αὈσία, εἴῖαχι νογα 8. τοςία εἳ 1] δαπξς ἀοοϊτίπα Ῥεχ 5ο ἀοιπάα, αἳ, 81 αἆ ψεγιτα ερεοῖαῖ, εἰἶαπι νεσα οἳ 0119 εδ; ΡΩΥΙΙΟΥ αγία» ἐπηταίχίοςθ νο- Ιαρίαίσπι τεδρ]οίυπξ, ΘΑΓΙΤΩΦΙΙ9 νεγίταθ ο πιει ἀἶπο πάάσασ, Ἡϊ 8ο- Ἰα νοἱαρίαιε {ιάϊσασί πο ἀεῦολητ. Ἐπάσπι 68Ι ροδδίδ οἳ τηιιθίσας 1- Πο, ο αθ ἴπ ατᾶαπι ἁπιταιγἱοίαπα πἩΙσΡΟ διιπῖ (Ο. ααι), Ιπ οπαπ]- Όις νοτο, α1ιαθ ἀποζίαπιάο ε[Ποῖα δια, Ῥείπλάπα, αι]ά δἳς ἀλιᾶ, φιοά ἀππίταϊ{οχιΘ ΕΧΡΥΟΦΕΙΣΩ Ο8ἱ, οΟΡΠΟΡΟΕΤΕ, ἀεϊπάθ, πισα νοχε, ἀοεπῖφις, παπα Ῥα]οχο ασε ξεχ βπχοαχ]ῖτ, οοπδἱἀοΓ1Υ6 πιο ΟΡοσῖοϊ, -- Ῥ]ασίραφ ἀείποερφ ἀθ αγίίαπι, παϊητὰ Ἰπίεκ 58 οοπἰἁποΓατΙα, δΕΡΑΣΑΙΙΟΠΟ Ῥοδείφαιιε 4ο παμδίοαθ ἀερταναιίοπο διιυ{εσείδ, 8επ69 ἀοοφϊ ἵπ απιιδίον Ῥχαεοίριια σ)γγ ει ϱὲ ἸανπιοΏἶβθ Ρ6ΓΙΤΟ5 9950 ἀεῦστο, τϊ ΟΔΕΙΙΙΠΑ οβηῖαξα1ς ἀπάίσαχε ϱἵ, 419 οἱ Ὀἱπλεῖ 1ρδῖς ππαχηπο εοπγνεηῖαπῖ αφ ιιῖ-

Ὀμδφιε ἐπγεπῖμῖεπι οχμάλλαῖ, Ῥοδδίηῖ θἱίρειο, ΆΑἴφιο 4µμπι νΙπο

απΙπιαο χηολῑδίας, ἄτα αἱ {ποῖ]]μς τερὶ Ῥοδδῖξ, οοπαροἰαξίο σπΑχί1θ 1άοποα εθῖ αἆ Πανεπίαῖεπι οἀμοκπάασπα εἴαδαιο απζποίατα Ιαχυχῖαπ- ἴοπι οοπηρεθοεπάαται,. ΟΘμιαρτορίος Ἱερίο Ἰαίος οοπαροϊαιἰοηῖς Ἱερον ἀαῦῖτ αἆ νετοοιπάϊίατα 1]λασι ταχρἰτιἁληῖ δρεοῖαπῖςθο (Ο. 1δ.). Τια- οιιο νίπυπα, ααοά αῖ ἀποκπίας οά 15 Ἠοπαπᾶρας ε5δο πίρξατα ᾱἷ- οσπΕ, Ῥχο οΡρίπιο νετοουπάίας, φαπίταἶδ χοὈοσίδφιο τοπαθά1ο Ἰαυοτί οροσίος, ετ, οἶ οεχγῖ Άπεδ ἴετπαϊπίαιαθ οοπδεμαπξυιχς, πλ] ολ δδο

65Ε, ος εἶμδ Ὁδυφ τερτοδείας (6, αά.).

1.

490ΘΗΝ ο ὃν) µετα τοῦτο, ὡς ἐθικε, σκε- ατέον ἐκεῖνο περὶ αὐτῶν, πότερα τοῦτο µόνον ἀγα- Όον ἔχει τὸ κατιδεῖν, πῶς ἔχομεν τας φύσεις, ᾖ καέ τι μέγεθος ὠφελείας, ἄξιον πολλῇο σπουδής, ἔνεστιν ἐνῖ τῇ κατ ὀρθὸν χρείᾳ τῆς ἐν οἴνῳ Συνουσίας. τέ οὖν δὴ λέγοµεν; ἔνεσθ, ὡς ὁ λόγος ἐοικε βούλεσδαε σηµαίνειν, ὅπη δὲ καὶ ὅπως, ἀκούωμεν προςέχοντε τὸν νοῦν», µή πη παραποδισδώμεν ὑπ᾿ αὐτου.

Κ.δ. {έγε οὖν.

4ΘΗΝ. ᾽άναμνησδῆναει τοίνυν ἔγωγε πάλιν ἐπιθυμῶ, τέ ποτε λέγομεν ἡμῖν εἶναι τὴν ορθήν παι- δείαν' τούτου γάρ, ὥς Υ ἐγὼ τοπάζω τανῦν., ἐστιν 005 ἓν τῷ ἐπιτηδεύματι τούτῳ καλῶς κατορὺδουµένφ σω-

ρία.

Κ 4{Ε 1. Ἠέγα λέγεις.

4ΘΗΝ. 4έγω τοίνυν τῶν παίδων παιδικὴν εἷ- ναι πρώτην αἴσθησιν ἠδονὴν καὶ λύπη», καὶ ἐν οἷς ἀρετὴ ψυχῇ καὶ κακία παραγίγνεται πρὠτον, ταῦτ εἶναι φρόνησιν δὲ καὶ ἀληθεῖς δόξας βεβαίους 2 ευ- τυχής", ὅτῳ καὶ πρὸς τὸ γῆρας παρεγένετο᾽ τέλειος ὁ οὖν ἔστιν ἄνθρωπος ταῦτα καὶ τὰ ἐν τούτοις παν- τα κεκτημένος ἄγαδά. παιδείαν δὴ λέγω τὴν πα- θαγιγνομένην πρῶτον παισὶν ἀρετήν, ὸονὴ δὲ καὶ φιλία καὶ λύπη καὶ μῖσος ἂν ὀρθῶς ἐν ψυχαῖς ἐγγί- γνωνται µήπω δυναμένων λόγον" λαμβάνει», λα-

1 ἆθθι, 3 βεβαιοῦν, 3 εὐτυχέ, Α λόγῳ,

δή

το Πα αΤΦΝΟΣ

βόντων οὲ τὸν λόγον, Συμφωνήσωσι τῷ λόγῳ, ορθώς εἰῶίσθαι ὑπὸ τῶν προρηκόνεων ἐδών. αὗτη 3 ἡ ξυμφωνία ἔύμπασα μὲν αρετή, το δὲ περὶ τας λος ναὰς καὶ λυπας τεραμμένον αὐτῆς ὀρθώς; ὥστε µι- σεῖν μὲν ἆ χρὴ μισεῖν , ευδυς ἐξ αρχης μεχρι τέλους, στέργειν δὲ ἆ χρὴ στέργειν, τοῦτ' αὐτο αποτεμὼν τφ λόγφ καὶ παιδείαν προοαγορεύων;, κατα γε τὴν ἐμὴν” ὀρθῶς ἂν προςαγορεύοις.

Κ4άΕΙ. Καὶ γαρ, ὦ ξένε, ἡμῖν καὶ τα πρὀτε- ϱον ὀρθῶς σοι παιδείας πο. καὶ τα νῦν εἰρῆσθαε δοκεῖ.

46ΘΗΝ. Καλῶςτοίνυν. τούτων γαρ δὴ τῶν ὀρ- δῶς τεθραμµένων ἠδονῶν καὶ λυπῶν. παιδειῶν ου- δῶν, χαλᾶται τοῖς ἀνθρώποις καὲ διαφδείρεταε τα πολλα ἐν τῷ βίῳ, δεοὶ δέ, οἰατείραντες το τῶν ἄν- δρώπων ἐπέπονον πεφυκὸς γένος, ἀναπαύλας τε αὐ- τοῖς τῶν πόνων ἐταξαντο τας τῶν ἑορτῶν ἀμοιβάς) . χαἱ Μούσας 4πόλλωνα τε μουσηγέτην χαὶ {4ιόνυσον ἔυνεορταστας ἔδοσαν, ἵν ἐπανορθώνται τας }ενομέ-- γας Ίτροφας ἐν ταῖς ἑορταῖς μετα θεών. ὁρᾷν οὖν 2ρή, πότερον αληθής μὲν κατα ᾿φύσιν ο ) λόγον᾿ ὑμνεῖ- ται τανὺν πως ᾽ φησὶ δέ, τὸ νέον ἅπαν, ὡς ἔπος ει- πεῖν, τοῖς τεσώµασε καὶ ταῖς φωναῖς ἠσυχίαν ἄγειν οὐ δύνασθαι, κενεῖσθαι δὲ αεὶ ζητεῖν καὶ φθέγγεσδας, τα μὲν ἀλλόμενα καὶ σκιρτῶντα, οἷον ὀρχούμενα μεθ ἡδονῆς καὶ προςπαίζοντα, τα δὲ φὑεγγόµενα πᾶσας φωνᾶς. τα μὲν οὖν ἄλλα ζῶα οὐκ ἔχειν αἴ- σῴησιν τῶν ἐν ταῖς κινήσεσε τάξεων ουδὲ αταξιώ», οἷς δ ῥυθμὸς ὄνομα καὶ ἁρμονία" ἡμῖν δὲ οὓς εἴ-- ποµεν δεοὺς ξυγχορευτας Φεδόσθαε, τούτους εἶναε καὶ τοὺς δεδωκότας τὴν ἔνρυδμόν τεκαὶ ἐναρμόνιον αἴσθησιν μεθ ἡδονης, ᾗ ὃ) κενεῖν τε ἡμᾶς καὶ χο- ρηγεῖν ἡμῖν τούτους, φᾠδαῖς τε καὶ ὀρχήσεσιν αλλή-

αὐτῆς δ. 3 τὴν ἑμὴν δύξαν,. 9 ἁμοιβὰς τοῖς θλοῖς.

ΝοΝΜµΜοΟ Ι 1, 1. 9, δι

λους ξυνείροντας, χορούς τε ὠνομακέναι τὸ παρο τῆς χαρᾶς ἔμφυτον ὀνομα.

2.

Πρώτον δὴ τοῦτο αποδεξωµεθα”. δώμεν παι- δείαν εἶναι πρώτην ὁια Μουσών τε καὶ «4πόλλωνος; ἤ πῶς;

Κά ΑΕΠΙ. Όντως.

46Η Ν. Οὐκοῦν ὁ μὲν ἀἁπαίδευτος ἀχόρευτος μὲν ἔσται, τὸν ὁὲ πεπαιδευµένον ἑκανῶς κέχορευ”- χὀτα δετέον;

ΚάΕΒΙ. Τέμηήν:

46ΘΗΝ. Χορεία γε μὴν ὀρχησίς τε καὶ Φδ τὸ ξυνολὀν ἐστιν.

ΚΕΙ. 4{ναγκαϊον.

4ΘΗΝ. Ὁ καλὼς ἄρα πεπαιδευµένος ἄδειν τε καὶ ὀρχεῖσθαι ὄννατος ἂν εἴη καλὼς.

ΚΑΕΙ. Εοικεν.

46Η Ν. ᾿Ιδωμεν δή, τέποτ᾽ ἐστὶ τὸ νῦν αὖ Λε- γόμενον.

ΚΕΙ. Τὸ ποῖον δή;

46ΘΗΝ. Καλὼς ἆδει, φαμέν, καὶ καλώς ορ” χεῖται, πότερον εἰ" καὶ καλα ἆδει καὶ καλα ὀρχεῖ- ται; προςθώμεν ἡ μή

ΚΕΙ. Προςθωμεγ.

46ΗΝ. Τὸ, ἂν τὸ καλά τε ἡγούμενος εἷ- γαι χαλα καὶ τα αἰσχρα αἰσχραὰ οὕτως αυτοῖς χρῆ- ται; βέλτιον ὁ τοιοῦτος πεπαιδευµένος ἡμῖν ἐσταε τὴν χορείαν” τε καὶ µουσικήν., ὃς) ἂν τῷ μὲν σώ- µατι καὶ τῇ φωνῇ τὸ διανοηδὲν εἶναι καλον ἑκανῶς ἐπηρετεῖν δυνηθῇ ἑκάστοτε. χαίρῃ δὲ μὴ τοῖς καλοῖς μηὸὲ µισῇ τα μὴ καλά, ἢ κεῖνοο» ὃς ἂν τῇ μὲν φω”

ος 1) 3

}. εἰ αΌθλ. 3 χορηγία. ὃ ἢ ὃς,

22 ΓΙ απᾖΠ.2ΝΟΣ

΄νῇ καὶ τῷ σώµατι μὴ) πάνυ δυνατὸς ῇῇ κατορδοῦν ἡ ὁιανοεῖσθαι, τῇ δὲ ἡ)δονῇ καὶ λύπη κατορθοὶ. τὰ μὲν ἀσπαζόμενος ὅσα καλα, τὸ δὲ δυοχεραίνων. ὁπό- σα μὴ καλα:

το ΑΚ. ΕΒΙ. Πολυ το διαφέρον, ὦ ξένε, λέγεις τῆς παιδείας. | |

46Η Ν. Ουὐκοῦν εἰ μὲν τὸ καλὸν ᾠδῆς τε" καὶ ὀρχήσεως πέρε γιγνώσκοµεν τρεῖς ὄντες, ἴσμεν καὶ

(τον πεπαιδευµένον τε καὶ ἀπαίδευτον ορθῶς, εἰ δὲ αγνοούμέν γε τοῦτο, οὐὸ εἴξ τις παιδείας ἔστι φυ- λακὴ καὶ ὅπου, Φιαγιγνώσκειν ἄν ποτε δυναίμεθα " ἄρ᾽ οὐχ ούτως;

ΚΕΙ. Οὗτως μὲν οὖν. 46ΗΝ. Ταυτ ἄρα µετα τοῦθ' ἡμῖν αὖ, κα- ὑαπερ κυσὶν ἐχνευούσαις» διερευνητέον, σχῆμα τε ἆαλον καὶ µέλος καὶ φὸὴν καὶ ὄρχησιν' εἰ δὲ ταῦθ’ ἡμᾶς διαφυγόντα οἰχήσεταει, μµάταιος ὁ μετα ταῦθ. ἡμῖν περὶ παιδείας ὀρθῆς, εἴθ “Ἑλληνικῆς εἴτε βαρ- βαρικῆς, λόγος ἂν εὔ). ΚάΡβΙ. Ναί 46ΗΝ. Εἴἶεν' τέ δὲ ὃ) τὸ καλὸν χρὴ φάναε σχημα ἢ μἕλος εἶναέ ποτε; φέρε, ανδρικῆς ψυχῆς ἐν πὀνοις ἐχομένης2 καὶ δειλῆς ἐν τοῖς αὐτοῖς τε καὲ 605 ἴσοις, ἄρ ὅμοια τά τε σχήματα καὶ τα φθέγματα ξυµβαίνει γίνεσδαις -. Α4ΒΙ. Καὶ πῶς, ὅτε γε μηδἐτα χρώματα; 40 ΗΝ. Καλῶς γε, ὦ ἑταῖρε: ἀλλ ἐν γὰρ µου- σικῇ καὶ σχήματα μὲν καὶ µέλη ἔνεστι, περὶ ῥυθμον καὶ ἁρμονίαν οὔσης τῆς μουσικῆς, ὥστε εὔρυδμον μέν καὶ ευάρμοστον, εὔχρων” δὲ µέλος ἡ σχῆμα οὐκ ἔστιν ἀπεικάσαντα, ὥςπερ οἳ χοροδιδάσκαλοε ἄπει- ΄Φάζουσιεν, ὀρθῶς φνέγγεσίδαι. τὸ δὲ τοῦ δειλοῦ τε καὶ ἀνδρείου σχῆμα ἢ µέλος ἔστετε καὶ ὀρθῶς προς- 1 το κὔΌεθ, 3 ἥτι --- ἐστι, 5 ἐρομένης, ἆ εἴχρουν,

πα

ΝΟ Μο Ι. 1, ο: 0. 55

ἄγορευειν ἔχει τα μέν τῶν ανδρείων χαλά , τα δὲ τῶν ὁειλῶν αἰσχρα” καὶ ἕνα ὁ) μὴ μακρολογία πολλή τις γέγνηται περὶ ταῦθ ἡμῖν, ἅπαντα ἁπλῶς ἔστω τα μὲν αρετῇο ἐχόμενα ψυχῆς σώματος, εἴτε αυτης εἴτε τενος εἰκόνος, δύμπαντὰ σχήματά τε καὶ µέλη καλα, τα δὲ κακίας αὖ τοὐναντίον ἅπαν.

κΚ {ΕΙ. Ὀρδῶς τε προκαλεξ, καὶ ταῦθ. ωά οὕτως ἔχειν ἀποκεκρίσθω τανυν.

46ΗΝ.᾽ Ετιδἐτόὀδε' πότερον ἅπαντες πᾶσαις χορείαις ὁμοίως χαέροµεν, 14) πολλοῦ δεῖ

ΚΕΙ. Τοῦ παντος μὲν οὖν.

46Η Ν. Τέ ποτ ἂν οὖν λέγωμεν τὸ πεπλανη- κὸς ἡμᾶς εἶναι; πὀτερον οὐ ταυτα ἐστιν ἡμῖν καλα πᾶσιν, ἢ τα μὲν ταυτᾶ, ἀλλ’ οὐ δοκεῖ ταυταὰ εἶναε; οὗ αρ που ἐρεῖ γέτις, ὥς ποτε τ τῆς κακέας ἡ αρετῆς καλλίονα χορεύματα, ουὸ ὡς αυτὸς μὲν χαέρει τοῖς τῆς µοχθηρίας σχήµασιν, οἳ ὃ ἄλλοι ἐναντίᾳ ταύτης μούσῃ τενέ: καέτοι λέγουσέ γε, οἳ πλεῖστοι µουσικῆς

ὀρθότητα εἶναι την ἡδονὴν ταῖς ψυχαϊς πορζουσαν

ὀύναμιν' ἀλλα τοῦτο μὲν οὔτε ἄνεκτον οὔτε ὅσιον τὸ παράπαν φδέγγεσθαε' τόδε δὲ μᾶλλον εἰχος ... ”)μᾶς.

Κ.4ΕΙ. Τὸ ποῖον;

αν.

46ΗΝ. Ἔπειδὴὴ μιμήματα τρόπων ἐστὶ τα πε- ρἱ τὰς χορείας, ἓν πράδεσέ τε παντοδαπαῖς ιγνό- μενα χαὲ εύχαις καὶ Ίψθεσι , καὶ μιμήμασε διεδιόντων ἑκάστων, οἷς μὲν ἂν πρὸς τρόπου τα ῥηδέντα ῇ με- λφδηδέντα ἢ ᾗ καὶ ὁπωσοῦν χορευθέντα, ᾖ κατα φυ- σιν ἢ κατα ἔθος ἡ κατ αμφότερα, τούτους μὲν καὶ τούτοις χαίρειν τε καὶ ἐπαινεῖν αυτα καὶ προςαγο- ρεύειν καλα ἀναγκαῖον, οἷς ὃ ἄν παρα φύσιν ἢ ερό- πον ἦ τινα ξυνήδειαν, οὔτε χαίρειν ὀυνατον οὔτε

1 δέ.

6

6

δ4 Πή {ΤΟΝΟΣ

ἐπαινεῖν, αἰσχρά τε προθαγορεύειν" οἷς ὃ) ἂν τὰ μὲν τῆς φύσεως ὀρδα ξυμµβαένῃ,τα δὲ τῆς ἐυνηθείας ἐ έναν- τία, ἢ τα ' μὲν τῆς ἐυνηθείας ὀρθᾶ, τα ὁὲ τῆς φύσεως ἐναντέα, οὗτοι δῇ ταῖς ἠἡδοναϊῖς τοὺς ἐπαίνους ἐναν-- τίους προςαγορεύουσιν ' ἡδέα γὰρ τούτων ἕκαστα ε- ναέ φασι, πονηρα δέ, καὶ ἐναντίον ἄλλων, οὓς οἵον-- ται φρονεῖν, αἰσχύνονεαι μέν κινεῖσὺαι τῷ σώματε τα τοιαῦτα, αἰσχύνονται δὲ ἄδειν, ὡς αποφαινόµε- νοι καλα µετα σπουδης, χαέρουσι δὲ παρ αὐτοῖς.

Κ4ΕΙ. Ὀρδθότατα λέγεις.

486 ΗΝ. Μῶν οὖν τι βλάβην ἐσδ ἤντεινα φέ- ϱει τῷ χαέροντε πονηρίας ἡ σχήµασιν ἡ µέλεσιν, ἢ τιν ὠφέλειαν αὖ τοῖς" πρὸς ταναντία τας ή:δονας αποδεχοµένοις;

Κ4άΕΒΙ. Εὐιός γε.

4 ο Ν. Πότερον εἰχὸς ἡ καὶ ἀναγκαῖον ταυ- τον εἶναι. ὅπερ ὅταν τις πονηροῖΐς ἠδεσι ξυνών κα- κὼν ανθρώπων μὴ µισῇῃ, χαίρῃ δὲ ἀαποδεχόµενοςν ψεγῃ δέ, ὡς ἐν παιδιᾶς μοέρᾳ ὀνειρώττων ᾿ αὐτοῦ την μµοχδηρίαν; τότε ὁμοιούσθαι δήπου ἄνάγκη τον Χαίροντα, ὁποτέροιο ἂν Χχαίρῃ», ἐαν άρα καὶ ἐ ἔπαι- γεῖν αἰσχυνηται' καίτοι τοῦ τοιούτου τέ μεῖζον ἄγα- φον ἡ κακὸν φαὶμεν ἂν ἡμῖν ἐκ πάσης ἀναάγκης γί- γγεσύαι;

Κ 4 ΕΙ. {οκῶ μὲν ουδέν.

46Η Ν. Ὅπου 9 νόμοι καλῶς εἰσὶ κείµενοι ᾖ καὶ εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον ἔδονταε τὴν περὶ τας Ἰουύσας παιδεία» τε καὶ παιδιάν, οἰόμεθα ἐξέσεσδαε τοῖς ποιητικοῖρ, ὃ τέπερ ἂν αὐτὸν τον ποιητήν ἐν τῇ ποιῆσει τέρπῃ ῥυόμου ἢ μέλους ἢ / ῥήματος ἐχόμενον, τοῦτο διὸδάσκοντα καὶ τοὺς των αὐνόμων παϊῖδας καὶ γέους ἐν τοῖς χοροῖς, ὃ τι ἂν τυχη” 9 ἀπεργαάζεσύθαε

προς αρετὴν ἢ µοχθηρίαν:

-ᾱ αὐτοῖς. 3 δὲ, ϐὉ τύχῷ,

ΝΟΜΟ ΙΙ 1, ὂ. ζο

κ 4Ε1. Οὗτοι δὴ τοῦτό γε λύγον ἔχει πῶς

γαρ ἄν."

46 ΗΝ. Νὺὸν δέ γε αυτό, ὡς ἔπος εὐτεῖν, ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν ἔξεστι ὁρᾷν, πλην κατ «4ἴγυ- πτογ.

ΚάΡΙ. Ἐν 4ιγύπτῳ δὲ δ πὼς τὸ τοιοῦτὸν φης νενομούετησθαι”;

4ΘΗ Ν. ην καὶ ακοῦσαε᾽ πάλαι γὰρ δή ποτε, ὡς ἐοικεν, ἐγνώσθη παρ ανὐτοῖς οὗτος ὁ λό- γος, ὃν τανῦν λέγομεν ἡμεῖς, ὅτι καλα μέν σχήµα- τα, καλα δὲ μέλη δεῖ µεταχειρίεσδαε ταῖς ἔυνη- δείαις τοὺς ἐν ταῖς πόλεσι νέους, ταξάµενοι δὲ ταυ- τα, ἄττα ἐστὶ καὶ ὁποῖ άττα, απέφηναν ἐν τοῖς ἔε- ροῖο καὶ παρα. ταῦτα οὐκ έξη» οὔτε ζωγράφοις ουτ ἄλλοις, ὅσοι σχήματα καὶ ὁποῖ ἄττα ἀπεργάζονται, καενοτομεῖν, ουδ’ ἐπινοεῖν ἀλλ’ ἄττα ῇ τα πάτρια, ουὐὰ νῦν ἔξεστιν οὖτ ἐν τούτοις οὔτ᾽ ἐν μουσικῇ ἕυμ- πάση σκοπων ὁ εὑρήσεις αὐτόδι τα μυριοστὸν ἔτος γεγβαμµεέγα ῇ τετυπωµένα { οὐχ ὡς ἔπος εὐτεῖν μυ- ριοστόν, αλλ’ ὄντωρ) τῶν νυν δεδημιουργημένων οὐ- τε τι καλλίονα οὔτ αἰσχίω, τὴν αύτην δὲ τέχνην ἀπειργασμένα.

Κ ΠΠ. Θαυμαστὸν λέγεις.

4θΘΗΝ. Νομοθετικὸν μὲν οὖν καὶ πολιτικὸν ὑπερβαλλόντως' αλλ’ ἕτερα φαῦλ᾽ ἂν εὕροις αὐτόδε, τοῦτο δὲ το περὶ μουσικὴν αληθές τε χαὶ ἄξιον ἐν- γοίας, ὅτε δυνατον ἄρ ἦν περὶ τῶν τοιούτων γομµο- ετεῖσθαι βεβαίως Φαρσοῦντα µέλη τα την ὀρθότη- τα .. παρεχόµενα᾿ ᾿τοῦτο δὲ Φεοῦ ἦ θείου τινος ἀνδρος ἄν εἴη, καδαπερ ἐκεῖ φασὶ τα τον πολυν τοῦτον σεσωσµένα ᾿χθόνον μέλη τῆς ΄Ισιδος ποιήματα 7εγονέναι. ὧςδ', ὅπερ ἔλεγον, εἰ ὀύναιτό τις ἑλεῖν αὐτῶν καὶ ὁπωφουν τὴν ὀρδότητα, Φαρσοῦντα χρὴ

α ΜΕΓ. Πῶς γὰρ ἄν; 3 φὴς νοµοθετείσθαι. ὃ χθες.

607

06 Π 4 4ΤάονΝνοςΣ

εἰς νόμον ἄγειν καὶ τάδιν αὐτα" ὡς ἡὶ τῆς ἠδονῆς καὶ λύπης ζήτησις τοῦ καινῇ ζητεῖν αεὶ μουσικῇ χρησύαε σχεδὀν ου μεγάλην τινᾶ ὀύναμιν ἔχει πρὸς το ὃια- φύεῖ ραε τὴν χαδιερωδεῖσαν Χορείαν, . ἐπικαλοῦσα αρ- Χαιότητα τὴν γοῦὺν ἐκεῖ οὐδαμῶς ἐοικε δυνατή) γὲ-- γονέναι ὁδιαφθεῖραε, παν 6 τοὐναντίον.

κ 4 ΕΙ. Φαίνεται οὕτως ἂν ταῦτα ἔχειν ἐκ τῶν ὑπὸ σοῦ τανῦν λεχθέντων.

4.

46ΗΝ. ᾿4ρ) οὖν Φαρσοῦντες λέγομεν", τὴν τῇ μουσικῇ καὶ τῇ παιδιᾷ µετα χορείας χρείαν ὀρ- Φὴν εἶναι τοιῷδέ τινι τρὀπφ᾽ χαίροµεν, ὅταν οἱώ- μεδα εὖ πράττει», χαὶ ὅταν χαίρωμεν, οἰόμεθα εὖ πράττειν αὖ μῶν οὐχ οὕτως; :

Κ 4{ΕΙ. Οὗτω μὲν οὖν.

4θ ΜΗ Ν. Καὶ μὴν ἔν γε τῷ τοιούτῳ χαίροντες ἠσυχίαν ου δυνάµεδα ἆ ἆγειν.

ο ΚάΕΡΙ. Ἔστι ταῦτα.

46Η Ν.᾽᾿ 4ρ οὖν οὐχ ἡμῶν οἱ μὲν νέοι αὐτοὶ χορεύειν ἔτοιμοι, το δὲ τῶν πρεςβυτέρων ἡμῶν ἐκεί- νους αὖ Φδεωροῦντες διάγειν ἡγούμεθα πρεπόντως, Χαέροντες τῇ ἐκείνων παιὸδιᾷ τε καὶ ἑορτάσεε, ἐπει- δὴ τὸ παρ ἡμῖν ἡμᾶς ἐλαφρὸν ἐκλείπει νῦν: ὃ πο- Φοῦντες καὶ ἀσπαζόμενοι τέθεµεν οὕτως αγώνας τοῖς δυναμένοις ἡμᾶς ὅτι μάλιστα εἰς τὴν νεότητα µνή- μη ἐπεγείρειν.

ΚΕΙ. 4ληθέστατα.

49Η Ν. Ηῶν οὖν οἰόμεθα” καὶ χομιδῇ μαάτην τὸν νῦν λεγόμενον λόγον περὶ τῶν ἑορταζόντων λέ- γειν τοὺς πολλούς, ὅτι τοῦτον δεῖ σοφῶτατον ἡ)γεῖ-- σύαι καὶ κρίνειν Ῥικῶν, ὃς ἂν ἡμᾶς εὐφραίνεσθαε χαὶ χαίρει» Ότε μάλιστα ἀπεργάζηταυ» δεῖ γὰρ δή, ἐπείπερ ἀφείμεθά γε παζευν ἐ ἓν τοῖς τοιουτοις , τον

α Λέγωμεν, 3 οἰώμεθαν'

.ΝΟοΜμΟοΙ τ, 4. ὁσ

πλείστους καὶ μάλιστα χαίρειν ποιοῦντα τοῦτον µα- λιστα τιμᾶσδαί τε καί ’ ὅπερ εἶπον νῦν δή, τα νι- κητήρεα φέρει». ἄρ ο οὖν ὀρθῶς λέγεταέτε τοῦτο καὶ πράττοιτ ἄν, ἐι ταύτῃ γέγνοιτο;

Κ4ΠΙ. Ταχ άν.

496ΗΝ. ᾿4λλ, ὦ µακάριε, μὴ ταχὶ τὸ τοιοῦ- τον κρίνωµεν, αλλα δεαιρούντεο. αὐτο κατα μέρη σχοπώμεδα τοιφὸέ τενε τρόπῳ' τί ἄν, εἴ ποτέ τις οὕτως ἅπλως αγώνα ΨΦείη ὀντινοῦν, μηδὲν αφορίσας μήτε γυμνικὸν μήτε μουσικὸν μήδ' ἐππικόν", αλλα πάντας ξυναγαγῶν τους ἐν τῇ πόλει προείποε, δείς νικητήρια, ἰ τὸν βουλόμενον ηκειν αγωνιούμενον ἠδο- νῆς πέρι μόνον, ὃς ὁ ἂν τέρψῃ τους θεατας ΄μαλι- στα (μηδέν ἐπιταττόμενος ῴτινε τρόπφ), νικήση οέ, αὐτὸ τοῦτο Οτι μαλιστα απεργασαµενος » καὶ κριθῇ τῶν αγωνισαµένων ἡδιστος γεγονέναι, τέ ποτ ἂν ἡγούμεθα” ἐκ ταύτης τῆς προῤῥήσεως υμβαίνειν» ι

Κ/4ΕΙ. Του πέρε λεγεις; ὡ

46ΗΝ. Ἠϊχκός που τὸν µέν τινα ἐπιδεικνυναι, χαθάπερ "Ὄμηρος, ῥαψφῳδίαν, ἄλλον δὲ κιθαρῳ- δίαν, τὸν δέ τινα τραγφοίαν, τὸν ὃ αὐ κωμφδίαν" ου δαυμαστον δέν εἴ τις καὶ δαύματα ἐπιδεικνὺς μάλεστ᾽ ἂν νικαν ἡγοῖτο. τούτων δὴ τοιούτων καὶ ἑεέρων αγωνιστών µυρίων ἐλδόντων, ἔχομεν εἰπεῖν, τίς ἂν νικφη” δικαίως; .

κ/4ξΕ]. 4τοπον ἤρου" τίς γὰρ ἂν ἀποχρίνοι- τὸ σοι τοῦτο ὣς γνοὺς ἄν ποτε, πρὶν ακούσαί τε καὶ τῶν αδλητῶν ἑκάστων αὐτήκοος αὐτος γενέσθαι;

4θΘ ΗΝ. 1 οὖν δή: βούλεσθε ἐγὼ σφῷν τὴν ἄτοπον ταύτην ἀπόκρισιν αποκρίνωµαε;

Κ4άΕΙ. Τί μήν: 4ΘΗΝ.Ει μὲν τοίνυν τα πάνυ σμικρα (κρένοι παι-

δία, «ρυοῦσι τὸν τὰ θαύματα ἐπιδεικνύντα' ἢ γάρ;

1 μήθ) ἐππικὸν µήτε μουσικό, 3 ἡγώμεθα. . ὃ νικῷ.

008

ὀὃ Πή 4ατΤ.οΝΟΣ

ΚάδΕΙ. Πῶς γαρ οὔ:

46ΘΗΝ. Ἔαν ὁέ Υ οἳ µείζους παῖδες, τὸν τας πωµφδίας, τραγφδίαν δέ αἵ τε πεπαιδευµέναι τῶν }υναικῶν καὶ τα νέα μειράκια καὶ σχεδὸν ἴσως τὸ πληθος παντων.

Κ 4 ΕΙ. ᾿ἴσως δῆτα.

46Η Ν. Ῥαψφὸον δὲ καλῶς ]λιάδα καὶ Όδυσ- σειαν ἡ τε τῶν Ἡσιοδείων διατιθέντα ταχ ἂν ἡμεῖς οἑ γέροντες ἥδιστα ακούσαντες νεκζεν ἂν φαῖμεν πάμ- πολυ. τίς οὖν ὀρθὼς ἂν νενικηκως εὔῃ, τὸ µετα τοῦ- το" ἡᾖ γάρ;

Κ 4{ΕΙ. Ναί.

46 ΗΝ. «{ῇλον ὡς ἔμοιγε καὶ ὑμῖν ἀναγκαϊόν ἐστι φάναε, τους ὑπο τῶν ἡμετέρων ἠλικιωτῶν κριε- θέντας ὀρθῶς ἂν νικῷν᾿ τὸ γαρ ἦδος ἡμῖν τῶν νέων δη πάµπολυ ὁοκεῖ τῶν ἐν ταῖς πόλεσιν ἁπάᾶσαις καὶ πανταχοῦ βέλτιστον γέγνεσδαι.

ΚάΕΙ. Τέμήν,

δ.

4ΘΗΝ. Ἐυγχωρῶ δὴ τό γε τοσοῦτον καὶ ἐγὼ τοῖς πολλοῖς, δεῖν τὴν µουσικὴν ἡδονῇ αρένεσδαε, μὴ μέντοι τῶν γε ἐπιτυχόντων, αλλα σχεδὸν ἐκεί- νην εἶναι . µοῦσαν καλλίστην, τις τοὺς Αρλ. καὶ ἕ ἑκανῶς πεπαιδευµένους τέρπει, μάλιστα οὲ ἥτιο" 6659 ἕνα τὸν αρετῇ τεκαἑπαιδείᾳ διαφέροντα. δια ταύτα δὲ αρετής φαμὲν ὁὀεῖσθαι τοὺς τούτων χριτᾶς, ὅτε τῆς τε ἄλλης μετόχους αὐτοὺς εἶναε δεῖ φρονήσεως, καὶ δὴ καὶ τῆς αἀνδρέας" οὔτε γαρ παρα θεάτρου” | δεῖ τόν γε ἀληδῆ κριτὴν αρίνειν μανθάνοντα καὶ ἐ ἐκ- κληετόμενον ὑπο τοῦ” Ψορύβου των πολλών καὶ τῆς αὐτοῦ" ἀπαιδευσίας, οὐτ αὖ ) γιγνώσκοντα, δὲ ἄναν- ὁρίαν καὶ δειλέαν ἐκ ταυτοῦ στόματος, οὗπερ τοὺς

1 εἶτε. 32 Θατέρο. 5 «ὓεοι, αὐτοῦ.

Νο Η ο |. 1, ὅῦ, σ9

Φεοὺς ἐπεκαλέσατο µέλλων κρίνειν, ἓκ τούτου ψευ- δόμενον ἀποφαίνεσθαε ῥᾳθύμως τὴν κρίσιν' οὐ γὰρ

µαδητής, αλλα ὁιὸάσκαλος, ὥς γε το δέκατο», Ψεα- φῶν μᾶλλον ὁ κριτῆς καθέζει καὶ ἐναντιωσόμενος τοῖς τὴν ᾖδονὴν μὴ προθηκόντως μηδὲ ὀρθῶς ἅπο- διδοῦσε Θεαταῖς' ἐξῆν γαρ δὴ τῷ παλαιῷ τε καὶ Ελ- ληνικῷ νόμφῳ, καδάπερ ὃ Σικελικός τε καὶ Ίταλι- κὀς νόμος" νυν τῷ πλήδει τῶν θεατῶν ἐπιτρέπων καὶ τὸν νικῶντα διακρένων χειροτονίαες, διέφθαρκε μὲν τοὺς ποιητὰς αὐτούς (προς γαρ τὴν τῶν κριτῶν ἡδονὴν ποιοῦσιν οὖσαν φαύλην. ὥςτε αὐτοὶ αυτους οἱ Θεαταὶ παιδεύουσι), διέφδαρκε ὃ αὐτοῦ τοῦ θεᾶ- τρου τας ἠδονάς δέον γαρ αὐτούς, αεὶ βελτίω τῶν αὐτῶν ἠθῶν ἀκούοντας» βελτίω τὴν ἠἡδονὴν ἴσχειν, νῦν αὐτοῖς' ὁρῶσε πᾶν τουναντίον Συμβαίνει. τί ποτ᾽ οὖν ἡμῖν τανῦν αὖ διαπερανδέντα τῷ λόγῳ ση- µαίνειν βούλεται; σκοπεϊσθε, εἰ” τόδε.

Κ4άΕΙ. Γὸ ποῖον;

46 ΗΝ. 4οκεῖ µοι τρέτον ἢ τέταρτον ὁ λόγος εἰς ταυτὸν περιφερόµενος Ίκειν, ὡς ἄρα παιδεία μέν ἐσθ' ἡ)ὶ παίδων ὀλκή τε καὶ αγωγή προς τὸν ὑπὸ τοῦ γόµου λόγον ὁὀρθὸν εἰρημένον καὶ τοῖς ἐπιεικεστάτοις καὶ πρεςβυτᾶτοις δὲ ἐμπειρίαν ξυνὸδεδογµένον, ὡς ὄντως ὀρδός ἐστιν. ἵν οὖν }ὶ ψυχἠ τοῦ παιδος μη) ἔναντία χαίρειν καὶ λυπεῖσθαι ἐθίζηται τῷ νόμῳ καὶ τοῖς ὑπὸ τοῦ νόµου πεπεισµένοις, ἄλλα ξυνέπη- ταε χαίρουσά τε καὶ λυπουµένη τοῖς αυτοῖς τούτοις; οἵεπερ ὁ γέρων, τούτων ἕνεκα, ἃς Φδας καλουµεν, ὄντως μὲν ἐπφδαὶ ταῖς ψυχαῖς αὗται νὺν γεγονέναυ, προς τὴν τοιαύτην, ἣν λέγομεν, ξυμφωνίαν ἐσπουδα- σµέναέ, διὰ δὲ τὸ σπουδὴν μὴ ὀύνασῦαι φέρειν τας τῶν νέων ψυχας, παιδιαέ τε καὶ ᾠδαὶ καλεῖσδαι καὶ πράετεσθαι. καθάπερ τοῖς κάμνουσέ τε καὶ ἄσδε-

α αὖ τοῖς. 3 αΌερ.

06ο

6ο Π {α4ἼΠ.ΝοςΣ

νῶς ἴσχονσι τα σώματα. ἓν δέσει τισὶ σιτέοις καὶ πο- μασι τὴν, χρηστήν πειρώνται τροφὴν προοφέρειν, οἷς μέλει τούτων, τὴν 98 των πονηρωῶν ἐν ἀηδέσιν, ἵ ἵνα τὴν μὲν ασπάζωνται, τὴν δὲ μισεῖν ὀρθῶς ἐδίζων - ταε. ταυτὸν δη καὶ τὸν ποιητικὸν ὁ ὀρδος νοµοδέ- της ἐν τοῖς καλοῖς ῥήμασε καὶ ἐπαινετοῖς πείσει τε χαὶ ἀναγκάσει μη παέθαν, τα τῶν σωφρόνων τε καὶ ἀνδρείων καὶ πάντως) αγαθῶν ανδρών, ἔν τε ῥν- ὑμοϊῖς σχήματα καὶ ἓν ἁρμονίαις µέλη αοιούντα, ὀρ- ψῶς ποιεὶν.

Κ.ΑάΙΠΙ. Νῦν οὖν οὕτω ὁδοκοὺσέ σοι. προθ 4ιόςν ὦ ξένε, ἐν ταῖς ἄλλαις πόλεσε ποιεῖν» ἐγὼ μὲν γαρ, καθ σον αισθάνομαι, πλὴν ταρ' ἡμῖν παρα 4α- κεδαιµονίοις, ᾱ συ νυν λέχεις, οὐκ οἴδα πραττόµενα, καινα δὲ ἄττα αεὶ γιγνόµενα περί τε τας ὀρχῆσεις καὶ περὶ τν ἄλλην μουσικὴν ἐύμπασαν, οὐχ υπο νόμων μεταβαλλόμενα » αλλ ὑπο τινών ἀτάκτων ἢ- δονῶν, πολλού δεουσῶν τῶν αὐτῶν εἶναι καὲ κατα ταυτά, ὡς σι κατ «4ἴγυπτον ἀφερμηνεύεις, αλλ᾽ οὐ- δέποτε τῶν αυτῶγ.

49Η Ν. ᾿4ριστά γε, ὦ Κλεινία" εἰ ὃ ἔδοξα σοι, ἃ σὺ λέγεις, λέγειν ὡς νῦν γιγνόµμενα, οὐκ ἂν Θαυμάζοεμε, εἰ μυ) σαφώς λέγω», ἅ διανοοῦμαι, τοῦ- το ἐποίῃσα καὶ ἐἔπαθον' ἀλλ ἃ βούλομαι γέγνεσθαε περὶ μουσική», τοιαῦτ ἄττα εἶπον, ἴδως ὥστε σοε δό-- ξαι ταύτα ἐμὲ λέγειν ᾿ λοιδορεῖν γαρ, πράγματα ἁνία- τα καὶ πὐῤῥω προβεβηκότα αμαρτίας, οὐδαμῶς ᾖδυ, αναγκαίον. ὃ ἐνίοτέ ἐστι». ἐπειδὴ δὲ ταῦτα ἐυνδοκεῖ καὶ σοί, φέρε φης παρ ὑμῖν καὶ τοῖρδε μᾶλλον ᾗ πα-

α τοῖς ἄλλοις Έλλησι γίγνεσθαι τα τοιαῦτα;: Κ4άΕΙ. Τέμήν; 46ΗΝ. Ίέὸ εἰκαὶ παρα τοῖς ἄλλοις γἐγνοιδ

1 πάντων.

ΝΟΝΜ Ο Ι. 1, 6. 6. ν΄

οὕτω, πότερον αὐτα καλλιόνως οὕτως εἶναι φαϊμεν ἀν, ἡᾗ καδθαάπερ νὺν γέγνεταε, γιγνόµενα: 2

καβΙ ΗΠολύ που τὸ «Φιαφέρον, εἰ καδαπερ παρα τε τοῖςδε καὶ παρ ἡμῖν καὶ ἔτι, καθαπερ εἷ-- πες συ νὺν ὁὴ ὁεῖν εἶναε, γέγνοιτο.

6. | 49Η Ν. Φέρε δή, ᾿Συνομολογησόμεδα Σ τανῦν; :

ἄλλο τι παρ υμὶν ἐν πάσῃ παιδείᾳ καὲ μουσικ!] τα λεγόμενα ἐστι ταδε; τους ποιητας αναγκάζετε λέ- ειν, ὡς ὁ μὲν αγαδὸς ανήρ, σώφρων ὦν καὶ δέκαι- ος, εὐδαέμων ἐστὶ καὲ µακάριος» ἐαν τε μέγας καὲ ἐσχυρος ἐάν τε σμικρὸς καὲ ασθενὴς ᾖ, καὶ ἐὼν πλουτῇ καὶ μή, ἐαν 9ὲ ἄρα πλουτῃ μὲν Άινυρα τε καὶ Μίδα μᾶλλον, ἠ ᾖ δὲ ἄδικος, ἀϊθ)λιός τ᾽ ἐστὶ καὲ ἀνιαρῶς «η καὶ Οὐτ ἂν μνησαέµην, φησὶν ὑμῖν ὁ ποιητής, εἶπερ ορθώς λέγει » οὐτ ἐν λόγῳ ἄνδρα τε- Φείμη», ὃς ο] πάντα τα «λεγόμενα καλα μετα ὃι- καιοσύνης πραττοι καὶ κτῷτο, καὶ δὴ) καὶ δηζων τος- οὗτος ὦν ὀρέγοιτο ἐγγύδεν ἱστάμενορ" άδικος δὲ ὦν αήτε τολμῴη” ὁρῶν φὀνον αἱματόεντα, μήτε νικφη ὑδέων Θρηΐχιον Ῥορέην; μήτε ἄλλο αὐτῷ μηδὲν τών λεγομένων αγαθδῶν γἰγνοιτό ποτε. τα γαρ ὑπο τών πολλῶν λεγόμενα αγαθα οὐκ ὀρθῶς λέγεται’ λέγε- ταε γάρ, ως ἄριστον μὲν γιαίνειν, δεύτερον δὲ καλ- λος, τρίτον δὲ ἰσχύς, τέταρτον δὲ πλούτος" ᾿µυρία δὲ ἄλλα αγαδα λέγεται” καὲ γαρ ὀξὺ ὁραν χαὲ ακού-- ειν καὶ πάντα, ὅσα ἔχεταε τῶν «αἰσθήσεων, εύαε- σδήτως ἔχειν, ἔτε δὲ καὺ το ποιεῖν τυραννοῦντα, ὃ χι ἂν ἐπιδυμῃ καὶ τὸ ) δὴ τέλος πάσης μακαριότη- τος εἶναε το πάντα ταύτα κεκτημένον αθάνατον εξ- ναε, γενόμενον ὅτε τάχιστα. ὑμεῖς δὲ καὶ ἐγώ που τάδε λέγομεν, ας ταῦτα ἐστι ξύμπαντα δικαίοις μὲν

ἐ

1 ξυνομολογησώµεθα. 3 τολωῷ --- νικῷ.

06ι

62 1 {4 4 Τω.ςεΝΟοΣ

καὲ ὁσίοις ἀνδράσιν ἄριστα κτήματα, αδέκοις ὁδ κάκιστα ξύμπαντα αρξάµενα απὸ τῆς ὑγιείας καὶ δη) καὶ τὸ ὁρᾶν καὶ τὸ ακούειν καὲ αἰσθάνεσθαε καὶ το παράπαν ζην µέγιστον μὲν κακόν, τὸν ἔύμπαντα χρόνον ἀθανατον ὄντα καὶ κεκτηµένον πάντα τα λεγόμενα αγαθα πλὴν δικαιοσύνης τὸ καὶ ἀρετῆς ἁπάσης, ἐἔλαττον δέ, ἂν ας ὀλίγιστον ὸ τοιοῦτος χρόνον ἐπεζῃ]”. ταύτα 90) λέγειν, οἶμαε, τους παρ᾽ ἡμῖν ποιητας, ἅπερ ἐγω » πείσετε καὶ ἀναγκάσετε, χαὲ ἔτι τούτοις ἐπομένους ῥυόδμους τε καὶ ἁρμονίας αποδιδόντας παεδεύειν οὕτω τους νέους ὑμῶν ᾖ γαρ ὁρᾶτε; ἐγὼ μὲν γαρ λέγω σαφῶς, τα μὲν κακα λεγό- µενα αγαίδα τοῖς αδέκοις εἶναε, τοῖς οὲ δικαίοις κα- κά. τα ὃ αγαθα τοῖς μὲν ἀγαθοῖς ὄντως αγαθα, τοῖς δὲ χακοῖς κακά. ὅπερ οὖν ἠρόμην, ἄρα ἔυμφω- 3 νοῦμεν ἐγώ τε καὶ υὑμεῖς; ἡ) πῶς;

ι

7.

Κ4άΕΙ. Τα μέν ἔμοιγε φαινόμεθά πως, τα ὁ ουδαμώς.

46 ΗΝ. '4ρ οὖν ὑγίειάν τε κεκτημένον καὲ πλοῦτον χαὲ τυραννίδα δια τέλους, καὶ ἔτι προοτέ- ὕημι ὑμῖν ἰσχὺ» διαφέρουσαν καὲ ανδρίαν µετ αθανασίας, χα: ἐ μηδέν ἄλλο αὐτῷ τῶν λεγομένων κα- κων ἐγγιγνόμενον, αδικίαν δὲ καὲ βρω ἐχοντα ἐν αὐτῷ μόνον, τὸν οὕτω ζώντα ἴσως ὑμᾶς οὐ πείθω, μὴ οὐκ ἄρα εὐδαέμονα, ἀλλ ἀἆθλιον γίγνεσθαε σα- φῶς.

ΚΑΕ]. 4ληδέσεατα λέγεις.

46Η Ν. Εν. τέ οὖν τὸ μετα τοῦτ' εὐτεῖν ᾖ- μᾶς χρεών; ἀνδρεῖος γαρ -ὁἡ] καὶ ἐσχυρος καὶ χαλος χαὶ πλούσιος καὶ ποιών, οτί περ ἐπιδυμοέργ”., τὸν

662 βίον ἅπαντα οὐχ ὑμῖν ὁοκεὶ, εἶπερ ἄδικος εἴη καὲ

1 ἐπιζῴῃ. 39 ἐπιθυμοῖ,

ΝΟΜΟ Ι. 1, . 05

ὑβριστής, ἐξ ἄἀνάγκης αἰσχρῶς ἂν ζῆν ; ἢ τοῦτο μὲν ἴσως ὧν δυγχωρήσαιτε τό 2ε αἰσχρῶς; 1

κΚ4άΕΙ. 1]άνν μὲν οὖν.

40Η Ν. Τίδέ, το καὶ κακώς;

Κ 4 ΛΙ. Ουκ ἂν ἔτι τούΘ ὁμοίως.

4ΘΗΝ. Τύ δέ, τὸ καὶ ἀηδώς καὶ μὲ) ἔυμφε- θόντως αὐτῷ;

Κ4άΕΙ. Καὶ πὼς ἂν ταῦτα Υ ἔτι ξυγχωροίη- μεν”;

4θΘΗΝ. Ὅπως: εὲ θεος ἡμῖν, ως ἔοεκεν» ὠ φίλοι, δούῃ τις ξυμφωνίαν' ὡς νύν γε σχεδὸν απᾳ- ὀομεν απ᾿ ἀλλήλων. ἐμοὶ γὰρ δὴ φαίνεται ταύτα οὔ- τως αναγκαῖα, ὡς οὐοέ, ὦ φίλε Κλεινία, Λ͵ ρήση νη- σος σαφώς» καὶ νομούδέτης ὦν ταύτη πειρῳµην ἂν τούς τε ποιητας αναγκάζειν φδεγγεσδαι καὶ πάντας τους ἓν τῇ πόὀλεε, ζημίαν τε ολέγου μεγίστην έπετι- θείην ἄν, εἴτις ἐν τῇ χώρᾳ φδεγδαιτο » ες εἰσέ τε- νες ἄνθρωποί ποτε πονηροὶ μέν, ήδέως ὁὲ ζώντες, ] λυσιτελουντα μέν ἄλλα ἐστὶ καὶ κερδαλέα, δικαε- ότερα δὲ ἄλλα" καὶ πολλα ἆττ ἂν παρα τα νῦν λὲ- γόμενα ὑπό τε Κρητών καὶ Αακεδαεμονίων, ὡς ἐἔοι- κε, καὶ δή που καὶ τῶν ἄλλων ανθρώπων διάφορα πείδοιμ ἂν τους πολίτας µοι φθέγγεσὺαι φέρε γαρ, πρὸς 4ιός τε καὶ "ἀπόλλωνος, ὥ άριστοι των ἄνδρω»» εἰτοὺς νομοδετήσαντας ὑμῖν αυτοὺς τούτους ἐροέ- μεδα Φεούς » “άρα ὁ ὃ δικαιότατος βίος ἐστῖν ἠόιστος, ᾖ ὃνο ἐστόν τινε βίω, οἷν ο ' μὲν ἧδιστος ὦν συγχά- νεε, δικαιόσατος ὃ ἕτερος; εἰ δὴ) δύο φαῖεν, ἐροί- μεθ' ἂν ἴδως αὐτοὺς πᾶλιν, εἴπερ ὀρθώθ ἐπανερω- τώμεν, ποτέρους ὃ εὐδαεμονεστέρους χρὴ λέγειν, τοὺς τὸν δικαιότατον τους τὸν ἠδιστον διαβιοῦν- τας βίον; ει , μέν δὴ φαῖεν, τοὺς τὸν ἠδιστον, άτοπος αυτῶν ὁ λόγος ἂν γίγνοιτο. βούλομαε ὁέ µοει μὴ ἐπὶ

1 ξυγχωροῖωεν.

660

64 ΠΠ 4 41. ΝΟΣ

Φεῶν λέγεσθαε τὸ τοιοῦτον, αλλ ἐπὶ πατέρων καὶ νο- μοδετῶν μᾶλλον. καί µοι τα ἐμπροσῦεν Ἰρωτημέ- να πατήρ τε καὶ νομοθέτης" ἠρωτήσθω: ο ὃ εἰ- πατω, ὧς ο ζων τὸν ἤδιστον βίον ἐστὲ μµακαριώτα- τος" εἶτα µετα ταῦτα ἐἔγωγ ἂν φαίην»᾿ 4» πά-- τερ, οὐχ ὡς ευδαεµονέστατά με ἐβούλου ζην; αλλ᾽ αεὶ διακελευόµενος ουδὲν ἐ ἐπαύου, ζῆν µε ὡς δικαεό-- τατα. ταύτῃ. μὲν. οὖν ὁ τεθέμενος, εἴτε 'Ῥομοδέτης εἴτε καὶ πατήρ » ἄτοπος ἄν, οἶμαι, καὶ ἄπορος φαί- νοιτο τοῦ δυμφωνούνεως ἑαυτῷ λέγειν. ει ὁ αὖ τὸν δικαιότατον ευδαιµονέστατον αποφαίνοετο βίον εἷ- γαε. δητούῃ που πᾶς ἂν ὁ ἀκούων, οἶμαι, τέ ποτ ἐν αὐτῷ το της Ἰδονῆς αρεῖετον αγαδὸὀν τε καὶ κα-- λὸν ὁ νόμος ἐνον ἐπαινεῖ; τέγαρ ὃν) δικαίῳ χωριζό- μεγον ἡδονῆς αγαθὸν ἄν γέγνοιτο; φέρς, χλέος τε καὶ ἔπαινος προς ανδρώπων τε καὶ ὑεων, ἄρ᾽ ἐστίν αγαθον μέν καὶ καλὀν, αηδὲς δέ, δύοκλεια δὲ ταν-- αντία; [ήκιστα, ὤῶ φίλε γομοθέτα, φήσομεν' αλλα τὸ μήτε τινα αοικεῖν μήτε ύπο τινος αδικεῖσίδαι, μῶν αηδὲς µέν, ἀγαθὸν οὲ ἢ καλόν, τα ὃ ἕτερα ἠδέα μέν, αισχρα δὲ καὶ κακα:]

ΚΕΙ. Καὶ πῶς;

8.

4θΘ ΗΝ. Ουκοῦν ὁ μέν μὴ χωρίζων λόγος ἠδυ τε καὶ δίκαιον καὶ ἀγαθόν τε καὶ καλὸν πιθανός γ’ δὲ μηδὲν ἕτερον, πρὸς μέν” τό τινα ἐδέλειν ζην τον ὅσιον καὶ δίκαιον βίον, ὥςτε νομοδέτῃ γε αἴσχε- στος λόγων καὶ ἐνανειώτατος; ὃς ἂν μὴ φῃ ταῦτα οὕτως έχειν (ονδεὶς γαρ ἂν έκων ἐθέλοι πείθεσύθαε πράττειν τοῦτο, ὅτῳ μὴ τὸ Χχαέρειν του λυπεϊσθαε πλέον ἔπεται), σκοτοδυινιᾷν δὲ το πὀῤῥωὃεν ὁρώμε- γον πᾶσέ τὲ, ὥς ἔπος εἰπεῖν, καὶ ὃ} καὶ τοῖς παισὶ παρέχει νοµοδέτης ὃ ἡμῖν ὀόξαν εἰς τουναντίον

1 πατέρα τε καὶ νοµοθέτην. 3 μὲν πὐερί,

ΝΟ Ἡ Ο Ι. 1, 8. 06

τούτου καταστήσει τὸ σκότος αφελών, καὶ πείσεε ἁμωσγέπως ἔθεσε καὶ ὲ ἐπαένοις καὶ λόγοις, ὡς έσκεα- γραφημένα τα δέκαιά ἐστι καὶ ἄδικα, καὲ τα μὲν

ἄδικα, τῷ τοῦ δικαίου ἐ ἐναντέως φαινόμενα, ἐκ μὲν αδίκου καὲ κακου αὐτοῦ: Φεωρούμενα Ἰδέα, τα ο Φέκαια . ἀηδέστατα, ἐκ οὲ δικαίου πάντα ταναντία παντη” προς ἀμφότερα.

Κ4ΡβΙ. Φαίνεταε.

40οΗΝ. Την ὁ ἀλήθειαν τῆς κρίσεως ποτέραν χυριωτέραν εἶναι φώμεν; πότερα τὴν τῆς χεέρονος γυχῆς ] τὴν της βελτίονοθ»

Κ 4 ΕΙ. ᾿4ναγκαϊόν που τὴν τῆς αμείνονος.

4θΘΗΝ. ᾽ἀναγκαῖον ρα τὸν ἀδικον βίον ου μιόνον αἰσχίω καὶ µοχδηβότερον, αλλα καὶ αηδέστε- ρον τῇ] ἀληθείᾳ τοῦ δικαίου τε εἶναι καὶ ὁσίου βίου.

Κ 4 ΕΙ. Κινδυνεύει κατᾶ γε τὸν νῦν λόγον, ὦ φίλε.

4ΘΗΝ. «νομοθέτης δέ, οὗ τε καὶ σμικρὸν ὄφελος, εὲ χαὲ μὴ τοῦτο ἦν οὕτως ἐχον, ὣς καὶ νὺν αὐτὸ ἤρηχ' ὁ λόγος ἔχειν, εἴπερ τι καὶ ἄλλο ἐεόλμη- σεν ἂν ἐπ ἀγαῦφ ψεύδεσθαε πρὸς. τους νέους, ἔστεν ὃτι τούτου ψεῦδος λυσιτελέστερον ἂν ἐψεύσατό ποτε καὶ δυνάμενο» μᾶλλον, πὀιεϊῖν μὴ βίᾳ αλλ᾽ ἑκόντας πάντας” τα δίκαια;

καάΕξΙ. Καλον μὲν ἀλήθεια, ὦ ξένε, καὶ μὸ- νιµον, ἔοικε μὴν ου ) ῥᾷδιον εἶναι πείδειν. |

46ΗΝ. Εἰεν, τὸ μὲν τοῦ Σιδωνίου μυθολό- γηµα ῥᾳδιον ἐγένετο πείθειν οὕτως ἀπίδανον ὂν καὶ ἄλλα µυρία;

ΚάΕΡΙ. Ποῖα:

46ΗΝ. Το σπαρέντων ποτὰ ὀδόνγτων ὁπλέτας ἐξ αυτών φῦναε᾽ καίτοι μέγα λ εστὲ ομοῦέτῃ πα- ράδειγµα τοῦ πείσειν, ὃ τι ἂν ἐπιχειρῇ τις πείθειν, 666.

1 ἑαυτοῦ. α παντ, ϐ πάντα,

66 44 Τμ.» ΝΟΣ

τας τῶν νέων ψυχας" ὥςτε οὐδὲν ἄλλο αὐτὸν δεὶ σκοποῦντα ἀνευρίσκειν, ἢ τέ πείσας µέγιστον αγα- φον ἐργάσαιτο ἂν πόλιν , τούτου δὲ πέρι πᾶσαν μη- χανὴν εὐρίσκει», ὄντινα ποτε τρόπον ὴ τοιαύτη ξυν- οιχζα πᾶσα περὶ τούτων ἓν καὶ ταυτὸν ὅτι μάλιστα φδέγγοιτ᾽ αεὲ δια βίου παντος ἐν τε φδαξς : καὲ μύ- δοις κοὲ λόγοις" εἰ ὃ οὖν ἀλλῃ πη) ὁοκεῖ ἢ ταύτῃ, πρὸς ταῦτα οὐδεὶς φθόνος ἄμφιοβητῆσαε τῷ λόγῳ.

ΚΕΙ. ᾽4λλ οὗ µοι φαίνεται πρὀς γέ ταῦτα ὀύνασθαι ἡμῶν ἀμφιςβητῆσαέ ποτ ἂν οὐδέτερος.

46 ΗΝ. Το µετα τοῦτο τοίνυν ἐμὸν ἂν εἴη Λέ- γειν᾿ φημὶ γῶρ ἅπαντας δεῖν ἐπᾳδειν τρεῖς ὄντας τοὺς χοροὺς ἔτι νέαις οὔσαες ταῖς ψυχαῖς καὶ ἅπα- λαῖς τῶν παίδων, τά τε ἄλλα καλὰ λέγοντας πάντα, ὅσα διεληλύυθαμέν τε καὲ ἔτι ὁιέλΦοιµεν ἄν, τὸ δὲ χεφάλαιον αὐτῶν τοῦτο ἔστω' τὸν αυτον" ἡδιστὸν τε καὲ ἄριστον ὑπὸ Ψεῶν βίον λέγεσθαε φάσκοντὲς, αληθέστατα ἐροῦμεν ἅμα, καὶ μᾶλλον πείσοµεν, οὓς δεῖ πείθειν, ἢ ἐαν ἄλλως πως φθεγγώμεῦα λέ- γοντες.

ΚκάξΙ. Ἐυγχωρητέον ἃ ὰ λέγεις.

4ΘΗΝ. 1ρῶτον μὲν τοίνυν ὁ ἸΜουσων ᾿χορὸς ὁ παιδικὸς ὀρθότας ἂν εἰςίοι πρῶτος τα τοιαῦτα εἰς τὸ μέσον ἀσόμενος ἁπάσῃ σπουὸῃ καὶ ὀλῃη τῇ πὀλεε, δεύτερος δὲ ὁ µέχρι τριάκοντα ἐτῶν, τὀν τε ]]αιᾶ- να ἐπικαλούμενος μάρτυρα τῶν λεγομένων αληθείας πέρι καὲ τοῖς νέοις ἵλεων μετὰ πειθοὺς γέγνεσδαε ἐπευχόμενον" δεὶ δὲ δη καὶ ἔτι τρίτους τους ὑπὲρ εριάκοντα ἔτη µέχρι τῶν ἑδήκοντα γεγονόταρς ἄδεεν " τους δὲ µετα ταῦτα (ου γὰρ ἔτι δυνατοὶ φέρειν φδάς) μυδολόγους περὶ τῶν αὐτῶν φᾠδῶν δια θείας φήμης καταλελεϊῖφύαε.

ΚάΡΙ, 4έγεις δέ, ὦ ξένε, τίνας τούτους τοὺς

. ” 1 αυτον.

Ν ο ο |. ... ὃ. ο. 67

χοροὺς τοὺς τρίτους» οὐ γαρ. πάνυ ξυνέεμεν σαφώς, ὃ τέποτε βούλει φραζευν αὐτῶν πέρι.

46 ΗΝ. Καὶ μὴν εἰσί γε οὗτοι σχεδόν, ὧν χα- ϱεν οἱ πλεῖστοι τῶν ἐμαροσύῦεν ἐῤῥέθησαν λόγων.

Κ4άβΙ. Οὕπω μἐμαθήκαμεν, αλλ ἔτισαφέστε--

ϱον πειρῶ φρᾶζειν.

ο.

4ΘΗΝ. Εἴπομεν, εὲ μεμνήμεδα, κατ αρχας τῶν λόγων, ὣς 3} φύσις ἁπάντων τῶν νέων διάπυ- ρος οὖσα ἠσυχίαν ουχ οἵα τε ἄγειν οὔτε κατα τὸ σωμα οὔτε κατα την φωνὴν εἴη, φΦεγγοιτο ὁ) αεὶ αταάκτως καὶ πηὸφη, τάξεως ὃ αἴσθησεν τούτων αμ- φοτέρων τῶν ἄλλων μὲν ζώων ουδὲν ἐ ἐφάπτοιτο, ἡ ' δὲ ἀνὑρώπου φύσις ἐχοι μόνη τοῦτο τῇ δὲ της κινή- : σεως τάξει ῥυθμος ὄνομα εὔ), τῇ ὃ αὖ τῆς φωνής, του τε ὀδέος ἃμα καὶ βαρέος δυγκεραννυµένων, αρ- µονέας ὄνομα προςαγορεύοιτο, χορεία δὲ τὸ ἔνναμ- φότερον κληθεί ῴεους δὲ ἔφαμεν ἐλεοῦντας ἡμᾶς ξυγχορευτάς τε καὶ χορηγους ἡμῖν ὁεδωκέναι τόν τε 4πόλλωνα καὶ ἨΜούσας' καὶ δὴ καὶ τρίτον ἔφαμεν, εἰ µεμνήμεῦα, «4ιόνυσον.

Κ 4 ΕΙ. Πῶς ὃ οὐ µεμνήμεθα;

469 ΗΝ. Ὁ μὲν τοίνυν τοῦ «4πόλλωνος καὶ τών Μουσών χορὸς εἴρηνταε, τον ὁὲ τρίτον καὶ τον λοι- πὸν χορον ανάγκη τοῦ «4{ιονύσου λέγεσδαι.

Α ή4ΕΠΙ. Πώς δή: λέγε µάλα γαρ ἄτοπος γί- γνοιτ ἂν ὡς Υ ἐξαίφνης ἀκούσαντι 4{ιονύσου πρες- βυτῶν χορός, εἰ ρα οἱ ὑπὲρ τριάκοντα καὶ πεντή- κοντα ὁὲ γεγονότες ἔτη μέχρι ἑξήκοντα αὐτοὶ" χο- ρεύονσιν.

46 ΗΝ. 4ληθέστατα μέντοι λέγεις' λύγου ὃὰ ΓΕ 9

1 αὐτῷ,

660

68 Πα 4ατΤ.οΝΟΣ

η πρὸς ταῦτα, οἶμαε, ὅπη τοῦτο εὔλογον οὕτω γι- γνόµενον ἂν 7 η νξθν Κ/{ΕΙ. Τί μήν; 4ΘΗΝ. ᾽ 4ρ᾽ οὖν ἡμῖν τά γε ἔμπροσδεν ὁμο- λογεῖταει Κ4άΕΙ. Τοῦ πέρι;: 46ΗΝ. ΤΓοῦ δεῖν πάντα ἄνδρα καὶ παῖδα,

ἐλεύθερον καὶ ἆουλον, ὁηλύν τε καὶ ἀῤῥενα, καὶ ὅλῃ τῇ πόλει ὅλην τὴν. πόλιν αὐτὴν αὐτῃ ἐπᾳδουσαν μη ) παύεσθαέ ποτὲ ταῦτα, ἅἃ διεληλύδαµεν » αἅμως- γέπως αεὶ µεταβαλλόμενα καὲ πάντως παφεχόµενα ποικιλίαν, ὥοτὰ απληστίαν εἶναέ τινα τῶν ὕμνων τοῖς ἀδουσε καὲ 1/δονήν.

ΚΕΙ. Πώς ὃ οὐχ ὁμὀλογοϊτὸ ἂν ταῦτα δεῖν οὐτὼ πράττεσύαε;

4Θ6ΗΝ. Ποῦ δὴ τοῦῦ' ἡμῖν το ) ἄριστον τῆς πό- λεω» ἠλικέαες τε κἀὲ ἅμα φρονήσεσε πιδανώτατον ὂν τῶν ἐν τῇ πόλει, ἆδον τα κάλλιστα μέγιστ ἂν ἐξεργάζοιτο αγαθά; 5 (κ τοῦτο ἀνοήτως οὕτως ἀφήῆσο- μεν, ὃ κυριώτατον ἂν εἴ τῶν καλλίσδτων τε καὶ ὠφέλεμωτάτων Φδῶν;

ΚΕΙ. 4λλ ἀδυύνατον τὸ µεδεέναι , ὥς γετα νῦν λεγόμενα.

4θΘΗ Ν. Ηῶς οὖν πρέπον ἂν εἴη τοῦτο; ὁρᾶτε εἐ τῇδέ πη. "

ΚάξΙ. Πη:

4 ΘΗ Ν. ΠΗᾶς που γιγνόµενος πρεοβύτερος, ὅ ὂ- κνου προς τας φδὰς μεστός » καὶ χαέρει τε ἧττον πράσεων τοῦτο καὶ ανάγκης γιγνοµένης αἰσχύνοιτ) ἂν μᾶλλον, ὅσφ πρεοβύτερος. καὲ σωφρονἔστερος γί- γνεταε, τόὀσφ μᾶλλον » ἄρ οὐχ ούτως;

Κ4ΕΙ. Οὕτω μὲν οὖν.

1 τῇδε Κ.ά. Πη δη

ΝΟΜΟ ΙΤ. 1, ο. 60

496)ΗΝ. Οὐκοῦν ἐν Φδεάερφ γὲ καὶ παντοίοις ἀνδρώποες « ἄδειν ἑ ἑστως ὀρδος ἔ ἔτι μᾶλλον αἰσχύνοιτ ἄν' καὶ ταῦτα } ει, καθάπερ οἳ περὶ νίκης χοροὲ αγωνιζόµενοε» πεφωνασκηκότες, ἐσχνοί τε καὲ ἆσι- τοι ἀναγκάζαιντο ἆὸκδιν οἱ τοιοῦτοι, παντάπασί πως” ἀηδῶς τε καὲ αἰσχυντηλώς ἆδοντες ἀπροθύμως ἂν τοῦτ ἐργάζοιντο.

ΚάΕξΙ. “ἀναγκαιότατα μέντοι λέχεις. 666

46 ΗΝ. ΙΠῶς οὖν αὐτοὺς παραμυδησόµεδα προθύμους εἶναε προς τας φδάς; ἄρ' οὖν ”γομµοῦθε- τήσομεν, πρῶτον μὲν τοὺς παϊδας µέχρες ἐτῶν ὀκτω-- καίδεκα τὸ παράπαν οἴνου μὴ γεύεσθαε, διδάσκον- τες ὡς οὐ χρὴ πῦρ ὀχετεύειν εἴε τε τὸ σώμα καὶ τὴν ψυχή», ο ἐπὶ τοὺς πόνους ἐγχεερεῖν πορεύεσθας, τὴν ἐμμανὴ ᾿ εὐλαβούμενοι ἔξιν τῶν νέων, µετα ' δὲ τοῦτο, οἴνου μὲν ᾖδη” }εύεσθαι τοῦ μετρίου μέχρε εριάνοντα ͵ ἐτῶν;, µέδης δὲ καὶ πολυοινίας τὸ παρᾶ- παν τὸν νέον ἀπέχεσδαι, τετεαράκοντα δὲ ἐπιβαί- νοντα ἐτῶν, ἓν τοῖς ἔυσσιτίοις εὐωχηδέντα, καλεὶν τοὺς τε ἄλλους θεούς καὶ δὴ καὶ ᾿ιόνυσον παρα” καλεῖν δές την τῶν πρεοβυτῶν τελετὴν ἅμα καὶ παι- διάν, ην τοῖς ἄλλοις ανδρωποις ἐπίκαυρον τῆς τοῦ γήρως αὐστηβότητος ἐδωρήσατο τὸν οἶνον φάρμα- ΧΟ», ὥςτ ἄνηβςν ἡμᾶς χαὲ δυςδυµίας λήδην γέγνε- σθαι, μαλακώτερὀν τε) ἐκ σκληροτέρου τὸ τῆς ψυ- χηο ἦθος, καδάπερ εἰς πῦρ σίδηρο» ἐντεθέντα, γι- γνόμενον καὶ οὕτως εὐπλαστότερον εἶναι, πρῶτον μὲν ὃ) διατεθεὶς οὕτως ἕκαστος, ἀρ' ουκ ἂν ἐθέλοι προθυμότερόν γε5, ἧττον αἰσχυνόμενος, οὐκ ἐν πολλοῖς αλλ ἐν μετρίοι, καὲ ουκ ἐν ἄλλοτρίοις. ἄλλ' ἐν οἰχείοις, ἄδειν τε καύ ὃ πολλάκις εἰρήκαμεν, ἐπᾳ- δειν»

κάΕΙ. Καὶ πολύ γε.

---

α που. 3 ἆρ οὐ. Ὁ ἐκμανῃ. ἀ δή. ὅὃ τὲαβεθ, «ϱὉ τἐ.

ουσ

2ο Πί{ατΦΝοσ

46Η Ν. Εις μέν γε τὸ προάγειν τοίνυν αὐτοὺς µετέχειν ἡμὶν φδῆς οὗτος ὁ τρόπος ουκ ἂν παντά- πασιν ἀσχήμων γέγνοιτο.

Κ4ΛβΙ. Ουὐδαμῶς.

10. 49ΘΗΝ. Ποίαν δὲ ἄσουσιν οἳ ἄνδρες φωνὴν

ᾖ μοῦσαν; 1 ὃῇηλον ὅτε πρέπουσαν αὐὑτοῖς Φεῖ γέ τινα; Κ 4{ΕΤ. Πῶς γὰρ οὔ,

4ο ΗΝ. Τές ἂν οὖν πρέποει δείοις ανδράσιν; ἄρ ἂν κ} τῶν χορῶν;

κ 481. Ημεὶῖς γουν, ὦ 2 δένε, καὶ οἵδε οὐκ ἀλ-- λην ἂν τινα δὀυναίµεβα Φδῆν Ἴ ἦν ἐν τοῖς χοροῖς ἐμάθομεν, Συνήθεις άδεειν γενόμενος

46 ΗΝ. Εὐιότως γε" ὄντως γὰρ ουκ ἐπήβολοε }εγόνατε τῆς καλλίστης φδῆς στρατοπέδου γαρ πο- λιτείαν έχετε, αλλ ουκ ἐν ἄστεσε κατφκηκότων, αλλ οἷον αδρόους πωλους ἐν ἀγέλῃ νεµομένους φορβάδας τους νέους κέκτησθς᾿ λαβων 9ὲ ὑμῶν οὐδεὶς τὸν αὐ- τοῦ, παρα των ἐυννόμων σπάσας, σφόδρα αγριαί- γοντα καὲ αγανακτοῦντα, ὑπποκόμον τε ἐπέστησεν ἐδίᾳ καὶ παιδεύει Ψήχων τε καὶ ἡμερῶν καὶ πάντα προςήκοντα ἀποδιδους τῇ παιδοτροφίᾳ, ὅδεν οὐ µό-- νον ἄγαδος ἂν στρατιώτης εὔ), πόλιν δὲ καὶ ἄστυ" ὀυνάμενος ὁιοικεῖν, ὃν ο) κατ ἀρχας εἴπομεν τῶν Τυρταίου πολεμικῶν εἶναι πολεμικώτερον, τέταρ- τον αρετής ;, αλλ ου πρῶτον τὴν ανορίαν ατῆμα τε- μῶντα αεὶ καὶ πανταχοῦ., ἰδιώταις τε καὶ Συμπάσῃ πόλει.

Κ.4ΕΙ. Οὐκ οἶδα ἡμῶν, ὢὦ ἑένε, ὅπη πάλιν αὖ τοὺς νοµοθέτας φαυλίζεις.

46Η Ν. Ουκ, ὦ Ὑαδέ, προοέχων τούτῳ τὸν

1 ἄστη.

ΝΟ ΝΟ ΙΤ. Π, ιο, σι

/

νοῦν ὁρω τοῦτο, εἴπερ, ἀλλ ὁ λόγος ὅπη φέρει, ταυ- τη πορευώµεῦα, εὲ βουλεσδε᾽ εἰ γὰρ ἔχομεν μαῦ- σαν τῆς τῶν χορῶν καλλίω καὶ τῆς ἐν τοῖς κοινοῖς Φεαάτροις, πειρώµεθα αποδοῦναι τούτοις, οὓς φα- µεν ἐκείνην μὲν αἰσχυνεσδαι, ζητεῖν δέ, ἥτες καλλέ- στη, ταύτης κοενωνεῖν.

Κ 4 ΕΙ. Π]ανυ γε.

46 Η Ν. Ουκοῦν πρῶτον μὲν δεῖ τόδε γε ὑπάρ- χειν ἅπασιν, ὅσοις ξυμπαρέπεταέτις χάρις, ἡ του- το αὐτὸ µόνον αυτοῦ τὸ σπουδαιότατον εἶναε, 1) τινα ὀρθότητα ἢ το τρίτον ὠφέλειαν" οἷον δη) λέγω ἐδωδῇ μὲν χαὲ πόσει καὲ ξυμπαάσι τροφῇ παρέπεσδαι μὲν την χάριν, ἦν ᾖδονην ἂν προρείποιµεν, ἦν δὲ ὀρθότητά τε καὶ ὠφέλειαν,, ὅπερ το" ὄγιεινον τῶν προςφεροµένων λέγομεν ἑκάστοτε, τοῦτ) αὐτο εἶναε ἐν αυτοῖς καὶ τὸ ὀρθότατον.

ΚΕ]. Πάνυ μὲν οὖν.

46 ΗΝ. Καὶ μὴν καὶ τῃ μαδήσει παρακολου- δεῖν μὲν τό γε τῆς χάριτος τὴν ἠδονήν, τὴν δἑο ορ- ᾠότητα καὶ τὴν ὠφέλειαν καὶ τὸ εὔ καὶ το καλῶς τὴν αλήδειαν είναι την αποτελούσαν. |

Κ 4 Ε1. Εστιν οὕτω.

463 Ν. Ἰέ δὲ τῇ των ὁμοίων ἐργασίᾳ, ὅσαε τέχναι εἰκαστικαέ, ἄρ' ουκ, ἂν τοῦτο ἐξεργάζων- ται, τὸ μέν γ/δονὴν ἐν ᾽αὐτοῖς γίγνεσθαι, παρεπόµε- νον ἐαν γέγνηται, χάριν αὐτὸ δικαιότατον ἂν εὔ) προθαγορευειν;

ΚΕΙ. Ίναέ.

4 ΘΗ Ν. ΊἨν δέ γε ὀρθότητα που τῶν τοιου- των } ἐσότης ἄν, .- ἐπὶ τὸ πάν εὐπεῖν,, ἐξεργάζοιτο του τε τοσούτου καὶ τοῦ τοιούτου πρότερον, αλλ οὐχ ἡἠδονή;

Κ.άΕΙ. Καλως.

1 4ἳῦεςί,

6608

3 ΠήαάαΤτΝΟΣ

46Η Ν. Οὐκοῦν ᾖδον ῇ αρίνοιτ ἆ ἂν μόνον ἐκεῖ- νο ὀρθως, ὃ μήτε τινα : ὠφέλειαν μήτε αλήθειαν μη” τε ὁμοιότητα ἀπεργαζόμενον παρέχεται μηὸ αὖ γε βλάβη», αλλ αὐτοῦ τούτου μόνου ἕνεκα }έγνοιτο τοῦ ἐυμπαρεπομένου τοῖς ἄλλοις τῆς χάριτος, ἣν δη αάλλιστά τις ὀνομάσαε ἂν ἠδονήν, ὄταν μηδέν αυ-- τῇ τούτων ἐπακολουδῇῃ.

Κ.Ε]. 4βλαβη λέγεις ἠδονην νο.

4ΘΗΝ. Ναί ὰ καὶ παιδιάν γε εἶναι τὴν αὐτὴν ταύτην λέγω τότε, ὄταν μήτε τι βλάπτῃ μήτε ὦφε- λῇ σπουδῆς ἢ λόγου ἄξιογ.

Κ4Ε]Ι. -ᾱληδέστατα λέγει.

4ΘΗΝ. 4ρ οὖν οὐ πᾶσαν μίμησιν φαἵμεν ἂν ἐκ τῶν νῦν λεγομένων ἥκιστα ἡδονῇ προθήκειν χρένεσθαι καὶ 9όξῃ μὴ αληδεῖ, καὶ ὃη καὶ πᾶσαν ἐσότητα». οὐ γαρ εἴ τῳ δοκεῖ ἢ εἰ" τις χαίρει τῳ, τό γε ἴσον ἴσον ουδὲ τὸ Εύμμετρον ἂν εἴη ξύμμετρον ὅλως, ἄλλα τῷ ἀληδεὶ πάντων μάλιστα, ἥκιστα ὃὰ ὁτῳοῦν ἄλλῳ,

ΚΕΙ. Παντάπασι μὲν οὖν.

.. Θ Η Ν. Ουκοῦν μουσικήν γε πᾶσάν φαµεν εἰ- καστικήν τε καὶ μεμητωκήν»

ΚάΕΡΙ. Τέμήν;

4Θ ΗΝ. "Ηκιστ ρα, ὅταν τις µουσικὴν ᾖδο- νῇ φῆ κρίνεσθαε, τοῦτον αἀποδεκτέον τὸν λόγον, καὶ ζητητέον ἠκιστα ταύτην ὥς σ σπουδαίαν, εἴ τις ἄρα που καὶ γέγνοιτο, αλλ ἐκείνην τὴν ἔχονσαν τὴν ὁμοιότητα τῷ τοῦ καλοῦ µιμήματε.

κ 4Ε]. -ληδέστατα.

4ΘΗΝ. Καὶ τούτοις ὃ τοῖς την χαλλίστην. φδήν τε ζητοῦσι καὶ μούσαν ζητητέον» ας ἔοικεν,. οὐχ ἥτες ἠδεῖα, ἆλλ᾽ Ἶτις ὀρθή᾽ µιµήσεως γὰρ ἦν,

1 μῇ,

ΝΟΜΟ Ι Π, το, α]. ο5

ῶς ἔφαμεν, ὀρθότης”, εὲ τὸ µιμηθέν, ὅσον τὰ καὶ οἷον ἦν, αἀποτελοϊεο.

ΚΕΙ. Πώς αρ οὗ:

4ΘΗΝ. Καὶ μὴν τούςό γε πᾶς ἂν ὁμολογού) περὶ τῆς µουσικῆς, ὅτι πάντα τα περὶ αὐτὴν ἐστὶ ποι- ἥματα κέμησές τε καὲ απεικασία" καὶ τοῦτό γε μῶν οὐκ ἂν Σύμπαντες ὁμολογοῖεν ποιηταέ τε καὶ ἄκροα- ταὶ χαε ὑποκριταύ; :

ΚάΕΤ. Καὶ µάλα.

46ΗΝ. 4{εἲ δὴ καθ’ ἕκαστόν γε, ὡς ἔοικε, γι” γνώσκειν τῶν ποιημαάτῶν, ὃ τί ποτέ ἐστε, τὸν μέλ- λοντα ἐν αὐτῷ μὴ αμαρτήσεσθαε' μη) γαρ γιγνώσκων τὴν οὐσέαν. » Τέ ποτὲ βούλεται, χαὲ ὅτου ποτέ ἐστιν εέκων ὄντως, σχολῃ την γὲ ὀρθότητα τῆς βουλήσεως { καὶ ἁμαρτίαν αὐτοῦ ὕ διαγνῶσεταε.

ΚΕΙ. Σχολῃῇ πώς ὃ οὗ;

46ΗΝ. Ὁ δὲ το ὀρθῶς μὴ γιγνώσκω», ἄρ ἄν ποτε τό γε εὖ καὶ τὸ” καλῶς δυνατὸς εὔ) διαγνώναες λέγω ὃ ου πάνυ σαφῶς, αλλ ὧδε σαφέστερον ἴσως ἂν λεχθεώρὸ

ΚάδξΙ. Πὼς

11.

46Η Ν. Εἰσὶ δῄπου κατα τὴν ὄψιν ἡμῖν ἄπει- χασίαι µυρίαε.

ΚάδξΙ. Ναί |

49Η Ν. Τέ οὖν, εἴ τις αγνοοίη τῶν μεμιμη- μένων ὅ τι ποτέ ἐστιν ἕκαστον τῶν σωμάτων, ἄρ᾽ ἂν ποτε τό γε ὀρθώρ εἰργασμένον αὐτῶν γνούη» λέγω δὲ το ) τοιόνδε, οἷον τοὺς αριθμοὺς του σώματος καὶ ἑκα- στων τών μερών τῶς ὑέσεις εἰ” ἔχει. ὅσοι τέ εἰσι καὶ ὁποῖα παρ' ὁποῖα αὐτῶν κείμενα τὴν προθήκου- σαν τάξυ αἀπείληφξ, καὶ ἔτι δὴ χρώματά τε καὲ σχή-

1 ὀρθότητος. 3 ἀεοθ. ὅὃ ᾗ.

4 Π44Τ.οΝΟΣ

/

µατα, ἡ πάντα ταυτα τεταραγµένως εἴργασται, μῶν Φοκεὶ ταύῦτ' ἄν ποτε διαγνῶναί τες, το 'παραπαν αᾱ- }νοῶν ὃ τέ ποτέ ἐατι τὸ Αεμιμημέναν ζώου:

Κ 4{Ε1. Και πῶς;

4 Θ Η. Ν. Ίέ ὃ εἰ γιγνωσκοιµεν, ὄτι τὰ γεγραµ- μένον ι) το πεπλασμένον ἐστὲν ἄνθρωπος, καὶ τα

660 µέρη πάντα τα ἑαυτοῦ καὲ χρωματα ἅμα καὶ σχή- µατα απείληφεν υπο της τέχνης, ἄραά γε αναγκαϊῖον /δη τῷ ταῦτα γνόνει καὶ ἐκεῖνο ἑτούμως }εγνώσκει», εἶτε καλὸν εἴτε ὅπη ποτὲ ἑλλεπές ἂν οὔῃ κάλλους; :

Κα]. Η1άντες μέντ᾽ ἄν, ὡς ἔπος εἰπεῖν, ὦ ξένε, τα καλα τῶν ζώων ἐ ἐγιγνώσκομεν.)

4ΘΗΝ. Ὀρδότατα λέγεις. αρ οὐν οὐπερὶ ἑ ἑκά- στην εἰχόνα καὶ ἐν γραφικῇ καὶ ἑ ἓν μουσικῇ καὶ πάν- τη τὸν μέλλουσα ἔμφρονα χριτὴν ἐσεσθαι δεῖ ταῦτα τρία ἔχειν, ο τέ” ἐστι αρωτον γιγνώσκειν, ἔπειτα ως ὀρδῶς, ἔπειν᾽ ὡς εὖ τὸ τρίτον εἴργασταετῶν εὐιόνων ἠτιςοῦν ῥήμασέ τε καὶ μέλεσι καὶ τοῖς ῥυῤμοὶς;

Κα ΙΙ. βοιχε γοῦν.

4 ΦΗΝ. 14) τοένυν απείπωμεν λέγοντες τὸ πα οἱ τὴν μουσικ]ν ᾗ χαλεπόν' ἐπειδὴ) 7αρ Ὀμνεῖται τὸ περὶ αὐτὴν διαφερόντως ἡ τας ἄλλας εἰχόνας, ευλα- βείας )) δεῖται πλείστης πασών εὐιόνων αμαρτων τε γάρ τις µέγιστ ἂν βλάπεοεεο, ύψη κακα φιλοφρο- νούμενος, Χαλεπώτατόν τε; αἰσθέσθαι δια το τοὺς: ποιητας φαυλοτέρους εἶναι ποιητας αυτῶν τῶν Μου-- σων' ου γαρ ἂν ἐκεῖναέ γε ἐξαμαρτοιέν ποτὲ τοσου- τον, ὥστε, ῥήματα ανδρών ποιῄσασαι, το σχήμα γυναικών χαὲ μέλος αποδοῦναε, καὲ µέλος ἐλευθέ- ρων αὖ καὶ σχήματα ἐυνδεῖσαε, όνδμους δούλων καὶ ἀνελευδέρων προεαρµόττειν, οὐὸ αὖ ῥυῤμοὺς καὲ σχήμα ἐλευδέριον ὑποιεῖσαε, µέλος ἢ) λόγον

1 γυ]βο Ἠαος Απιοπϊεποί (τἱμαπῖασ εἰ α1αο δεᾳαμπέυς ΟΙ-- Πο. 3ὅ τε ὃ γέ,

ΝοΝμµ ο ΙΙ. 1, 1]. 20

ἐναντίον ἀποδουναε τοῖς ῥυμοὶς' ἔτι δὲ θηρίων φω- νὰς καὶ ἀνθρώπων καὶ ὀργάνων καὶ πάντας ψόφους εἰς ταυτο οὐκ ἄν ποτε ξυνδεῖεν, ὡς ἕν τι µιμουμε- ναι ποιηταὶ ὃ ανθρώπινοι σφόδρα τα τοιαύτα ἐμ- πλέκοντες καὶ ξυγκυκωντὲς ἀλόγως, γέλωτ᾽ ἂν παρα- σκευάζοιεν, τῶν ἀνθρώπων ἑ ὅσους φησὶν Ὄρφευς, λα- χεϊν ὥραν τῆς τέρψιορ ταυτα τε γαρ ὁρῶσι πάντα κυκώµενα καὶ ἔτι διασπῶσιν οἱ ποιηταί' ῥυόῶμον μὲν καὶ σχήματα μέλους χωρές, λόγους ελους εἰς μέτρα τιδέντες, µέλος ὁ αὖ καὶ ῥυῤμους ἄνεν ῥημάτων, γιλῃ κιθαρίσει τε καὶ αὐλήσει προρχρώµενοι , ἐν οἷς δὴ παγχάλεπον ἄνευ λόγου γιγνόµμενον ῥυθμόν τε καὶ ἁρμονίαν γιγνώσκείν, ὃ τέτε βούλεται καὶ ὄτῳ ἐοικε τῶν αξιολόγων μµιμημάτων᾽ αλλ ὑπολαβεὶν «ναγκαίον, ὅτε το τοιοῦτόν γε πολλῆς αγροικίας με- στον πᾶν, ὁπόσον τᾶχους τὲ καὶ ἀπταισίας χαὲ φω- γης φηριώδους σφὀὸρα φίλον, ὥοτ' αὐλήσεε 2ε χρῆ- σύαι καὶ κεδαρέσει, πλὴν ὅσον ὑπο ὀρχησέν τε καὶ 670 φὸήν' ψιλῷ ὁ' ἑκατέρῳ πᾶσα τις αμουσία καὶ ὣαυ- µατουργία γέγνοιτ ἂν τῆς χρήσεως. ταῦτα μὲν ἔχει ταύτῃ λόγον, Ἰ)μεῖς δέ γε ουχ» ὅτε μ) δεῖ ταῖς μου- σαις ημων προοχρήσδαι τοὺς Ίδη εριακοντούτεις καὶ των πενεήκοντα πέρα γεγονότας, σχοπουµεῦα, αλλ ὃ τέῖ ποτε δεῖ. τόδε μὲν οὖν ἐκ τούτων ὁ ᾿ λόγος ἡμῖν δοκεῖ µοε σηµαίνειν ήδη, τῆς γε χορικῆς μούσης 9 τι ᾿ πεπαιδεῦσθαι δεῖ βέλτιον τους πεντηχονεοντειςν ὅσοιρπερ ἂν ἆδειν προθήκῃ᾿ τὼν γὰρ ῥυδμών χαὲ τῶν αἁρμονιὼν ἀναγκαῖον αντοῖς ἐστὶν εὐαισθήτως ἔχειν καὶ γιγνωσκειν᾿ ἢ πῶς τες) την ὀρθότητα γνῶ- σεται τῶν μελών; ᾧ προςῆκεν 3 μὴ προρήκε 4 το” ὃω- ριστί, καὶ τοῦ ῥυῤμοῦ, ὃν ὁ ποιητὴς αυτῷ προςή- ψεν, ὀρθὼς η μή ΚάξΙ. ω ὡς οὐδαμῶς.

1 τι. ᾖ3 ὅτι, ὃὉ ἀθεοι, 4 τοῦ.

ὅ6 ἩπαΤῶωΝοΣδ

46ΗΝ. Γελοῖος γαρ ὅ γε πολὺς ὄχλος ἡγού- µενας ἱκανῶς γιγνώσκειν τὸ τ εὐάρμοστον καὶ εὖ- ρυὸμον καὶ μή; ὅσοι προςᾳδειν αὐτῶν καὶ βαένειν ἐν ὀνόμφ 7ε) γόνασι δσιναγκασμένοε" ὅτι δέ ὁρῶσε ταῦτα ἀγνοοῦνεες αυτών ἕκαστα, οἱ ξυλλογίζονταε. τὸ δέ που προεήκοντα μὲν ἔχον πᾶν µέλος ἀρθῶς ἔχει”, μὴ προφήκοντα δέ, ἡμαρτημένως.

κάΡΙ. ἀναγκαιότατα.

49Η Ν. Τέ οὖν; ὁ μηδὲ ὃ σέ ποτ ἔχει γιγνω- σχων, ἄρα, ο τέ περ εἴπομεν,» ὣς ὀρθῶς 8 αὐτὸ ἔχει, γνώσεταέποτε ἐν ὀτφουν; Η

Κ4άΕΙ. Καὶτίς μηχανη;

12.

4 ΘΗΝ. Τοῦτ' οὖν, ὤς ἔοικεν, ἀνευρίσκομεν αυτο} νῦν, ὅτι τοῖς ᾠδοῖς ἡμῖν, οὓς νῦν παρακαλοῦ- µεν καὶ ἑκόντας τινα τρόπον ἀναγκάζομεν ῴδειν, μέ- χρι γε τοσούτου πεπαιδεῦσθαι σχεδον ἀναγκαϊον, μέχρι τοῦ ὀυνατὸν εἶναι δυνακολουδεῖν ἕκαστον ταῖς τε βάσεσι τῶν ῥυθμὼν χαὶ ταῖς χορδαῖς ταῖς τῶν μελῶν, ἵνα καδορώντες τᾶς τε αρμονίας καὶ τους ῥυθμοὺς ἐκλέγεσθαέ τε τα προςήκοντα οἷοέ τ᾽ ὥσιν, ἃ τοῖς τηλικούτοις τε καὶ τοιούτοις ἄδειν πρεπο», καὶ οὕτως ἆδωσι καὶ «δοντες αυτοί τε {]δονας τὸ παρα- χρῆμα ασινεῖς Ἰδωνεαι, ΄ καὶ τοῖς νδωτέροις ἡγεμόνες /δῶν χρηστῶν ασπασμοῦ προρήκοντος }έγνωνταε. μέ-

χοι δὲ τοσούτου παιδευὑέντες ᾿ακριβεστέραν ἄν παι-

δείαν τῆς ἐπὶ το πλήθος φερούσης εἶεν κετανκχρε- σµένοι καὶ τῆς περὶ του ποιητας αὐτούς' τὸ γαρ τρίτον ουδεμία ἀνάγκη ποιητῇ. γιγνώσκεε», εἶτε κα-

λὸν εἴτε μὴ) χαλον. το μέμημα, το ὃ αρμονίας χαὶ ῥυ- μου σχεδὸν ανάγκη, τοῖς δὲ πάντα τα τρία τῆς

67: ἐκλογῆς ἕνεχα τοῦ καλλίστου καὶ δευτέρου, ἢ μηδέ-

ι τόδε. 3 ἔχειν. ὃ αὐτα.

ΝΟΝΜΟ ΤΙ. ΙΙ, 19. .7

{ ποτε ἱκὰνὸν ἐπῳδὸν γέγνεσθαε νέοις πρὸς ἀρετήν. καί. ὅπερ ὁ λόγος ἐν αρχαῖς ἐβουλήθη, τὴν τῷ τοῦ Διονύσου χορῷ βοήθειαν ἐπιδεῖξαι καλῶς Λεγομένη», εἰς δύναμιν εἴρηκε. σκοπωμεῦα δή, εἰτοῦῦθ οὕτω γέ- 7ονδ Φορυβώδης μέν που ὁ Σύλλογος ὁ τοιοῦτος ἐξ ανάγκης προϊυύσης τῆς πόσεως ἐπὶ μᾶλλον αεὶ ἂν ξυα- βαίνει γιγνόµενος . ὅπερ ὑπεδέμεδα κατ ἀρχὰς αναγκαϊῖον ”.ένεσθαι περὶ τῶν νύὺν λεγομένων.”

ΚάΕΙ. 4ναγκη-

46ΗΝ. 1Ηᾶς δέγε αὐτὸς αὑτοῦ κουφότερος αἴ- θεται χαὲ γεγηδέ τε καὲ παρό ῥησίας ἐμπέπλαται καὲ αἀνηκουστίας ἐν τῷ τοιούτῷ τῶν πέλας, άρχων ὸ ἑκανὸς αξιοῖ ἑαυτοῦ τε καὶ τῶν ἄλλων γεγονέναι.

Κ/ΡΒΙ. Τέμήνι

46 ΗΝ. Οὐκουν ἔφαμεν, ὅταν 7έΥνηταε ταυτα, καθάπερ τινα σίδηρο», τὸς ψυχας τῶν πινόντων, διαπύρους γιγνοµένας, µαλακωτέρας 3 γέγνεσδαε καὶ νεωτέρας, ὡςτε εὐαγώγους ξυμβαίνειν τῷ ὄυνα- μένφ. τε» καὶ ἐπισταμένῳ παιδευειν τε καὶ πλάττειν, καθάπερ οτ᾽ σαν ναι τοῦτον ὃ εἶναι τὸν πλάστην τὸν αὐτόν, ὅσπερ τοτὲ., τον αγαῦθον ομοδέτην, οὗ νόμους εἶναι δεῖ ξυμποτικους δυναμένους» τον εὔελ- πιν χαὶ Φαρσαλέον ἐχεῖνον γιγνόµενον χαὶ ἀναισχυν- τότερον. του δέοντος καὶ οὐκ ἐθέλοντα τάδιν χαὲ τὸ κατα μέρος σιγῆς καὶ λόγου καὲ πόσεως καὶ µούσης ὑπομένειν ἐθέλειν ποιεῖν πᾶντα τούτοις ταναντία, καὶ εἰδιόντε τῷ μὴ καλῷ ᾿δάρσει τον κάλλιστον διαµα- χόμενον φόβον δἰοπέμπειν οἵους τ΄ εἶναι µετα ' δίκης, ὃν αἰὸῶ τε καὶ αἰσχυνην Φεῖον φόβον ὠνομάκαμεν.

κΚάΕΙ.᾽Ε στι ταντα.

496ΗΝ. Ίούτων ὃέ γε τῶν νόμων εἶναε νοµο- φύλαχας καὶ ξυνδημιονργοὺς αὐτοὶς τοὺς αθορύβους

.-

1 εἰ. ᾗ ἀναγκαῖον εἶναι, Ὁ γιγνοµέγων. 4 µαλθακωτέρας. ὃ ἀεεσ, ϐ6 ὕνπερ.

672

28 1 4 4 Τ.»2ΝΟΣ

καὶ νήφονἑας τῶν μὴ νηφόντων στρατηγούς » ὧν δὴ) χωρὶς μεθῃ διαμάχεσῦαι δεινότερον, ἢ πολεµέοις [εἶναι] μὴ µετα αρχόντων αθορύβων' καὶ τὸν αὖ μη ὀυνάμενον ἐθέλειν πείθεσθαε τούτοις καὶ τοῖς ἠγεμόσι τοῖς τοῦ «4ιονύσου τοῖς ὑπὲρ ἑξήκοντα ἔτη γεγονόσιν, ἴσην καὶ µείζω την αἰσχυνην φέρειν, ἢ τὸν τοῖς τοῦ 4ρεως απειθοῦντα ἄρχουσιν.

κά ΜΕ 1. Ὀρψώς.

4θΗ Ν. Ουκοῦν εἴ γε εὔη τοιαύτη μὲν μέδη, ζοιαυτη δὲ παιδια, μῶν ουκ ωφεληδέντες ἂν οἑ τοι- οὔτοι ξυμποται καὶ μᾶλλον φίλοι ἢ ῇ πρότερον απαλ- λάττοιντο ἄλλήλων, αλλ᾽ ουχ. ὥςπερ τανὺν ἐχθροέ, κατα νόμους τε" πᾶσαν τὴν ἐυνουσίαν δυγγενόµενοι καὲ ακολονθήσαντες, όποτε ὑφηγοῖντο” οἱ νήφοντες τοῖς μὴ νήφουσε;

Κ4ΕΙ. Ὀρθῶς, εἴγε δὴ εἴῃ ἔτετοιαυτη”, οἵαν νῦν λέγεις.

10.

496 ΗΝ. ΜΙ τοίνυν ἐκεῖνό γ ἔτε τῆς τοῦ 4{ιο- νύσου δωρεᾶς ψέγωμεν ἁπλώς, ὡς ἔστι κακὴ καὲ εἰς πόλιν ουκ αξία παραὀέχεσθαι καὶ γὰρ ἔτι πλείω τις ἂν ἐπεξέλδοι λέγων, ἐπεὶ καὶ τὸ µέγιστον ἀγαθόν, ὃ δωρεῖταε, λέγειν μὲν ὄχνος εἰς τοὺς πολλούς, δια τὸ κακῶς τοὺς ἀνδρώπους αὐτὸ ὑπολαβεῖν καὶ γνῶ- γαε λεχὺεέν.

Κ 4 ΕΙ. Τὸ ποῖον δή,

40Η Ν. όγος τις ἅμα καὶ φήμη ὑποῤῥεϊ πως, ὡς ὁ θεος οὗτος ὑπο της μητρυιᾶς "Ἡρας" διεφορή- φη τῆς ψυχης τὴν }νώμην, διο τας τε βακχείας καὲ πασαν την μανικὴν ἐμβάλλειν] χορείαν τιμωρούμε- νον”' ὄδεν καὶ τὸν οἶνον ἐπὶ τοῦτ αυτο δεδώρηται ἐγω δὲ τα μὲν τοιαῦτα τοῖς ασφαλὲς 2γουμένοις εὖ-

α δέ. 3 ἀφηγοῖντο. 5 ἐπὶ τοιαύτῃ. ἆ ἀθοι, ὃ ἐμβαλ- λε. 6 τιμµωρούμεγος.

ΔΝ ο μ Ο |]. 11. ο. 79

γαι λέγειν περὶ φθεῶν ἀφίημι λέγειν, τὸ δὲ τοσόνδε οἶδα, ὅτι πᾶν ζῶον, ὅσον αυτῷ ” προρήκει νουν ἔχειν τελεωθέντε, τοιούυτον καὶ τοσοῦτον οὐδὲν ἔχον πο- τἑ φύεται" ἐν τούτῳ δ0) τῷ χρόνῳ, ἐν ᾧ μήπω κέ- κτηταε τὴν οἰχείαν «φρόνησιν, πάν μαίνεταί τε καὶ βοᾳ ατάκτως καὲ ὅταν ἀκταένῃ" αὐτὸ τάχιστα, ἀτάκτως αὖ πηὸᾳ. ἀναμνησθώμεν δέ, ὅτε µουσικῆς τε καὶ γυμναστικής ἐἔφαμεν ἄρχας ταύτας δίναε.

ΚΕΙ. Μεμνήκεθα. τέὸ οὗ;

46Η Ν. Ουκοῦν καὶ ὃτι τὴν ῥυθμοῦ τε καὶ : αρμονίας αἰσθῃσιν τοῖς ἀνθρώποις ἡμῖν ἐνδεδωκέ- ναε τὴν αρχἠν ταύτην ἔφαμεν, 4πόλλωνα οὲ καὶ Ἰήούσας καὶ {ιόνυσον τούτων αἰτίους γεγονέναε;

Κ 4 ΕΙ. ΙΠῶς γαρ οὐ:

4Θ ΗΝ. Καὶ δ) καὶ τὸν οἶνόν γε, ὡς ἐΟικεν, ὃ τῶν ἄλλων λόγος, ἵνα μανώμεν, φησὶν ἐπὶ τιμωρία τῇ” τών ἀνδρώπων δεδόσδαι, ὁ δὲ νῦν λεγόμενος ὑφ' ἡμων φάρμακον ἐπὶ τοὐναντίον φησὶν αίδους μὲν νυχης ατήσεως ἕνεκα δεδόσθαι, σώματος δὲ ὑγιείας τε καὶ ἰίσχνος.

Κ.ΠΙ. Κάλλιστα, ὦ ξένε, τὸν λόγον απέμνη- µόνευκας.

4ΘΗΝ. Καὶ τα μὲν δη της Χχαρείας μίσεα διαπεπεράνδω, τα ὁ) ἡμίσεα ὅπως ἂν ἔτι δοκῇ, πε- ρανοῦμεν ἢ καὶ ἐάσομεν.

Κ.Ε]. Ποῖα δὴ λέγειςκαὶ πῶς ἑκάτερα διαιρῶνς ;

4θΗ Ν. Ὅλη μέν που χορεία ὅλη παίδευσιο ἦν ἡμῖν, τούτου ὁ᾿ αὖ τὸ μὲν ῥυὑμοί τε καὶ ἆρμο- γίαι τὸ κατα τὴν φωνήν.

ΚΑΕΙ. Ναί

49θΠΗΝ. Ίο δέ γε κατα τὴν τοῦ σώματος. χί- νησεν ῥυθμον μὲν κοινὸν τῇ της φωνης εἶχε κενήσεε, σχῆμα δὲ ἴδιον, ἐκεῖ δὲ µέλος ἡὶ τῆς φωνῆς κένησις. ϐ6/5

1 ἀποκτείνη τις. 3 ἀεενῖ.

8ο Π {Π4ΤΝΟΣ

ΚάΕΙ. 4ληδέστατα.

4ΘΗΝ. Τα μὲν τοίνυν τῆς φωνῆς µέχοι τῆς φνυχῆς πρὸς ἀρετῆς παιδείαν, ουκ οἳδ ὄντινα τρὀ- πον, ὠνομάσαμεν µουσικήν.

Κκ.αάξ Ι. Ὀρθῶς μὲν οὖν.

4θΗΝ. Τα δέ ΥΣ τοῦ σώματος, ἃ παιζόντων ὄρχησιν αὔεομεν, ἐαν μεχρι τῆς τοῦ σώματος ἀρε- τῆς ἡ τοιαύτη χίνησιο γέγνηταε, τὴν ἔντεχνον αγω- γὴν ἐπὶ τὸ τοιοῦτον αὐτοῦ γυμναστικὴν προςείπωµεν.

Κάξ]. Ὀρθδότατα.

46ΗΝ. Ίο δὲ τῆς µουσικῆς, ὃ νὺν σχεδον ἡ- μισυ διεληλυθέναι της χορείας εὔτομεν καὶ διαπεπε- ράνδαι, καὶ νυν οὕτως εἰρήσθω, τὸ δὲ ἥμισυ λέγω- μεν’ ἢ πῶς καὶ πῃ ποιητέονς

ΚΕΙ. '4 ἁ άριστε, Κρησὶ καὶ 4ακεδαεμονίοες διαλεγόµενος, µουσικῆς πέρι ὁδιελδόντων ἡμῶν, ἑἐλ- λειπόντων δὲ γυµναστικῇς, τέ ποτε οἴει σοι πότερον ἡμὼν αποκρινεῖσθαι προς ταύτην την ἐρώτησιν» 5

ά ΘΗ Ν. "Αποκεκρίσῦαε εν ἔωγ ἄν σε φαέην σχε- ὃὸν ταῦτ' ἐρόμενον σαφῶς, καὶ μανδάνω, ῶς ἐρώτη- σις οὖσα αὕτη τανὺν ἀπόχρισίς τέ ἐστιν, ὡς εἶπον, καὶ ἔτε πρὀρταξιο . διαπεράνασὺαι τα περὶ γυµναστικῇς.

ΚΕΙ. 4ρισθ ὑπέλαβές τε καὶ οὕτω δὴ ποέεε.

46Η Ν. ΙΠοιητέον" οὐδὲ γαρ πάᾶνυ χαλεπόν ἔστιν εἰπεῖν ὑμῖν γε ἀμφοτέροις γνώριµα ' πολὺ γαρ ἐν καύτῃ τῇ τέχνη πλέον ἐμπειρίας ἢ ἐν ἐκείνῃ µετέχετε.

Κ.4ΕΙ. Σχεὸον αληδῆ λέγεις.

14,

4 Θ ΗἩ Ν. Ουκοῦν αὖ ταύτης ἀρχγ μὲν τῆς παι- διᾶς το κατα ' φύσιν πηὸᾷν εἰθίσδαι πᾶν ζώον, τὸ ὃ ἀνδρώπινον, ὧς ἔφαμεν, αἴσδησιν λαβὸν τοῦ ῥυ- Ὁμοῦ ἐγέννησέ τε ὄρχησιν καὶ ἔτεκε, τὸ δὲ µέλος

1 τοῦ δὲ μέλους,

ΝΟΜΟ ΙΓ. 1, ιά. δι

ὑπομιμνήσκοντος καὶ «ἐγείροντος τοῦ ῥυδμοῦ} » Χοι- νωὺέντε ἀλλήλοις χορείαν καὶ παιδιαν ἐτεκέτην.

ΚάξΙ. -ἀληδέστατα.

49Η Ν. Καὶ τὸ µέν, φαµέν, ἤδη διεληλυδα-- µεν αὐτοῦ. τὸ δὲ πειρασόμεθα ἐφεξῆς ὁιελδεῖν.

Κ 4 ΕΙ. Π]άνυ μὲν οὖν.

46Η Ν. ᾿Επὶ τοίνυν τῇ τῆς µέθης χρεέᾳ” τὸν κολοφῶνα πρῶτον ἐπιδώμεν, εἰ καὶ σφῷν Συνδοκεὲ.

ΚΑ 1. Ιοῖον δὴ καὶ τίνα λέγει;

40Θ0ΗΝ. Ευ μέν τις πόλις» ως οὔσης σπουδῆς τῷ ἐπιτηδεύματε τῷ. νυν εἰρημένφ», χρήσεται μετα νόμων καὶ τάξεως» ὡς τοῦ σωφρονεῖν ἕνεκα μελέτῃ”

χρωμέγη, καὶ των ἄλλων Ἰδονών μὴ ἀφέξεταε, ὠς-

αύτως καὶ κατα τὸν αυτον λόγον τοῦ κρατεὶν αὐ- τῶν ἕνεκα μηχανωμένη, τοῦτον μὲν τὸν τρόπον ἅπα- σι τούτοις χρηστέον"' εἰ ὃ ὡς παιὸιᾷ τε καὶ ἐξέσται τῷ βουλομένῳ, καὶ ὅταν βούληται καὶ μεῦ ὧν ἂν βούληται, πίνειν µετ ἐπιτηδευμάτων ὠντινγωνοῦν

” ᾿ 3 , ’ ᾽ -” « - ἄλλων, οὐκ ἄν τιδείµην ταύτην τὴν ψῆφον, ὡς ὁεὶ

ποτὲ µέῦῃ χρῆσδαι ταύτην την πὀλιν ᾖ τοῦτον, τὸν ἄνδρα, αλλ ἔτι μᾶλλον της Κρητών καὶ “ακεδαι- µονίων χρείας προςθεέίµην ἂν τῷ 2. Καρχηδονίων νό- μφ, μηδέποτε µηδένα ἐπὶ στρατοπέδου γευεσθαι τούτου τοῦ πόµατος» αλλ ὑδροποσίᾳ ἐυγγένεσῦαι τοῦτον τὸν χρόνον ἅπαντα, καὶ κατα πόλιν μήτε δοῦλον μήτε δούλην γεύεσθαι μηδέποτε, μηδὲ ἄρ- χοντας τοῦτον τὸν ἐνιαυτόν, ον ἂν ἄρχωσε, μηδ αὖ κυβερνήτας μηδὲ δικαστας ἐνεργοὺς ὄντας οἴνου γεύεσθαι το παράπαν, μηὸ ὃστις βουλευσόμενος εἰς βουλὴν αξίαν τινα λόγου Συνέρχεται, μηοέ γε μεῦ ἡμέραν µηδένα το )παράπαν, δὲ μὴ σωμασκίας ἢ νόσων ἕνεκα, μηὸ αὖ γύκτωρ, ὅταν ἐπινοῇ τις παῖΐδας ποιεῖσδαι ἄνὴρ ἢ καὶ γυνή’ καὶ ἄλλα οὲ

1 τὸν ῥυθωόν. ᾖ3 χορεα,. ϐὉ μελέτης. ἆ οὐδ.

Ε

674

ὃρ Π 1 4Τ.Η2ΝΟΣ ΝΟΜΟΙ. 11, ιά.

πάμπολλα ἄν τις λέγοε, ἐν οἳς τοῖς γε} νοὺν τε καὶ νόμον ἔχουσιν ὀρθὸν ού ποτέος οἶνος, ὥςτε κατα τὸν λόγον τοῦτον οὐδ αμπελώνων ” ἂν πολλὼν δέοι ΄οὐδ ᾗ 1]τενι πόλει; τακτα δὲ τα τ᾽ ἄλλα ἂν εὔ) γεωρ- γήµατα καὶ πᾶσα ς) δίαιτα, καὶ δὴ) τά γε περὶ οἶνον σχεδον ἁπάντων ἐμμετρότατα καὶ ολέγιστα γέγνοιτ ἄν. οὗτος, ὤ ξένοι, ἡμῖν, εἰ ' Συν δοκεῖ, χολοφων ἐπὶ τῷ περὶ οὔνου λόγῳ ῥηθέντι εἰρήσθω. ΚΕΙ. Καλώς, καὶ ξυνὸοκεῖ.

1 αὈθο. 34 ἀμπέλων.

4ΙΓΠά4ά4ογΓοΣ ΤρΡρΙΤΟΣ.

ΑΛ συὗὌὐ Εντ υ Μ.

Τά οτιιπι οἴν ]λωνα ἐπῖεῖα Ἱπάασαίητας, επ ἱπβπίτο εοππροτο ἁπβηίιαν επι αεάθδα οἶνίταιες ἀῑοῖτν αι ναχ11ς ἵπ εαδίΌας εἳ οοπνετε{οπέθας {ουτατια νε]νεππειτεχ εχετουστῖῖ, Ουω1ρρο ππαἰεέρ]ίοςς ΕαεταπΕ βεπετῖ5 Ἠαππαπά ἀπεετίτυας, απ Ῥετ ἁλανία, Ῥ6τ πιοιβοδ, αἰία. Ίαπα αἱ ἁῑ]ιι- νῖαπα ΡοπΙπιας ἐπεετίις οπμθαπα αΠοιιηάο {μὶφθθ, Ῥαισος εκ 1ο οναδίο5ο Πουηήπθῦ 05118 ΠΙΟΠΙΑΠΟΡ Ῥαϊει, ααῖ, α οοπιπεχοῖο οἵιαα τεστ φεετιδ, Ῥ]ατάπηκτάπα ΑΓΙΑ ας γεγηπα χαἆςς Εαεγηξ πθεθεβθ αι. Αττες {βίτασ, φις ππα οἶπα ᾖοπα η ῖοιις ἐπ Ῥ]ηπάτίο εε Ῥτορο πατε Παζ ιαπττοις ἀερετάίῖλε εταῦς, ἀππαππιεταβ αλα ῦας ἀθππάτα Ῥορί δεοιλ15 ἀεπαο ἀπνεπΙεραπίαχ (0. 1.) Ἡοπιίπεν απτεπι ΠΠ, αααπα χε]άηπογατα βοοἱεῖατε ἀπτετο]ιιθί εδτεηῖ (ετοπᾶπα πεφιις νομίσα]α Ἰληρο- Ὀατις, αιά θα» νεἶ πιαχΙ νεἰ τεγγα οσα ας οοηρτεἀετδπίας, οἳ της: ταἷ]α αἱζπφαθ οοπαχηστοί{ αἴηις Ατιάα πα ἀπδιγαπησηῖα 1πζετοἱάεγαπτ), εἳ τεγωπη, ϕ148 νῖῖα ἀεείάεται, αὈυπάαπιίατα Ἠπδίυχα 15 δαρρεδΙτατεῖ, φεὐιἴοπετα αο βεβιπι Ῥτοιδας ποδοἱεΏαπὲ: ἀἴαφιιο οἱ οιπαρ]1οἴθδίτωσπα εἴ απο(θρέπηαα ἀερεῦαπε νἵτατα (0Ο. 5.) Έτ απππα Πἴοταγατα αιιο- ατιθ {πδοᾶ ερδεπῖ, Ἱερεν 115 ποπ 9οτἰρίῃθ εταπῖ, 01145 δε(ΠΕΤΟΠΓΗΣ, φεᾷ ἀποεταῖα ταοχεεςας ρητά. Οὐνταεῖς ἔρίταχ ἔοστοα, ος Ἰοπηῖ- Ἰκεθ 1111 καραχλεῖπα αἆμμο νϊνεπῖος ατοὔαπεας, Ῥαίγασα Γαπηά]ας εταῖ Ειρεγηατίο. θἰπρα]ας ἀθίπάς Γαίας, ο ὕπτα ο πιοπῖῖαπι αἰεἶειἀπιο ἄπ οασηροσασα Ῥ]απλίεια ἀεδοεπάετεπί οἳ ἀπ ΠΙΔΙΟΤΕΙΙ οοπΏμοχεπῖ 80- οἰείαίεπα, θυμ1α ΦΙαη(αο βαρεγπαίογθπι θΗπς11ο ἀπθετιῖη αἴτα]άδε Ῥτοραβί]α οος (6. 4.). Ίατα εΠρεύαπτατ, οααῖ ἀϊνοιδα 1]λα ἀπδείτατα εχαπιίπαχεπῖ, θἳ μάς τηχίπης Ῥγοῦασδευξ, Ῥορι]ί ἀμποῖῦιιδ ΡΣΟΡΟ- Ἱιοχεπῖ, φιε]ερυπι 1τοχε νουλραπέυχς: αμῖ, δἱ Ῥ]αχος πιαρἰδικα-

το

τ19 ἀθεΙρπαδδεπΕ, ορπαλίτυτα ὑπαροτῖυπα, 949 ατ]εεοσταιία νοοκίασ, 3 νεγο ΠΙΣΩ οτγεἈθδεηῖ, Ι1Πά115 Ῥεϊποίραίυτη, Ύαα6 σαοπατο]ία ἀῑοῖεαχ, οοποτιεθατ. Ἠπο φαἱάετα ταίοπθ, Ποπαπῖδιδ ρα]αεῖπι εκ Ἰάας ποπ αἰητιά πο π Ῥ]απίσπι ἀεταϊρταπῖρας, Τχοῖα οοπάϊϊα εδ, ουἱ ααμπα Αοἰάνί Ῥε]ωσα ἐπτμ]άθδεπξ, πη]σαε Οταθοΐατι φδοἀἰιίοπος πο ἴυχοαθ γεχατυπί (Ο. ϱ.). Ὠεϊπάε Ἠετασ]ίάαε, α Ῥε]ορίάϊ6 εχριι]»ὲ, αυ πι ἴπ Ῥε]οροππεδαπῃ τενεχίίδδενς, ἴτε οἶ γ{ταῖες ἀοτίολδ οοπἀὰά9- χυπῖ, 1 αοεάκεπαοπῖαπι, Αχρίνατα εἰ Ἰνεδθεπίαπα, αϱπαθ, δοοἶα]ὰ {ο8- ἆετο απιϊοἳ Γἴαχη 1πτεχ 56 {ππβοπῖθθ, ἀαχεἰυχαπάο ἀπιογροδίξεο ραοἱδοεῦαπ- τας, ας, δἱ 4υα Ἱερίοις οοπφετιτίς φἀνεχοκίιχα 6986ς, βχλλο 56 ἱπι- νἰοθΠὰ ΟΟΠΙΓΑ 6411 {ανατεηῖ. Ῥτβείετεα χεχ εἴ Ῥοριυ]15 χημτιᾶ9 56 Ιε-

τα ν{που]ῖ5 οὈφιτίπρεραπτ. Ἐς Ἠαθο αιιϊάετα οἷν 1τδεῖς {ΟΣΑ ΩΙΙΑΥΤΑ εταῖ (0Ο. 6.). Όριίπια γετο Ίπθο, ϱατα ἁῑμταγπαπα {019 αυβιχασῖ ἀθδὈιιίσ5ες, τεῖ ραῦ]ίοις οοπδεἰτωεῖο, οἶν{ταίθις Ατρίνα ος ἸὙορθεπία ἀἰκθο]ι τί, παοκ ἀϊ]αρθα ἑ5ἳ, Ουσίας φπἱάετα τεί ΟΛΙΙ58 ΠΟΠ 8 ΤΕΡΙΙΣΗ ἀηδολτία, θ8ὰ α ΣηΟσυσα ἀερχαναϊτίοπο τερειί ἀθὺει, 1ὰ ε5ε, αὉ εχῖγε- τς τα Ιπβοῖῆα, 9146 ἄπ ορ] τας εξ σατϊοπίφ ἀῑδοογάῖα οετΗΙτΗχ, οἳ ἔλπι ἐπ θἱπριι]ή6 Ἱοπαίπίρας ἀπνεπίτας, ασ απα ομρὰἀταίεθ ταείοπί τερυβπαπῖ, Φ 1 1Ώ ἵπ οἰν{ια δα, 4 υπα Ῥορμ]αθ πεφμθ Ρεἰποίρέρας οἰνίταιῖ πθφιιε Ἱερίρις ουεάίε (Ο. χο). ἈἨεοῖα νιἀε]ίοει δἱ αχὔοτη ει ἆοπιμτα ΡιΏεγηαπάϊί χαῖο Ἠδεο 6, Ἡῖ Ῥασεπῖε πδτῖς, ποὺί]ε ἱρποῦί]άδαθ, δεπίοτεθ ἀππίοσίρωφ, ἀοπαλπὰ Φετν1ς, ξοτείογες ἀπιυοοῖ]- οσῖθιιο οἳ δαρίθπίες {ποίριεπ ας ἄππροτεηξ. -- ἸΝΠαΙοχῖβ γετο Ῥοῖο- διαεῖ5 αρροιἰτῖο οἳ οαρἱάζξλίιαχα ουσα χαἴἰοπθ ἀῑδδεηδίο, ια οἰν{τδ- ἴαπι ἀλαταπι Ῥεϊποίρες 96 ἁμοί Ῥαθδῖ διιπε, ἀειτίππεπίμπι αἴτιλὲτ αχ- υ10τ19 ἀοσίοίς (Ο. 11). Όυέαρ οαιζάθτα απ μπα πο {π μηαπι οοτιβα- 186 θ65επῖ, Γαοξαχω οδῖ, υξ Αχρίνα εἳ ἨΤερεεπία 1, αοεἀκεπιοπίαθ, 4199 πιθ]ῖογεπι 6ΑΙΠΦΙθΘ εκ τε] ιῖδ τωϊκίατα τεπιροχαίατηφε χεὶ ραβ]ίσα8 ΕΟΣΙΙΑΤΑ ΠΔΟΙΑ εταῖ, αἀνετολτεπῖας; ααος ἐπ Ῥε]]ο Ροιϊἱβείπωμπα Ῥει- οἷοο αρρασυῖτ (6Ο. 12.). δοῖοει ἆμπο δηῖ οἶγ]τατί5 {οχπιαθ ρτῖπαλ- τα, 6 ουἱΌιδ τε]ἶᾳι1αθ τΏΑλΠΕ, ἐπαροστίασα τορίατα (πιοπαχο]ῖα) θε ἠθετα τεοραῦ]έεα (ἀεπιουτα κ); ἀλλά αριά Ῥεχσαθ πιαχίπιο Ποχαίε, ει Ἠαεο ἀριιά Αἰ]ιοπίεπδες; οἶνίταθ νετο πι]]α Ῥοϊεςδί Ό6πο οοηδιίσαῖα ἀϊοί, πῖδ πΏΊωδφμο Ρασιίοερθ {Οστησ8 οἳτ. ΕΙ Ῥθγβαταπα φυἱἆθπο ἵτι- Ροτίωτα, τεβρυτα θἀμολιίοτς πεβ]εοῖα (ας Ογτῖ, Οαπιῤγσείφ, Χεγχίο), ἀερεποταν]ι: «ωῖρρο νἰχταῖο δρεοῖα Ἰμχιτίαθ εἰ ἀῑν [19 οπιπῖα ττὶ- Ρυετυπῖ (0Ο. 11}: οαιοᾷ α νετα οἰγ{λεῖ οοπδτμΕείοΏθ αΏνλοσγεῖ, αμ46 ἴοπηρεταπίάἁε ἵαπίαπα ἀεῦθει αιιοζοχζἰλίεπαι ἴτίῦιετθ, υῖ οκ δὲ ἠοχιοχε5 ϱξ Ῥοεπας οοπθείτωαξ,. Τεπιρογαπῖῖα 68ί οπῖπι 4, αποἀ, οιεῖ Ῥεσ 59 ποφιιε Ἠοποχίδ πεφιθ {ρποιωίπῖαο ΟΟΣΠΡΟΡ δῖε, ἵαπιοπ ἀῑφ, λὰ Φυκο αοοθάἰτ, ἀἱρηϊιαίοπι αβεχε, εοχατα Ὑοχο, 4 αυἷδις αὔΌοεε, μαχρἰτι ἀπ «π18Α εδ. Ἠοποσες αμίετα 6ς ἰβποπηϊπίας π οἰγίίκιθ

Ῥεπο οοπδεῖξυἴα ΛοθΙΣΑἴΘ 6956 ἀθβπίτορ οροτῖοϊ, Ἠδιιὰ χαῖπαφ 46 Ῥους, ο 1οτπα 165 θµπΕ δρεοῖεδ (ρεοῖαπῖ επίπα Ώ0πΑ αἆ απῖπαπτο, αἆ οΟΓρΙΦ ει αἆ οΡε»): αποσαπα οχἀο πθ Γασδοεταχ, Ιορτι Ιαζοχί Γπρτίταϊδ ΟΆγ ο” ἀπ ες (Ο. τά). Αιπεπίεπδίαπα οοπίτα τεδριθ]σα, ο ιατα ργΙδ Π19 εεπιροτίραφ τατρῖταἀἷπῖδ νετεουπαἶα 6ς τεΙρίοδα ἐπ Ἱοροφ οὑφεγναπιῖα τεπρετανεχαπΕε, εχειαρ]απα οι οἰν]τατί Πἶτωῖα ΠΗοεπιία ἀερταναῖαο. Οίας ααἱάετα ΠοεπΙα, εΧ πηιδῖσφε οοσγπρείοτιο εχοσῖα, Ῥοδίφ ατα του]- Πταάο, ομῖνις ἀε]σοταίίοπετα Ῥοδτας χωμδίοίφαε αποπραθαπίας, Παπά τοῖς Ῥαττες οἳ δὲ νἰπάίοανετας, Ἰοπρῖας 6ετρεῃς Ἱαπίατα πναλυῖε, αἲ εεῖαπα φαρίεπιῖατα τα] ταᾶο εἲδί αχτορατοι ἱπαραάθηαεφιαο {οἴλπα 66 ἴΤΑ- ἀετει (6. 16.). τα ἀοπίφιιε Εἔκοίαπα εδε, Ὁἳ πο δοἶαπα πες ἀμοῖδιαφ πες «Ἱεριρις ορεάίτοι, νετατα οἴίατα Πάεπα, ἀαδαιχαπά πα 1ρ80Φ0ἱ9 4εος οοπῖσπαπενοί. Όμας Ἠαοίεπας ἀλδριϊδία δµΠΕ, Ίναο δρθοῖαπῖ, ας σοπίεπι(ἆαπα Ῥτοῦεπῖ Αἴηαο 1λαδαετπῖς, ἴαπαι ον τικ «ματι Ἠοτο παπα ἰπρσι]οχατα σα1πίθσω Πλεχίαίο, οοποοχάϊια ϱἳ δαρῖεπιία οοπῖποεσΙ. Ομέδιις εχροείς, Οµπῖαςδ, οἱ ἰχαάᾶία εταῖ Ῥτον]ποῖα οοἱοπος (τε- εθαφθς ἐπ αχνοιι α ἹΜαρποιίῦις ἀενθ]ίοίατα ἀεάιποςιάϊί Ἱερεκαιο 18 ἁαπάϊ, Αἰιεπίεπδετα ετ ἨΠερί]αχα οταῖ, αἱ οἰν]ταιί Πππλρίπιεια ἆἷ- οεπάο οἴἩπραπί, αἆ ουίπς ἕλπααατα οκοπιρ]ατῖο οἰπιλλταάίπετα αχ- Όεπι 4 96 ἐπφιααταπόαπα οοπφίταας.

---- ---------ωω-- -

1.

», Θ ΗΝ. 7 ατα , μὲν αὖν δὴ ταύτα" πολιτείας ὃ αρχην τίνα ποτε φῶμεν γεγονέναι» : μῶν οὐκ ἐν- Φένὸε τις ἂν αὐτὴν ῥᾷᾳατᾶ τε καὶ κάλλιστα κατέδοι;

Κ 4{Ε Τ. Πόδεν;

- ΗΝ. Ὅδεν καὶ τὴν τὼν πόλεων ἐπίδοσεν ἐπ᾽ αρετὴν μεταβαιναυσῶν" ἅμα καὶ κακίαν ἑκάστο- τε Ψεατέον.

ΚάΕΙ. {έγεις δὲ πάδεν;

49ΘΗΝ. Οἶμαι μέν απὸ χθόνου μήκους τε καὸὲ ἀπειρίας καὶ τῶν µεταβολῶν ἐν τῷ τοιαύτῳ.

Κ4άδβΙ. Πως λέγει»

46ΗΝ. Φέρε, αφ οὗ πόλεις τ εἰσὶ καὶ ἄνδρω- ποι πολιτευόμενοι » δοκεῖς ἄν ποτε κατανοῆσαι χρό- νου πλήθος ὁ οσον γέγονεν;

Κ 4 ΕΤ. Όυκουν ῥάδιόν γε’ : ουδαμῶς.

46Η Ν. Τὸ δέ γε ὡς ἄπειρόν τε καὶ ἀμήχα- νον ἂν εἴη. |

ΚΑ {ΕΙ. Πάνυ μὲν οὖν τοῦτό γε.

46ΗΝ. Μῶν γε οὖν ου μυρίαι μὲν ἐπὶ μυρίαις ἡμῖν γεγόνασε πόλεις ἐν τούτῳ. τῷ ὢ χρόνῳ » κατα τὸν αὐτον δὲ τοῦ πλήθους λόγον οὐκ ἐλάττους ἐφδαρμέ- ναε, πεπολιτευµέναι ὁ αὖ παᾶσας πολιτείας πολλάκις ἑκασταχοῦ, καὶ τοτὲ μὲν ἐξ ἐλαττόνων µείζους, το- τὲ ὃὲ ἐκ μειζόνων ἐλάττους, καὶ χεέρους ἐκ βελτιό- γῶν γεγόνασι καὶ βελτίους ἐκ χειρόνων;

1 µεταβαίνουσαν. 3 ῥᾷὸν γε.

Π41Ι4ΤΩΝΟΣ ΝΟΜΟΙ. Π],ι, ὃ

Κ4άΕΙ. ᾿ 4ναγκαϊον.

46ΗΝ. Ταύτης δ) περὶ λάβωμεν", εἰ δυναί- µεθα, τῆς µεταβολῆς τὴν αἰτίαν' τάχα γὰρ ἂν ἴσως Φείξειεν ἡμῖν τὴν πρώτην τῶν πολιτειῶν γένεσιν καὶ µεταβασιν.

Κ. ΕΙ. Εὖ 26γεις, καὲ προδυμεῖσθαι δεῖ σὲ μέν, ὃ διανοεῖ περὶ αὐτῶν, ἀποφαινόμενον, ἡμᾶς ὃὲ ξυνεπομένους.

46Η Ν. 4ρ οὖν ὑμῖν οἳ παλαιοὶ λόγοι αλή- Ψειαν ἔχειν τινᾶ δοκοῦσιν;

Κ1ΓΕΙ. Ποῖοι δή:

46ΗΝ. Το αλλά: ἀνδρώπω» φθορας γεγο- νγέναι χατακλυσμοῖς τε καὶ νόσοις καὶ ἄλλοις πολλοξς, ἐν οἷς βραχυ τε το) τῶν αἀνδρώπων λείπεσδαι γένος.

ΚάβΙ. Παάνυ μὲν οὖν πιθανον τὸ τοιοῦτον πῶν παντέ.

4ΘΗΝ. Φέρε ὃή, νοήσωµμεν μίαν τῶν πολ- λῶν ταύτην τὴν τῷ κατακλυσμῷ ποτὲ γενομένην.

Κ 4 ΕΙ. Τὸ ποῖόν τε περὶ αὐτῆς διανοηθέντες:

46ΘΗΝ. Ἡὸς οἳ τότε περιφυγόντες τὴν φδοραν σχεδὸν ὀρειοέ τινες ἂν εἰεν νομῆς" ἐν κορυφαῖς που, σμικρα ζώπυρα τοῦ τῶν ανθρώπων γένους διασεσω- σμκένα.

ΚάΕξΊΙ. ών

46Η Ν. Καὶ ὁὴ τοὺς τοιούτους γε ἀνάγκη που τῶν ἄλλων ἀπείρους εἶναι τεχνών καὶ τῶν ἐν τοῖς ἄστεσι προς ἀλλήλους μηχανῶν εἴς τε πλεονεξίας καὲ φιλονεικίας καὶ ὁπόσ ἄλλα κακονργήµατα προς αλ- λήλους ἐπινοοῦσεν”.

Κάδβ[. Εὐιὸς γοὺν. ,

ά ΦΗ Ν. Θώμεν δή, τας ἐν τοῖς πεοίοις πόλεις καὲ πρὸς Φαλάσση κατοιχούυσας ἄρδην ἐν τῷ τότε χρόνῳ διαφδείρεσδαιε.

ια περιἸάβωμεν. 3 δὲ. Ὁ ἆθοιτ. 4 νοµεῖ. ὃ ἐπινοοῖσε,

677

δδ 1). {4 44. ΝΟΣ

Κ 4 ΕΙ. Θώμεν.

46Θ ΗΝ. Ουκουν ὀργανᾶ τεπάντα ἀπόλλυσιθαε καὶ εἴ τι τέχνης ἦν ἐχόμενον σπουδαίας εὑρημένον, ᾖ πολιτικῆς ἢ καὶ σοφίας τινος ἑτέρας, πάντα ἐρ- ῥειν ταύτα ἐν τῷ τότε χρόνῳ φῄσοµεν;

ΚάΕΒΙ. Πως γὰρ ἄν, ὦ ἄριστε, εἴ γε ἔμενε τάδε οὕτω τὸν πάντα χρόνον, ὡς νῦν διακεκόσµη-- ται, καενὸν ανευρίσκετό ποτε καὶ ὁτιοῦν; [τοῦ ὅ τι μὲν γαρ" ] μυριᾶκις μύρια ἔτη διελάνθανεν ᾶρα τους τότε, χίλια ὃ ἀφ οὗ γέγονεν ἡ) δὶς τοσαῦτα έτη τα μὲν {αιδάλῳ καταφανη [ γέγονε], τα δὲ Ὀρφεῖ, τα οὲ Παλαμήδεει, τω δὲ περὶ µουσικὴν Μαρσύᾳ καὶ Ὀλυμπῳ, περὶ λύραν δὲ ᾿4μφίονε, τὸ ὃ' ἄλλα ἆλ-

΄ λοις πάμπολλα, ὡς ἔπος εἰπεῖν, χδὲς καὶ πρώην γε-- γονότα.

46 ΗΝ. ᾽ 4ρ’ οἶςθ, ὦ Κλεινία, τὸν φέλον ὅτι παρέλιπες τὸν ατεχνῶς χδὲς γενόμενον;

Κ.ά4ΡΒΙ. Μῶν φράζεις Επιμενίδην:

46 ΗΝ. Ναὶ τοῦτον" πολὺ γαρ ὑμῖν ὑπερεπή- Φησε τῷ µηχανήµατι τοὺς ἑύμπαντας, ὦ φίλε" ο λό- γῷ μὲν Ἡσίοδος ἐμαντεύετο πάλαι, τῷ ὃ ἔργῳ ἐκεῖ- γος απετέλεσεν, ὡς ὑμεῖς φατέ.

ἄ 4 ΕΙ. Φαμὲν γαρ οὖν.

2.

46 ΗΝ. Ουὐκοῦν οὕτω δη) λέγομεν 3 ἔγειν τότε, ὅτε ἐγένετο 1 φθορά, τα περὶ τοὺς ανθρώπους πρα- Ίματα, µυρίαν μέν τινα φοβεραν ἐρημίαν, γῆς ὃ' αφδόνου πλῆθος πάμπολυ, ζώων δὲ τῶν ἄλλων ἐθ-- ῥόντων, βουκόλι ἄττα καὶ εἴτέ που αἰγῶν περιλει- φὑὲν ἐτύγχανε γένος, σπάνια καὶ ταῦτα γέμουσεν 678 εὖαι ζῆν τότε κατ αρχάς;

ΚΛΠ. Τέμήν;

1 του; ὅ τι μὲν γὰρ µυριάκις κ, . ᾖ. 3 λέωκεν.

ΝΟΜΟΙ. 1, », 8ο

46 ΗΝ. Πόλεως δὲ καὶ πολιτείας πέρι καὲ νο- µοδεσίας, ὧν νῦν ὁ λόγος ἡμῖν παρέστηκεν, ἆρ, ὡς ἔπος εἰπεῖν, οἰόμεθα καὶ μνήμην εἶναι τὸ παρά- παν:

Κ 4ΕΠ. Οὐδαμώς.

46ΗΝ. Οὐκοῦν ἐξ ἐκείνων τῶν διακειµένων οὕτω τα νῦν γέγονεν ἡμῖν ξύμπαντα», πόλεις τὲ καὶ πολιτεῖαι καὶ τέχναι καὶ νόμοι, καὶ πολλὴ μὲν πο- γηρία, πολλ) δὲ καὶ αρετή;

Κ4Β ΙΤ. Ι]ώς λέχεις;

46ΗΝ. ᾿4ρ οἰμεθα", ὦ ΦΒαυμάσιε, τοὺς. τότε, ἀπείρους ὄντας πολλὼν μὲν καλῶν τῶν κατα τα ἄστη, πολλῶν δὲ καὶ τῶν ἐναντίων, τελέους προς αρετην ἢ καὶ προς. κακίαν γεγονέναι; ᾽

ΚάΕΙ. Καλῶς εἶπες, καὲ μανθάνομεν ο λέγεις»

46Η Ν. Οὐχουν προϊόντος μὲν τοῦ χρόνου, πληθύοντος ὃ ἡμῶν του γένους, εἰς πάντα τὰ νῦν καθεστηκότα προελήλυδεν ἄπαντα;

Κ 4{ΕΤ. Ὀρθότατα.

49θΘ ΗΝ. Οὐκ ἐξαίφνης γε» ὣς εἰκός, κατα σµι- κρὸν δέ, ἐν παμπόλλφ τενὶ χρόνφ.

ΚάΠΓΙ. Καὶ μάλα πρέπει τοῦθ᾽ οὕτως.

46 ΗΝ. Ἐκ γὰρ τῶν ὑψηλῶν εἰς τα πεδία κα- ζαβαένειν, οἴμαι, πᾶσε φόβος ἔναυλος ἐγεγόνει.

Κ 4 ΕΙ. Πῶς ὃ οὗ»

46Η Ν. ᾿4ρ οὐκ άσμενοι μὲν ἑαυτους έώρων δὲ ὀλιγότητα ἐν τοῖς περὶ ἐκεῖνον τον χρόνον, πο- ρεῖα”. ” δέ, ὡστ' ἐπ᾽ αλλήλους τότε πορευεσδαι κατα 7η» ῇ κατα Φαάλασσαν, ξὺν ταῖς τέχγναις, ὡς ἔπος εέπεῖν, πάντα σχεδὸν απολώλη”; 2: Συαμίσγειν οὖν ἄλ- λήλοις οὐκ ἤν, οἶμαε, σφόδρα νωτον σέδηρος γὰρ καὶ χαλκὸς : χαὶ πάντα τα μεταλλεῖα ξυγκεχυμένα ἠ- φάνιστο, ὥστε ἀπορία πᾶσα ἦν τοῦ ανακαδθαίρε-

1 οἰώμεθα. 3 πύρεα. ὃ ἀπολώλει, τί ἄπ 5οᾳποπῖτ,

99 ΠήαάατώωΝΟΣ

.

σδαι τα τοιαῦτα», δὀρυοτομίας τε εἶχον σπάνιν εε γάρ τέ που ται περιγεγονὸς ἦν ὄργανον ἐν ὄρεσε, ταῦτα μέντοι" ταχυὺ χατατριβέντα ἠφάνιστο, ἄλλα ὁ ουκ ἔμελλε Υενήσεσθαι , πρὶν παλιν τῶν µεταλ- λέων αφίκοιτο εἰς ἄνδρωπους τέχνη. .

Κ4άΕΙ. Πῶς γαρ ὁψ;

ι ΘΗ Ν. Γενεαὶς ὁ πόσαις ὑστερον οἰόμεθα τοῦδ’ οὕτω γεγονέναι»

ΚΕΙ. 4ῆλον ὁ ὅτι παμπόλλαιο τιαίν.

49ΘΗ ΜΝ. Ουκοῦν καὶ τέχναε, ὅσαιπερ σιδήρου δέονταε καὶ χαλκοῦ καὲ τῶν τοιούτων ἁπαντων, τον αὐτὸν χρόνον καὶ ἔτι πλείονα Ἰφανισμέναι ὁ ἂν εἶεν ἐν τῷ τότε;

κάΓΙΤ. Τέμήν:

4θΘΗΝ. Καὶ τοίνυν στασις ἅμα καὶ πόλεμος ἀπολώλη κατα τὸν τότε χρόνον πολλαχη.

ΚΕΙ. Πώς:

46ΗΝ. Πρώτον μὲν ἠγάπων καὶ ἐφιλοφρο- νοῦντο αλλήλους ου ἐρημίαν, ἔπειτα ου περιµαχη- τος ἦν αὐτοῖς ς τροφή" νομης γαρ οὐκ ἦν σπάνις, ἓὲ μή τισε κατ ἄρχας ἴδως, ἢ ᾗ 0 το πλεῖστον διέζων ἓν τῷ τότε «χρόνφ᾽ γάλακτος γαρ καὶ πρεὼν οὐδαμῶς ἐνδεεὶς ἦσαν, ἔτι δὲ Φηρεύοντες ου φαύλην ουὸ ολί-- γην τροφὴν.παρείχοντο" χοιὲ μην ἀμπεχόνης γε καὲ στρωµνης καὶ οἰκήσεων καὶ σχκευῶὼν ἐμπύρων τε καὶ ἀπύρων εὐπόρουν" αἱ πλαστικαὶ γὰρ καὶ ὅσαι πλε- κτικαὶ τῶν τεχνων οὐδὲν προρδέονται σιδήρου, ταῦ- τα δὲ πάντα τούτω τω τέχνα δεὸς ἔδωκε πορζζειν τοῖς ανδρώποις, ἵν, ὁπότε εις τὴν τοιαύτην. απο- ρίαν ἔλδοιεν, ἔχοι βλάστην καὶ ἐπέδοσιν το τῶν αν- Φρώπων γένος. πένητες μὲν ὃν δια τὸ τοιοῦτον σφό- ὃρα οὐκ ἦσαν, ουδ ὑπὸ πενίας ἀναγκαζόμενοι δια- φοροι ἑαυτοῖς ἐγέγνοντο, πλούσιοι ὃ οὐκ ἄν ποτ ἐγέ-

1 μὲν.

ΝΟΛΜΟΙ. ΠΠ, ο. ὖ. οι

νοντο ἄχρυσοί τε καὶ αναργυροι ὄντεο. ὃ τότε ἐν ἐκεένοις παρὴη», ᾗ ὃὁ) ἄν ποτε δινοικίᾳ μήτε πλοῦτος ξυνοεκῇ. μήτε πενία, σχεδον ἐ ἐν ταύτῃ δικαιότατα ἦθη γέγνοιτ' ἄν ᾿ οὖτε γαρ ύβρις οὖτ αδικία, ζηλοίτε αὖ χαὶ φθόνοι οὐκ ἐγγέγνονταε᾽ αγαδθοὶ μέν δὴ δια ταῦτα τε ἤσαν καὶ δια τὴν λεγομένην ευήθειαν᾽ ᾱ γὰρ ἠκουον καλα καὶ αἰαχρά, εὐήθεις ὄντες ἡγοῦν- το αληθέατατα λεγεσθαι καὶ ἐπείθοντο' Ψενδος γαρ Μπονοεῖν ουὐδεὶς 2) Ἠπίστατο δια σοφίαν, ὥσπερ τανύν, ἀλλὰ περὶ θεὼν τε καὶ ανδρώπων τα λεγόμενα ἄλη- δὴ νοµίζοντες ἐζων χατα ταῦτα. διόπερ ἦσαν τοι- οὗτοι παντάπασιν, οἵους αὐτοὺς ἡμεῖς ἄρτε διελη- λύδαμεν.

ΚΕΙ. ᾿Εμοὶ γοῦν ὃν) καὶ τῷδε οὕτω ταῦτα Συνδοκεῖ.

ὔ.

46 ΗΝ. Οὐκοῦν εἴπομεν", ὅτι γενεαὶ διαβιοῦ- σαε πολλαὶ τοῦτον τὸν τρόπαν τῶν πρὸ κατακλυ- σμοῦ γεγονότων καὶ τῶν νὺν ατεχνότεροι μὲν καὲ ἀμαθέστεροι πρὀς τε τας ἄλλας µέλλουσιν εἶναι τέ- χγας καὶ πρὸς τὰς πολεµικάς, ὅσαε τε πεζαὶ καὶ ὅσαε κατα Φάλασσαν γέγνονεαι τανῦν., καὶ ὅσα: ὃγ κατα πόλιν µόνο», αὐτοῦ δέκαε καὶ στάσεις λεγόμεναε, λό- γοις ἔργοις τε μεμηχανημέναι πασας μηχανας εἰς τὸ πακουργεϊν τε ἀλλήλους, χαὶ αδικεῖν, ευηθέστεροι δε καὶ ἀνδρειότεροι χαὶ ἅμα σωφρονέσεεροι καὶ ξύμ- παντα ὁικαιότεροι; τὸ δὲ τούτων αἴτιον δη διελη-- λύθαμεν.

Κ 4{ΤἘ]. ᾿Ορθῶς λέχεις.

46ΗΝ. 4ελέχδω δὴ ταῦτα ἡμῖν καὶ τα του- τοις ξυνεπόμενα ἔτι πάντα εἰρήσθω τουὸ ἕνεκα, ἵνα γοήσωμεν τοῖς τότε νοµων τίς ποτ ἦν χρεία καὶ τές 68ο ην γοµούέτης αυτοῖς.

1 εἴπωμεν.

93 ΠάαάατωΝΟΣ

Κ/4ΕΡΙ. Καὶ καλως 7ε εἴι ρηκας.

“ΘΗΝ. 4ρ᾽ οὖν ἐκεῖνοι μὲν οὔτ ᾿ ἐδέοντο νο- μοθετῶν, ούτε πω ἐφέλει κατα τούτους τοὺς χρό- νους γέγνεσδαι το τοιουτον᾿ οὐδὲ γαρ γράμματα ἔστι πω τοῖς ἐν τούτῳ τῷ μέρει τῆς περιόδου γεγο- νόσιν, αλλ ἔίεσι καὶ τοῖς λεγομένοις πατρίοις νό- µοις ἑπόμενοι ζῶσιν.

ΚάΕΒΙ. Εὐιὸς γοῦν.

4 ΘΗΝ. Πολιτείας δέ γε ἤδη καὶ τρόπος ἔστε τις οὗτος.

ΚΕΙ. Τίς

46Η Ν. 4οκοῦσέ µοι πάντες τὴν ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ πολιτείαν δυναστείαν καλεῖν, ἡ καὶ νυν ώς πολλαχοῦ καὶ ἐ ἐν ἝἛλλησι καὶ κατα βαρβάρους ἐστί λέγει ὁ) αυτήν που καὶ Ὅμηρος γεγονέναε περὶ τὴν τών Κυκλώπων οἴκησιν εὐτων'

Τοῖσεν ὃ' οὔτ' αγοραὶ βουληφόροι οὔτε θέµιστες,

᾽4λλ οἳ γ ὑψηλῶν ὀρέων ναίουσι κάρηνα

Ἐν σπέσσι γλαφυροῖσε' Ψεμιστευει δὲ ἕκαστος

Παίδων γὸ ἀλόχων, οὐδ αλλήλων ἀλέγουσι.

ΚκΚ/άΕΙ. ᾿Εοικέ γε ὁ ποιητ]ό ὑμῖν οὗτος γεγονέ- ναε Χαρίεις καὶ γαρ δἡ καὶ ἄλλα αυτοῦ διεληλύθα- μεν μαάλ αστεῖα, οὐ μην πολλα γε ου γὰρ σφόδρα χρωμεῦδα οἱ Κρῆτες τοῖς ξενικοῖς πουῄμασι.

Μ ΕΤ. ᾽ἡμεϊῖς ὃ αὖ χρωμεδα μὲν χαὲ ἔοικέ γε κρατεῖν τῶν τοιούτων ποιητών, ου μην τε” Πακω- νικον γε, αλλα τινα μᾶλλον βίον Ιωνικὸν διεξέρχε- ταε ἑκαστοτε. νυν μὴν εὖ τῷ σῷ λόγφ. ἐἔοιχε µαρτυ- ρεῖν, τὸ αρχαῖον αὐτῶν ἐπὶ τὴν αγριότητα ὁδια µυ- Φολογίας ἐπανενεγκών.

Κ4ΕΙ. Ναέ.

4θ Η Ν. Ξυμμαρτυρεῖ γάρ, καὶ λάβωμέν γέαυ-

τον µηνυτήν, ὅτι τοιαῦταε πολιτεῖαι γέγνονεαέ ποτε.

1 πατρικοῖς. 3 μέντοι. ὅ αὐτόν.

ΝΟΜΟ Ι. 1, ὅὖ. 90 Κ 4{ΕΙ. Καλώς.

46ΗΝ. Μῶν οὐκ ἐκ τούτων τῶν κατὰ μίαν οἴκησιν χαὶ κατα γένος διεσπαρµένων ὑπο απορίας της ἐν ταῖς φδοραῖς» ἐν οἷς" το πρερβύτατον άρχει δια το την αρχη» αυτοῖς ἐκ πατρὸς καὶ μητρος γε- γονέναε, οὓς ἑπόμενοε, χαδαπερ ὄρνιδες, αγέλην μίαν ποιήῄσουσε, πατρονομούµενοι καὶ βασιλείαν πα- σῶν δικαιοτατην βοσιλενόμανοε:

Κ4ΕΙ. Πάνυ μὲν οὖν.

49Η Ν. Μετα δὲ ταῦτα γε εἰς τὸ κοινὸν µεί- ζους ποιοῦντὲς πόλεις. πλείους ἐυνέρχονται : καὶ ἐπὲ γεωργίας τας ἐν ταῖς ὑπωρείαις ερέπονταιε πρώτας, περιβόλουο τε αἱμασιῶδεις τινας, τειχών ἐρύματα, τῶν Φηρίων ἕνεκα ποιοῦνται, µίαν οἰχίαν αὐ κοινἠν καὶ μεγάλην ἀποτελοῦντες.

ΚΕΙ. Τὸ γοῦν εἰκὸς ταῦΘ οὕτω γέγνεσῦαε.

49 ΗΝ. Τί δὲτόδε; ἄρα οὐκ εὐχός;

ΚΕΙ. Το ποἴονς

496 ΗΝ. Ίων οἰκήσεων τούτων μειζόνων αὖξα- γομένων ἐκ τῶν ἐλαττόνων καὶ πρώτων, ἑκάστην τῶν σμικρών παρεῖναε κατα ἔνος ἐχουσαν τὸν τε αρεβύτατον άρχοντα καὶ αυτης ἔφη, ἄττα ἴδια, δια το χωρὶς αλλήλων οἰκεῖν; ἕτερα αφ ἑτέρων ὄντων τῶν γεννητόρων τε καὶ δρεφάντω», ἁ ειθίσθησαν περὶ δεούς τε καὶ ἑαυτούς, κοσμιωτέρων μὲν κοσμιώ- τερα καὶ ἄνδρικῶν ἀνδρικώτερα᾽ καὶ κατα τρόπον οὕτως ἑκάστους τὼς αὐτῶν ἀναιρέσεις εἰς τους παϊῖ- δας αποτυπουμέγνους καὶ παίδων παΐδας, ὃ λέγομεν, ἥκειν ἔχοντας ἰδίονς νόμους εἰς τὴν μείζονα δυνοε- χίαν.

Κ4άΕΙ. Πῶς γαρ οὗ;

49ΗΝ. Καὶ μὴν τούς γε αὐτῶν νόμους αρέ-

08ι

080

οά ΠήπατωΝοΟΣ

σχειν ἑκάστοις ἀναγκαϊῖόν που, τοὺς δὲ τῶν ἄλλων ὑστέρους.

ΚΕΙ. Ούτως.

46ΗΝ. ᾿4ρχῇ ὃ) νομοθεσίας οἷον ἐμβάντες ἐλάδομεν, ὣς ἐοικεν.

Κ 4 ΕΙ. Πάνυ μὲν οὖν.

4,

4ΘΗΝ. Τὸ γοῦν µετα ταῦτα ἀναγκαϊῖον αἱρεῖ- σθαι τοὺς Συνελθόντας τούτους κοινούς τινας έαυ- τών, οἳ τα πάντων ἐδόντες νόμιμα , τα σφισιν αρέ- σκοντα αὐτῶν μάλιστα εἰς τὸ κοινον τοῖς ἦγεμοσε καὶ ἀγαγοῦσι τοὺς δήμους, οἷον βασιλεῦσε, φανερα δείδαντες ἑλέσδαι τε δόντες, αὐτοὶ μὲν γομοῦέται κληθήσονταυ τους δὲ ἄρχοντας καταστήσαντες, ἄρε- στοκρατίαν τινα ἐκ τῶν δυναστειὼν ποιῄσαντες ῆ καέ τινα βασιλείαν » ἓν ταύτῃ τῇ µεταβολῇ τῆς πο- λιτείας οἰκῄσουσιν.

Κα ΕΙ. ᾿Εφεξῆς γοῦν ἂν οὕτω τε καὶ ταύτῃ γί- γνοιτο-

49Η Ν. Τρίτον τοίνυν εἰ ἴπωμεν ἔτι πολιτείας σχὴμα γιγνόµενον, ἐν ᾧ ὃν πάντα εἴδῃ καὶ παθή- µατα πολιτειῶν καὶ ἅμα πόλεων ἑυμπέπτει γέγνε- σῦαιε.

ΚΕΙ. Το ποῖον δὴ τοῦτο;

46Η Ν. Ὅ μετα το ) δεύτερον καὶ Ὅμηρος ἐ ἔπε- σημήνατο, λέγων τὸ τρίτον οὕτω γεγονέναε,

Ἀτίσσδ ὁὲ 4αρδανέην (7άρ που φησιν), ἐπεὶ

οὕπω Ίλιος ἐρὴ Ἐν πεδίῳ πεπὀλιστο, πόλις µερόπων ανδρώ- πω»,

αλλ ἐθ᾽ ὑπωρείας ᾧ φκουν πολυπιδάκου "Ίδης. λέγει γὰρ ὃη ταῦτα τα έπη καὶ ἐκεῖνα, ἆ περὶ τῶν Κυκλώπων εἴρηκε, χατα Φεόν πως εἰρημένα. καὶ κα- τα φύσιν δεῖον γαρ οὖν δ) καὶ τὸ ποιητικὸν [ ἐν-

ΝΟΛΟΙ. 111, ἆ, ϱῦ

δεαστικὸν ] ὂν γένος υμνφδούν πολλών τῶν κατ᾽ αλήθειαν γιγνοµένων ξὺν τισὶ Χάρισι καὶ Μούσαις ἐφαάπτεται ἑκάστοτε.

Κ {ΓΕ 1Ι. Καὶ µαλα.

46ΘΗΝ. Εις δὲ το πρόσθεν προέΛλθωµεν ἔτε του νῦν ἐπελθόντος ἡμῖν μύθου] ταχα γαρ ἂν ση” μήνειέ τι τῇς ἡμετέρας περὶ" βουλήῄσεως. ουκοῦν χρή; |

ΚΕΙ. Πανυ μὲν οὔν.

49ΘΗΝ. Κατωκίσδη δή, φαμέν, ἐκ τῶν ὑψη- λῶν είς μέγα τε καὶ καλὸν πεδίον Ίλιον, ἐπὶ λόφον τινα οὐχ ὀὶψηλὸν καὲ ἐχοντα ποταµους πολλους ἀνω-- θεν ἐκ τῆς Ίδης ὀρμημένους.

Κ 41. φασὶ γοῦν.

46 « Ν. ᾿4ρ οὖν οὐκ ἓν πολλοῖς τισὶ χρόνοις τοῖς μετα τὸν κατακλυσμὸν τοῦτο οἰόμεθα γεγονέ- γαι

Κ.4δβΙ. Πώς ὃ ουκ ἐν πολλοῖς;

406ΘΗΝ. 4εινὴ γοῦν ἐθικεν αυτοὶῖς 1ήδη τότε παρεῖναι τῆς νὺν λεγομεένηε φδοράς, οφ) οὕτως υπο ποταμοὺς πολλους καὶ ἐκ τῶν ὑψηλῶν ῥέοντας πὀ- λιν ὑπέθεσαν, πιστεύσαντες οὐ σφόδρα ὑψηλοῖς τισὲ λόφοις.

Κ 4 ΕΙ. {ηλον οὖν, ὡς παντάπασέ τινα” µα- κρὸν ἀπεϊχον χρόνον τοῦ τοιούτου πάθους.

46Η Ν. Καὶ ἄλλαιγε, οἶμαε, πόλεις τότε κα- τῴκουν ἤδη πολλαί ; πληθυόντων τῶν ἀνθρώπων.

ΚάΕΒΙ. 1ί μήν»

. ΘΗ ΔΝ. 4ὐγέπου καὶ ἐ ἐπεστρατενσαντο αὐτῇ, καὶ κατα δάλασσαν δὲ ἴσως, αφόβως ἠδη πάντων χρωμµένων τῇ Φαλάσση.

ΑΚ 4 ΕΙ. Φαίνεται.'

4ο Η Ν. 4{έκα ὁ' ἔτη που µείναντες «4χαιοὲ την Τροίαν ἀνάστατον ἐποίησαν.

1 πέρι. 3 παντάπασέ τί,

055

06 ΠΠ 44 ΤΝΟΣ

ΚΙ. Καὶ µάαλα.

46 ΗΝ. Ουὐκοῦν ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ, ὄντε ὃε- κχέτει, ὃν τὸ Ίλιον ἐπολιορκεῖτο, τα τῶν πολιορ- κούντων ἑκάστων οἴκοι κακαὶ πολλα ἐυνέβαινε γιγνό- μένα περὶ τας στᾶσεις τῶν νέων, οἱ καὶ αφικοµένους τους στρατιώτας εἰς τὰς αὐτῶν πόλεις τε καὶ οικίας οὐ καλῶς ουὸ ἐν δίκῃ ὑπεδέξαντο, αλλ ὥςτε Ψανα-- τους τε καὲ σφαγας καὲ φυγας γεγέσθαε παμπὀλλας; οἳ πάλιν ἐκπεσόντες κατήλθον, µεταβαλόντες ὄνο- µα, 4ωριεῖ ςανςτ -Αχαιὼν κληθέντες ὁια τὸ τὸν ἕυλ- λέξαντα εἶναι τους τότε φυγάδας 4ωριέα" καὶ δὴ ταῦτά γε ᾖδη πάν ὑμεῖς, ὦ «{ακεδαιμόνιοει, ταν-- τεῦθεν μυδολογεῖτε καὶ διαπεραένετε.

ΜΕΙΠ, Τέ μήν;

ὃ.

49Η Ν. "Ο6εν δὴ κατ ἀρχὰς ἐξετραπόμεδα περὶ νόμων διαλεγόµενου, περιπεσόντες µουσικῇ] τε καὶ ταῖς μεύαις, νυν ἐπὶ τα αυτα παλιν αφίγμεδα ὥςπερ κατα Φεόν, καὶ ὁ λὀγος ἡμῖν οἴον λαβὴ]ν ἄπο- ὁίδωσιν ἤκεει γὰρ ἐπὶ τὴν εἰς {ακεδαίμονα κατοί- χισιν" αυὐτήν, ν ὑμεῖς ορθῶς ἔφατε κατῳκίσθαι” καὶ Κρήτην ὡς αὐελφοῖς νόµοις. νῦν οὖν τοσύνδε πλεονεκτουμεν τῇ πλάνη τοῦ λόγου, δι πολιτειῶν τινὼν καὶ κατοικισμῶν διεδελθόντες, ἐδεασάμεδα πρώτην τε καὶ δευτέραν καὶ στην πόλιν, αλλήλων, ως οἰόμεδα, ταῖς κατοικίσεσεν 3 ἐχομένας» ἐν χρό- γου τινος μήκεσεν απλέτοις, νὺν ὁὲ ὃν τετάρτη τις 2] μῖν αὕτη πόλις, εἰ δὲ βούλεσδε, ἔθνος ἠκει κατοι- κιζὀμενόν τέποτε καὶ νυν κατῳκισµέγον " ἐξ ὧν α- παντων εἴτι ἕυνεῖναε ὀυνάμεδα, τέτε χαλῶς ΄ μὴ) κατῳκίσθη, καὶ ποῖοι νόμοι σώζουσιν αὐτῶν τα σω- ζόμενα καὶ ποῖοι φείρουσι τὸ φὑειρόμενα, καὶ αντὲ

1 κατοίκησιν. 3 κατοικεισθαι. Ὁ κατοικήοεοι».

ΝΟΝΜΟΙ 1, ὅ. 97

ποίων ποῖα μετατεθέντα εὐδαέμονα πὀλεν ἄπεργά- ζοεντ ἂν, ὢ Μέγιλλέ τε καὶ Κλεινία, ταῦτα ον) πᾶ- λιν οἷον ἐξ αρχης ἡμῖν λεκτέον, εἰ μή τε τοῖς εἰρη- µένοις ἐγκαλούμεν λόγοις.

ΜΕ. Ρυὲ }οῦν» ὠ δέγε, τὶς 1]μῖν ὑπόσχοιτο δεός, ὡς, ἐων ἐπιχειρήσωμεν το ) δεύτερον τῆ της νο- μοδθεσίας σχέψει » τῶν νῦν εἰρημένων λόγων ου χεί- ρου» ουὸ ἐλάττους ἀχονσόμεδα, μακρὰν ἂν ἐλθοι- μι ἔγωγε » καί µοι βραχυ" ἂν δόξειεν ) ς) νυν παροῦ- σα μέρα γέγνεσδαε" χαίτοι σχεδὀν γέ ἐστιν κ ἐκ ὣε- ρινῶν εἰς τα χειμερινα τοῦ Φεοῦ ο τον

ά4θΘΗΝ. Χρὴ δὴ) ταύτα, ὡς ΕΟιΧΣ, σκοπεϊν.

ΜΕ Τ. Παάνυ μὲν οὖν.

4 ΘΗ Ν. Γενώμεῦα οἡ ταῖς ὁιανοίαις ἐν τφ τότε χρόνφ, ὅτε “4ακεδαίμων μὲν καὶ ἄργος καὶ Μεσήνη” καὶ τα µετα τούτων ὑποχείρια τοῖς προγό- νοις ὑμῶν . ὢ Μέγιλλε, ἑκανῶς ἐγεγόνεε᾽ το δὲ .. µετα τοῦτο ἔθοξεν αὐτοῖς, ὥς γὲ λέγεται τὸ τοῦ μυ- Φου, τριχη τὸ στράτευμα διανείµαντας, τρεῖς πὀ- λεις κατοικίζειν, ἀργος, ἸΜεσήνην, «{ακεδαέίμονα.

Μ ΕΤ. Παάνυ μὲν οὖν.

4ΘΗΝ. Καὶ βασιλευς μὲν ᾿ 4ργονο Ίήμενος ἐγέγνετο, «Μεσήνης ὁὲ Κρεοφόντης, «4ακεδαέίμονος δὲ Προκλῆς” καὶ Βυρυσδένης.

ΜΕ ΙΓ." Πώς γαρ οὗ;

46ΗΝ. Πάντες ὃν} τούτοις ὦμοσαν ος τότε βοηθήσειν, ἐάν τις τὴν βασιλείαν αὐτῶν διαφθεέρῃ.

ΜΕΓ.Σ Τέμήν:

4ΘΗΝ. «Βασιλεία δὲ καταλύεταε, ῶ ) πρὸς 4ιός, ῇ χαί τες αρχη πώποτὲ κατελύθη μῶν υπο τινῶν ἆλ- λων ἢ) σφών αυτῶν; ἡ νῦν δὴ) μὲν ὀλίγον ἔμπροσθεν

1 βραχεῖ ἄν. 3 Μεσσήνη, Ἡὲ ἵπ Φεφιοπῖ. 5 Πατροκλῆς 4 Κ.άαΕΙ. δΚ.ΕΙ. σα

68ά

08 Π 4 4ΤΝΟΣ

, , τν τν ’ ϱ ” ν 9 αούτοις περιτυχοντες τοῖς λὀγοις ούτω ταυτ ετίθε-

µεν, νῦν ὃ ἐπιλελήσμεθδα;

Μ ΕΤ. Καὶ πῶς;

4Θ ΗΝ. Οὐκοῦν νῦν ὃ μᾶλλον βεβαιωσόµε- θα τὸ τοιοῦτον περιτυχόντες γαρ ἔργοιθ γενομέ- νοις», ας ἐθικεν, ἐπὶ τὸν αὐτὸν λόγον ἐληλύδαμεν, ὥστε οὐ περὶ χενόν τι ζητήσομεν τὸν αὐτον λόγον, ἄλλα περὶ γεγονός τε καὶ ἔχον ἀλήψειαν. γέγονε ὁε" τάδε" ςβασιλεῖαι τρεῖο βασιλενομέναις πόλεσε τρετ-

ταῖς ὦμοσαν αλλήλαις ἑκάτεραι, κατα νόμου», οὓς ἔθεντο τοῦ τε ἄρχειν καὶ ἀρχεσθαι κοινούθ» οἳ μέν, μη) βιαιοτέραν την ἀρχή» ποιήσεσδαι προϊόντος τοῦ Χρόνου καὶ γένους, οἳ δέ, ταῦτα ἐαπεδοῦντων τῶν αρχόντων, μήτε αὐτοὶ τας βασιλεία ποτὲ καταλύ- σὲιν, μήτ᾽ ἐπιτρέψει» ἐπιχειροῦσιν ἑτέροις, βοηδή- σειν δὲ βασιλῆς” τε βασιλεὺσεν αδικουμένοις καὶ ὁή- μοιθ, καὶ ὀῆμοι δήµοις καὶ βασιλεῦσιν αδικουμένοις. ἆρ οὐχ οὕτως;

ΜΕ ΙΓ. Οὕτω μὲν οὔν.

46 ΗΝ. Ουκοῦν τό γε µέγιστον ταῖς καταστα- σεσι τῶν πολιτειῶν ὑπῆρχε ταὶς ἐν ταῖς τρισὶ πόλεσε νομοδετουμέναις, εἴτε οἳ βασιλῆς ἐνομούέτουν εἴς ἀλλοε τινές;

Μ ΕΙ, Ποῖον;

46ΗΝ. Το βοηδουὺς εὖαε τὰς δύο ἐπὶ τὴν µίαν ἄεὶ πὀλιν τὴν τοῖς τεθεῖσε νόµοις ἀπειθοῦσαν.

ΜΕ ΙΓ. 4{ᾖλον.

46ΗΝ. Καὶ μὴν τοῦτὸ γε οἳ πολλοὶ προςτάτ- τουσι τοῖς νοµούδέταις, ὅπως τοιούτους Φήσουσι τοὺς γόµους, ους ἑκόντες οἱ δῆμοι καὲ τα πλήδη δέξον- ται, καθάπερ ἂν εἴτις υμνασταϊς ὴ ἑατροῖς προς” τάττοε, μεὺ Ἰδονῆς Φεραπεύειν τε καὶ ἰᾶσθαι τὰ Φεραπευόμενα σώματα.

1 δή, 34 βασιλεῖς, αξ 6οπηροχ.

ΝΟΜΟ Ι ΤΠ, 5. 6. 90

Λ{ΓΕ Τ. Πανταπασι μὲν οὖν.

4θΗΝ. Τὸ δέ γ᾿ ἐστὶν αγαπητον πολλακις, εε καί τες κατα Αύπης μὴ μεγάλης δυναιτο εύεκτικα τὰ καὶ ὑγιᾶ" «γε ως

ΜΕΓ, Τί

46ΙΠΜΝ. Καὶ τ δε γε ἔτι τοῖς τότε Ὅπηρχεν ου σµικρο» εἰς ῥᾳστωνην τῆς δέσεως τῶν νόμων.

ΜΕ. Το ποῖον:

6. ΑθΘΗΝ., Ου ]ν τοῖς νομοθέταις } μεγίστη

τών μµέμψεων, ἰσότητα αὐτοῖς τινΏ κατασκευαζουσε τῆς οὐσίας, Ὥπερ ἐν ἄλλαις νομοδετουμέγναις πόολεδε πολλαϊς 7ίΎνετας, ἑάν τις ζητῇ γη τε κτῆσιν κινεῖν καὶ 1βεῶν διάλυσιν, ὁρῶν ὡς οὐκ ἂν δύναετο ἄνευ τούτων γενέσθαι ποτὲ τὸ ἴσον ἱκανῶς ὥς ἐπιχειροῦν- τι δή) "ομούέτῃ κιγεῖν τῶν τοιούτων τι πᾶς απαντῷ λέγων, 0) κιγνεῖν τα ακίνητα, καὺ ἐπαράται γης τε ἄἀναδασμους εἰσηγουμενον καὶ ᾿χρεῶν αποκοπάς, ὥστ᾽ εἰς απορίαν καδίστασθαι πάντα ἄνδρα. τοῖς δὲ δή Ζωριεῦσι καὶ τουθ’ οὕτως ὑπῆρχε καλώς καὶ ανεμε- σήτως", γῆν τε ἀναμφιςβητήτως διανέµεσθαε, καὶ 1ρέα μεγάλα καὶ παλαιὰ οὐκ ἦν.

ΜΕ ΠΓ. 4ληθῆ.

46 ΗΝ. Πήῇ δέποτε οὖν, ὦ ἄριστοι, κακώς οὐ- τως αὐτοῖς ἐχώρησεν ἡ κατοέκισές τε καὶ νοµοθεσία»

ΜΕ ΙΤ. 11ως δή καὶ τέ μεμφόμενος αὐτῶν λέγδες; 5:

46ΗΝ. Ὅτιε τριών γενομένων τῶν οὔρῄσεων, τὰ δύο αὐτῶν µέρη ταχὺ τήν τε πολιτείαν καὶ τους »όμουθ διέφδειρε, τὸ δὲ ἓν µόνον ἔμειγε το τῆς ὑμε- τέρας πόλεως.

ΜΕ ΙΙ, Ον πανυ ῥᾳδιον ἐρωτᾷς.

σα

1 ὑγιῆ.

608

10ο Πα 4αἩΤωώΝΟοςΣ

496ΗΝ. ᾽4λλα μὴν δεῖ γε ἡμᾶς τοῦτο ἐν τῷ νὺν σκοποῦντας καὶ ἐξεταάζοντας περὶ νόμων, παί- ζοντας παιδιὰν πρεεβυτικήν καὶ" σώφρονα, διελδεῖν την ὁδὸν ἄλύπως, ὡς ἔφαμεν, ἠνίκα ἠρχόμεθα πο- ρεύεσθαι.

ΜΕ Γ. Τί μήν; καὶ ποιητἔον γε. ὡς λέγειο.

46Η Ν. Ίένα οὖν ἄν σκέψιν καλλίω ποιησαί- μεῦα περὶ νόμων, ᾗ τούτων, οἳ ταύτας ὁιακεκοσµή- κασιν; ἡ πόλεων ... Ά τένων ευδοκιμωτέρων τε καὶ µειζόνων κατοικίσεων σκοποέμεῦ' ἀν;

ΜΕ Γ. Ου ῥάδιον ἄντὶ τούτων ἑτέρας λέγει».

46 ΗΝ. Ουκοῦν ὃτι μὲν διενοοῦντό γὲ οἱ τότε τὴν κατασκευήν ταύτην οὐ 1Πελοποννήσφ μόνον έσε-

σθαι βοηδὸν ἱκανήν, σχεδον ὀηλον, αλλα καὶ τοῖς

"Ἓλλησι πᾶσιν, εἴ τις τῶν βαρβάρων αντους αδι- κούῃ , καθάπερ οἱ περὶ τὸ Τλιον οἰκοῦντὲς τότε, πι- στεύοντες τῇ τῶν Ασσυρίων ὀυναμει τῇ περὶ Λὲνον γενομένῃ» Ῥρασυνόμενοι τον πόλεμον ὔγειραν τον (ἐπὶ Τροίαν᾿ ἦν γὰρ ἔτι τὸ τῆς ἀρχῆς ἐκείνης σχῆμα τὸ σωζόµενον οὐ σμικρόν᾿ καθάπερ νύν τὸν μέγαν βασιλέα φοβούμεδα ἡμεῖς, καὶ τότε ἐκείνην. τὴν δν” σταθεῖσαν ξύνταξιν ἐδέδισαν οἱ τότε" μέγα γὰρ ἐγ- κλημα προς αὐτοὺν ο τῆς Τροίας ἅλωσις τὸ 0 δεύτερον ἐγεγόνδε" τῆς αρχη γὰρ της ἐκείνων ἡν µόριον. προς ὃν ταύτα πάντα 1) τοῦ στρατοπέδου τοῦ τότε διανεμηδεῖσα εἰς τρεῖς πόλεις κατασκευή µία ὑπὸ βασιλέων αδελφών, παίδων Ἠρακλέους, καλῶς. ἐδό-- χει ανευρημένη. καὶ πατακεκοσμηµένη κας ' διαφερόν- τως τῆς ἐπὶ τὴν Ίροίαν αφικοµένης πρῶτον μὲν γαρ τοὺς Ἠρακλείδας τῶν Πελοπιδῶν ἀμείνους Ἰ- γοῦντο αρχόντων ἄρχοντας ἐχειν Ἅ ἔπειτ αὖά το στρατόπεδον τοῦτο τοῦ ἐπὶ Ί' Ῥοίαν ἀφικομένου δια- φέρειν πρὸς αρετήν ' νενικηκέναι γαρ τούτους, ἠς-

1 ἀθεδ. 34 πρ. 3 κατοικήσεων. ἆ αὐτὸ.

ΝΟΜΟ Ι. 111, 6. . 101

τησθαε" ὃ ὑπο τούτων ἐκεένους, -χαιοὺς ὅ ὄντας ὗπο ){ωριέων. ἆρ οὐχ οὕτως οἰόμεδα καὶ τῇ διανοίᾳ ταύτη κατασκευάζεσδαι τοὺς τότε;

Μ Ἐ ΤΙ. Πάνυ μὲν οὖν.

46Η Ν. Οὐκοῦν καὲτο ) βεβαίως οἰσόθαι ταῦθ ἔδειν εύχκος αὐτοὺς καὶ χρόνον τα ἂν πολὺν µένειν, ὅτε κεκοινωνηκότας μὲν πολλῶν πόνων καὲ κινδύνων ἀλλήλοις, ὑπο γένους δὲ ἑνος τῶν βασιλέων αδελ-- φῶν ὄντων διακεκοσμημένους πρὸς τούτοις ὃ ἔτι καὸ πολλοῖς µάντεσι κεχρηµένους εἶναι τοῖς τε ἆλ- λοις καὶ τῷ «{ελφικῷ πόλλωνιε.

Ἡ ΕΤ, Πως ὃ ουκ εὐός:

46ΗΝ. Ταῦτα δὴ τα μεγάλα οὕτω προςδοκώ- µενα Οιέπτατο, ος έοικε, τότε ταχύ : πλην, ὤπερ εἴπομεν νὺν δή. σμικροῦ μέρους τοῦ περὶ τὸν ὑμέτε- ρον τόπον" καὶ τοῦτο ο] πρὸς τα δύο µέρη πολεμουν οὐ πώποτε πέπαυταε µέχρι τανυν ”" ἐπεὶ ενομένη 7ε1) τότε διάνοια καὶ ἐυμφωνήσασα εἰς ἓν ἀνυπύστα- το» ἂν τινα δύναμιν ἐ έσχε κατα πὀλεμον.

ΜΕ Γ. Πῶς γαρ οὐ; 7:

46Η Ν. Πώς οὖν καὶ τη διώλετος ἄρ οὐκ ἄξιον ἐπισκοπεῖν, τηλικοῦτον καὲ τοιοῦτον ξύστημα ῆτις ποτε τύχη διέφδειρε;

ΜΕ Γ. Σχολῇ γαρ οὖν δή τις ἂν ἄλλο σκοπῶν ᾖ ρόμους ἢ πολιτείας ἄλλας ὣεάσαιτο σωζούσας καλα καὶ μεγάλα πράγματα ἢ καὶ τοὐναντίον διαφθειρού- σας τὸ παραπαν, εἰ ἀμελήσειε τούτων.

46Η Ν. Ίοῦτο μὲν ἆρα, ὡς ἐοικεν, εὐτυχῶς πως ἐμβεβήκαμέν) γε εἰς τινα σκέψιν ἱκανήν.

ΛΜΕΓ. Πάνυ μὲν οὖν.

46ΗΝ. ᾿4ρ οὖν, ὦ Ναυμάσιε, λελήθαμεν

1 ἠττᾶσθαι, τοῦ νῦν. 5. ἐμβεβλήκαμεν.

686

687

103 Πα τοΝΟΣ

ἄνθρωποι πάντες καὶ τανῦν ὃν ἡμεῖς οἰόμένοι μὲν ἑκαστοτέ τι χαλὸν ὁρᾳν πρᾶγμα γενόµενον χαὲ θαυ- µαστα ἂν ἐργασάμενον, εἴτις ἄρα ἠπιστήδη καλῶς αὐτῷ χρήσασδαε κατα τινα τρόπον, τὸ δὲ νῦν γε ἡμεῖς τάχ᾽ ἂν ἴσως περὶ τοῦτο αὐτὸ οὐτ ὀρδῶς δια- νοοέμεδα οὔτε κατα φύσιν, καὶ δή καὶ περὶ τὰ ἄλλα πάντες πάντα, περὶ ὧν ἂν οὕτω Φιανοηθώσε»

Μ ΕΤ. 4έγεις δὲ δὲ) τέ; καὶ περὶ τίνος σοι φῶ- µεν μµάλιστ εἰρῆσθαε τοῦτον τὸν λόγον;

49ΗΝ. μὲ γαδέ, καὶ αὐτὸς ἐμαυτοῦ νὺν δὴ κατεγέλασα ἀποβλέψας γὰρ πρὸς τοῦτον τὸν στόλον, οὗ πέρι διαλεγόµεδα, ἐδοξέ μοι πάγκαλός τε εὖναε καὲ Θαυμαστὸν ατῆμα παραπεσεῖν τοῖς Ἕλλησι», ὃ- περ εἶπον, εἴτις ἄρα αυτῷ τότε καλῶς ἐχρήσατο.

ΜΕ αν Οὐκοῦν εὔ καὶ ἐχόντως νοῦν σύ τε παν- τα εἶπες καὲ ἐπῃνέσαμεν ἡμεῖς»

ά4θΘθΙΠΝ. Ίσως" ἐννοῶ γε μήν, ὡς πᾶς, ὃς ἂν ἴδη τι µέγα καὲ δύναμιν ἔχον πολλὴν καὶ ῥώμην», εὐθὺς ἔπαθε τοῦτο, ὧς εἴπερ ἐπίσταιτο ὁ χεκτηµένος αὐτῷ ᾿χρῆσδαι τοιούτῳ τε ὄντι καὶ τηλικούτῳ, φαυ- μµάᾶστ ἂν καὶ πολλα κατεργασάµενος εὐδαιμονοίη»

ΜΕ Γ. Οὐκοῦν ὀρθον καὶ τοῦτο; ἢ πῶς λέγεις;

496ΗΝ. 2κοπει δή, ποὶ βλέπων ὁ τον ἔπαι- νον. τοῦτον περὶ ἑκάστου τιδέµενος ὀρθωῶς λέγει ᾽ πρώτον δὲ περὶ αὐτοῦ τοῦ νὺν λεγομένου, πῶς, εὲ κατα τρόπον ἠπιστήθησαν τάδαι το ) σερατόπεδον : ο τότε διακοσμοῦντες, του χκαιροῦ πως ἂν ἔτυχον' ἄρ' ουκ εε ἐυνέστησάν τε ασφαλώς αυτο διέσωζον τε εἰ τὸν αεὶ ᾿ἀβόνον, ὥςτε αὐτους τε ' ἐλευθέρουθ εἶναε καὶ ἄλλων ἄρχοντας, ὧν ἂν βουληδεἴεν, καὶ ὅλως ἐν αἀνδρώποις πάσεκαὶ Ἕλλησι και ἑ βαρβάροις πράτ- τειν, ὅ τι ἐπιδυμοζεν αυτοέ τὰ χαὲ οἳ ἔκγονοι; μῶν οὐ τούτων 2αριν ἐπιδυμοῖεν ἄν;

1 γὲ.

Ν ο Μ ο Τ. 111, 7. 105

ΜΕ Γ. Πάνυ μὲν οὖν.

4ο ΗΝ. 4ρ οὖν καὲ ὃς ἆ ἀὰν δν πλούτον μέγαν ι] τεμας διαφερούσας γένους ἢ ῆ καὶ ὀτιοῦν τῶν τοιού- των εἴπῃ ταυτα ταυτα, πρὸς τοῦτο ' βλέπων εἶπεν, ως δια τούτο αυτῷ γενησόµενα, ὧν ἂν ἐπιδυμὴ, πάντα ἤ το πλεῖστα καὲ ὅσα αξιώτατα λόγου:

Μ Ε Γ. Ἔοικχε 7ου».

496ΗΝ. φέρε δή, πάντων ἀνθρώπων ἑ ἐστι κοι- νον ἐπιθύμημα ἕντε, τὸ νῦν ὑπὸ τοῦ λόγου δηλού- µενον, ὡς αὐτὸς φησιν ὁ λόγος.

ΜΕ Γ. Το ποῖον; 1

4 6Η Ν. Το κατα τὴν τῆς αὑτου ψυχης ἐπίτα- ξιυ τα γιγνόµενα γέγνεσδαε, μάλιστα μὲν ἅ ἅπαντα, εὲ δὲ µή, τα γε ἄνδρωπυνα.

ΜΕ Γ. Τέμήν;

496ΗΝ. Ουκοῦν ἐπείπερ βουλόμεδα πάντες τὸ τοιοῦτον αεὶ παϊδές τε ὄντες καὲ ἄνδρες καὶ πρες- βύταε, τοῦτ αὐτὸ καὶ εὐχόμεθα ἀναγκαίως δια τέ- λους;

ΜΕΓ. Πῶς ὃ οὗ:

4 Η Ν. Καὶ μῆν τοῖς γε φέλοις που ξυνευχοί- μεθ ἂν ταῦτα, ἅπερ' ἐκεῖνοι αὐτοῖς.

ΜΕΓ. Τέµην:

496 ΗΝ. Φίλος μὲν υἱὸς πατρί, παῖς ὦν ἀνδρί

ΜΕΓ. Πῶς ὃ οὔ,

4Θ6ΗΝ. Καὶ μὴν ὧν Υ ὃ παῖς εὔχεται ἑαυτῷ }έγεσύαε, πολλα ὁ πατὴρ ἀπεύξαιτ᾽ ἂν τοῖς Φεοῖς

μηδαμῶς κατα τας τοῦ υἱέως εὐχὰς 7έγνεσδαι.

Μ ΕΤ. Ὅταν ἀνόητος ὢν καὶ ἔτι νέος εὐχηται, λέγεις;

46Η Ν. Καὶ ὅταν γε ὁ πατήρ ὧν γέρων ἡ / καὶ σφόδρα νεανίας, μηδἐν τῶν καλῶν καὲ τῶν δικαίων γιγνώσκων, εὐχηται μάλα προὐθύμως Β ἐν παδήµα- σιν ἀδελφοῖς ὢν τοῖς γενοµένοιο Θησεϊ πρὸς τὸν ὃνο-

νι ΠπάΤΟΩΝΟΣ

τυχώς τελευτήσαντα ο Μη ὁ δὲ παὶς γιγνώ- σκῃ, τότε, δοκεῖς., παῖς πατρὶ ἔννευδεται»

18 1. Μανδάνω ὃ ὃ λέγεες ' λέγειν γάρ µοι ὃο- χεῖς, ὡς οὐ τοῦτο εὐκταῖον οὐδὲ ἐπεικτέον, ἔπεσθαε πάντα τῇ. ἑαυτοῦ βονλήσεε, την βούλησεν δὲ μᾶλλον τῇ ἑαυτου φρονήσει᾽ τοῦτα δὲ καὶ πὀλιν καὶ ἓ ἕνα ᾖ]- μῶν ἕκαστον καὶ εὐχεσθαι δεῖν καὶ σπεύδει», ὅπως νοῦν ἕξεε.

8. 688 496ΗΝ. Μαέ, καὶ καὶ πολιτικόν γε ἄνδρα

καὶ) νομοῦέτην ὠς . αεὶ δεῖ πρὸς τοῦτο βλέποντα τι- Φέναι τὰς ταξεις τῶν νόμων, αυτός τε ἐμνήσθην χαὶ ὑμᾶς ἐ ἐπαναμιμνήσκω κατ αρχάς, εὐμεμνήμεδα, τὰ λεχθέντα, ὅτε τὸ μὲν σφῷν ἦν παρακέλευσµα, ὡς χρεων εἴη τον αγαδὸν Ῥομοθέτην πάντα πολέμου χάριν τα νόμιμα τιθέναε, το δὲ ἐμον ἔλεγον, οτι τοῦτο μὲν πρὸς μίαν αρετήν, οὐσῶὼν τεττάρων » κθ- λεύοι τίθεσδαι τοὺς νόμους, δέοι δὲ δὴ προς πάσαν μὲν βλέπει», μάλιστα δὲ καὶ πρὸς πρώτην, τὴν τῆς ξυμπάσης 1ἠγεμόνα αρετῆς' φρόνησις ὁ εἴῃ τοῦτο καὶ νους καὶ δόξα, µετ ἔρωτός τε καὶ ἐπιθυμίας τούτοις ἑπομένης. ηκει ὁγ2 πάλιν ὁ λόγος εἰς ταυτόν» καὶ ὁ λέγων ἐγω νῦν λέγω πάλιν, ἅπερ τότε, εἶ μὲν βούλεσδε, ὡς παίζων, εἰ ὃ 2, ὦς σπουδάζων᾿ ὅτε ὃή φημι εὐχῇ χρήσδαι σφαλερὸν εἶναι νοῦν μὴ κεκτη- µένο», ἄλλα ταναντία ταῖς βουλήσεσέν οἱ γέγνεσθαι, σπουδαζοντα ὁ εἴ µε τιθέναι βούλεσθε, τέθετε' πα- γυ γὰρ οὖν προςδοκώ, νῦν ὑμᾶς εὑρήσειν τῷ λόγφ ἐπομένους, ὂν ὀλέγον ἔμπροσδεν προὐθέµεθα, τῆς τῶν βασιλειὼν τε φδορᾶς καὶ ὅλου τοῦ διανοήµα- τος ού δειλίαν οὔσαν τὴν αὐίαν, ουδ ὅτι τα περὶ τὸν πόλεµον οὐκ ἠπίσταντο ἄρχοντές το καὶ οὓς προς-

3 αὗεετ. ᾖ3ἃ δὲ ὅὃ εἴθ. ϐ βασιλέων.

ΝΟΜΟ Ι. 11, ὃ. ο. τοῦ

Ίκεν ἄρχεσθαι, τῃ ᾿λοιπῇ δὲ πάσῃ κακίᾳ ε διεφθαρ- μένα καὶ μάλιστα τῇ περὶ τα μέγιστα. τῶν ν ἄνδρω- πίνων πραγμάτων αμαῦίᾳ. ταῦτ οὖν ὡς οὕτω 7έγο- νε περὶ τὰ τότε καὶ νυν», εἴπου γέγγετας, καὶ ἐ ἐς τον ἔπειτα χρόνον οὐκ ἄλλως ἐυμβήσεταε, ἐαν βουλη- σύε. πειράσοµαι, ἰων κατα τον έξῆς λόγον, ἄνευρέ- σκεειν τε καὶ ὑμῖν δηλοῦν κατα ὀύναωιν, ὥς οὖσι φί- λοις. ὰ

Κ.άβΡΙ. 4όγῳ μὲν τοίνυν σε, ὦ ἕένε, ἐπαιεῖν ἐπαχθέστερο», ἐργφ δὲ σφόδρα ἐπαινεσόμείδα: προ- δύµως γαρ τοῖς λεγομένοες ἐπακολουθήσομεν, ἐν οἷς ἆ γε ἐλευθ έρως" ἐπαινῶν”. καὶ μη μάλιστά ἐστι χαταφανής.

48Η Ν.”4ρισ', ὦ κια, καὶ ποιώμεν ὁ λέχεις.

ΚΕΙ. "Ἔσται ταῦυτα, ἐαν θεος ἐθέλη" λέγε μόνον.

ο.

46 ΗΝ. Φαμὲν δή νυν2, καθ ὁδὸν ἐ ἐόντες τὴν λοιπὴν τοῦ λόγου, την μεγίστην αμαδίαν τότε ἐκεί- νην τὴν δύναμιν ἀπολέσαι , καὶ νὺν ταυτὸν τοῦτο πεφυκέναι ποιεῖν' ὥστε τὸν γε νομοθέτη», εἰ τοῦ ούτως ἔχευ πειρατέον ταῖς πόλεσι Φρόνησιν μὲν ὅσην ὀννατον ἐμποιεῖν, τὴν ὃ ἄγνοιαν " ὅτε μάλιστα ἐξαι- ρεῖν.

Κ4ΕΊ. 4ηλον.

49ΘΗΜΝ. Τίς οὖν ἡ μεγίστη δικαίως ἂν λέγοι- το ἁμαδίας σκοπεῖτε » δἱ Συνδόξει καὶ σφῷ» λεγόμε- νον᾿ ἐγω μὲν δη τὴν τοιάνδε τίθεµαι.

Κ ΕΤ. Ποίαν: :

4 ΘΗΝ. Τὴν ὅταν τῷ τι Φόξαν καλον ᾖ ἄγα- Φδὸν εἶναι, μη φιλῇ τοῦτο, ἄλλα µισῇ, τὸ δὲ πονη-

1 ελεύθερος. 3 ἐπαίνων. ᾖὉ δὴ νῦν, 4 ἄνοιαν.

6δο

1ο6 ΠήάατάοΝνΝοςσΣ

ρὸν καὶ ἄδικον δοκοῦὺν εἶναι φιλῇ τε καὶ ασπάζηται"

ταύτην τὴν διαφωνίαν λύπης τε καὶ ἐ ἡδονης πρὸς τὴν κατα λόγον ὀόξαν αμαθίαν φημὲὶ εἶναι την ἐσχατην, μεγίστην δέ, ὅτι τοῦ πλήδους ἐστὶ τῆς ψυχῆς' τὸ γὰρ λυπούμενον καὶ Ἰδόμενον αὐτῆς, ὅπερ δ]μός τε καὶ πλῆθος πόλεως ἐστίν. ὅταν οὖν ἐ ἐπιστήμαις ῇ δό- ξαις ] λόγφ ἐναντιῶταε τοῖς φύσει αρχικοῖς η ψυ- χή, τοῦτο ἀγνοιαν' προθαγορεύω. πὀλεώς τε. ὄταν ἄρχουσι καὶ νόµοις μὴ πείθηται τὸ πλῆθος, ταυτὸν δὴ καὶ ἑνὸς ἀνδρός, ὁπόταν καλοὶ ἐν ψυχῇ λόγοι ἐνόντες μηδεν ποιῶσε πλέον, αλλα δὴ) τούτοις πᾶν τούὐναντίον. ταύτας πᾶσας ἁμαδίας τας πλημµελε- στάτας ἔγωγ ἂν Φεέην πόλεως τε καὶ ἑνος ἑκάστου τῶν πολιτών, αλλ οὐ τας τὼν δημιουργών, εὲ ἀρ᾽ ἐμού καταμανθάνετε, ὢ ξένοι, ὃ λέγω.

Κ 4 ΕΙ. Μανδαάνομέν τε, ὢ φίλε, καὶ ἕἔνγχω- ροῦμεν ἆ λέγεις. 46 ΗΝ. Τούτο μὲν τοίνυν οὕτω κείσδω 8εδο- γμένον καὶ λεγόµενον, ὥς τοῖς ταῦτ' αμαθαίνουσε τῶν πολιτών οὐδὲν ἐ ἐπιτρεπτέυν αρχῆς ἐχόμενον καὲ ῶς ἁμαθέσιν ὀνειδιστέον, ἄν καὶ πάνυ λογιστικοί τε σι καὶ πάντα τα χομψα καὶ ο ὅσα προς τάχος τῆς ψυ- χῆς πεφυχότα διαπεπονηµένοι ἅ ἅπαντα, τους οὲ τούν-- αντίον ἔχοντας τούτων ὡς σοφούς τε προςρητέον, ἂν καὶ τὸ λεγόμενον μήτε γράµµατα μήτε νεῖν ἐπίστων-- ται, καὶ τας ἄρχας ὁοτέον ὥς ἔμφροσε᾿ πως γαρ ἄν, ὦ φίλοι, ἄγευ ξυμφωνίας γένοιτ ἂν φρονήσεως καὶ το σμιχρότατον εἶδος; οὐκ ἔδτιν, αλλ ἡ καλλέ- στη καὶ μεγίστη τῶν ξυμφωνιῶν μεγίστη δικαιότατ᾽ ἂν λέγοιτο σοφία , ᾗς ὁ ὁ μὲν κατα λόγον ζων μέτοχος, ὸ ὃὶ ἀπολειπόμενος οἴκοφθόρος καὶ περὶ πόλιν οὐδα- μµῆ σωτήρ, αλλα πᾶν τουναντίον αµαθαίνων εἰς

ι ἁγεννῶν,

ΝοΝμο Ι. ΤΠ, ο. 1ο, 107

ταύτα ἑκάστοτε φανεῖται. ταῦτα μέν οὖν, καθάπερ εὔτοωεν ἄρτι λελεγμένα» τεθήτω ταύτη. Κ4άΕΙ. Κείσθω γαρ οὖν.

1Ο. 4ΘΗΝ.᾽ άρχοντας δὲ δὲ) καὶ ἀρχομένους ᾱ-

γαγκαϊον ἐν ταῖς πόλεσιν εἶναέ που.

ΚάΕΙ. Τίμήν;

4ΘΗΝ. Εζεν" ἄξιωματα δὲ δὴ τοῦ τε ἄρχειν χαὶ ἄρχεσθαιε ποϊα ἐστι καὶ πόσα ἔν τε πόλεσε μεγα- λαις καὶ σμικραῖς ἔντε οἰχίαις ὠσαύτως; ἄρ ᾿ουχὶ ἓ εν μὲν τότε πατρὸς καὶ μητρός, καὶ ὅλως γονέας ἐκ-- γόνων ἄρχειν, αξίωμα ὀρθον πανταχοῦ ἂν εὔρ;

Κά ΕΙ. Καὶ µάλα.

46 ΗΝ. Τούτῳ δέγε ἑπόμενον, }ενναίους ἄγε- νῶν] ἀρχειν, καὶ τρέτον ἔτε τούτοις ἐυνέπεταε το πρεςβυτέρους μὲν ἄρχειν δεῖν, νεωτέρους δὲ άρχεσδαε.

ΚάΕΙ. Τέμµήν:

46Η Ν. Τέεαρτον ὃ αὖ, δούλους μὲν ἄρχε- σθαε, δεσπότας δὲ ἄρχειν.

Κ4άΕΙ. Πὼς γαρ ου:

46 ΗΝ. ΙΠέμπτὸν γε, οἶμαε, τον κρείστονα μὲν ἄρχειν, τον ἤττω δὲ ἄρχεσθαι-

ΚΕΙ. Μαλα γε ἀναγκαίαν αρχη» εἴρηκας.

4ΘΗΝ. Καὶ πλείστην γὲ ἐν ξύµπασι τοῖς ζῶοις οὖσαν καὶ κατα φύσιν, ὡς ὁ Θηβαῖος ἔἴ ἔφη ποτε Ην- ὁαρος. το δὲ μέγιστο», ὦς ἔοικεν, αξίωμα ἑ ἕκτον ἂν 7έγνοιτο » ἔπεσδαι μὲν τὸν ἀνεπιστήμονα κελευον, τον δὲ φρονουύντα Ἰγεῖσθαί τε” καὶ ἄρχειν' καέτοε τουτό 7ε, ὦ Πένδαρε σοφώτατε, σχεδον οὐκ ἂν πα- ρα. φύσιν ἔγωγε φαίην γέγνεσθαι, χατα φύσιν οὲ τὴν τοῦ νόµου ἑκόντων αρχήν, αλλ οὐ βίαιον πεφυκυῖαν.

ΚΕΙ. Ὀρθότατα λέγεις.

ι ἀγεννῶν. 34 ἀεεν.

69ο

6οι

108 ΠήατοΝΟΣ

46ΗΝ. Θεοφιλῆ δέ γε καὶ εὐτυχῆ τενα λέγον- τες ἑβδόμην αρχὴν εἰς κλῆρόν τινα προάγοµεν , καὶ λαχόντα μὲν ἄρχειν, δυοκληροῦντα δὲ ἄρχεσδαι απιὀντα το δικαιότατον εἶναί φαμεν.

ΚΕΙ. ληθέσεατα λέγεις.

4ΘΗ Ν. Ὅρας δή, φαῖμεν ἄν, ὦ ὦ νοµούέτα, προς τινα παίζοντες τὼν ἐπὶ νόμων. Φέσεν (όντων ῥαδίως, ὅσα ἐστὶ προς ἄρχοντας αξιώματα, καὶ ὁ όσα πεφυκότα προς ἄλληλα ἐναντίωφ» νυν 7ὰρ δὴ στα- σεων πηγήν τινα ἀνευρήκαμεν ἡμεῖο, ην δεῖ σε Θε- ῥαπευειν. πρῶτον δὲ μεθ ἡμῶν ἀνάσκεψαι, πῶς τ8 καὶ τέ παρὰ ταυτα ἁμαρτόντες" οἳ περέ τε "4ργος καὶ Μεσήνην βασιλῆς αὐτοὺς ἅμα καὶ τὴν τῶν Ἕλ- λήνων δύναμιν οὖσαν δαυμαστὴν ἐν τῷ τότε χρόνφ

Φιέφδειρα». ἄρ οὐκ ἀγνοήσαντες τὸν Ησίοδον ὀρ-

Φότσατα λέγοντα η ὦς τὸ ) ἥμισυ τοῦ παντὸς πολλακις ἐστὶ πλέον, ὁπόταν ᾖ τὸ μὲν ὅλον λαμβάνειν ζημιῶ- δες, τὸ ὃ ἥμισν µέτριον, τότε τὸ μέεριον τοῦ αμέ- ερου πλέαν ἠγησαμενον΄ » ἄμεινον ὂν χείρονος;

κάΕξ]Π. Ὀρδότατα γε.

48Η Ν. Πότερον οὖν αἰόμεθα περὶ βασιλέας τοῦτ' ἐγγιγνόμενον ἑκάστοτε ὁδιαφθείρειν πρότερον ἢ ἐν τοῖσε δήμοις»

ΚάΕ]. Το μὲν εἰκόθ; καὶ τὸ πολυ βασιλέων τοῦτο εἶναι νόσημα ὑπερηφάνως ζώντων δια τρυφας.

49Η Ν. Ουκοῦν Φηλον, ὡς πρὠτον τοῦτο ο τότε βασιλης ἔσχον τὸ πλεονεκτεϊν τῶν τεθέντων νόμων, καὶ ο ἀόγφ τὲ καὶ ὄρκῳ ἐπῄνεσαν» ου ὄννα-- φώνησαν αὐτοῖς, αλλ 1} διαφωνία, ὡς ἡμεῖς φαμέ», οὔσα ἁμαθία μεγίστη, δοκοῦσα δὲ σοφία, παντ᾽ ἐκεῖνα ὁια πλημμέλειαν καὶ ἀμουσίαν τὴν πικραν διέφύειρεν; |

ΚΕΙ. Ἔοικε γοῦν.

α ἁμαρτάνοντες 34 ἡγήσατο.

ΝΟΜΟ ΙΤ . 10, 11. 109

49ΗΝ. Εζεν' τέ δή τον ομοθέτην ἔδει τότε τεθέντα ευλαβηθῆναι τούτου περὶ τοῦ πάθους τῆς γενέσεως; -ἀρ᾽ . ὤ πρὸς θεών», νυν μὲν ουδἐν σοφὸν τοῦτο γνὠναι ου’ εἰπεῖν χαλεπόν, ει δὲ προϊδεῖν ἦν τότε, σοφώτερος ἂν ἦν ἡμῶν ὁ προϊδων;

1 ΕΤ. Το ποῖον δή) λέγεες:

461ἨΗΝ. Εις το γεγονος παρ ὑμῖν, ῶ 41εγιλλο, ἐστι νυν ὲ χατιδόντα γνώναι, καὶ γνόντα εὐτεῖν ῥᾳ- διον, ὃ τότε ἔδει γίγνεσθαι.

ΜΕ. Σαφέσεορον ἐ ἔτι λέγε.

46 ΗΝ. Τὸ τοίνυν σαφέστατον ἂν εἴη τὸ {οι- ὀνδε.

ΜΕ. Το ποῖον:

11.

Μ6ΗΝ. Ἔ ἄν τις μείζονα διδῷ τοῖς ἐλάττοσε ὀύναμιν, παρεὶς το μέτριο», πλοίοες τε ἱστία καὶ σῶ- μασι τροφην καὶ ψυχαϊῖς ἀρχάς, ανατρέπεταέ που πάντα, καὶ ἐξυβρίζοντα τα μὲν είς νόσους δεῖ, τα ὃ εἰς ἔκγονον ὕβρεως ἀδικίαν. τίοῦν ὁή ποτε λέγο- μεν; .ἄρά γε τὸ τοιὀνδε, ὥς οὐκ ἐστ, ὦ φέίλοε ἄνδρες, ὄνητὴο ψυχης φύσιο, ἥτις ποτᾶ ὀυνήσεται τὴν μεγέ- στην ἐν ανθρώποις ἀρχὴν φέρει» νέα καὶ ανυπεύ- ὤννος, ὥστε μή , τῆς μεγίστηε νόσου ανοίας πληρω- δεῖσα αὐτῆς την. διάνοιαν, αῖσος ἐ ἔχειν προς τῶν ἐγ- γύτατα φίλων, ὀ γενόμενον ταχὺ διέφθειρεν. αυτην καὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν Ἰφανισεν αὐτῆς. τοῦτ οὖν εὐλαβηδῆναι, γνόντας τὸ µέτριον, μεγάλων νοµο”- θετών'. ὡς οὖν δὴ τὸ" τότε γενόμενον νὺν ἔστι µε- τριώτατα τοπάσαε, τὀὸ ἔοικεν εἶναε.

ΜΕ Τ. Το ποῖον:

4θΘ ΗΝ. Θεός, οἶμαε, κηδόµενος ὑμῶν τις, ὃς σα μέλλοντα προορῶν, ὀίδυμον ὑμῖν φυτεύσας .}ν

1 ἀεεςῖ.

603

110 π {4 41ο νο

τῶν βασιλέων γένεσιν ἐκ μονογενοῦς, εἰς τὸ μέτριον μᾶλλον ξυνέστειλε' καὶ μετα τοῦτο ἔτι φύσις τις ἂν- ὑρωπένη, μεμιγμένη ΨΦεέᾳ τινὲ δυνάμει, κατιδοῦσα υμών τὴν αρχήν φλεγμαίνουσαν ἔτι, μέγνυσε τὴν κα- τα 7ῆρας σώφρονα ὀύναμω τῇ κατα γένος αὐθαδει ῥώμῃ; : την τῶν ὀκτω καὶ εἶκσσι γερόντων ἰσόψηφον είς τα μέγιστα τῇ τῶν βασιλέων πουῄσασα δυνάμει ὁ δὲ τρίτος. σωτὴρ ὑμῖν ἔτι σπαργώσαν καὶ θυμου- μένην τὴν αρχἠν ὁρῶν, οἷον ψάλιον! ἐνεβαλεν αὐτῇ τὴν τῶν ἐφόρων δύναμιν, ἐγγυς τῆς αληρωτῆς' ἄγα- ων δυνάµεως. καὲ κατα δή τοῦτον τον λόγον ἡ βα- σιλεία παρ ὑμῖν, ἐξ ὧν ἔδει, ξύμμικτος γενομένη καὶ μέτρον ἐχουσα, σωῦθεῖσα αύτη)” σωτηρίας τοῖς ἄλλοις γέγονεν αἰτία" ἐπεὶ ἐπίγε Ί ημένῳ καὶ Κρες- φόντῃ καὶ τοῖς τότε Ῥομοδέταις» οἵτινες ἄρα σαν νομοδεεοῦντες, ουδ 3 “Αριστοδήμου μερὶς ἐσωδη ποτ ἄν' οὐ γὰρ ἑκανῶς ἦσαν νγομούεσίας ἔμπειροε" σχεδὸν γὰρ ουκ ἂν ποτ φήδησαν ὅρκοες μετριάσαι ψυχἠὴν νέαν, λαβοῦσαν αρχήν, ἐξ ᾗς δυνατον ἦν τυραννίδα γενέσθαι" νῦν ὁ ὁ θεος ἔδειξεν, οἵαν ἔ9δι καὶ δεῖ ὃν) τὴν μενοῦσαν 3 μαλιστα αρχήν γέΥνεσδαω τὸ δὲ παρ ἡμῶν γιγνώσκεσθαι ταῦτα, ὅπερ, εἶτον ἔμπροσῦθεν, νυν μέν γενόμενον, οὐδὲν σοφὀν (ἐκ γὰρ παραδείγµατος ὁρᾷν γεγονότος οὐδὲν χαλεπὀν), εἰ ὃ ἠν τις προορῶν τότε ταῦτα καὶ ὀυνάμενος µε- τριάσαε τας ἄρχας καὶ µίαν ἐκ τριῶν ποιῆσαε, τά τε νοηθέντα ἂν καλα τότε πάντα ἀαπέσωσε, καὶ ουκ ἂν ποτε ὁ ) Περσικὸς ἐπὶ τὴν Ἕλλαδα ουδ ἄλλος ου- ὁδὶς ἆ ἂν στόλος ὥρμησε, καταφρονήσας ὡς ὄντων {- μών βραχέος αξίων.

ΚΙ. 4ληδῆ λέγεις..

4ΘΗΝ. «4ἰσχρῶς γοῦν ἠμύναντο αὐτούς, ὠ Κλεινία" τὸ ὃ αἰσχρὸν λέγω οὐχ, ὡς οὐ νικῶντές

1 φαάλλιον. -α αὕτη. ὃ μὲν οὗσαν.

ΝΟΜΟ Ι. ΤΠ, αι. 111

γε οἳ τότε καὶ κατα γῆν καὶ χατα Φάλασσαν καλὰς νενικήκασι μάχας, αλλ ο φημε αἰσχρον τότ εἶναι, τόδε ' λέγω το πρῶτον μὲν ἐκείνων τῶν πόλεων τριών ουσων μίαν υπέρ τῆς Ελλαδος ἀμῦναε, τω δὲ δύο κακῶς οὕτως εἶναι διεφθαρµένω, ὧοτε ἡ μὲν καὶ ακεδαέμονα διεκώλνεν ἐ ἐπαμύνειν αὐτῇ | πολεμού- σα αὐτῃ, κατα κρατος, 7 'ὃ αὖ, πρωτεύουσα ἐν τοῖς τότε χρόνοις τοῖς περὶ τὴν διανομή», }) περὶ το 'ᾱρ- 7ος) παρακαλουμένη αμύνειν τὸν βάρβαρον, ουθ’ ὑπήκουσεν οὔτ᾽ Ίμυνε. πολλα δὲ λέγων ἆ ἂν τις τα τό- τε γενόµενα περὶ ἐκεῖνον τον πόλεµον τῆς Ἑλλάδος οὐδαμῶς ευσχήµονα ἂν κατηγοροίη, ουδ αὖ ἁμύ- νασθαε τήν γε Ἑλλάδα λέγων ὀρθῶς ἂν λέγοε᾽ αλλ εὲ μὴ τό τὰ Αθηναίων χαὶ το {ακεδαεμονίων κοιν] διανόηµα Ίμυνε τὴν ἐπιοῦσαν δουλείαν, σχεδὸν ἂν ἡδη πάνε ἠν µεμιγμένα τα τῶν Ἑλλήνων γένη ἐν ἀλλήλοις, καὶ βαρβαρικα ἐν Ἓλλησι καὶ Ἕλληνικα ἐν βαρβάροις, καθάπερ, ὧν Π]έρσαε τυραννοῦσε τανῦ», Φιαπεφορηµένα καὶ ξυμπεφορηµένα κακῶς ἐσπαρμένα κατοικεῖται. ταυτ, ὦ Κλεινία καὲ Ἠέγιλ- λε, ἔχομεν ἐπιτιμάν τοῖς τε πᾶλαι πολιτικοὶς λέεγο- µένοις καὶ νοµοῦθέταις καὶ τοῖς νυν, ἵνα τὰς αἰτίας αυτῶν ἀναζητοῦντες ανευρίσκωµε», τέ παρὰ. ταῦτα ἔδει πραττειν ἀλλο᾽ οἷον ὸ χαὶ τὸ παρὸν εὔπομεν,

ὡς ρα οὐ δεῖ µεγάλας ἄρχας οὐὸ αὖ αμίκτους νο- μοθετεῖν, διανοηθέντας τὸ τοιόνδε, ὃ ὅτε τὴν πόλιν ἐλευδέραν τε εἶναε δεῖ καὶ ἔί ἔμφρονα καὶ ἑαυτῇ φίλην, καὲ τὸν γομοθετοῦντα προς ταῦτα βλέποντα ὁεὲὶ νο” μοιδετεῖν.. μὴ δαυμάσωμεν. δέ, εὲ πολλάκις δη προ- Φέμενοι ἄττα εἰρήκαμεν, ὅτε προς. ταῦτα δεῖ νοµο” Φετεῖν βλέποντα τον γομοδέτην . τα δὲ προτεθέντα οὐ ταυτα ἡμῖν φαίνεται ἑκάστοτε' ἆλλ᾽ αναλογέζε- σδαι ἀθή . ὅταν προς τὸ σωφρονεῖν φωμεν δεῖν βλέ- πειν ἢ προς φρόνησιν ] φιλία», ὣς ἐσὣ᾽ οὗτος ὁ σκο- πὸς οὐχ ἕτερος, ἀλλ ὁ αυτός καὶ ἄλλα δὴ πολλὰ

6ού

60ά

119 Ἡ 44ΤάΝΟΣ.

ἡμᾶς τοιαῦτα ἄν γέγνηται ῥήματα, μὴ διαταρατ- τέτω.

Κ 4Β1. Πειρασόμεθα" ποισῖν οὕτως, ἐπανιον- τες τοὺς λόγους' καὶ νῦν δὴ το περὶ τῆς φιλίας τε καὲ φρονήῄσεως καὶ ἐλευδερίας, προς ὅ τε βουλοµε- νος ἔμελλες λέγειν ὁεῖν στοχαάζεσθαε τὸν ο 267ε.

15.

6 ΗΝ. ᾽ 4κουσον δή νυν3' εἰσὶ πολιτειὼν οἷον μητέρες ὀνο τενές, ἐξ ὧν τας ἄλλας γεγονέναι λέγων ἄν τις ὀρδῶς λέγοε᾽ καὲ τὴν μὲν προθαγορεύειν μο- ναρχίαν ορθό», την ὁ) αὖ ὀημοκρατίαν ᾿ καὲ τῆς μέν τὸ Περσών γένος ἄκρον ἔχειν, τῆς δὲ ἡμᾶς. αἱ ὃ. ἄλλαι σχεδὸν ἅπασαε, καθάπερ εἶπον, ἐκ τούτων εἰσὶ διαπεποικιλµέναι. δεῖ δ) οὖν καὶ ἀναγκαϊον µεὲ- ταλαβεῖν ἀμφοῖν τούτου», εἴπερ ἐλευθερία τ έσται καὶ φιλία μετα φρονήσεως' ὃ δυ] βούλεται ἡμῖν ὁ λόγος προρτάττειν λέγων, ὡς οὐκ ἂν ποτε τούτων πόλις ἅμοιρος γενομένη πολιτευδῆναε δύναιτ ἂν κα- λῶς.

ΚάΕΙ. Πώς γαρ ἂν;

46 ΗΝ. ᾿Η μὲν τοίνυν τὸ µοναρχικὀν, ἢ δὲ τὸ ἐλεύθερον αγαπήσασα µειζόνως, 1) ἔδει, µόνον, ουδετέρα᾿ τα μέτρια αέκτηται τούτων, αἱ δὲ ὑμέτε- ραε, ἤ τε 4ακωνωσ] καὶ Κρητική» μᾶλλον. 4δη- γαἴοι δὲ καὶ Σ]ερσαε τὸ μὲν πάλαι οὕτω πως, το νυν δὲ ᾗττον. τα ὃ αἴτια διέλθωμεν᾽ ἡ γάρ:

ΚΕΙ. Παντως, εἴγέ που μέλλομεν, ὃ κρού- δέμεῦα, περαίνειν.

46Η Ν. ᾽κούωμεν ή. Πέρσαι γαρ ὅτε μὲν τὸ μέτριον μᾶλλον δουλείας τε καὲ ἐλευδερίας ἡ )γο» ἐπὶ Κύρου, πρῶτον μὲν αὐτοὶ ἐλεύθεροι ἐγένοντον οωλώλνώκοες

1 πειρασώμεδα, 3 δὴ νν, 3 οἱδέτερα.

ΝΟΜΟ Ι. ΤΠ, 1152

ἔπειτα δὲ ἄλλων πολλών δεσπόταε᾽ ἐλευδερίας γαρ ἄρχοντες µεταδιδόντες ἀρχομένοις καὲ ἐπὶ τὸ ἴσον ἄγοντες, μᾶλλον φίλοι τε ἦσαν στρατιῶται στρατη- οῖς, καὶ προδύµους αὐτοὺς ἐν τοῖς κινδύνοις παρεί- χοντο ᾿ καὶ εἴτις αὖ φρόνιµος ἦν ἐν αὐτοὶς καὶ βου- λευειω δυνατός, οὐ φδονεροῦ τοῦ βασιλέως ὄντος, διδόντος οὲ παῤθῥησίαν καὶ τιμώντος τοὺς εἰς τὶ: ὃυ-- ναμένους ξυμβουλεύειν, κοινἠν τὴν τοῦ φρονεῖν εις τὸ µέσον παρείχετο δύναμιν’ καὶ πάντα ὃν τότε ἐπέδωκεν” αυτοῖς δι ἐλευδερίαν τε καὶ φιλίαν καὶ νοῦ κοινωνίαν.

Κ4ΕΙ.᾿Εοικέγέπως τα λεγόμενα οὕτω γεγο» νέναι.

46ΗΝ. Πῇ δὲ) οὖν ποτὲ ἀπώλετο ἐπὶ Καμβυ- σου, καὶ πάἄλιν ἐπὶ 4αρείου σχεδον ἐσώδη; βούλε- σύε οἷον µαντείᾳ διανοηθέντες χρωμεθα;

Κ 4 ΕΙ. Φέρει γοῦν ἡμῖν σκέψιν τοῦτο, ἐφ᾽ ὅπερ ὠρμήκαμιεν. πλ

4 ΗΝ. Μαντεύομαι δή νυν) περί γε Κύρου, τα μὲν ἅλλ αὐτὸν στρατηγόν τε ἀγαθὸν εἶναι καὲ φελόπολιν, παιδείας δὲ ορδῆς οὐχ ἦφθαι τὸ παρά- παν, οἰχονομίᾳ τε οὐδὲν τὸν νοῦν προςεσχηκέναε.

ΚάβξΙ. Πώς δὴ τὸ τοιοῦτον φώμεν;

46Θ ΗΝ. ᾿Ἔοικεν ἐκ νέου στρατεύεσθαι δια βίου, ταῖς γυναιξὶ παραδους τοὺς παῖδας τρέφει», αἳ δέ, ὡς εὐδαίµονας αὐτοὺς ἐκ τῶν παίδων εὐϊὺς χαὲ µακαρίους γεγονότας καὶ ἐπιδεεῖς ὄντας τούτων οὐδενός, ἔτρεφον, κωλύουσαι δέ, ὡς οὖσεν ἱκανῶς ευδαίµοσι, µήτε αὐτοῖς ἐναντιοῦσθαι µηδένα εἰς µη- δὲν ἐπαινεῖν τε ἀναγκάζουσαι πάντας τὸ λεγόμενον } πραττόµενον ὑπ αὐτῶν, ἔθρεψαν τοιούτους τινᾶς.

ΚΕΙ. Καλήν, ὡς ἔοικας, εροφὴν εἴρηκας.

α εὖ τι. 34 ἀπέδωκεν. ὃ δὴ νῦν.

Π

ιά ΠιάαἸτοΝΟΣ

4ΘΗΝ. Γυναικείαν μὲν οὖν βασιλέδων γυναι” κὠν νεωστὶ γεγονυιῶν πλουσίων, καὶ ἐν ἀνδρῶν ἔρη- µίᾳ, δια τὸ μὴ σχολάζειν ὑπὸ πολέμων καὶ πολλῶν χινδύνων, τοὺς παῖδας τρεφουσώγ.

Κ 4 ΕΙ. Έχει γὰρ λόγον.

46ΘΗΝ. Ὃ δὲ πατήρ γε αὐτοῖς αὖ ποίµνια μὲν καὶ πρόβατα καὶ αγέλας ανδρων τε καὶ ἄλλων πολ- λὼν πολλας ἐκτᾶτο, αὐτοὺς δέ, οἷς ταῦτα παραδώ- σειν ἔμελλεν, ἡγνόξι τὴν πατρφαν οὐ παιδευοµένους τέχνην » οὖσαν [Περσικήν, ποιμένων, ὄντων ΗΠερ- σώ», τραχείας χώρας ἐκγόνων ] σκληρὰν καὶ ἕκανην ποιμένας ἀπεργαζεσθαι μαλα ἰσχυροὺο καὶ δυναμέ- νους Φυρανλεῖν καὲ αγρυπνεῖν καύ, ει ' στρατεύεσθαι δέου, στρατευεσύθαε᾿ διεφδαρμένην δὲ παιδείαν ύπο της λεγομένης εὐδαιµονίας τὴν Μηδικὴν περεεῖδεν ὑπὸ γυναικῶν τε καὲ εὐνούχων παιδευδέντας αὐτου τους υἱέας" ὅδεν ἐγένοντο, οἵους ἦν εἰκὸς αὐτους γενέσδαε, τροφῇῃ ἀνεπιπλήκτῳ τραφέντας. παραλα- βόντες ὃ) οὖν οἱ παϊῖδες τελευτήσαντος Κύρου, του- φῆς μεστοὶ καὶ ανεπιπληξίας. πρῶτον μὲν τον ἔτε- ρον ἅτερος απέκτεινε, τῷ ἴσῳ αγανακτώ», µετα οὲ τοῦτο αύτος µαινόµενοο ὗ ύπο μέθης τε καὲ απαιὸευ- σέας τὴν αρχὴν απώλεσεν ὑπο ) Μήδων τε καὶ του λὲ- γομένου τότε εὐνούχου, καταφρονήσαντος τῆς Καμ- βύσου μανίας".

κ 4 ΕΙ. {έγεται δὴ ταύτα γε, καὶ ἐοικέ γὲ σχε- ὁὸν οὕτω πως γεγονέναι.

46ΘΗΝ. Καὶ μὴν καὶ πάλιν εἰς Πέρσας ἐλθεῖν τὴν ἀρχήν δια 4αρείου καὶ τῶν ἑπτα λέγεταί που.

ΚΕΙ. Τέμήν;

46Η Ν. Θεωρώμεν δή. Συνεπόμενοι τῷ λὀγφ. 4αρεῖος γὰρ βασιλέως οὐκ ἦν υἱὸς παιδεία τε ου δια- τρυφώση τεθραμμένος, ἐλδων ὃ εἰς τὴν αρχην καὲ

1 µωρίας.

ΝΟ ΝΜ Ο 1. 11, 19. | α1ὸ

λαβων αυτην ἕβδομος, διείλετο ἑπτα µέρη τεμόμε- νο» ὧν καὶ νὺν ἔτι σμιαρα ὀνείρατα λέλειπταε, καὶ

νόμους ἠξίου Φέμενος οἰκεῖν, ἰσότητα τινα κοινὴν.

εἰεφέρων, καὶ τον τοῦ Κνρου δασμόν, ὃν ὑπέσχετο Π]έρσαις, εἰς τὸν νόµον ἐνέδει', φιλίαν πορίζων καὺὲ χοινωνίαν πᾶσι ἸΠέρσαις, χρήµασε καὲ Φωρεαῖς τὸν Περσων δήμον προφαγόµενου" τοιγαροῦν αὐτῷ τα στρατεύματα µετ ευνοίας τρορεκτήσατο χώρας οὐκ ἐλάττους, ὧν κατέλιπε Κυρος. µετα δὲ 4αρεῖον ὁ τὴ βασιλιχῇ καὶ τρυφώσῃ παλιν παιὸευθεὶς παιδείᾳ Ξέρξης. ῶ 4αρεῖε, εἰπεῖν ἐστὲ δικαιὀτατον. ἴσδως τὸ Κυρου κακον” ουκ ἔμαδες, ἐδρέψω οὲ Ξέρξη» ἐν τοῖς -αὐτοῖς ἠδεσιν, ἐν οἶςπερ Κυρος Καμβύσην. ὃ δέ, ἄτε τῶν αὐτών παεδειῶν γαρόμενορ ἔκγονος, πα- ραπλήσια απετέλεσε τοῖς Καμβύσου παδήµασι' καὶ σχεδὸν ἔκ γε τοσούτου βασιλεὺς ἐν Γ]έρσαις ουδείς πω μέγας λαό ἄληδῶς πλήν γὲ ὀνόματε, το ) ὁ᾿ αἴ- τιον ου τυχη” , ὥς ὁ έμος λόγος, αλλ ὁ κακος βίος, ὃν οἱ τῶν διαφερόντως πλουσίων καὶ τυράννων παϊ- δες τα πολλα ζῶσιν᾿ ου γαρ μή ποτε γένηται παϊς χαὶ ανὴρ καὶ γέρων ἐκ. ταύτης τῇ τροφῆς διαφέρων προς αρετήν᾿ ᾱ δή, φαμέν, τῷ νομοδέτῃ σκεπτέον καὶ ἡμῖν ὁὲ ἐν τῷ νυν παρόντι, δίκαιον μήν, ὦ ΐα- χεδαιµόνιοι, τοῦτό γὲ τ]) πὀλει ὑμῶν αποδιδόναε, ὅτε πενίᾳ καὶ πλούτῳ καὶ βασιλείᾳ καὶ ἰδιωτείᾳ δια- φέρουσαν ουδ ἠντινοῦν τιμὴν καὶ τροφἠν νέµετε, ἃς μὴ το καταρχας ὑμῖν δεῖον παρα Ψεου διεμαντεύσα- τό τινος" ου γαρ ὃν) δεῖ κατα πόλιν 5 εἶναε τας τι- μας ὑπερεχούσας, ὅτε τές ἐστι πλούτῳ διαφέρων, ἐπεὶ ουδ ὅτι ταχυς ῇ χαλος ῆ ἰσχυρὸς ἄνευ τινος ἀρετῆς. οὐδ αρετῆς, ἦς ἂν ᾿ σωφροσύνη απῃ. ΜΕ Γ.” Πώς τοῦτο, ὢ ξένε, ασγαις

1 ἐνέδυ. 3 δικαιοτ. ἴσως, ὃς τοῦ Κ. κ. 5 τύχη. 4 Κ.άξΕ]., υπ οἳ πι δη αεΏῖτ.

606

116 Π4αατοΝΟΣ

1ό.

4θΘΗΝ. .Ανδρία που µόριον αρετῆς ἕν.

Μ ΕΤ. Πώς γὰρ οὗ:

4ΘΗΝ. 4ίκασον τοίνυν αὐτὸς τον λόγον ακου- σας. εἴ σοι δέξαιο ἂν ἐύνουκον ᾗ γείτονα εἶναέ τινα σφόδρα μὲν ἀνδρεῖον, μὴ σώφρονα δέ, ἆλλ ακόλα- στον.

ΜΕΤΓ. Ευφήμει.

46 ΗΝ. Τέ δέ, τεχνικον μὲν καὶ περὶ ταύτα σοφὀν, ἄδικον δέ;

ΜΕΙ. Οὐδαμῶς. |

49Η Ν. ᾽4λλὰ μὴν τό γε δίκαιον οὐ φύετάε χωρὶς τοῦ σωφρονεῖν.

Μ ΕΙ. Ι]ώς γαρ";

4θΘΗΝ. Οὐδὲ μήν, ὃν γε σοφὸν ἡμεῖς νυν ο) προὐθέμεῦα, τὸν τας ἠδονας καὶ λύπας κεκτηµένον ξυμφώνους τοῖς ὀρδοῖς λόγοις καὶ ἐπομένας. ο ΜΕΓ. Οὐ γαρ οὔν.

46ΗΝ. ᾿Ετι δὴ καὶ τόδε ἐπισχεψωμεδα τών ἐν ταῖς πόλεσε τιμήσεων ἕνεκα, ποϊαέ τε ὀρθαὶ χαὲ μὴ γίγνονται ἑκάστοτε.

ΜΕ ΙΓ. Το ποϊον; |

4ΘΗΝ. .Σωφροσύνη ἄνευ πάσης τῆς ἄλλης ἀρετῆς . ἐν ψυχη ὴ τινὲ μεμονωμένη τίµιον {) ἄτιμον γέ- γνοιτ ἂν κατα | δίκην»

ΜΕΓ. Οὐκ ἔχω ὅπως εἴπω. |

4θ Η Ν. Καὶ μὴν εἴρηκάς γε μετρίως" ειπων γὰρ δὴ ὧν ἠρόμην ὁποτερονοῦν” παρὰ μέλος ἔκοεγ ἂν ἐδόκεις 2 φὑέγξασῦαι. |

ΜΕΓ. Καλώς τοίνυν γεγονθς ἂν εἴη.

49ΘΗΝ. Εἴεν' τὸ μὲν η πρόοθηµα, ὧν τι- μαέ τε καὶ ἀτιμίαε, ᾿ οὐ λόγου, ἀλλά τινος μᾶλλον αλόγου σιγῆς ἄξιον ἂν εὔη.

1 Πῶς γὰρ οὔ; 3 ὑποτεροῦν. ᾖ θοκεῖς, 4 ἆοοιτ.

ΝΟΜΟ ΙΤ 111, |5. 112

ΜΕ Γ. Σωφροσύνην μοι φαίνει λέγειν.

46ΘΗΝ. Ναέ" το δέ γε τῶν ἄλλων πλεῖστα κα ἡ- μᾶς ὠφελοῦν μετα της προοθήκης μαλιστ᾽ ἂν τιµώ- μενον ὀρθότατα τεμῷτο, καὶ το ) δεύτερον δευτέρως᾽ καὶ οὕτω δὲ κατα τὸν έδῆς λόγον τας ἐφεξῆς τεμας λαγχάνον ἕκαστον ὀρθῶς ἂν λαγχάνοε.

Μ ΕΙ. Ἔχει ταύτῃ» 60”

. 9 Ν. Τί οὖν: οὐ νοµοδέτου καὶ ταῦτα αὖ φήσομεν εἶναι διανέµειν;

ΜΕ ΙΓ: Καὶ µαλα.

49ΘΗΝ. Ῥούλει 9} τα μὲν ἅπαντα καὲ ἐφ έκα- στον ἔργον καὶ κατα σμικρα ἐκείνῳ δῶμεν νεῖμαι, τὸ δὲ τριχῆ διελεῖν,. ἐπειδὴ γόµων ἐσμὲν καὶ αυτοί πως ἐποδυμηταί, πειραδώμεν. διατεμεῖν χωοὶς τὰ τὲ µέ- γιστα καὶ δεύτερα καὶ τρίτα,

ΜΕ Γ. Παάνυ μὲν οὖν.

46Θ.Η Ν. 4έγομεν τοίνυν, ὃτε πόλιν, ὡς ἔοικε, τὴν µέλλουόαν σώζεσθαί τε καὶ εὐδαιμονήσειν εἰς δύναμιν ἀνθρωπίνην δεῖ καὶ ἄναγκαῖον τεμας τε καὲ ατιμίας διανέμει» ὀρδῶς) ' ἔστι ὃὲ ορθῶς άρα, τι- µιώτατα μὲν καὶ πρώτα τα περὶ την ψυχην αγαδα κεῖσθαε, σωφροσυνης ὑπαρχούσης αυὐτῇ, δεύτερα δὲ τα περὶ το σῶμα καλα καὶ αγαθά , καὶ τρίτα τα πε- οἱ την οὐσίαν καὶ χρήματα λεγόμενα. τούτων δὲ ἄ ἄν ἐκτὸς τις βαίνῃ νομοθέτης ἢ η πόλις, εἰς τιμᾶς ῇἢ χρή- µατα προάγουσα η, τε τῶν ὑστέρων εἰς το πρόσδεν τεμαῖς τᾶττουσα, οὐθ ὅσιον οὔτε πολιτικὸν ἂν ὀρῴη πραγμα. εἰρήσθω ταύτα ἢ πῶς ἡμῖν;

ΜΕ. Ι]άνυ μὲν οὖν εἰρήσθω σαφώς.

40 ΗΝ. Ταῦτα μὲν τοίνυν ἡμᾶς ἐπὶ των ἐποέησεν εἰπεῖν }) Π]ερσῶ» περὶΆ διάσκεψις τῆς πολι- τείας. ἀνευρίσκομεν δὲ ἐπὶ "3" ἔτι Χείρους αὐτοὺς γεγονότας" τὴν δὲ αἰτίαν φαμέν, ὅτι τὸ ἐλεύδερον

ι ΧΕΙ. Ορθῶς 48 ΗΝ. Ἔστι δὲ. τ.Λλ. 3 πὲρι.

6οῦ

118 ΠήατοΝοΣ

λίαν ἀφελόμενοι τοῦ δήμου, τὸ δεσποτικὸν ὃ ἐπαγα- γόντες μᾶλλον τοῦ προςήκοντος, το φίλον απὠλεσαν καὶ τὸ κοινὸν ἐν τῇ πόλει' τούτου δὲ φΦαρέντος, οὐθ' } των ἀρχόντων βουλή υπέρ ᾽αρχομένων καὶ του δήμου βουλεύεταε, αλλ’ ἕνεκα της αὐτῶν αρχῆς, ἂν τε καὶ σμικρὸν πλέον ἑκάστοτε ἡγῶώνται ' ἐσεσθαέ σφισιν, ἄναστάτους μὲν πόλεις, ἀνάστατα οὲ ἐθνη φίλια πυρὶ καταφδεέραντες᾽ ἐχδρως τε καὶ ἄνηλε- ὡς” μισούντες μισοῦνταςε" ὅταν τε εἰς χρείαν του µάχεσδαε περὶ ἑαυτῶν τοὺς δήμους αφικνῶνται, οὐ- δὲν κοινὸν ἐν αὐτοῖς αὖ µετα προθυμίας τοῦ ἐέλειν κινδυνεύειν καὶ μάχεσδαι ανευρίσκουσιν, ἄλλα κε- ατημένοι μυριαδας ἀπεράντους λογισμῷ, ᾿ἀχρήστους εἰς πὀλεμον πᾶσας κέκτηνται» καέ, καθαπερ ἐνδεεῖς ανδρώπων, μισδούμενοι ὑπὸ μισθωτῶν καὶ ὀδνεί- ων ἀνθρώπων ἡγοῦνταέ ποτε σωθήσεσθαι" πρὸς δὲ τούτοις αμαθαίνειν αναγκάζονται λέγοντερ, ἔργοις ὅτι λ1Ἴρος πρὸς χρυσόν τε καὲ ἀργυρόν ἐστιν έχα- στοτε τα λεγόμενα εμέ καὶ καλα κατα πὀλιν.

Μ ΕΠ. Π]άνυ μὲν οὖν.

14.

496ΗΝ. Τὰ μὲν ὃ] περέγε” Περσῶν, ας οὐκ ὀρδῶς τανῦν διοικεῖται δια τὴν σφόδρα δουλείαν τὰ χαὲὶ δεσποτείαν, τέλος ἐχέτω.

Μ Ε Τ.. ΠΙάνυ μὲν οὖν.

46ΘΗΝ. Τα δὲ περὶ τὴν τῆς 4ττικῆς αὖὔ πο- λιτείαν τὸ μετὰ τοῦτο ὠθαύτως διεξελθεῖν γκᾶς χρεων, ὧς η παντελὴς καὶ απὸ πασών αρχών έλευ- δερία της μέτρον” ἐχούσης ἀρχῆς) τόφ᾽ ἑτέρων] ου σμικρῷ χείρων. ἡμῖν γαρ κατ ἐκεῖνον τὸν χρόνο», οτε ] Ἠερσῶν ἐπίθεσες τοῖς Ἕλλησιν», ἴσως οὲ σχε- δὸν ἅπασι τοῖς τὴν Εὐρώπην οἰχοῦσιν ἐγίγνετο, πο-

1 ἠττῶνταν, ἔσεσθαι, 3 ἀνελεῶς. Ὁ τε. ἆ µἐτριον. 5 ἀθοοῖ.

ΝΟ Μ Ο ΤΙ. ΤΠ, ιά. 119

λιτεία τε ἦν παλαια καὶ ἐκ τιµημάτων ἀρχαέ τινες τεττάρων, καὶ δεσπότες ἐνῆν τις αἰδώς, ὃε ἣν ὃου- λεύοντες τοῖς τότε νόμοις ζην ἠθέλομεν καὶ προς τούτοις δὴ το μέγεδος τοῦ στόλου κατά τὲ 7ῆν καὶ κατα ὑάλασσαν γενόμενον, φόβον ἄπορον ᾿ἐμβα- λόν, δουλείαν ἔτι μείζονα ἐποίησεν ἡμᾶς τοῖς τότε ἄρχουσι καὶ τοῖς νόµοις δουλευσαι" καὶ δια ταύτα πανθ ἡμῖν ξυκέπεσε προς ἡμᾶς αὐτους σφοὸρα φι- λία. σχεὸὸν γὰρ δέκα ἔτεσι πρὸ τῆς ἓν Σαλαμῖνι ναυ- µαχίας ἀφίκετο 4ἄτις, Ι]ερσικὸν στόλον ἄγων, πέµ- ψαντος «4αρείου διαῤῥήδην ἐπέ τε -4δηναίους καὶ Ἔρετριέας, ἐξανδραποδισάμενον αγαγεῖν, Ψαάνατον αὐτῷ προειπῶν μὴ πράξαντι ταύτα. καὶ ὁ 4άτις τους μὲν Ἔρετριέας ἐν τινὶ βραχεὶ χρόνῳ παντάπασι χα- τα αράτος εἴλε μυριάσε συχναῖς, καέτινα λόγον εἰς τὴν ἡμετέραν πόλιν αφῆκε φοβερόν, ὥς ουδεὶς Ἔρε- τριέων αὐτον αποπεφευγῶς εὔη" Συνάψαντες γαρ άρα τας χεῖρας σαγηνεύσαιεν πᾶσαν τὴν Ἐ ἐρετρικὴν οἳ στρατιῶταιε τοῦ 4άτιδος. ὁ ὃὲ λόγος, εἴτε ἀληδὴς εἴτε καὶ ὅπη αφίκετο, τούς τὰ ἄλλους Έλληνας καὶ δὲ) καὶ δηναίους ἐξέπληττε, καὶ πρεεβευομένοις αυτοῖς πανταχόσε βοηδθεὶν οὐδεὶς ήθελε πλήν γε α- χεδαιμονίων' οὗτοι δὲ ὑπό τε τοῦ πρὸς Μεσήνην ὄντος τότε πολέμου, καὶ εἰ δή τε διεκώλυεν ἄλλο αυὐ- τοὺς (ου γὰρ ἴσμεν) λεγόµενον, ὕστερον .ὰ οὖν αφί- ποντο τῆς ἐν Μαραθώνι μάχης γενομένης μιᾳ : ἡμέρᾳ. μετα δὲ τοῦτο παρασκευαί τε µεγαλαι εγόμεναι καὲ απειλαὶ ἐφοέτων παρα βασιλέως μυρίαι᾿ προϊόντος δὲ τοῦ χρόνου 4αρεῖου μὲν τεῶναναι ἐλέχδη» νέορ δὲ καὶ σφοδρὸς ὁ ὁ υἱὸς αὐτοῦ παρειληφέναι τὴν αρ- χην και ἑ οὐδαμῶς αφίστασδαι της όρμῆς. οἱ ὃὲ -4δη- ναϊῖοε πᾶν τοῦτο ὥοντο ἐπὶ σφᾶς αυτους παρασκευά- ζεσθαι διὰ τὸ Μαραθῶνε γενόμενον καὶ ἀκούοντες

1 ἄπειρο».

609

130 ΠήαάατΤτοΝνΝοςσΣ

”4θω τε διορυττόµενον καὶ Ἑλλήςποντον ζευγνυμε- νον καὶ τὸ τῶν νεῶν πλήθος, ἠγήσαντο οὔτε κατὰ γῆν σφέσιν εἶναι σωτηρίαν οὔτε κατα ὑΦάλασσαν' οὐδὲ γαρ βοηδήσειν αὐτοῖς οὐδένα, µεμνηµένοι ὡς οὐδ ὅτε τὸ πρῶτον ἦλδον καὶ τα περὶ ᾿Βρέτριαν διεράξανεο; σφίσι γε οὐδεὶς τότε ἐβοήθησεν ουδ ἐκινδύνευσε δυμμαχόμενο" ταντὸν δή τροθεδόκων καὶ τότε γενήσεσθαε τόὀ γε κατα γῆν’ καὶ κατα ὣα- λασσαν ὃ αὖ πᾶσαν απορίαν ἑωρων σωτηρίας, νεῶν χιλίων καὶ ἔτι πλεόνων ἐπιφερομένων. µίαν δὴ σω- τηρίαν ξυνενόουν, λεπτὴν μὲν καὶ ἄπορον, µόνην” ὃ οὐν' βλέψαντες πρὸς τὸ πρότερον γενόµενον, ὡς ἐξ απόρων ἐφαίνετο γενέσθαι το Νικῆσαι μαχομέ- νους, ἐπὶ δὲ της. ἐλπέδος ὀχούμενοι ταύτης εὕρισκον

καταφυγὴν αὐτοῖς εἰς αὑτους μόνους εἶναι καὶ τοὺς οεούς. ταῦτ᾽ οὖν αὐτοῖς πάντα φιλίαν ἀλλήλων ένε- ποίει, ὁ φόβος ὁ τότε παρὼν ὃ τε ἐκ τῶν νόμων τῶν ἔμπροσὺεν γεγονώς, ον δουλεύοντες τοῖς πρόσθεν γόμοις ἐκέκτηντο, ἣν αἰδῶ πολλᾶκις ἐν τοῖς ἄνω λό-- γοις εἴπομεν, ᾗ καὶ δουλεύειν ἔ ἔφαμεν δεῖν τοὺς µέλ- λοντας αγαδοὺς ἔσεσθαι, ἧς ὁ Φδοῦλος 3 ἐλεύδερος καὶ ἆφοβορ' ὃν εἰ τότε μη δέος ἔλαβεν, ουκ ἄν ποτε ἐννελδων ἠμύνατο, ουδ ἦμυνεν ἑεροῖς τε καὶ τάφοις καὶ πατρίὸι καὲ τοῖς ἄλλοις οἰχείοις τε ἅμα χαὲ φέ- λοες, ὥσπερ τότ ἐβοήθησαν, αλλα κατα σμικρα ἂν ἐν τῷ τότε ἡμῶν ἕκαστος σκεδασθεὶς ἄλλος ἄλλοσε διεσπαρη.

ΜΕΓ. Καὶ µαάλα, ὦ ἑένε, ὀρθῶς τε εἴρηκας

καὶ σαυτῷ τε καὶ τῇ) πατρέδε πρεπόντως.

19.

4 ΘΗΝ. "Ἔστι ταύτα ᾿ ὦ Μέγιλλε" προς γαρ σὲ τα ἐν τῷ τὀτὲ χρόνῳ γενόµενα, κοιωνὸν δή” τῶν

1 οὔτε, 3 µόνον. ὅ δελύι, ἆ τῇ.

ΝοΟοΜµΜοΟο ΙΙ τή, ιό. 19}

πατρίων" γεγονότα φύσει, Φέκαιον λέγειν ἐπισκό- πει μὴν καὶ συ καὶ Κλεινίας, εὲ τα” προς τὴν νοµο- ψΦεσέαν προεήκοντα Λέγομεν᾿ ου αρ μύδων ἕνεκα διεξέρχοµαε, οὗ λέγω ὃ ἕνεκα ὁρᾶτε γάρ, ἐπειδή τινα τρὀπον ταυτὸν ἡμῖν δυμβεβήκεε πάδος» ὅπερ Πέρσαις, ἐκείνοις μὲν ἐπὶ πᾶσαν δουλείαν ἄγουσε τον ὁῆμον, ἡμῖν ὁ αὖ τοὐναντίον ἐπὶ πᾶσαν ἐλευ- δερέαν προτρέπουσε τα πλήδη. πῶς ο] καὶ τέ λέγω- μεν τουντεῦθεν, οἑ προγεγονότερ ἡμῖν ἐμπροσῦεν- λόγοι τρόπον τινα καλώς εἰσὲν . ειρηµένου σοο

ΜΕ Γ. 4έγεις εὖ᾿ πειρώ ὁ ἔτι σαφέστερον ἡ- μῖν σηµῆναι το νῦν λεγόµενον.

46ΗΝ. ᾿Ἔσται ταῦτα. ουκ ἦν, ὦ φέλοι, ἡ)μῖν ἐπὶ τῶν παλαιῶν νόμων ὁ ὀῆμος τινὼν κύριος, ἄλλα τρὀπον τινα έκων ἐδούλευνε τοῖς νόµοις.

Μ ΕΙ. Ι]οίοις δὴ λέγεις;

406ΗΝ. 1οἵς περὶ τὴν μουσικὴν πρῶτον τὴν τότε, ἵνα ἐξ ἀρχῆς διέλθωµεν τὴν τοῦ ἐλευθέρου λίαν ἐπίδοσεν βίου" δῃρημένη γὰρ τότε ἦν ἡμῖν 1} μουσικη] κατα εἴδη τε ἑαυτῆς ἄττα καὶ σχήματα, καέ τι ἦν εἶδος φδῆς ευχαὶ πρὸς Φεούς, ὄνομα δὲ ὑμνοέ ἐπεκαλοῦντο, καὶ τούτῳ ὃγ το ἐναντίον ἦν φδηο ἔτε- ρον εἶδος, θρήνους δέτις ἂν αυτους μάλιστα ἐκα- λεσε, χκαὲ παίωνες ἕτερον, χαὲ ἄλλο, 4ιονύσου γέ- νεσες, οἶμαι, δυθύραμβος λεγόμενος »ομους τε αυτὸ τοῦτο τούνομα ἐκάλουν, φὸην ὦ ὣς τινα ἑτέραν, ἐπέ- Λεγον οδὲ κιδαρφδικους. τούτων δὴ διατεταγµένων καὶ ἄλλων τινῶν, οὐκ ἐξην ἄλλῳ εἰς ἄλλο καταχρὴ- σδαε µέλους εἶδος' τὸ δὲ κῦρος τούτων γνῶώναέ τὲ καὶ ἅμα γνόντα δικάσαι ζημιοῦν τε αὖ τὸν μὴ πει- ᾠόμενον οὐ σύριγξ ἡ ἦν οὐδέ τινες ἄμονσοι βοαὶ πλή- ὧους, καθάπερ τανῦν, ουδ αὖ αρότοι ἐπαένους ἀποδιδόντες, ἀλλὰ τοῖς μὲν γεγονόσε περὶ παίδευσιν

1 πατέρων. 32 εἴ τι,

φοι

1923 Πα τάοσΝνΝοΟοςσΣ

δεδογµένον ἀκούειν ἦν αυτοῖς µετα σιγῆς δια τέ- λους. παισὶ δὲ καὶ παιδαγωγοῖς καὶ τῷ πλείστῳ ὄχλφ ῥάβδου κοσμούσηο ἡ /νουθέτησιο ἐ ἐγέγνετο. ταῦτ οὖν οὕτω τεταγµένως ἠθελεν ἄρχεσδαι τῶν πολιτῶγ. το πληθος, καὲ μὴ τολμᾷν ᾿ αρένειν δια Φορύβου" με- τα ' δὲ ταῦτα προϊόντος τοῦ χρόνου άρχοντες μὲν της ἄμουσου παρανοµίας ποιηταὶ ἐγέγνοντο, φύσει μέν ποιητικοί. ἄἀγνώμονες δὲ περὶ τὸ δίκαιον τῆς µούσης καὶ τὸ νόμιμο», βακχεύοντες καὶ μᾶλλον τοῦ δέον- τος κατεχόµενοι ὑφ ἡδονῆς, κεραγνύντες δέ φρήνους τε ὕμνοις καὶ παίωνας διδυραµβοις, καὶ αὐλωδίας 9) ταῖς κιθαρφδίαις μιμούμενοι καὶ πάντα εἰς παν-

’ -- ᾽ τα ἔυναγοντες, μουσικῆς ἄκοντες ὑπ αγνοίας” κα-

ταψευδόµενοι, ὡς ὀρθότητα μὲν οὐκ ἔχοι ουὸ ἠντι- νοῦν μουσική, ἦδον ᾗ δὲ τῇ τοῦ χαίροντος, εἴτε βελ- τίων εἴτε χείρων ἂν εἴ τες, κρίνοιτο. ὀρθότατα. τοι- ατα ὃγ ποιοῦντες ποιήματα λόγους τε ἐπιλέγοντες τοιούτους τοῖς πολλοῖς ἐνέθεσαν παρανοµίαν εἰς τὴν μουσικὴν καὶ τόλμαν, ὦς ἑκανοῖο οὖσε κρίνει» όδεν δὴ τα δέατρα ἐξ ἀφώνων φωνήεντα. ἐγένοντο, ὥς ἐπαΐοντα ἐν μούσαις τό τε καλὸν καὶ μή καὶ αντὶ ἀρισεοκρατίας ἐν αὐτῇ ἢ Φεατροκρατία τε πονηρὰ γέ- γόνεν εἰ γαρ ο καὶ ὲ δημοκρατία ἐν αὐτῃ τις µόνον ἐγένετο ἐλευδέρων ανδρών, ουδὲν ἂν πάνυ γε ὃει- νον ἦν το γεγονός» νὺν οὲ Ἴρδε μὲν ἡμῖν ἐκ µουσι- κῆς ἡ πάντων εἰς πάντα σοφίας δόξα καὶ παρανοµέα, Συνεφέσπετο δὲ ἐλευδερία᾽ ἄφοβοι γαρ ἐγίγνοντο ῶς εἰδότες, ἡ} δὲ ἄδεια αναισχυντίαν ἐνέτεκε' τὸ γαρ την τοῦ βελτίονορ δόξαν μη φοβεῖσθαι δια ὑράσος» τοῦς αὐτό ἐστι σχεὸδὸν (] πονηρα αναισχυντία δια δή τινος ἐλευθερίας. λίαν ἀποτετολμημένης.

Μ ΕΤ. ᾿ 4ληδέστατα λέγεις.

1 δεδοµένον. 3 ἀγοίας.

ΝΟ Μ ο Ι. 1, 16. 130

16. 4θΘΗΝ. Ἔφεξῆς δὴ ταύτη τῇ ἐλενδερίᾳ } τοῦ

μα) ἐθέλειν τοῖς άρχουσι δουλεύειν γίγνοιτ ἄν, καὶ ἑπομένη ταύτῃ. φεύγειν πατρος καὶ µητρος καὶ πρες- βυτέρων ὁουλείαν καὶ νγουθέτησι», καὶ ἐγγυς τοῦ τέ- λους οὖσι, νόμων ζητεῖν μὴ) ὑπηκόοις εἶναι, προς αὐ- τῷ δὲ ἤδη τῷ τέλει, ὄρκων καὶ πίστεων καὶ τὸ πα- ράπαν θεών μὴ φροντίζειν, τὴν λεγομένην παλαιὰν Γιτανικὴν φύσιν ἐπιδεικνῦσε καὶ µεμουμένοις' ἐπὶ τα αύὐτα πάλιν ἐκεῖνα αφικομένους, χαλεπον αἰῶνα διάγοντας μὴ ληξαέ ποτε κακῶγ. τένος δἡ καὶ ταῦδ ἡμῖν. αὖ χάριν ἐλέχδη; ς δεῖν φαίνεται ἔμοιγε, οἴόν-- περ ἵππον, τον λόγον ἑκάστοτε αναλαμβάνει», καὶ μή, καθαπερ ἀχάλινον κεκτηµενον το στόμα, βίᾳ ὑπὸ τοῦ λόγου φερόμενον κατα την παροιµίαν απο τινος ὄνου πεσεῖν, αλλ ἐπανερωτᾷν τὸ νῦν 9) λε- χΦέν τὸ τίνος δή χάριν ἕνεκα ταῦτα ἐλέχδη.

ΜΕ Γ. Καλῶς. 4ΘΗΝ. Ταῦτα τοίνυν εἴρηταε ἐκείνων ἕνεκα. ΜΑΕΓ. Γίνωνς

469 ΗΝ. Ελέξαμεν, ὡς τὸν ᾿νοµοθέτην δεῖ τρι- ὧν στοχαζόµενον γομούετεῖν, ὅπως ἡ ο μένη πολις ἐλευδέρα τε ἔσταε καὶ φίλη ἑαυτῇ καὶ νοῦὺν ἕξει. ταὺτ ἠν᾿ ή γάρ; :

ΜΕ ΙΓ. Παάνυ μὲν οὖν.

4ΘΗΝ. Τούτων ἕνεκα ὃν) πολιτείας, τήν τε δεσποτικωτάτην προελόμενοι καὶ τὴν ἐλευθεριχωτα- την. ἐπεσκοποῦμεν νυνέ, ποτέρα αὐτῶν ορθώς πο- λιτεύεταε' λαβόντων δὲ αὐτῶν ἑκατέρων” µετριό- τητᾶ τινα, τῶν μὲν του δεσπόζειν, τῶν ὁὲ τοῦ έλευ- δεριάσαε, κατείδοµεν, ὃ ὅτι τότε διαφερόντων ἐ ἐν αυ- ταῖς ἐγένετο εὐπραγία, ἐπὶ δὲ τὸ ἄκρον αγαγόντων

1 λαβόντες. ΄ 3 ἑκατέρας.

Ρο3

αθᾶ πκάΤοΝΟΣ

ἑκατέρων, τῶν μὲν δουλείας, τῶν δὲ τοὐναντίου, οὐ Σὐνήνεγκεν οὔτε τοῖς οὔτε τοῖς. | Μ ΕΤ. ᾿4ληθέστατα λέγεις.

46ΗΝ. Καὶ μὴν αὐτῶν γε ἕνεχα καὶ τὸ 4ωρι- κὸν ἐθεασάμεθα κατοικιζόµενον στρατόπεδο», καὶ τας τοῦ 4{αρδάνον ὑπωρείας τε καὶ τὴν ἐπὶ Φαλᾶσ- σῃ κατοίκισιν, καὶ τοὺς πρῶτουφ δὴ τους περιλιπεῖς γενοµμένους τῆο φφορᾶς, ἔτι δὲ τους ἔμπροσῦεν τού- των γενομένους ἡμῖν λόγους περέ τε μουσικῆς καὶ µέθης καὶ τα τούτων ἔτι πρότερα᾽ ταῦτα 7αρ παν- τα εἴρηταε τοῦ κατιὸεῖν ἕνεκαν πῶς ποτ ἂν πόλις ἄριστα οἰκοίη, καὶ ἰδίᾳ πῶς ἄν τις βέλτιστα τὸν αὐτοῦ ν βίον διαγάγοι. εἰ ὁὲ δή τι πεποιήκαμεν προὺρ- γου, τίς ποτ ἂν ἔλεγχος γέγνοιτο ἡμῖν πρὸς ἡμάς αὐτοὺς λεχθείς, ὦ Μέγιλλέτε καὶ Κλεινία:

Κ:4άΕΙ. Εγω τιν, ὦ ξένε, µοὶ δοκῶ κατανοεῖν. ἔοικε κατα τύχην τινα ἡμῖν τα τῶν λόγων τούτων πάντων, ὧν διεξ/λΦοµε», γεγονέναε΄ σ σχεδον γὰρ εἰς

χρείαν αὐτῶν ἐγωγ ἐλήλυθα τανυν, καὶ κατα τινα αὐ ῦ καερὸν σύ τε παραγέγονας ἅμα καὶ Μέγιλλος οδε" οὐ γὰρ ἀποχρύψομαί σφω το νὺν ἐμοὶ ἐυμβαϊνον, ἄλλα καὶ πρὸς οιωνόν τινα ποιούμαε. { γαρ πλείστη τῆς Κρήτης ἐπιχειρεῖ τινα ἀποικίαν ποιήσασδαι, καὶ προςτάττει τοῖς Κνωσίοις ἐπιμεληδῆναε τοῦ πρα- γµατος, 14 δὲ τῶν Κνωσίων πὀλις ἐμοί-τε καὶ ἄλλοις ἐννέα" ἅμα δὲ καὶ νόμους τῶν τε αὐτόδι, εἴ τινες ἡμᾶς ἀρέσουσε, τίδεσδαε κελεύει, καὶ εἴ τινες ἑτέ- ρωῦθεν, μηδἐν ὑπολογιζομένους τὸ ξενικὸν αὐτῶν, ἂν Βελτίους φαίνωνταε. νυν οὖν ἐμοέ τε καὶ ὑμῖν. ταύτην ὁῶμεν χαριν, ἐκ τῶν εἰρημένων ἐκλέξαντες τῷ λόγῳ ἑυστησώμεύα πόλιν, οἷον ἐξ αρχῆς κατοι- κίζοντες, καὶ ἅμα μὲν ἡμῖν, οὗ ζητοῦμεν, ἐπίσκειμις

ο)

5 -” 1 νμας.

ΝΟΜΟ ΙΤ. ΤΙ, 16, 129

γενήσεταε, ἅμα ὃ ἐγω ταχ᾿ ἂν χρησαίμην εἰς τὴν μέλλουσαν πόλιν ταύτῃ τῇ ξυστασει. 46ΗΝ. Ου πὐλεμόν γε ἐπαγγέλλεις, ὦ Κλει- νία, αλλ εἰ μή τι Μεγίλλφ πρόραντες, τα παρ ἐμοῦ γε ἡγούῦ σοι πάντα κατα νοῦν ὑπάρχειν εἰς δύναμιν. ΜΕ Γ. Εὖ λέγεις, καὶ μὴν καὶ τὰ παρ ἐμοῦ. Κ4ΕΙ. Κάλλισα εἰρήκατον ἄταρ πειρωμε- ὃα λόγῳ πρῶτον κατοικέζειν τὴν πόλιν.

ι Κ.Ε]. Εὖ λέει, ΜΕ Γ. Καὶ μὴν καὶ τὰ παρ ἐμοῦ.

4ΙΠα44οΓοΣ ᾖΤΕΤάίΡΤΟΣ.

ΑΠΟ ὐΜεΕντυ Μ.

Λιλοπίοποῖς 1ρίτας Ῥγίππππα ἄε ατΏῖς οοπάεπάσο οἵτα 4πδεσῖξ, εππῃ- Ύἷιε ἀοοεῖ ρταεδίαΠΙΙοσθίη 6556, ο αά α παρτῖ τεπιοΙΙος ος, Ῥτορίετεα αυοἆ εἆ πιεγολέµσατη, τετ πποτῖθυς ΡετηϊοΙοΦΙΡΦΙΠΙΑΤΑ, πιι]]ας αρεσε ορροτζιηΙῖαϊε. Ἠεορῖο Ῥοστο εἰησπαοάὰ ε55ε ἀεῦεε, ας οπηπῖα ο ιῖ- ἀ ει ἔεται, 5εὰ ποπ αὈιπάς; παπα ϱ 1ο πλ] ἔετε, αππετοαίυτα ἀπιά]- ξει, εἴ Φα ὖκε ποπ]ῖα 6Άμο αὈπχιάς {ετε, χεΦ, φὐπε εχροσίιαηῖας, 41ΣΟ αἴηπε αχβεπῖο οοπαπιῖαε, ουἶῦας ρείας ἴπ οἰν]εβίεπι πλ] ἄν εἰιά Ῥοΐεςτ. (6Ο. 1.) Αοοθάϊΐτ, αιιοἀ ποτ ταγῖπια, Ῥορα]ἱῖ ΡτοΡρε τια- χο Μαὐἰταπείθιις πθοερδασία, [οτετιάίπετα εἰ οοπδζαπίίδπα Γαπρίςς τολ- μπες επίπα, παν {ας οοπβάεπτες, οἶπαιι] αἴφαε Πο ἑπνασεσίτ, ἔαρα αἆ οἰδδφετα 5ο. τεοϊρίαπτ. (0. 5.) -- Απιεο οπυπῖα νετο φυπετὶ ΟΡΟΣ- τες, ααἵπατα οἷπτ οοἱοπί εἴ ᾳαα ἆθ ολίιδα ἀεπαῖρτεπτ. Αίας [αοἡ]]- 1Ω3 εδῖ υχὈῖ5 ποναθ οοηφ ο, δἱ οοἷοπί εἴαδάεπι ο]τρίς 5απῖ ο νε] ]οοῖ απριιο 19 νε] αἰῖα οδ154 «06 Εμετῖπε πΟτα5 δεἀε» 4Ἡεγετε; «Παπ ματι Έπες αρυἆ εἰασταοὰϊ οοἱοπος ἀλβου]τας εχἰστ, αποὰ ]ε- ξὲ5 ππΟΓεδ(6 οοηρπεῖο» αερτε ἀεροπιπῖ; οοἱοπὶ οοπῖτα νατ]15 ο ]ο- οἵ» εοἰ]εοιί πονα5 αυἶάεπι Ἱερες {αοἰ]]έπας απιρ]εεταπίασ, 5εὰ «Οποος- ἀἶατα εἲ απΏΟχετα ἄῑς 1π1ΐςετθ, ορι5 ἔετε ατά πια εοτ. Το απίαδφας ὀ{μοαίτατες Ώαδεῖ Περί Ἰα1ο. (6Ο. 4.) Ἐτεπίπι, μῖ οπιηῖα ἐπ νίτα Ἱα- ΙΠΑΏΑ, οἵο εἴἶατα Ἱερῖς Ἰατίο οἱνίτεεαπαφαο οοπ5ταῖο ε Εογίαπα να- Ἄλφφιε ελβίῦας νἱάεῖαχκ «µ5ρεδὰ 695εΕ; ΟΛ515 αιἴεπα νΑΓΙϊ Φα Ῥες 4εος οὐ ἱείππτας, Ῥετησγία οπυπίαπα , 4πκε Πυπῖ, «α 19 ἀεις Ἠλ- νεαξας πεοεςςθ εδ. Τετίίηπα ἀεϊπάςο, αιοά ἵπ ντα Ἠωπιαηα τεριαῖ, 1το επ. Ὀτνί ἐρίτατ οοπρΗταεπάλε ου "πα Ῥ]ατα αἰἷα, φ.κθ αἆ σα]α- ἔοπι αἴπςο 5ροοιαΠῖ, οὐτίησετο ἀεδεπε, ἵπχτι Ργαεείῖρυθ Ῥοπι5 Ἱορῖς Ἰαεοτ. Ίαπα φπεπηαάπιοάυτα ατίζεχ αφιῖά ρορια]αῖτ, αποἆ ἵατα ρα- χΑἴατα εἴ ῬχαεΦΙο «55ο ἀεῦει πἆ ορια» Ρετβεϊεπάωπα, οἷο εεῖατι εςῖς Ίαεος Ῥορια]αβίε, ας υτὸς, ειῖ Ίερες ἁαίατιας ε5ε, αΌ Ππο ΙΥΙΑΠΠΟ ξαῦετπειας, φαί Πατοπίφ, ἀοοῖ]ῖς, ξοχιῖ5 εἰ πια κΩ πως δξς Ώδα 4µο Ῥαμοίοχες δαπῖ ἀπωρεταϊοχε» 1ἶᾳπο «πο Ῥοϊοπείοχε», «ο {αοῖδιις Ἱερίς Ιαιοτ πχθεπα οοπδίσαεςς αιοεῖτοα ΠσΏθπω α ΕΥΥΑΠΠΟ {ανεπῖ ας ἀοεῖ]ῖ ραρετηαίατα πμ]]ο περοεῖο Ἱορῖς Ἰαϊοτ «ΟΠΙΡΟΠΕΕ, 681 νοτο, ηπαπα Ῥίατες τεραπε, ἁλμοι πας, Ίνα ρετερίοίτης, ἰγταππ]άἆ επι {α-

εἰ]ϊπια Ῥο58ε ἵπ οἶγ{ταῖεπαι Έθπο παοσαΐατα εἴ οοπδΙταίατα σπαῖασίς Ῥουί Ίναπο νετο Ἱπηρετίατα τεβίμπα, εἳ ἀεϊπάο ἀεπποοταιίατα. --- Ίαπι οιδί περατί πεφυαῖτ, ΡΥαες]ΑΥΘ΄ όππι ες οἶν]ταϊθ αρί, ουῖ ἵΥτΑΠπς 98” Ρίειι εἴ πιοάστατιο οὐερετίε, φ αἱ 5.0 1ρ59 αχεπιρἰο οἶνευ αἆ νἱτ- τατετα ἀπδίτασε (6Ο. δ.), ἵαπποἨ Ἆοο, αποά Πετὶ νο]τοας, ας οἶν]- τας Όεπε οοπδΏ(μαέωχ οἶνοδηιιο Ὀεαίο ν{ναπὲ, ἴμπο ἀεπιμτα Εαοἱ]] πιο εγεπίαγατΏ 6998 ραϊεῖ, 5ἳ, 14 φιιοὰ 4ἴασπο χερπαηῖο {αοἴπῃ 6956 [αυῦυ]α εταάΙε, ἀεις {ρφε Ἰοπιίπάθις ἀππροσος; παπα, οἳ πποτια]15 χεκ εδ, αια]α εἰ Ιαῦογεφ ἀοο]ϊπατί ποπ Ῥοβδιπτ. Νους ἀρίυς πιά] τε] ἑπφῖ- ασ, πῖςί πε εἶ, ααοἆ ἁπιπιοχίαίε ἵπ ποῬῖφ 65ε, σαιἰοπῖ, ἀπιρεσίωτα γαάληαφ, εἴμδαιε Ῥχπεοοριϊφ, ἰὰ 65τ, Ἱεριυις οὐεάίαπαιθ, --- Ταπα 5ἱ αικεγίταχ, αποχδυπι Ίορερ δρθοΙΑτΟ ἀοῦσαπε, ΟΟΙΩΙΙΠΕΠΙ 19 οἶνί- ταῖς Φα] ἴθπι ρχοροβίτασαι «956, 6ἳ ποπηῄθί ἐπ ουτα, ουὰ λῖ9 Ἱερίοιας ουεάῖας, Ἱπερεχίνπι ορπνοπίχθ αρρᾶχοι: υϊ Ιεχ ποπ δἳτ Ἱπαρετατοσίς δετνα, 56 πιρεχαϊος Ἱορίφ δευνυδ; Ίλτα αὈὰ Ἱεκ ἀππιρετατοσῖο νοἰαι- ται εαμίεοῖα 65ε, Ποτῖ ποπ Ῥοῖθοῖ, ομΙπ χε οοπιπιιπῖς ἀἰ]αβδιιγ. Ρετεεφυ τας νἱάεἰιοσῖ Πμδιτία ν]πάαχ 608, αιῖ, Ἠοπογεξδ, ΟΡ68 αἱ118- ας εἰιισπιοάί χε αἀεριῖ, ἀπδο]θπῖετ 86 εὔετιπῖε, ἀϊγίπατη Ἱερεπι ορεγπιπῖ π]]οφμε 56 Ιπάίρετε ἆμοο ορίπαπειΣ: ἀμδίατα φοἱνεπῖες ῬΟοΕΠΑΠά 66 1ρ508, ἆοπιιη διλαση, υχΌετα απᾶν ϱΥΣΑΙΩ Ρεμίτας Ρρεχάυης, (6. 89.) -- Ειτεπίτα ποππΙδῖ 19 ντῖα Ὀεαῖα ἐταίτας, ο ᾶ γάχτατετα ϱ0- Ἡε, Ίου εδῖ, ουὶ ἀῑῑς ο 1τωῖ]19 Πογί δτιἆεῖτ, 05ο αιλαπιπιαχίπαθ ο0” Ἡτ. Όεον ἰρίτυχ οοε]εφιεδ, Γεγτεθῖτες εἴ ἀΛειαποπᾶς 6ο, ο μῖ 1ρ6ῖ9 ἆο- Ῥεεαχ, Ἠοποςς Ῥτοδεφιὰ Ῥαχ οδί; δεοιπἀο Ίοοο Ῥατεηῖος, ἴδπι νανὰ α παπα νἰῖα ἀείαποιί, οοἰεπάϊ υπε (Ῥ]ατίπια θιιίπα 5 ἀεὈεπιαφ) ἀεπίφια επἶατι Ἠ)ρείδ, οοβπα[ῖδ, οἰνίθις εἵ Ρετερτῖηῖ5, ϱαο ρος 60:, ο[Ποῖα θιπῖ Ῥχλθοίληάα. 9 9 οἳ αἰιῖς 1ά Ρεπις Ἱερί Ἰατοτὲ Ῥιασπαοποπά πα 65, αἱ οἱ νἶαπα απΙπαοθ αἆ νιχῖμῖεπι οοἰοπάδτη εχοῖ- τει εἰ αἆ Ίεβεθ 1ρ989 Ῥγαερατοι: 1ἴδαιο Ῥτοοσπαῖα πἆ οχ]οχιαιἹοηεπι εἵ Ῥεσιαδίοπστω αοοοπιπιοᾷλία ργβοιΏτιὶ οροσῖες, 4119 τοσα Ἱερίριφ αοοιγαἴίμς ἀοβηιεπάσηι αἀαπαργεηπί εἳ Ρεπετλιίπα εχροπαπῖ. (6Ο. 1ο.) ΏΌυαε δαπ: οπἷπα Ἱερυπα φοτιεπάαχαπι σαίοπ98, δῖομά ἆπο πιεάθῃἆξ πιοὰς; υπα εδ πηείοΥ ἆλία, ϱµας αἀ]οχίικιίοπετα ες Ῥετουβδίοπθσα αἀ]ίθει, αἶτετα δονσιΑ, Οδ φία[ῖτα ϱἳἵ ἐπωρεσγῖ εἳ νεῖϊαί οἵ Ῥοεπαθ ἀε]ίοι]φ ἅττοραε. (Ο. 11.) Οιοά αἱ ἠ]αδίτεταχ, ρτίπα σπα ἀς ΠΙΔΙΣΙΤΠΠΟ- πΊο Ἱδρεπι δεκιαῖϊ αἰπιρ]ίοεπι, ἐπ ο οοπὰαρῖὶ ἴεπαρας Ππῖταχ εἲ ἐπ μπα, αι ἡ]αὰ περ]ρίτ, Ῥοθπα ειααίεασ; ἀειπάο αἀταοπ]ίοπεπι επ ε1οῖς πἆ Ῥοσειαδίοπεπι ποοοπιπιοδαίαπα. (Ο. 11.) -- Ἱπιρεσίτε ἔα- οἶαπς, αιῖ, αἀπιοπιτίοηθ 6ὲ Ῥεχδιαθίοτθ πεβἰοοιῖδ, ταίπας {ποΓηῖ ἅπι ἱεβίοις «οτιῦεπά1θ.

1.

204 46ΘΗΝ. Φερε δψ, τίνα δεῖ διανοηδήναί ποτε την πόλιν ἔσεσθαι λέγω δὲ ουτι τούνομα αὐτῆς ἐρω- τῶν ὃ τέ ποτ ἔστι τανὺν» οὐδ εἰς τον ἔπειτα χρόνον ὅτι δεῄσει καλεῖν αὐτὴν (τοῦτο μὲν γαρ τάχ᾽ ἂν ἴσως χαὶ ὁ ΄χατοικισμος αὐτῆς τις τόπος, ή ποτα- μοῦ τινος ἢ κρήνῃς ᾖ θεών ἐπωνυμία τών ἐν τῷ τό- πφ προοὺείη τὴν αὐτῶν" φήμην καινῇ γενοµένη τῇ πόλει ) τόὸε δὲ περὶ αυτῆς ἐστίν, ὃ βουλόμενος μᾶλ- λον ἐπερωτῶ, πότερον ἐπιθαλασσέδιος ἔσται τις ἢ χερσαία.

Κ4ΕΙ. Σχεδὀν, ὦ ἑένε, απέχει Φαλάσσης γε 2) πόλις, ἧς πέρι τα νῦν δὴ λεχθέντα ἡμῖν, εἰς τινας ὀγδοήκοντα σταδίους.

49Η Ν. 1έ δέ; λιμένες ἄρ εἰσὶ κατὰ ταῦτα αὐτῆς; ᾖ το παράπαν ἀλίμενος»

ΚΕΙ. Ευλίμενος μὲν οὖν ἐστὶ ταύτῃ γε, ὡς δυνατόν ἐστι μάλιστα, ὦ ξένε.

4θΘ ΗΝ. αΙαπαί, οἷον λέγειο{ τέ ὃέ; πι αυ- τὴν ἡ χώρα πότερα πάμφορος, ᾗ καὶ τινῶν ἐπιδεῃς;

Κ 4{ ΕΙ. ΣχΕδον οὐδενος ἐπιδεής.

49Η Ν. Γείων δὲ αὐτῆς πόλις ἄρ ἔδσται τις πλησίον;

κ ἄ ΕΙ. Οὐ πάνυ' ο καὶ χατοικίζεταε' πα- λαιὼ γάρ τις ἐξοίκησις” ἐν τῷ τόπῳ γενοµένη τὴν

1 αὐτῶν, 3 ἐξοίκισις.

Π/44Τ.ΟΝΟΣ ΝΟΜΟΙ, Ιν, !, 199

χωραν ταύτην ἔρημον ἀπείργασται χρόνον ἀμήχα- γον οσον.

Ι49ΗΝ.΄ Πίδ αὖ ὗ πεδίων τε καὶ ὀρῶν καὶ ὕληςν πὼς µέρος ἑκάστων ἡμῖν εἴληχε;

ΚΕΙ. Προςέοικε τῇ τῆς ἄλλης Κρήτης φύσει ὅλη.

496ΗΝ. Τραχυτέραν αὐτὴν ἡ πεδινωτέραν ἂν λέγοις;

ΚάΠῑΙ. Πάνυ μὲν οὖν.

46 ΗΝ. Ον τοίνυν ἀνίατός γε ἂν εὔἴῃ πρὸς αρε- τῆς ατῃσιν᾿ εἰ μὲν γὰρ ἐπιθαλασσία τε ἔμελλεν εἷ- ναι καὶ ευλέµενος καὶ μη) πάμφορος, αλλ ἐπιδεῆς πολλών, μεγάλου τινος ἔδει σωτήρός τε αὐτῇ καὶ νο- μοδθετῶν δείων τινών, εἰ μὴ πολλά τε ἔμελλεν ἠθη χαὲ ποιχίλα καὶ φαῦλα ἕξειν, τοιαύτη φύσει γενομέ- νη. νυν δὲ παραμύδιον έχει τὸ τῶν ὀγδοήκοντα σταδίων ἔγγυτερον μέντοι τοῦ ὀέοντος χεῖται τῆς Φαλάσσης σχεδόν, ὅσον εὐλιμενωτέραν αὐτήν φης 7οῦ εἶναι. ὅμως δὲ ἀγαπητὸν καὶ τοῦτο" πρόςοικος γὰρ Φαάλασσα χώρᾳ τὸ μὲν παρ ἑκάστην ἡμέραν ᾖὸύ, µάλα γε μὴν ὄντως ἀλμυρὸν καὶ πικρον γειτόνημα" ἐμπορίας γὰρ χαὶ χρηματισμοῦ ια καπηλείας ἐμπι- πλᾶσα αὐτήν", ᾖθη παλέμβολα καὶ ἄπιστα ταῖς νυν” χαϊς ἐντίκτουσα αὐτήν τε πρὸς αὐτὴν τὴν πόλιν ἄπιστον καὶ άφιλον ποιεὶ καὶ προς τους ἄλλουο αν- φρωπους ὠραύτως. παραμύθιον δὲ ὃν προς ταύτα καὶ το πάμφορος εἶναι κέκτηταε, τραχεῖα δὲ οὖσα δῆλον ὧ οὐκ ἂν πολύφορός τε εἴῃ καὶ πάμφορος ἅμα τοῦτο γὰρ ἐχουσα, τολλήν ἐξαγωγὴν ἂν παρὲ- χοµμένη νομίσματος αργυροῦ 2 καὶ χρνσοῦ παλιν αν- τεμπίμπλαιτ΄! ἆν, οὗ μεῖζον κακὀν, ὡς ἔπος εὐτεῖν, πόλει ανδ ἑνὸς ἓν οὐδέν ἂν γίγνοιτο εἰς γενναίων

1 ἑαυτήν. 3 ἀργύρο. ᾖὃ ἀντεπίωπλατ",

15ο Πή 41 ΝΟΣ

καὶ δικαίων ἠθῶν ατῆσι», ὡς ἔφαμεν, εἰ µεμνήμε- ύφα., ἐν τοῖς πρὀσὺεν λόγοις.

Κ{ά ΕΙ. ᾽4λλα μεμνήμεδα, καὶ ξυγχωροῦμεν τότε λέγειν ἡμᾶς ὀρθῶς χαὶ τανῦγ.

49Η Ν. Τέ οὲ . ; ναυπηγησίµης ὕλης ὁ τόπος ἡμῖν τῆς χώρας πῶς ἔχει;

κ 4Ε 1. Ουκ ἐστιν οὔτε τις ἐλάτη λόγου αξία οὔτ᾽ αὖ πεύκη, κυπαριττός τ τὲ οὐ πολλή, πίτυν τ᾽ αὖ χαὲ πλάτανον ὀλέγην ἂν εὗροι τις, οἷς ὃψ πρὸς τα τῶν ἐντὸς τῶν πλοίων µέρη αναγκαῖον τοῖς ναυ- πηγοῖς χρῆσθαε ἑκαστοτε.

49 ΗΝ. Καὶ ταύτα οὐκ ἂν κακώς ἔχοετῃ χώ- ϱᾳ τῆς φύσεως.

Ὅ ΚάΕΒΙ. Τέδή:

46Η Ν. Μιμήσεις πονηρᾶὰς µιμεῖσθαι τους πο- λἐεμίους μὴ ῥᾳδίως ὀύνασθαέ τινα πόλιν ἀγαδόν.

Κ4ά ΕΙ. Εἰς δ) τέτῶν ειρηµένων βλέψας εἶπες ὃ λέγεις;

2.

46Η Ν. "ο δαιμόνιε, φύλαττέ με, εις τὸ κατ ἀρχας εἰρημένον αποβλέπων το περὶ τῶν Κρητικών νόμων, ὡς προς ἕν τι βλέποιεν ᾿ καὲ δὴ καὲ τοῦτ' ἐλέγετον αυτο εἶναί σφω το προς τον ᾿πόλεμον᾿ ἐγω δὲ ὑπολαβων εὔπον, ὡς, ὅτι μὲν εἰς αρετήν ποι βλέ- ποε τα τοιαῦτα νόμιμα κείµενα, χαλῶς ἔχοε, το δ ὃτι πρὸς µέρος, αλλ᾽ ου προς πᾶσαν, σχεδον οὐ πα- νυ ἑυνεχώρουν. νῦν οὖν ὑμεῖς µοει τῆς παρούσης νο- µοδεσίας αντιφυλαξατε ἐπόμενοι, ἐαν ἄρα τε μὴ} πρὸς ἀρετὴν τεῖνον ἢ προς αρετῆς μόριον γομοῦδετω. τοῦτον γὰρ δ)] τίδεσθαε τον νόμον ορῶς ὑποτέδε- μαι µόνον, ὃς ἂν δίκην τοξότου ἑκάστοτε στοχαζη- 796 ταετούτου, ὅὄτῳ ἂν Συνεχώς " αξὶ καλῶν τι ξυνέσπη-

1 συνεχώς τούτων τῶν.

ΝΟΝΜΟ Ι. ΙΥ, 9. 151

ταε} μόνον” ’ τα δό ἄλλα ξύμπαντα παραλείπῃ, ἑάν τέ τις πλούτος ἐαν τε ἄρα τι τῶν ἄλλων τῶν τοιού- των ὂν τυγχάνῃ, ἄνευ τῶν προειρηµένω». τὴν ὃδ ὃ µέμησιν ἔλεγον την τῶν πολεμίων την κακγ)ν τοι- ἄνδε γένεσδαι, ὅταν οἰχῇ μέν τις πρὸς δαλάσσῃ, λυπήται ὃ ὑπο πολεµίων, οἷον (φράσω γαρ οὔτε μνη- σικακεῖν βουλόμενος ὑμῖν) Μίνως [ γαρ] δή ποτε τοὺς οἴκούντας την "Αττικὴν, παρεστήσατο εἰς Χαλε- πήν τινα φορὰν ὁασμοῦ, δύναμιν πολλὴν κατα δά- λασσαν κεκτηµένος" οἳ ὃ οὔτε πω πλοῖα ἐκέκτηντον καθαπερ νυν», πολεμικά, οὐτ' αὖ τὴν χώραν πλήρη γαυπηγησίµων ἑύλων, ὥςτ εὐμαρῶς ναυτικην παρα” σχέσθαε δύναμιν’ οὔκουν οἷοί τ ἐγένοντο, δια µι- µήσεως ναυτεκῆς αὐτοὶ ναῦταε Υενόμενου, εὐθὺς τὸ-- τε τους πολεµίους ἀμύνασδαε᾽ ἔτι γὰρ ἂν πλεονᾶκις ἑπτα απολέσαι παῖδας αυτοῖς ἐυνήνεγκε, πρὶν αντὲ πεζὼν ὁπλιτῶν ᾿μονέμωνἸ ναυτικους γενομένους ἐδι- σθηναι, πυχνα αποπηδώντας ὁρομικῶς, εἰς τας νανο ταχυ πάλιν αποχωρεῖν καὶ ὁοκεῖν μηδὲν αἰσχρον ποιεῖν μ2) τολμῶντας αποῦνήσκειν μένοντας ἔπιφερο- µένων πολεµίων, αλλ’ εἴκαίας αυτοῖς γίγνεσθαι προ- φάσεις χαὲ σφόδρα ἑτοέμας ὅπλα τε απολλῦσε καὲ φεύγουσι δή τινας ουκ αἰσχράς, ὥς φασε, φυγάς'

ταῦτα γαρ ἐκ ναυτικῇς ὁπλιτείας ῥήματα φιλεῖ” ξυμ- βαένειν, οὐκ ἄξια ἐπαίνων πολλακιομυρίων”, αλλα τουναντίον έδη γαρ πονηρα ουδέποτε ἐδίζειν δεῖ, καὶ ταῦτα τὸ τῶν πολιτῶν βέλτιστον μέρος. ἦν δέ που τοῦτό γε καὶ παρ Ὁμήρον λαβεῖν, ὅτι το ἐπι- τήδευµα ἡ ἦν το τοιοῦτον οὐ καλόν ᾿Οδυσσεὺς γὰρ αὐτῷ ὢ λοιδορεῖ τὸν 4γαμέμνονα, τών -ἀχαιών τότε ὑπὸ τῶν Τρώων κατεχοµένων τῇ µάχῃ, κελεύοντα

19

1 ἐννέπηται, 3 µόνῳ. ὅὉ νοµίµων, ἀφασί, δ πολλόκις μυρίωώ».

707

122 Πατ. οΝΟΣ

τας ναῦς εἰς την θάλασσαν καθέλκειν᾿ Ὁ δὲ χαλεπαί- νγει τε αὐτῷ καὲ λέγει ς

ὋὉς κέλεαε, πολέµοιο συνεσταότος καὶ αὐτῆς,

Νῆας ἐύσσέλμους ἆλαδ ἕλκειν, ὀφθ ἔτι μᾶλλον .

Τρωσὶ μὲν εὐκτα γένηται ἐελδομέγοισέ περ ἔμπης»

Ἡμὶν ὃ αὐτὺς ὀλεθρος ἐπιῤῥέπη”, ουγαρ ἀχαιοὲ

Σχήσουσιν πολέμου, νηὼν ἅλαδ ἑλκομενάων,

᾿4λλα αποπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ ᾿χάρµης.

Ἔνδα κε σῇ βουλὴ δηλήσεταε, οἳ ᾿ἀγορεύεις. ταῦτ᾽ οὖν ἐγίγνωσκε καὶ ἐκεῖνος, Ότε κακο» ἐν ὃα- λάσση τριήρεις ὁπλέταις παρεστῶσαε μαχομένοες, καὲ λέοντες ἂν ἐλάφους ἐδισδεῖεν φεύγει», τοιούτοις ἔφεσι χράμενου᾿ πρὸς οὲ τούτοις αἱ δια τα ναυτικὰ πόλεων δυνάμεις ἅμα σωξηρίᾳ τιμας οὗ τῷ καλλίστῳ τῶν πολεμικῶν αποδιδόασε᾽ κυβερνητικῆο' φαρ καὲ πεντηκονταρχίας χαὶ ἐρετικὴς δια” παντοθαπῶν καὲ ου παάνυ σπουδαίων αἀνδρώπων γιγνοµένης, τὰς τε- μας ἑκάστοες οὐκ ἂν δύναιτο ὀρθῶς αποδεδόναι τις καέτοι πῶς ἂν ἔτι πολιτεία γέγνοιτο ὀρθ) τούτου στε- ρομένῃ;

ΚΕΙ. Σχεδὸν ἀδύνατον' ἄλλα μήν , ὦ ξένε, την γε περὶ Σαλαμῖνα αυμαχίαν τῶν Ἑλλήνων πρὸς τοὺς “βαρβάρους ενομένην ἡμεὶς γε οἳ Χρητες τὴν Ἑλλάδα φαμὲν σῶσαι.

Ἱο ΜΙΘΗΝ. Καὶ γαρ οἳ πολλοὶ τῶν Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων λέγουσι ταυτα” ἡμεῖς δέ, ὦ φίλε, ἐγώ τε καὶ ὅδε Μέγιλλός. φαμεν, τὴν πεζην μάχην τὴν ἓν Μαραδῶνι γενομένην καὶ ἓν ΠΗλαταιαῖο την μὲν ἄρξαι τῆς σωτηρίας τοῖς Ἓλλησι, τὴν οὲ τέλος ἐπιδεῖναυ καὶ τας μὲν. θελτίους τους Ἓλληνας που)- σαι, τας ὃὲ οὐ βελτίους, ἵν οὕτω λέγωμεν περὶ τῶν τότε ἑυσσωσασών ἡμᾶς μαχών προς γαρ τῇ περὶ Σαλαμῖνα τὴν περὶ τὸ 4ρτεμίσιὸν σοι προθὺήσω

1 διὰ κυβερνητικῆς. πα αὐςτῖ.

ΝΟοΝΜἩ ΟΙ ΙΥ, ο. 5. 1.2

Άρτα θάλασσαν μάχην. ἄλλα γαρ ἀποβλέποντες νυν προς πολιτείας αρετὴν Ἰ καὶ χώρας φύσιν σκοπούμο- ύα καὶ νόμων ταξι», ου το σώζεσθαί τε καὶ εἶναι µόνον ανθρώποις τιμιώτατον Ἰγούμενοι, καθάπερ οἱ πολλοέ, το ὃ ῶς βελτίστουο γέγνεσθαέτε καὶ εἷ- να τοσοῦτον ᾿χβόνον. Όσον ἂν ὥσιν'" εἴρηται ὃ ἡμῖν, οἶμαε, καὶ τοῦτο ἐν τοῖς πρὀσύεν. :ΚάΡΙ Τέμήν;

ος ΜΜΘ ΗΝ. Τοῦτο τοίνυν σκοπώωµεῦθα µόνον, εὲ κατα τὴν αὐτὴν ὁδον ἐρχόμεθα βελτίστην οὔσαν πό- λὲσε κατοικίσεων πέρι καὶ νομοδεσιών.

δ.4ΕΙ. Καὶ πολύ γε.

ὅ. 46ΗΝ. «{έγε ὃ)) τοίνυν τὸ τούτοις ἑξῆς, τίς ὁ

κατοικιζόµενος ὑμῖν λεῶς ἔσται" πότερον ἐξ ἁπάσης Κρήτηο ὁ ἐδέλων» ὡς ὄχλου τινος ἐν ταῖς πόλεσεν ἑκάσταις γεγενηµένου πλείονος» ᾖ κατα τὴν ἐκ τῆς γῆς τροφή»; οὐ γάρ που τὸν ᾿βουλόμενόν. γε ἝἙλλη- ων ἔυναγετε καίτοε τινας